ਸੁਰਾਮਾਂਸੋਪਹਾਰੈਸ੍ ਤੁ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਪੂਜਿਤਾ ਨृਣਾਮ੍ ਅਸ਼ੇषਕਾਮਾਂਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਯਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਸਿ
ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਂ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਦ੍ਰਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍ ਅਸਂਦਿਗ੍ਧਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਚ੍ਛ ਦੇਵਿ ਯਥੋਦਿਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸੁਖੀ ਰਹਿਣਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਜਾਂ ਹਿਜਕ ਨਹੀਂ। ਜਾ, ਦੇਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਸਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਵੈ ਪੁਰਾ षਡ੍ਗਰ੍ਭਗਰ੍ਭਵਿਨ੍ਯਾਸਂ ਚਕ੍ਰੇ ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍षਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਛੇ ਗਰਭਾਂ ਦੀ ਵਿਆਸਥਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਾ ਗਰਭ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਪ੍ਤਮੇ ਰੋਹਿਣੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਗਰ੍ਭੇ ਗਰ੍ਭੇ ਤਤੋ ਹਰਿਃ ਲੋਕਤ੍ਰਯੋਪਕਾਰਾਯ ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਵੈ
ਜਦੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਰੋਹਿਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਇਆ, ਹਰੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਯਸ਼ੋਦਾਯਾਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਵ ਤਤੋ ਦਿਨੇ ਸਂਭੂਤਾ ਜਠਰੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ
ਉਸੇ ਦਿਨ ਯੋਗ-ਨਿੰਦਰਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਗ੍ਰਹਗਣਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਚਚਾਰ ਦਿਵਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਅਂਸ਼ੇ ਮਹੀਂ ਯਾਤ ऋਤਵੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਭਵਞ੍ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਾਰੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਲੱਗੇ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਵੀ ਸੁਹਣੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਨੋਤ੍ਸੇਹੇ ਦੇਵਕੀਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਤਿਤੇਜਸਾ ਜਾਜ੍ਵਲ੍ਯਮਾਨਾਂ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਨਾਂਸਿ ਕ੍ਸ਼ੋਭਮ੍ ਆਯਯੁਃ
ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਉਸਨੂੰ ਚਮਕਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਅਦृष੍ਟਾਂ ਪੁਰੁषੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ ਦੇਵਕੀਂ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ ਬਿਭ੍ਰਾਣਾਂ ਵਪੁषਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ ਤਾਮ੍ ਅਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸਲਾਹਾ।
ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਧਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਸੁਧਾ ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਏਵ ਚ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮ੍ ਅਵਤੀਰ੍ਣਾ ਮਹੀਤਲੇ
ਤੂੰ ਸਵਾਹਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਵਧਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚਾਨਣ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਈ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁਭਂ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਧਾਰਯੇਸ਼ਾਨਂ ਧृਤਂ ਯੇਨਾਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਦੇਵੀ; ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ। ਪਿਆਰ ਲਈ, ਤੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਾ ਸਾ ਦੇਵੈਰ੍ ਦੇਵਮ੍ ਅਧਾਰਯਤ੍ ਗਰ੍ਭੇਣ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਜਗਤਾਂ ਤ੍ਰਾਣਕਾਰਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹੀ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ऽਖਿਲਜਗਤ੍ਪਦ੍ਮਬੋਧਾਯਾਚ੍ਯੁਤਭਾਨੁਨਾ ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵਸਂਧ੍ਯਾਯਾਮ੍ ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਫਿਰ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਗਤ ਦੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਚੁਤ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਮਧ੍ਯਰਾਤ੍ਰੇ ऽਖਿਲਾਧਾਰੇ ਜਾਯਮਾਨੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ ਮਨ੍ਦਂ ਜਗਰ੍ਜੁਰ੍ ਜਲਦਾਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਮੁਚਃ ਸੁਰਾਃ
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਜਨਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬੱਦਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਫੁਲ੍ਲੇਨ੍ਦੀਵਰਪਤ੍ਤ੍ਰਾਭਂ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਮ੍ ਉਦੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਵਕ੍ਸ਼ਸਂ ਜਾਤਂ ਤੁष੍ਟਾਵਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਖਿੜੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਜਨਮ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਭਿष੍ਟੂਯ ਚ ਤਂ ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਭਿਰ੍ ਮਹਾਮਤਿਃ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਦਾ ਕਂਸਾਦ੍ ਭੀਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਸੁਦੇਵ, ਕਂਸ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਅਰਜ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਜ੍ਞਾਤੋ ऽਸਿ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰ ਦਿਵ੍ਯਂ ਰੂਪਮ੍ ਇਦਂ ਦੇਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨੋਪਸਂਹਰ
ਤੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ; ਇਹ ਰੂਪ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈ।
ਅਦ੍ਯੈਵ ਦੇਵ ਕਂਸੋ ऽਯਂ ਕੁਰੁਤੇ ਮਮ ਯਾਤਨਾਮ੍ ਅਵਤੀਰ੍ਣਮ੍ ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਨ੍ਦਿਰੇ ਮਮ
ਅੱਜ ਹੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਂਸ ਮੈਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਦ ਉਹ ਜਾਣ ਲਵੇਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਇਸ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਤਰੀ ਆਇਆ ਹੈਂ।
ਯੋ ऽਨਨ੍ਤਰੂਪੋ ऽਖਿਲਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੋ ਗਰ੍ਭੇ ऽਪਿ ਲੋਕਾਨ੍ ਵਪੁषਾ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਪ੍ਰਸੀਦਤਾਮ੍ ਏष ਸ ਦੇਵਦੇਵਃ ਸ੍ਵਮਾਯਯਾਵਿष੍ਕृਤਬਾਲਰੂਪਃ
ਜੋ ਅਨੰਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਾਲਕ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ।
ਉਪਸਂਹਰ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ ਰੂਪਮ੍ ਏਤਚ੍ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ਜਾਨਾਤੁ ਮਾਵਤਾਰਂ ਤੇ ਕਂਸੋ ऽਯਂ ਦਿਤਿਜਾਨ੍ਤਕ
ਹੇ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਚੌਥਾ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਾਂਸ — ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ — ਤੇਰੇ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾ ਲਵੇ।
ਸ੍ਤੁਤੋ ऽਹਂ ਯਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਨ੍ਯਾ ਤਦ੍ ਅਦ੍ਯ ਤੇ ਸਫਲਂ ਦੇਵਿ ਸਂਜਾਤਂ ਜਾਤੋ ऽਹਂ ਯਤ੍ ਤਵੋਦਰਾਤ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰੀ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁਕਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਂਸ੍ ਤੂष੍ਣੀਂ ਬਭੂਵ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਵਸੁਦੇਵੋ ऽਪਿ ਤਂ ਰਾਤ੍ਰਾਵ੍ ਆਦਾਯ ਪ੍ਰਯਯੌ ਬਹਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ। ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬਾਹਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਮੋਹਿਤਾਸ਼੍ ਚਾਭਵਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਯਾ ਮਥੁਰਾਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਸ਼੍ ਚ ਵ੍ਰਜਤ੍ਯ੍ ਆਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭੌ
ਉਥੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਯੋਗਮਾਇਆ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹੋ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਬਾਹਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਰ੍षਤਾਂ ਜਲਦਾਨਾਂ ਚ ਤਤ੍ ਤੋਯਮ੍ ਉਲ੍ਬਣਂ ਨਿਸ਼ਿ ਸਂਛਾਦ੍ਯ ਤਂ ਯਯੌ ਸ਼ੇषਃ ਫਣੈਰ੍ ਆਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਮ੍
ਉਸ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬੱਦਲ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਪਾ ਰਹੇ ਸੀ, ਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫਣਾਂ ਨਾਲ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਯਮੁਨਾਂ ਚਾਤਿਗਮ੍ਭੀਰਾਂ ਨਾਨਾਵਰ੍ਤਸ਼ਤਾਕੁਲਾਮ੍ ਵਸੁਦੇਵੋ ਵਹਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਂ ਜਾਨੁਮਾਤ੍ਰਵਹਾਂ ਯਯੌ
ਵਸੁਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਯਮੁਨਾ — ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡੂੰਘੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੇ ਘੁਟਣਾਂ ਤੱਕ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ — ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਕਂਸਸ੍ਯ ਕਰਮ੍ ਆਦਾਯ ਤਤ੍ਰੈਵਾਭ੍ਯਾਗਤਾਂਸ੍ ਤਟੇ ਨਨ੍ਦਾਦੀਨ੍ ਗੋਪਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ ਚ ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਨੰਦ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਗੋਪਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਾਂਸ ਨੂੰ ਟੋਹਣ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇ ਯਸ਼ੋਦਾਪਿ ਮੋਹਿਤਾ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਯਾ ਤਾਮ੍ ਏਵ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰਾਸੂਤ ਮੋਹਿਤੇ ਜਨੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਯਸ਼ੋਦਾ ਵੀ ਯੋਗਮਾਇਆ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਜਦ ਲੋਕ ਮੋਹਿਤ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਉਹੀ ਕੁੜੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਵਸੁਦੇਵੋ ऽਪਿ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਬਾਲਮ੍ ਆਦਾਯ ਦਾਰਿਕਾਮ੍ ਯਸ਼ੋਦਾਸ਼ਯਨੇ ਤੂਰ੍ਣਮ੍ ਆਜਗਾਮਾਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਵਸੁਦੇਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬੇਹੱਦ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁੰਡਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪਲੰਗ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਵਿਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਜਾਤਮ੍ ਆਤ੍ਮਜਮ੍ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਸ਼੍ਯਾਮਂ ਤਤੋ ऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮੁਦਂ ਯਯੌ
ਜਦ ਯਸ਼ੋਦਾ ਜਾਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਆਦਾਯ ਵਸੁਦੇਵੋ ऽਪਿ ਦਾਰਿਕਾਂ ਨਿਜਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ਦੇਵਕੀਸ਼ਯਨੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਅਤਿष੍ਠਤ
ਵਸੁਦੇਵ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪਲੰਗ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਬਾਲਧ੍ਵਨਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸਹਸੋਤ੍ਥਿਤਾਃ ਕਂਸਮ੍ ਆਵੇਦਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਦੇਵਕੀਪ੍ਰਸਵਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਬੱਚੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੁਰੰਤ ਉਠੇ ਅਤੇ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਖਬਰ ਕਾਂਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।