एतेषु कालक्रमेण, आदित्याः द्वादश प्रसिद्धाः सन्ति—विवस्वान्, सवितृ, मित्र, वरुण, अंशः, भगः च तेजस्विनः। सोमस्य सप्तविंशति पत्न्यः, महाव्रता नाम्ना, अपत्यानि अद्भुतवर्णानि, अनन्तशक्तिसम्पन्नानि च, समजनयन्। अरिष्टनेमेः पत्न्यः, बहुपुत्रप्रसवा, षोडश अपत्यानि अलभन्त; तत्र चत्वारः विद्युतः इति विख्याताः। चाक्षुषमनु-कालान्तरे, ऋग्वेदसूक्तानि ब्रह्मर्षिभिः पूजितानि, देवर्षेः क्रीशाश्वस्य आयुधानि च स्मृतानि। सहस्रयुगान्ते, सर्वे देवानां गणाः पुनः पुनः उत्पद्यन्ते—त्रयंत्रिंशत् संख्यायाः, कामजन्याः। ब्राह्मणाः, तेषु अपि सृष्टिसंहारयोः वर्णनं अस्ति—यथा सूर्यः आकाशे उदितः अस्तं गच्छति। एवं, सर्वे देवगणाः प्रत्येक युगे उत्पद्यन्ते; श्रूयते, दितिः कश्यपाय द्वौ पुत्रौ अलभत्। तौ हिरण्यकशिपुः महाबलः हिरण्याक्षः च; कन्या सिम्हिका, या विप्रचित्तेः पत्नी अभवत्। सिम्हिकायाः पुत्राः सिम्हिकेयाः महाबलिनः अभवन्; हिरण्यकशिपोः चत्वारः पुत्राः—ह्रादः, अनुह्रादः, महाबलः प्रह्रादः, संह्रादः चतुर्थः। ह्रादस्य पुत्रः ह्रदः, तस्य द्वौ वीरपुत्रौ—शिवः कालः च; प्रह्रादस्य पुत्रः विरोचनः, तस्य पुत्रः बलीः। बलिः शतपुत्रवान्, बाणः ज्येष्ठः, सर्वे तपोबलसम्पन्नाः; धृतराष्ट्रः, सूर्यः, चन्द्रः, चन्द्रतापनः च तत्र सन्ति। कुम्भनाभः, गर्दभाक्षः, कुक्शिः च अन्ये; बाणः ज्येष्ठः, अतिबलवान्, पशुपतेः प्रियतमा अभवत्। पूर्वकल्पे, बाणः उमापतिं तुष्टाव, वरं याचित्वा तस्य समीपे वासं अलभत्। हिरण्याक्षस्य पुत्राः बुद्धिमन्तः महाबलिनः—भरभरः, शकुनिः, भूतसंतापनः च; महानाभः, कालानाभः च, शतपुत्राः दनुः, प्रवीर्यसम्पन्नाः। तपोबलिनः दानवाः—द्विमूर्धा, शङ्कुकर्णः, हयशिरा, आयोमुखः, शम्बरः, कपिलः, वामनः, मारीचिः, मगवान्, इल्वलः, स्वसृमः, विक्षोभणः, केतुः, केतुवीर्यशतह्रदः, इन्द्रजित्, सर्वजित्, वज्रनाभः, एकचक्रः, तारकः, वैश्वानरः, पुलोमा, विद्रावणमहाशिरा, स्वर्भानुः, वृषपर्वा, विप्रचित्तिः—एते सर्वे दनुपुत्राः कश्यपात् जाताः। एते दानवाः विप्रचित्तिप्रमुखाः अतिबलिनः; तेषां पुत्रपौत्राणां गणना न शक्यते। अत एव, पुत्रपौत्राणां संख्या अनन्ता; स्वर्भानु-पुत्री प्रभा, पुलोमा-पुत्री शची। उपदीप्तिः, हयशिरा, शर्मिष्ठा, वार्षपर्वणी, पुलोमा, कालिका—वैश्वानरस्य कन्याः। मारीचिः बहुपुत्रवान्, तस्य पत्न्यः बहुपुत्रप्रसवा; षष्टिसहस्र पुत्राः दानवानां हर्षजनकाः। अन्ये चतुर्दशशत हिरण्यपुरनिवासिनः मारीचिनः, तपोबलसम्पन्नाः। पौलोमाः कालकेयाः च, दानवाः, हिरण्यपुरनिवासिनः, देवैः अजेतव्या अभवन्। पितामहस्य प्रसादेन, सव्यसाचिना हतानां विनाशः अभवत्; तदनन्तरं, अन्ये महाबलिनः, अतिवीरा दानवाः अवशिष्टाः। ततः, सिम्हिकायाम्, विप्रचित्तेः पुत्राः अभवत्; दैत्यदानवसंयोगात्, अतिवीर्यसम्पन्नाः अपत्यानि जातानि। तेषां सिम्हिकेयाः तेरः संख्यायाः—वंशः, शल्यः, नलः, बलः, वातापिः, नमुचिः, इल्वलः, अञ्जिका भगिनी, नरकः, कालानाभः, सरमाणः, स्वरकल्पः—एते दनवश्रेष्ठाः, दनुवंशवर्धकाः। तेषां पुत्रपौत्राणां शतसहस्रसंख्या; तेषु, निवातकवचाः संह्राददैत्यवंशे उत्पन्नाः। महान् तपसा, शुद्धात्मनः, त्रिकोटि पुत्राः मणिवत्यां निवसन्ति। ते अपि देवैः अजेतव्या, किन्तु अर्जुनः हतान्; ताम्रायाः षट् पुत्राः प्रसिद्धाः—क्रौञ्ची, श्येनी, भासी, सुग्रीवी, शुचिगृध्रिका। क्रौञ्ची उल्लूकादीन् जनयामास; श्येनी श्येनान्, भासी बकान्, गृध्री गृध्रान्, शुचिः जलचरपक्षिणः, सुग्रीवी द्विजश्रेष्ठान् उत्पादयामास। अश्वाः, उष्ट्राः, गर्दभाः ताम्रावंशीयाः मत्वा; विनता द्वौ पुत्रौ अलभत्—गरुडः अरुणः च। गरुडः पक्षिणां श्रेष्ठः, स्वकर्मणा अतिवीर्यवान्; सुरसा सहस्रनागान् महाशक्तिसम्पन्नान् जनयामास। ब्राह्मणाः, कद्रुवंशे अपि सहस्रनागाः अतिबलिनः, बहुशीर्षाः, आकाशगामिनः, महात्मनः अभवन्। एवं, ब्रह्मर्षिभिः पूजिताः, तपोबलसम्पन्नाः, देवदानवाः, पक्षिणः, नागाः च कालक्रमेण उत्पद्यन्ते, तेषां वंशविस्तारः अनन्तः श्रूयते।