ਧ੍ਯੇਯਧ੍ਯਾਨਪਰਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਚ ਕृਤਵਾਨ੍ ਅਸਿ ਚੌषਧੀਃ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵ ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯ ਕਾਲਾਖ੍ਯੋ ਦੀਪ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਬੂਟੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਾ, ਤੂੰ ਸੱਤ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, 'ਕਾਲ' ਨਾਮਕ ਤੇ ਜਲਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਜਙ੍ਗਮਾਜਙ੍ਗਮਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਦ੍ ਏਤਚ੍ ਚਰਾਚਰਮ੍ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਇਦਂ ਜਾਤਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਾਇਤ ਤੇ ਅਚਲ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਾਧਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸੁਰਾਰਿਹਾ ਦੇਵ ਸਰ੍ਵਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਰਾਯਣ
ਤੁਸੀਂ ਅਨਿਰੁੱਧ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਾਧਵ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਹੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹੋ।
ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਮ੍ ਅਰਵਿਨ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ ਨਾਰਾਯਣ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਭਗਵਨ੍ ਵਿष੍ਣੋ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ! ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪੁਰਖ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਕਮਲਾਲਯ ਗੁਣਾਲਯ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਗੁਣਾਕਰ
ਹੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਕੰਵਲ-ਵਾਸੀ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਘਰ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਸਨਾਤਨ
ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ! ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗਮ੍ਯ ਯੋਗਾਵਾਸ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਗੋਪਤੇ ਸ਼੍ਰੀਪਤੇ ਵਿष੍ਣੋ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਮਰੁਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਜੋਗੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪਹੁੰਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਗੋਪਾਲ! ਹੇ ਲੱਖਮੀਪਤੀ! ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਜਗਤ੍ਸੂਤੇ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਪਤੇ ਦਿਵਸ੍ਪਤੇ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮੂਲ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਮਧੁਹਨ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣ ਕੈਟਭਘ੍ਨ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਮਧੂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸੁਬ੍ਰਹਮਣਯ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਮਹਾਮੀਨ ਸ਼੍ਰੁਤਿਪृष੍ਠਧਰਾਚ੍ਯੁਤ ਸਮੁਦ੍ਰਸਲਿਲਕ੍ਸ਼ੋਭ ਪਦ੍ਮਜਾਹ੍ਲਾਦਕਾਰਿਣੇ
ਹੇ ਮਹਾਂ ਮੱਛ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਅਚੁਤ! ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕੰਵਲ-ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਸ਼੍ਵਸ਼ੀਰ੍ष ਮਹਾਘੋਣ ਮਹਾਪੁਰੁषਵਿਗ੍ਰਹ ਮਧੁਕੈਟਭਹਨ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਤੁਰਗਾਨਨ
ਹੇ ਘੋੜੇ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਵੱਡੀ ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਮਹਾਂ ਪੁਰਖ ਰੂਪ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਮਧੂ ਤੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹਾਕਮਠਭੋਗਾਯ ਪृਥਿਵ੍ਯੁਦ੍ਧਰਣਾਯ ਚ ਵਿਧृਤਾਦ੍ਰਿਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਮਹਾਕੂਰ੍ਮਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਕਛੂਏ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੱਡੇ ਕਛੂਏ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਠਾਇਆ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਮਹਾਵਰਾਹਾਯ ਪृਥਿਵ੍ਯੁਦ੍ਧਾਰਕਾਰਿਣੇ ਨਮਸ਼੍ ਚਾਦਿਵਰਾਹਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਵੇਧਸੇ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਸੂਰ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਠਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਆਦਿ ਸੂਰ! ਹੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਨਨ੍ਤਾਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਮੁਖ੍ਯਾਯ ਚ ਵਰਾਯ ਚ ਪਰਮਾਣੁਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਯੋਗਿਗਮ੍ਯਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਅਨੰਤ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸੁਕਸ਼ਮ! ਹੇ ਮੁੱਖ! ਹੇ ਵਧੀਆ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੋਗੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪਹੁੰਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਸ੍ਮੈ ਨਮਃ ਕਾਰਣਕਾਰਣਾਯ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਵृਤ੍ਤਨਿਲਯਾਯ ਸੁਦੁਰ੍ਵਿਦਾਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਣਵਾਸ਼੍ਰਿਤਮਹਾਹਿਸੁਤਲ੍ਪਗਾਯ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਃ ਕਨਕਰਤ੍ਨਸੁਕੁਣ੍ਡਲਾਯ
ਉਸ ਕਾਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਜੋਗੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਚਾਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮਹਾਂ ਸੱਪ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਥਂ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ ਤਦਾ ਤੇਨ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਾਧਵਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਤ੍ਤੋ ਯਦ੍ ਅਭਿਵਾਞ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਮਾਧਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲੇ, 'ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ! ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਲਦੀ ਦੱਸ।'
ਸਂਸਾਰੇ ऽਸ੍ਮਿਞ੍ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਦੁਸ੍ਤਰੇ ਲੋਮਹਰ੍षਣੇ ਅਨਿਤ੍ਯੇ ਦੁਃਖਬਹੁਲੇ ਕਦਲੀਦਲਸਂਨਿਭੇ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਜੋ ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਮਾਂਚਕ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਥਿਰ ਹੈ, ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਹੈ,
ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯੇ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬੇ ਜਲਬੁਦ੍ਬੁਦਚਞ੍ਚਲੇ ਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰਵਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਦੁਸ੍ਤਰੇ ਚਾਤਿਭੈਰਵੇ
ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ, ਜਲ ਦੇ ਬੁੱਲੇ ਵਾਂਗ ਚੰਚਲ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ,
ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤਸ੍ ਤਵ ਨ ਚਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਭਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿषਯਾਸਕ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ।
ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਹਂ ਚਾਦ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਂਸਾਰਭਯਪੀਡਿਤਃ ਗਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਕृष੍ਣ ਮਾਮ੍ ਉਦ੍ਧਰ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਅੱਜ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ! ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਭਵਸਾਗਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਗਨ੍ਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਯਤ੍ ਤੇ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉਸ ਸਰਵੋਚ ਆਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤੋ ऽਸਿ ਮੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾਮ੍ ਆਰਾਧਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸਮੀਹਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈਂ, ਮুনি ਸਮੂਹ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਜ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਜਾਤਿਜਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਮੇਰੇ ਭਗਤ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਾਜੇ, ਵਪਾਰੀ, ਔਰਤਾਂ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਘੱਟ ਜਾਤ ਦੇ ਹੋਣ, ਸਭ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਤੂੰ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਆਸਾਨ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਪਾਕੋ ऽਪਿ ਚ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਮਤਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮ੍ ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾ ਕਥਾ
ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੋਵੇ ਤੇ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀ ਚਾਹੀ ਸਿਧੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਕਰੀਏ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ ਦੇਵੋ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ ਦੁਰ੍ਵਿਜ੍ਞੇਯਗਤਿਰ੍ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਸਮਝਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕਣ੍ਡੁਃ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ੍ਵਸ੍ਥਚਿਤ੍ਤੋ ਭਵਤ੍ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਮুনি ਸਮੂਹ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੰਡੂ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਸਂਯਮ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਮੋ ਨਿਰਹਂਕृਤਿਃ ਏਕਾਗ੍ਰਮਾਨਸਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਕੇ, ਮਮਤਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਰਵੋਚ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਨਿਰ੍ਲੇਪਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸਤ੍ਤਾਮਾਤ੍ਰਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਅਵਾਪ ਪਰਮਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਰਾਣਾਮ੍ ਅਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਨਿਰਲੇਪ, ਨਿਰਗੁਣ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਿਰਫ ਅਸਤਿਤਵ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਠੇਚ੍ ਛृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾਪਿ ਕਥਾਂ ਕਣ੍ਡੋਰ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੰਡੂ ਦੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕਰ੍ਮਭੂਮਿਰ੍ ਉਦਾਹृਤਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਪਰਮਂ ਦੇਵਂ ਚ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮুনি ਸਮੂਹ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਕਰਮ ਭੂਮੀ, ਸਰਵੋਚ ਮੋਖਸ਼ ਖੇਤਰ ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਦੇਵ, ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ, ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।