ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਵ੍ਰਜਸ੍ਯ ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ ਕਰ੍ਮ ਚੇਦਮ੍ ਅਸ਼ਕ੍ਯਂ ਯਤ੍ ਸਮਸ੍ਤੈਸ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ ਅਪਿ
ਤੇਰੇ ਗਾਂਵ ਦੇ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਮਤਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਤਾਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
ਬਾਲਤ੍ਵਂ ਚਾਤਿਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਜਨ੍ਮ ਚਾਸ੍ਮਾਸ੍ਵ੍ ਅਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਾਨਮ੍ ਅਮੇਯਾਤ੍ਮਞ੍ ਸ਼ਙ੍ਕਾਂ ਕृष੍ਣ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਤੇਰਾ ਬਚਪਨ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਾਡਿਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੇ ਅਣਗਣਤ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵ੍ ਅਸੌ ਤੂष੍ਣੀਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਣਯਕੋਪਵਾਨ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤਸ੍ ਤੈਰ੍ ਗੋਪੈਰ੍ ਆਹ ਕृष੍ਣੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਲਈ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਥੋੜਾ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਦਿਖਾਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਪਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਮਤ੍ਸਂਬਨ੍ਧੇਨ ਵੋ ਗੋਪਾ ਯਦਿ ਲਜ੍ਜਾ ਨ ਜਾਯਤੇ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯੋ ਵਾਹਂ ਤਤਃ ਕਿਂ ਵੋ ਵਿਚਾਰੇਣ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਹੇ ਗੋਪੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਕੋਈ ਲਾਜ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਯਦਿ ਵੋ ऽਸ੍ਤਿ ਮਯਿ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯੋ ऽਹਂ ਭਵਤਾਂ ਯਦਿ ਤਦ੍ ਅਰ੍ਘਾ ਬਨ੍ਧੁਸਦृਸ਼ੀ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਮਯਿ
ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਇਜ਼ਤ ਦਿਓ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਹੀ ਸਮਝੋ।
ਨਾਹਂ ਦੇਵੋ ਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਨ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਨ ਚ ਦਾਨਵਃ ਅਹਂ ਵੋ ਬਾਨ੍ਧਵੋ ਜਾਤੋ ਨਾਤਸ਼੍ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮ੍ ਅਤੋ ऽਨ੍ਯਥਾ
ਮੈਂ ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਗੰਧਰਵ, ਨਾ ਯਕਸ਼, ਨਾ ਦੈਤ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੀ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰੇਰ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬਦ੍ਧਮੌਨਾਸ੍ ਤਤੋ ਬਲਮ੍ ਯਯੁਰ੍ ਗੋਪਾ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਣਯਕੋਪਿਨਿ
ਹਰੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਗੋਪ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਦਿਖਾਈ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਸ੍ ਤੁ ਵਿਮਲਂ ਵ੍ਯੋਮ ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰਿਕਾਮ੍ ਤਥਾ ਕੁਮੁਦਿਨੀਂ ਫੁਲ੍ਲਾਮ੍ ਆਮੋਦਿਤਦਿਗਨ੍ਤਰਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਾਫ ਆਕਾਸ਼, ਸਰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ, ਤੇ ਖਿੜੀ ਹੋਈ ਕੁਮੁਦਨੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ ਫੈਲਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਨਰਾਜੀਂ ਤਥਾ ਕੂਜਦ੍ਭृਙ੍ਗਮਾਲਾਮਨੋਰਮਾਮ੍ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸਹ ਗੋਪੀਭਿਰ੍ ਮਨਸ਼੍ ਚਕ੍ਰੇ ਰਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵੇਖੀ, ਜਿੱਥੇ ਭੌਂਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਵੱਲ ਲਾਇਆ।
ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਮਧੁਰਮ੍ ਅਤੀਵ ਵਨਿਤਾਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਜਗੌ ਕਮਲਪਾਦੋ ऽਸੌ ਨਾਮ ਤਤ੍ਰ ਕृਤਵ੍ਰਤਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਮਲ-ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ—ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਸੀ—ਉਥੇ, ਆਪਣਾ ਵ੍ਰਤ ਨਿਭਾ ਕੇ।
ਰਮ੍ਯਂ ਗੀਤਧ੍ਵਨਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯਾਵਸਥਾਂਸ੍ ਤਦਾ ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਗੋਪ੍ਯੋ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਰਮਣੀਕ ਗੀਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਈਆਂ ਜਿੱਥੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਸੀ।
ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਰ੍ ਜਗੌ ਗੋਪੀ ਕਾਚਿਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਪਦਾਨੁਗਾ ਦਤ੍ਤਾਵਧਾਨਾ ਕਾਚਿਚ੍ ਚ ਤਮ੍ ਏਵ ਮਨਸਾਸ੍ਮਰਤ੍
ਇੱਕ ਗੋਪੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀ ਸੀ; ਦੂਜੀ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਾਚਿਤ੍ ਕृष੍ਣੇਤਿ ਕृष੍ਣੇਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲਜ੍ਜਾਮ੍ ਉਪਾਯਯੌ ਯਯੌ ਚ ਕਾਚਿਤ੍ ਪ੍ਰੇਮਾਨ੍ਧਾ ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮ੍ ਅਵਿਲਜ੍ਜਿਤਾ
ਇੱਕ ਨੇ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ' ਕਹਿ ਕੇ ਲਾਜ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ; ਦੂਜੀ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਅੰਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਲਾਜ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਕਾਚਿਦ੍ ਆਵਸਥਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਹਿਰ੍ ਗੁਰੁਮ੍ ਤਨ੍ਮਯਤ੍ਵੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਦਧ੍ਯੌ ਮੀਲਿਤਲੋਚਨਾ
ਇੱਕ ਗੋਪੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਬਾਹਰ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗੋਪੀਪਰਿਵृਤੋ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਨੋਰਮਾਮ੍ ਮਾਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਰਾਸਾਰਮ੍ਭਰਸੋਤ੍ਸੁਕਃ
ਗੋਵਿੰਦ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਸਰਤ ਚੰਦ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਰਾਤ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਰਾਸ ਦੀ ਮੌਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ।
ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਵृਨ੍ਦਸ਼ਃ ਕृष੍ਣਚੇष੍ਟਾਭ੍ਯਾਯਤ੍ਤਮੂਰ੍ਤਯਃ ਅਨ੍ਯਦੇਸ਼ਗਤੇ ਕृष੍ਣੇ ਚੇਰੁਰ੍ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਗੋਪੀਆਂ, ਟੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰੂਪਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਚਲਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨੱਚੀਆਂ।
ਬਭ੍ਰਮੁਸ੍ ਤਾਸ੍ ਤਤੋ ਗੋਪ੍ਯਃ ਕृष੍ਣਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਾਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਚਰਣਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਸਨ, ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖ ਕੇ ਇधर-ਉਧਰ ਫਿਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ, ਦੋਵਾਂ ਜਣੇ।
ਏਵਂ ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਾਸੁ ਕृष੍ਣਚੇष੍ਟਾਸੁ ਤਾਸੁ ਚ ਗੋਪ੍ਯੋ ਵ੍ਯਗ੍ਰਾਃ ਸਮਂ ਚੇਰੂ ਰਮ੍ਯਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਫਿਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਾਸ੍ ਤਾਸ੍ ਤਤੋ ਗੋਪ੍ਯੋ ਨਿਰਾਸ਼ਾਃ ਕृष੍ਣਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਯਮੁਨਾਤੀਰਮ੍ ਆਗਮ੍ਯ ਜਗੁਸ੍ ਤਚ੍ਚਰਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਣ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਗੋਪੀਆਂ ਵਾਪਸ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਗਾ ਕੇ ਦੋਵਾਂ ਜਣੇ।
ਤਤੋ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਂ ਵਿਕਾਸ਼ਿਮੁਖਪਙ੍ਕਜਮ੍ ਗੋਪ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਗੋਪ੍ਤਾਰਂ ਕृष੍ਣਮ੍ ਅਕ੍ਲਿष੍ਟਕਾਰਿਣਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸਦੇ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਚਿਦ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਤਿਹਰ੍षਿਤਾ ਕृष੍ਣ ਕृष੍ਣੇਤਿ ਕृष੍ਣੇਤਿ ਪ੍ਰਾਹੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਵਿਲੋਚਨਾ
ਇੱਕ ਗੋਪੀ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ! ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ!' ਕਹਿ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਰਹੀ।
ਕਾਚਿਦ੍ ਭ੍ਰੂਭਙ੍ਗੁਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਲਾਟਫਲਕਂ ਹਰਿਮ੍ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰਭृਙ੍ਗਾਭ੍ਯਾਂ ਪਪੌ ਤਨ੍ਮੁਖਪਙ੍ਕਜਮ੍
ਇੱਕ ਹੋਰ, ਭੌਂਹ ਚੜਾ ਕੇ ਤੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਕੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕਮਲ-ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਾਚਿਦ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਨਿਮੀਲਿਤਵਿਲੋਚਨਾ ਤਸ੍ਯੈਵ ਰੂਪਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੀ ਯੋਗਾਰੂਢੇਵ ਸਾ ਬਭੌ
ਇੱਕ ਹੋਰ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਹੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ।
ਤਤਃ ਕਾਂਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਾਲਾਪੈਃ ਕਾਂਚਿਦ੍ ਭ੍ਰੂਭਙ੍ਗਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੈਃ ਨਿਨ੍ਯੇ ऽਨੁਨਯਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਕਰਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇਨ ਮਾਧਵਃ
ਫਿਰ ਮਾਧਵ ਨੇ ਕੁਝ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਭੌਂਹ ਚੜਾ ਕੇ ਤੱਕ ਕੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ।
ਤਾਭਿਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤਾਭਿਰ੍ ਗੋਪੀਭਿਃ ਸਹ ਸਾਦਰਮ੍ ਰਰਾਮ ਰਾਸਗੋष੍ਠੀਭਿਰ੍ ਉਦਾਰਚਰਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਹਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਰਾਸ ਦੀ ਖੇਡ ਖੇਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਕਰਤਬ ਦਿਖਾਏ।
ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਬਦ੍ਧੋ ऽਪਿ ਕृष੍ਣਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮ੍ ਅਨੂਦ੍ਗਤਾ ਗੋਪੀਜਨੋ ਨ ਚੈਵਾਭੂਦ੍ ਏਕਸ੍ਥਾਨਸ੍ਥਿਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਗੋਪੀਆਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਇਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਹਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚੈਕੈਕਾਂ ਗੋਪਿਕਾਂ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮ੍ ਚਕਾਰ ਚ ਕਰਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਿਮੀਲਿਤਦृਸ਼ਂ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਹਰ ਗੋਪੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਰਾਸ ਦੀ ਖੇਡ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਹੱਥ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਰਮ੍ਯਾ ਚਲਦ੍ਵਲਯਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਅਨੁਯਾਤਸ਼ਰਤ੍ਕਾਵ੍ਯਗੇਯਗੀਤਿਰ੍ ਅਨੁਕ੍ਰਮਾਮ੍
ਫਿਰ ਸੋਹਣੀ ਰਾਸ ਦੀ ਖੇਡ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਛਲੇ-ਪਿਛਲੇ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਵਿਤਾ, ਗੀਤ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵੀ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ।
ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਂ ਕੌਮੁਦੀਕੁਮੁਦਾਕਰਮ੍ ਜਗੌ ਗੋਪੀਜਨਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਏਕਂ ਕृष੍ਣਨਾਮ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸਰਦ ਚੰਦ, ਚਾਂਦਨੀ ਤੇ ਕਮਲ-ਪੁਖਰ ਦੀ ਗੱਲ ਗਾਈ, ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਿਰਫ਼ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ' ਦਾ ਨਾਮ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਪਰਿਵृਤ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰਮੇਣੈਕਾ ਚਲਦ੍ਵਲਯਤਾਪਿਨੀ ਦਦੌ ਬਾਹੁਲਤਾਂ ਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਗੋਪੀ ਮਧੁਵਿਘਾਤਿਨਃ
ਇੱਕ ਗੋਪੀ, ਨੱਚ-ਨੱਚ ਕੇ ਥਕ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਤੇ ਗਰਮ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਲਤਾ-ਵਾਂਗ ਬਾਂਹ ਮਧੁ-ਵਿਗਾਤੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ।