ਅਦृਸ਼੍ਯਾਯ ਤਤਸ੍ ਤੇ ऽਪਿ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ ਮੇਰੁਪृष੍ਠਂ ਸੁਰਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਅਵਤੇਰੁਸ਼੍ ਚ ਭੂਤਲੇ
ਫਿਰ, ਉਹ ਵੀ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਤਰੇ।
ਕਂਸਾਯ ਚਾष੍ਟਮੋ ਗਰ੍ਭੋ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਧਰਣੀਤਲੇ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯ੍ ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਃ
ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਅਠਵਾਂ ਗਰਭ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਾਂਸ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਕਂਸੋ ऽਪਿ ਤਦ੍ ਉਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਨਾਰਦਾਤ੍ ਕੁਪਿਤਸ੍ ਤਤਃ ਦੇਵਕੀਂ ਵਸੁਦੇਵਂ ਚ ਗृਹੇ ਗੁਪ੍ਤਾਵ੍ ਅਧਾਰਯਤ੍
ਕੰਸ ਨੇ ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਦੇਵਕੀ ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੜੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੇਠ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਜਾਤਂ ਜਾਤਂ ਚ ਕਂਸਾਯ ਤੇਨੈਵੋਕ੍ਤਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਤਥੈਵ ਵਸੁਦੇਵੋ ऽਪਿ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਰ੍ਪਿਤਵਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਵਸੁਦੇਵ ਉਹ ਨਵਾਂ ਜਨਮਿਆ ਬੱਚਾ ਕੰਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੋ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ षਡ੍ਗਰ੍ਭਾ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਤਾਨ੍ ਨਿਦ੍ਰਾ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ ਗਰ੍ਭੇ ਨ੍ਯਯੋਜਯਤ੍
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ 'ਛੇ ਗਰਭ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਿਦਰਾ ਦੇ ਜਰੀਏ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ।
ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਮਹਾਮਾਯਾ ਵੈष੍ਣਵੀ ਮੋਹਿਤਂ ਯਯਾ ਅਵਿਦ੍ਯਯਾ ਜਗਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤਾਮ੍ ਆਹ ਭਗਵਾਨ੍ ਹਰਿਃ
ਯੋਗਨਿਦਰਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਗਚ੍ਛ ਨਿਦ੍ਰੇ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ ਪਾਤਾਲਤਲਸਂਸ਼੍ਰਯਾਨ੍ ਏਕੈਕਸ਼੍ਯੇਨ षਡ੍ਗਰ੍ਭਾਨ੍ ਦੇਵਕੀਜਠਰੇ ਨਯ
ਨਿਦਰੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਛੇ ਗਰਭਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ।
ਹਤੇषੁ ਤੇषੁ ਕਂਸੇਨ ਸ਼ੇषਾਖ੍ਯੋ ऽਂਸ਼ਸ੍ ਤਤੋ ऽਨਘਃ ਅਂਸ਼ਾਂਸ਼ੇਨੋਦਰੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤਮਃ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੰਸ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ੇਸ਼, ਆਪਣੀ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵਾਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਗੋਕੁਲੇ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵੈ ਰੋਹਿਣੀ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸੂਤਿਸਮਯੇ ਗਰ੍ਭੋ ਨੇਯਸ੍ ਤ੍ਵਯੋਦਰਮ੍
ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰੋਹਿਨੀ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਗਰਭ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣਾ।
ਸਪ੍ਤਮੋ ਭੋਜਰਾਜਸ੍ਯ ਭਯਾਦ੍ ਰੋਧੋਪਰੋਧਤਃ ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਪਤਿਤੋ ਗਰ੍ਭ ਇਤਿ ਲੋਕੋ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਭੋਜ ਰਾਜੇ ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ ਕਹਿਣਗੇ ਕਿ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਗਰਭ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਭਸਂਕਰ੍षਣਾਤ੍ ਸੋ ऽਥ ਲੋਕੇ ਸਂਕਰ੍षਣੇਤਿ ਵੈ ਸਂਜ੍ਞਾਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਵੀਰਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਦ੍ਰਿਸ਼ਿਖਰੋਪਮਃ
ਗਰਭ ਦੇ ਖਿੱਚੇ ਜਾਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਹੈ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਹਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਕੀਜਠਰੇ ਸ਼ੁਭੇ ਗਰ੍ਭੇ ਤ੍ਵਯਾ ਯਸ਼ੋਦਾਯਾ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਮ੍ ਅਵਿਲਮ੍ਬਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਕੋਲ ਜਾ।
ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇ ਚ ਨਭਸਿ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਮ੍ ਅਹਂ ਨਿਸ਼ਿ ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸੂਤਿਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕਾਲੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ; ਤੇ ਨੌਂਵੇਂ ਦਿਨ ਤੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਂਗੀ।
ਯਸ਼ੋਦਾਸ਼ਯਨੇ ਮਾਂ ਤੁ ਦੇਵਕ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਨਿਨ੍ਦਿਤੇ ਮਚ੍ਛਕ੍ਤਿਪ੍ਰੇਰਿਤਮਤਿਰ੍ ਵਸੁਦੇਵੋ ਨਯਿष੍ਯਤਿ
ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ ਮੈਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕਂਸਸ਼੍ ਚ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਉਪਾਦਾਯ ਦੇਵਿ ਸ਼ੈਲਸ਼ਿਲਾਤਲੇ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਸ੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਕੰਸ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਫੜ ਕੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਸੁੱਟੇਗਾ, ਪਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗੀ।
ਤਤਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਤਧਾ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਮ ਗੌਰਵਾਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਾਨਤਸ਼ਿਰਾ ਭਗਿਨੀਤ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਲੇਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਾਦੀਨ੍ ਹਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਸ੍ਥਾਨੈਰ੍ ਅਨੇਕੈਃ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਅਸ਼ੇषਾਂ ਮਣ੍ਡਯਿष੍ਯਸਿ
ਸ਼ੁੰਭ, ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਜਾਵੇਂਗੀ।
ਤ੍ਵਂ ਭੂਤਿਃ ਸਂਨਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਕਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਵੈ ਪृਥਿਵੀ ਧृਤਿਃ ਲਜ੍ਜਾ ਪੁष੍ਟਿਰ੍ ਉषਾ ਯਾ ਚ ਕਾਚਿਦ੍ ਅਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸਾ
ਤੂੰ ਹੀ ਭੂਤੀ, ਨਮਰਤਾ, ਕੀਰਤੀ, ਸੋਭਾ, ਧਰਤੀ, ਹੌਸਲਾ, ਲੱਜਾ, ਪੋਸ਼ਣ, ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਆਰ੍ਯੇਤਿ ਦੁਰ੍ਗੇਤਿ ਵੇਦਗਰ੍ਭੇ ऽਮ੍ਬਿਕੇਤਿ ਚ ਭਦ੍ਰੇਤਿ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਮ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂਕਰੀਤਿ ਚ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਆਰੀਆ, ਦੁਰਗਾ, ਅੰਬਿਕਾ, ਭਦਰਾ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਕਸ਼ੇਮਿਆ ਜਾਂ ਕਸ਼ੇਮੰਕਰੀ ਵਜੋਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਪ੍ਰਾਤਸ਼੍ ਚੈਵਾਪਰਾਹ੍ਣੇ ਚ ਸ੍ਤੋष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਆਨਮ੍ਰਮੂਰ੍ਤਯਃ ਤੇषਾਂ ਹਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ, ਨਿਮਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸੁਰਾਮਾਂਸੋਪਹਾਰੈਸ੍ ਤੁ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਪੂਜਿਤਾ ਨृਣਾਮ੍ ਅਸ਼ੇषਕਾਮਾਂਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਯਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਸਿ
ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਂ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਭਦ੍ਰਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍ ਅਸਂਦਿਗ੍ਧਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਚ੍ਛ ਦੇਵਿ ਯਥੋਦਿਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸੁਖੀ ਰਹਿਣਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਜਾਂ ਹਿਜਕ ਨਹੀਂ। ਜਾ, ਦੇਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਸਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਵੈ ਪੁਰਾ षਡ੍ਗਰ੍ਭਗਰ੍ਭਵਿਨ੍ਯਾਸਂ ਚਕ੍ਰੇ ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍षਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਛੇ ਗਰਭਾਂ ਦੀ ਵਿਆਸਥਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਾ ਗਰਭ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਪ੍ਤਮੇ ਰੋਹਿਣੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਗਰ੍ਭੇ ਗਰ੍ਭੇ ਤਤੋ ਹਰਿਃ ਲੋਕਤ੍ਰਯੋਪਕਾਰਾਯ ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਵੈ
ਜਦੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਰੋਹਿਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਇਆ, ਹਰੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਯਸ਼ੋਦਾਯਾਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਵ ਤਤੋ ਦਿਨੇ ਸਂਭੂਤਾ ਜਠਰੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ
ਉਸੇ ਦਿਨ ਯੋਗ-ਨਿੰਦਰਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਗ੍ਰਹਗਣਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਚਚਾਰ ਦਿਵਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਅਂਸ਼ੇ ਮਹੀਂ ਯਾਤ ऋਤਵੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਭਵਞ੍ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਾਰੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਲੱਗੇ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਵੀ ਸੁਹਣੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਨੋਤ੍ਸੇਹੇ ਦੇਵਕੀਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਤਿਤੇਜਸਾ ਜਾਜ੍ਵਲ੍ਯਮਾਨਾਂ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਨਾਂਸਿ ਕ੍ਸ਼ੋਭਮ੍ ਆਯਯੁਃ
ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਉਸਨੂੰ ਚਮਕਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਅਦृष੍ਟਾਂ ਪੁਰੁषੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ ਦੇਵਕੀਂ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ ਬਿਭ੍ਰਾਣਾਂ ਵਪੁषਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ ਤਾਮ੍ ਅਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸਲਾਹਾ।
ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਧਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਸੁਧਾ ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਏਵ ਚ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮ੍ ਅਵਤੀਰ੍ਣਾ ਮਹੀਤਲੇ
ਤੂੰ ਸਵਾਹਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਵਧਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚਾਨਣ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਈ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁਭਂ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਧਾਰਯੇਸ਼ਾਨਂ ਧृਤਂ ਯੇਨਾਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਦੇਵੀ; ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ। ਪਿਆਰ ਲਈ, ਤੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।