भजमानः द्वौ पत्न्यौ आसन्—सृञ्जयी च बाह्यका च तथा उपबाह्यका च। ताभ्यः बहवः पुत्राः जाताः। भजमानस्य बाह्यका-सृञ्जयीभ्यः क्रिमि, क्रमण, धृष्ट, शूर, पुरञ्जय इति पुत्राः अभवन्। उपबाह्यका-सृञ्जयीभ्यः आयुताजित्, सहस्राजित्, शताजित्, दासकः इत्येते पुत्राः जाताः। राजा देवावृद्धः, यज्ञकर्ता, महान् तपः आचरन्, निश्चितवान् यः पुत्रः सर्वगुणसम्पन्नः भवेत्। सः तपस्याम् संनिष्ठः, पर्णभोजनः, वारिस्पर्शी, नदीं सदा प्रीतवान्, सततं शुद्धिं कुर्वन्। सा नदी चिन्तया आकुला, निर्णयं न प्राप्तवती, यतः सा उत्तमा नदी राज्ञे अनुकूलत्वं प्रदत्तवती। सः न तादृशीं स्त्रीं प्राप्तवान्, या तादृशं पुत्रं जनयेत्; अतः अहं स्वयम् गच्छामि, तस्य सहचारिणी भविष्यामि इति निश्चितवती। ततः सा कन्या रूपं धारयित्वा, दिव्यं स्वरूपं प्राप्य, राजानं चकार, सः च तां अभिलषितवान्। तस्यां सः धर्मात्मा तेजस्वि गर्भं न्यवपत्; दशमे मासे सा नदी श्रेष्ठा पुत्रं प्रसूतवती। सा सर्वगुणैः युक्तं पुत्रं बभ्रुं देवावृद्धं च जातवती, द्विजश्रेष्ठ; अस्मिन्वंशे वेदविदः गायन्ति। अद्यापि, देवावृद्धस्य महात्मनः गुणान् स्तुवन्तः, दूरात् समीपात् च तान् पश्यामः। बभ्रुः पुरुषेषु श्रेष्ठः, देवावृद्धः देवैः तुल्यः; षट्षष्टि-सहस्र-सप्त पुरुषाः तत्र अभवन्। एते अमृतत्वं प्राप्तवन्तः, बभ्रु-देवावृद्धयोः अपि अधिकः; यज्ञकर्ता, दानशीलाः, ब्रह्मनिष्ठाः, शूराः। तस्य महान् वंशः भोजाः, सार्तिकैः सहितः; अन्धकस्य काश्या कन्यायाः चत्वारः पुत्राः प्राप्ताः। कुकुरः, भजमानः, शशकः, बलबर्हिषः; कुकुरस्य पुत्रः वृष्टिः, वृष्टेः अपि पुत्रः। कपोतरौमा तस्य पुत्रः, ततः तिलिरीः जातः; तिलिर्याः पुनर्वसु, पुनर्वसोरभिजित्। अभिजितः द्वौ पुत्रौ प्राप्तवान्—आहुकः च श्राहुकः—उभौ प्रसिद्धौ। तत्र आहुकस्य विषये इदं श्लोकं गायन्ति—"युवान् महात्मा, श्वेतपृष्ठैः परिवृतः।" आहुकः अशीतिः कवचैः युक्तः, प्रथमं गच्छेत्; न पुत्रहीनः, न शतवर्षीयः, न सहस्रवर्षीयः। न अशुद्धकर्मा, न अयज्ञकर्ता भोजं समीपं गच्छेत्; पूर्वदिशि नागाः भोजं प्राप्तवन्तः। सोमात् दशसहस्रसेना ध्वजैः रथैः, सैन्यैः गजैः, मेघनिनादवत्। एकविंशतिसहस्रं रजत-स्वर्णकवचैः युक्तम्, उत्तरे अपि तावन्तः। भोजाः भूमिपालाः, धनुष्मन्तः, किंकिणीमेखलाः; अन्धकाः अपि स्वसारं अवन्तिभ्यः दत्तवन्तः। आहुकस्य काश्यायाः द्वौ पुत्रौ जातौ—देवकः च उग्रसेनः, दिव्यशक्तियुक्तौ। देवकस्य चत्वारः पुत्राः—देववान्, उपदेवः, समदेवः, देवरक्षितः—देवतुल्याः। देवक्याः सप्त कन्याः—शान्तिदेवी, सुदेवी, देवरक्षिता, वृषकदेवी, उपदेवी, सुनाम्नी, नवोग्रा—एते उग्रसेनस्य पुत्र्यः; तेषु कंसः ज्येष्ठः। न्यग्रोधः, सुनामः, कङ्कः, सुभूषणः, राष्ट्रपालः, सुतनूरः, अनावृष्टिः, पुष्टिमान्—इत्येते। तेषां पञ्च भगिन्यः—कंसा, कंसवती, सुतनू, राष्ट्रपाली, कङ्का—सर्वा गुणवतीः। उग्रसेनः स्वपुत्रैः सहितः वर्णितः; कुकुरवंशोद्भवः, कुकुरवंशं धारयति। यः पुरुषः बहुप्रजः स्यात्, सः विस्तीर्णं वंशं प्राप्नोति। भजमानस्य पुत्रः रथमुख्यः, तस्य पुत्रः विदुरथः। राजाधिदेवः राजा अभवत्, विदुरथस्य पुत्रः शूरः। राजाधिदेवस्य पुत्राः बलवन्तः—दत्तातिदत्तः, शोनाश्वः, श्वेतवाहनः। शमी, दण्डशर्मा, दन्तशत्रुः, शत्रुजित्, श्रवणा, श्रविष्ठा—एते द्वे भगिन्यौ। शमीपुत्रः प्रतिक्षत्रः, तस्य पुत्रः स्वयंभोजः; स्वयंभोजात् भदिकः। तस्य पुत्राः सर्वे वीर्यवन्तः; कृतवर्मा ज्येष्ठः, शतधन्वा मध्यः। देवन्तः, नरन्तः, भीषग्वैतरणः, सुदन्तः, अतिदन्तः, निकाष्यः, कामदंभकः। देवन्तस्य पुत्रः कंबलबर्हिषः, तस्य पुत्रः असमौजः, तथा नसमौजः अपि। असमौजस्य पुत्रः नासन्, तस्मै पुत्राः दत्ताः—सुदंष्ट्रः, सुचरुः, कृष्णः—एते अन्धकाः अभवन्। क्रोष्टोः पत्न्यौ गान्धारी च मद्री च; गान्धार्या अनमित्रः महाबलः पुत्रः जातः। एवं कुकुर-अन्धक-भोज-वंशस्य महती कथा, ऋषिभिः गायिता, पुण्या, धर्मयुक्ता, यशस्विनी च।