श्यामा, शमिकः, गण्डूषः च, पञ्च स्त्रीरत्नानि—पृथुकीर्तिः, पृथाः, श्रुतदेवा, श्रुतश्रवा, राजाधिदेवी च—एताः पञ्च वीरमातरः आसन्। श्रुतश्रवायाः चेदिराजः शिशुपालः अभवत्। पृथुकीर्तेः वृद्धशर्मणः पुत्ररूपेण हिरण्यकशिपुः, यः पूर्वं दैत्यराजः आसीत्, जातः। करूषाधिपः वीर्यशाली दन्तवक्रः पृथां स्वकन्यां कृतवान्; सा कुन्ती नाम्ना पाण्डुना परिणीता। तस्याः धर्मज्ञः युधिष्ठिरः, वायोः पुत्रः भीमसेनः, इन्द्रात् धनञ्जयः अपि अभवन्। लोके प्रतिव्रतः वीरः शक्रतुल्यपराक्रमः आसीत्; अनमित्रात् शनिः जातः, तथा वृष्णिवंशस्य कनिष्ठपुत्रात्। तस्मात् सत्यकः, सत्यकात् युयुधानः सत्यकि-नाम्ना, देवभागस्य सुप्रसिद्धः पुत्रः उद्धवः अपि जातः। पण्डितेषु देवश्रवाः श्रेष्ठत्वेन कीर्त्यते; प्रसिद्धः अनधृष्टिः अश्मकात् पुत्रं प्राप। निवृत्तशत्रुः, शत्रुघ्नः, श्रुतदेवः च जाताः; श्रुतदेवस्य पुत्रेभ्यः नैषधः, यः सर्वत्र प्रसिद्धः, उत्पन्नः। निषादेषु एकलव्यः ऋषिसत्तमः अभवत्; वत्सवती या अपुत्रा आसीत्, तस्यै वासुदेवः बलवान् शौरिं स्वपुत्रमुत्पन्नं कौशिकाय आपः प्राश्य दत्तवान्। गण्डूषाय अपुत्राय विष्वक्सेनः पुत्रान् दत्तवान्—चारुदेष्णः, सुदेष्णः, पाञ्चालः, शुभलक्षणसम्पन्नाः। तेषां मध्ये रु्क्मिण्याः पुत्रः, बलेन श्रेष्ठः, सर्वयुवा, रणभूमौ कदापि न प्रतिनिवर्तते, द्विजश्रेष्ठ। यदा सः याति, तदा सहस्रशः काकाः तं अनुगच्छन्ति, वदन्तः—"अद्य वयं चारुदेष्णहतानां मांसं भक्षयिष्यामः" इति। तन्त्रिजः तन्त्रिपालः च कानवकस्य द्वौ पुत्रौ आस्तां; विरुः अश्वहानुः च गृञ्जिमस्य द्वौ वीरपुत्रौ। श्यामस्य पुत्रः शमिकः राज्यं प्राप्तवान्; सः भोजवंशं तु अवमान्य राजसूयमेव अकरोत्। अजातशत्रुः शत्रुनाशाय जातः; अधुना वासुदेवस्य वीरपुत्रान् कथयामि। एवं वृष्णिवंशः त्रिविधरूपेण विस्तीर्णः वर्णितः; अत्र विस्तीर्णकुटुम्बपालनं तु निष्फलाभिलाषिणां न शोभते। वासुदेवस्य पत्न्यः चतुर्दश, सर्वाः रूपसम्पन्नाः—पौरवी, रोहिणी, मदीरा, च अन्याः कुलीनाः। तत्र वैशाखी, भद्रा, सुनामा पञ्चमी, सहदेवा, शान्तिदेवा, श्रीदेवी, देवरक्षिता च। वृकदेवी, उपदेवी, सप्तमी देवकी; सुतनू, वडवा च, एते द्वौ परिचारिके। पौरवी या रोहिणी, बह्लिपुत्री, ज्येष्ठा पत्नी आसीत्, अनकदुन्दुभेः प्रिया। तस्याः ज्येष्ठः पुत्रः रामः, सर्वशरण्यः, तथा शठः, दुर्दमः, दमनः, शुभ्रः, पिण्डारकः, उशीनरः च अभवन्। रोहिण्याः कन्या चित्रा नाम्ना कन्या आसीत्; सा चित्रा एव शुभद्रा इति पुनः प्रसिद्धा अभवत्, मुनिश्रेष्ठ। वासुदेव-देवक्योः शौरिः सुप्रसिद्धः जातः; राम-रेवत्योः निशतः प्रियः पुत्रः जातः। शुभद्रायाः पार्थाय सारथिः अभिमन्युः जातः; अक्रूर-काश्याः सत्यकेतुः अभवत्। वासुदेवस्य सप्त सुप्रसिद्धपत्नीषु वीरपुत्राः जाताः—ताः शृणु। शान्तिदेव्याः भोजः विजयः च, सुनामायाः वृकदेवः, गदः च। वृकदेव्याः अगावहः महात्मा जातः; त्रिगर्तराजकन्या शिशिरायणस्य पत्नी आसीत्। सः पुरुषत्वं ज्ञातुमिच्छन्, किन्तु पुरुषत्वं न अभवत्; कालायससमो जातः, द्वादशे वर्षे एव। गार्ग्यः अन्यायेन आरोपितः, कोपात् घोषकन्यां समुपगतवान्। गोपाली नाम्नि अप्सराः गोप्याकारधारिणी, गार्ग्यस्य दुर्निवार्यं गर्भं धारयामास। शूलपाणेः विधानात् गर्गपत्नी गर्भे मानवः जातः, सः कालयवनः नाम राजा महाबलः अभवत्। सिंहसदृशं शरीरं, युवा, सम्यग्दृढमुखभागः, सः पुत्रः पुत्रहीनस्य राज्ञः अन्तःपुरे वृद्धः। सः कालयवनः यवनः अभवत्, मुनिश्रेष्ठ; युद्धे तिष्ठन्, राजा द्विजश्रेष्ठं पप्रच्छ। नारदः पुण्यश्लोकः तस्मै वृष्ण्यन्धकवंशं न्यवेदयत्; ततः सः अक्षौहिण्याः सेनया मथुरां प्रति प्रस्थातुम् आरब्धवान्। सः वृष्ण्यन्धकग्रामं दूतम् प्रेषितवान्; ततः वृष्ण्यन्धकाः कृष्णमुख्याः एकत्र समागम्य, यवनभीत्या मन्त्रयामासुः। निर्णयं कृत्वा, सर्वे पलायनमेव अङ्गीकृतवन्तः। मथुरां रम्यां परित्यज्य, पिनाकिनं नमस्कृत्य, कुशस्थलीं द्वारवतीं स्थापयितुम् इच्छन्ति स्म। एवं यः शुचिः, संयतः, उत्सवकाले कृष्णजन्माख्यानं पठति, सः विद्वान् ऋणमुक्तः सुखी च भवति। ततः क्रोष्टुः पुत्रः व्रजिनीवान् महायशाः जातः; तस्य वर्जिनीवत् श्रेष्ठः, स्वाहया सृष्टः, इच्छ्यते।