धृतराष्ट्रः गान्धार्यां शतं पुत्रान् उत्पादितवान्, तेषां मध्ये दुर्योधनः प्रमुखः आसीत्, स सर्वेषां राज्यं कृतवान्। पाण्डुपुत्रस्य अर्जुनस्य पुत्रः सौभद्रः, तस्य पुत्रः अभिमन्युः, अभिमन्योः पुत्रः परीक्षित् आसीत्। परीक्षित् काश्यायां द्वौ पुत्रौ अलभत—एकः चन्द्रापीडः, अपरः सूर्यापीडः मोक्षविद् आसीत्। चन्द्रापीडस्य शतं पुत्राः बभूवुः, सर्वे धनुर्धराः, तेषां मध्ये जनमेजयः पृथिव्यां प्रसिद्धः क्षत्रियः आसीत्। तेषां मध्ये वारणस्यां नगरे ज्येष्ठः सत्यकर्णः महाबाहुः, यज्ञकर्ता, दानशीलः च आसीत्। सत्यकर्णस्य उत्तराधिकारी श्वेतकर्णः वीर्यवान् अभवत्; स धर्मात्मा सन् अपुत्रः आसीत्, तस्मात् वनं तपस्यर्थं प्रविष्टः। वनवासे सति, यदुवंश्या रूपवती, सुश्रोणी, कृष्णलोचना मालिनी नाम कन्या गर्भिणी अभवत्। तस्याः गर्भे शिशुः स्थितः सन्, श्वेतकर्णः प्रजापतिः, पूर्वं यथा अच्युतस्य महाप्रस्थानम्, तदनुगतः। तदा मालिनी सा सती, सुश्रोणी, पद्मलोचना, प्रियं पृष्ठतः वनं अन्वगच्छत्। मार्गे सा युवती शिशुं सुषुवे, तं बालकम् उष्णीकृत्य, तत्रैव त्यक्त्वा, राजानम् अन्वगच्छत्। सा पतिव्रता, पुराकाले द्रौपदीव, तं शोचन्तं बालकम् पर्वतशिखरे त्यक्तवती। तस्य करुणया मेघाः समभवन्; श्रविष्ठायाः द्वौ पुत्रौ, पैप्पलादिः कौशिकश्च। तौ दम्पती तं दृष्ट्वा, दयया तं जगृहतुस्तम्, आपः प्रक्षालयामासतुस्तस्य, तस्य पार्श्वौ शिलायां निमज्ज्य रक्तसिक्तौ चक्रतुः। स अजः इव कृष्णः, सुस्थितः, तस्य पार्श्वौ मृदितौ, देवकृत्येन अजकृष्णौ अभवताम्। ततः तं अजपार्श्व इति नाम दत्तम्। स तयोः ब्राह्मणयोः रमकस्य गृहे पालितः। रमकस्य भार्या तं पुत्ररूपेण स्वीकृतवती, स रमत्याः पुत्रः अभवत्, तौ ब्राह्मणौ तस्य मन्त्रिणौ बभूवतुः। तेषां पुत्राः पौत्राश्च समं निवसन्ति स्म; एषा पौरववंशः महात्मनां पाण्डवानां। अत्र नाहुषस्य पुत्रेण ययातिना, प्रीत्या, जराप्रतिपत्त्यर्थं श्लोकः गायितः। "इयं भूमिः निश्चितं सोमसूर्यग्रहवर्जिता स्यात्, पौरवैस्तु विना न कदापि।" एवं प्रसिद्धः पौरववंशः मया वर्णितः; अधुना तुर्वसु-द्रुह्यु-अनु-यदूनाम् आख्यास्यामि। तुर्वसोरपि पुत्रः वह्निः, तस्य पुत्रः गोभानुः, गोभानोः पुत्रः अजेयः राजा ऐशानुः। ऐशानोः पुत्रः करंधमः, तस्य पुत्रः मरुत्तः; अन्यः राजा आविक्षितः च, मरुत्तः च मया पूर्वं वर्णितौ। स राजा अपुत्रः अभवत्, यज्ञैः महादानेन च प्रसिद्धः; तस्य पुत्री संयता नाम पृथिव्याः स्वामिनी आसीत्। सा यज्ञदानेच्छया महात्मने संवर्ताय दत्ता, तया दोषरहितः पुत्रः पौरववंशजः दुश्यन्तः प्राप्तः। एवं ययातेश्शापेन तदा जरा पौरवेषु तुर्वसुषु च प्रविष्टा, द्विजश्रेष्ठ। दुश्यन्तस्य पुत्रः करूरोमः प्रजापतिः, करूरोमात् अह्रीदः, तस्य चत्वारः पुत्राः। पाण्ड्यः, केरलः, कालः, चोलः च राजानः आसन्; द्रुह्योः पुत्रः बभ्रुसेतुः अपि राज्ञः आसीत्। अङ्गारसेतुः तस्य पुत्रः, मरुदां नाथ इति ख्यातः; युद्धे स बलवान् यौवनाश्वेन कठिनेन हतः। दशमासपर्यन्तं महायुद्धं जातम्; अङ्गारसेतोः उत्तराधिकारी गान्धारः नाम राजा आसीत्। यस्य नाम्ना विशालं गान्धारदेशः प्रसिद्धः, तत्रोत्पन्नाः अश्वाः श्रेष्ठाश्वा इति कथ्यन्ते। अनोरपि पुत्रः धर्मः, धर्मात् द्यूतः, द्यूतोः वनदुहः, तस्य पुत्रः प्रचेता आसीत्। प्रचेतसः पुत्रः सुचेता, एवं अनुजाः मया कीर्तिताः; यदोरपि पञ्च पुत्राः आसन्, सर्वे देवसुतोपमाः। सहस्रादः, पयोदः, क्रोष्टा, नीलः, अञ्जिकः च; सहस्रादस्य त्रयः पुत्राः, सर्वे धर्मिष्ठाः। हैहयः, हयः, राजा वेणुहयः च; हैहयस्य पुत्रः धर्मनेत्रः ख्यातः। धर्मनेत्रस्य पुत्रः कर्ता, तस्य पुत्रः साहञ्जः; साहञ्जन्यां नगरी साहञ्जनी स्थापिता तेन। महिष्मतः पुत्रः भद्रश्रेण्यः, वीर्येण ख्यातः; भद्रश्रेण्यस्य उत्तराधिकारी दुर्दमः प्रसिद्धः। दुर्दमस्य बुद्धिमान् कनकः नाम पुत्रः, कनकस्य चत्वारः पुत्राः, जगति प्रसिद्धाः। कृतवीर्यः, कृतौजा, कृतधन्वा, कृताग्निः च; कृतवीर्यात् अर्जुनः अभवत्। स एव सहस्रबाहुः, सप्तद्वीपाधिपः अभवत्; एकाकी, सूर्यसमप्रभया रथेन, पृथिवीं विजित्य स्थितवान्। स दशसहस्रवर्षाणि कठिनं तपः कृत्वा, अत्रिजातः कार्तवीर्यः दातारं तुष्टाव।