ਹਿਰਣ੍ਯਨਾਭਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਸ਼ੀ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਅਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਵਪੁਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਤ੍ਵਂ ਯਮਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਸੁਰਾਰਿਹਾ
ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਵਰਨਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਤੂੰ ਯਮ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਂਕਰ੍षਣੋ ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਸਨਾਤਨਃ ਤ੍ਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ऽਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਗੁਣਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਤੂੰ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਅਤਮਾ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਤੂੰ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਵਰਿष੍ਠਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਸਹਿष੍ਣੁਸ਼੍ ਚ ਮਾਧਵਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸਹਸ੍ਰਦृਕ੍
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਸਹਸ੍ਰਪਾਦਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਵਿਰਾਟ੍ ਤ੍ਵਂ ਸੁਰਪ੍ਰਭੁਃ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਤਿष੍ਠਸੇ ਭੂਯੋ ਦੇਵਦੇਵ ਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਃ
ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਮੁੜ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਾ, ਦਸ ਅੰਗੁਲਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।
ਯਦ੍ ਭੂਤਂ ਤਤ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵੋਕ੍ਤਃ ਪੁਰੁषਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਉਤ੍ਤਮਃ ਯਦ੍ ਭਾਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਈਸ਼ਾਨਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ऋਤਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਤਥਾਮृਤਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸਰਬੋਤਮ ਪੁਰਖ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੱਚ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਵੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਰੋਹਤ੍ਯ੍ ਅਯਂ ਲੋਕੋ ਮਹੀਯਾਂਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਃ ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ ਪੁਰੁषਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਦਸ਼ਧਾ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਤੁੱਲ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਦਸ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵਭੂਤਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਭਾਗੋ ਨਵਭਾਗੋ ऽਮृਤੋ ਦਿਵਿ ਨਵਭਾਗੋ ऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਃ ਪੌਰੁषੇਯਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਤੂੰ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵ-ਸਰੂਪ ਹੈਂ, ਨੌ ਭਾਗ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਹਨ। ਨੌ ਭਾਗ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੁਰਖ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ।
ਭਾਗਦ੍ਵਯਂ ਚ ਭੂਸਂਸ੍ਥਂ ਚਤੁਰ੍ਭਾਗੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਭੂਦ੍ ਇਹ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸਂਭਵਨ੍ਤਿ ਜਗਤੋ ਵृष੍ਟਿਕਾਰਣਮ੍
ਦੋ ਭਾਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਚਾਰ ਭਾਗ ਇਥੇ ਵੀ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਯੱਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜਗਤ ਲਈ ਮੀਂਹ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਵਿਰਾਟ੍ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਜਗਤੋ ਹृਦਿ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ ਸੋ ऽਤਿਰਿਚ੍ਯਤ ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ੍ ਤੇਜਸਾ ਯਸ਼ਸਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਵਿਰਾਟ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਤੇਜ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸੁਰਾਣਾਮ੍ ਆਹਾਰਃ ਪृषਦਾਜ੍ਯਮ੍ ਅਜਾਯਤ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਰਣ੍ਯਾਸ਼੍ ਚੌषਧਯਸ੍ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪਸ਼ੁਮृਗਾਦਯਃ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਘੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਘਰੇਲੂ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀਆਂ, ਪਸ਼ੂ, ਹਿਰਣ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਧ੍ਯੇਯਧ੍ਯਾਨਪਰਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਚ ਕृਤਵਾਨ੍ ਅਸਿ ਚੌषਧੀਃ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵ ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯ ਕਾਲਾਖ੍ਯੋ ਦੀਪ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਬੂਟੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਾ, ਤੂੰ ਸੱਤ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, 'ਕਾਲ' ਨਾਮਕ ਤੇ ਜਲਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਜਙ੍ਗਮਾਜਙ੍ਗਮਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਦ੍ ਏਤਚ੍ ਚਰਾਚਰਮ੍ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਇਦਂ ਜਾਤਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਾਇਤ ਤੇ ਅਚਲ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਾਧਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸੁਰਾਰਿਹਾ ਦੇਵ ਸਰ੍ਵਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਰਾਯਣ
ਤੁਸੀਂ ਅਨਿਰੁੱਧ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਾਧਵ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਹੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹੋ।
ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਮ੍ ਅਰਵਿਨ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ ਨਾਰਾਯਣ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਭਗਵਨ੍ ਵਿष੍ਣੋ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ! ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪੁਰਖ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਕਮਲਾਲਯ ਗੁਣਾਲਯ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਗੁਣਾਕਰ
ਹੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਕੰਵਲ-ਵਾਸੀ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਘਰ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਸਨਾਤਨ
ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ! ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗਮ੍ਯ ਯੋਗਾਵਾਸ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਗੋਪਤੇ ਸ਼੍ਰੀਪਤੇ ਵਿष੍ਣੋ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਮਰੁਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਜੋਗੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪਹੁੰਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਗੋਪਾਲ! ਹੇ ਲੱਖਮੀਪਤੀ! ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਜਗਤ੍ਸੂਤੇ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਪਤੇ ਦਿਵਸ੍ਪਤੇ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮੂਲ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਮਧੁਹਨ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣ ਕੈਟਭਘ੍ਨ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਮਧੂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸੁਬ੍ਰਹਮਣਯ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਮਹਾਮੀਨ ਸ਼੍ਰੁਤਿਪृष੍ਠਧਰਾਚ੍ਯੁਤ ਸਮੁਦ੍ਰਸਲਿਲਕ੍ਸ਼ੋਭ ਪਦ੍ਮਜਾਹ੍ਲਾਦਕਾਰਿਣੇ
ਹੇ ਮਹਾਂ ਮੱਛ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਅਚੁਤ! ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕੰਵਲ-ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਸ਼੍ਵਸ਼ੀਰ੍ष ਮਹਾਘੋਣ ਮਹਾਪੁਰੁषਵਿਗ੍ਰਹ ਮਧੁਕੈਟਭਹਨ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਤੁਰਗਾਨਨ
ਹੇ ਘੋੜੇ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਵੱਡੀ ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਮਹਾਂ ਪੁਰਖ ਰੂਪ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਮਧੂ ਤੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹਾਕਮਠਭੋਗਾਯ ਪृਥਿਵ੍ਯੁਦ੍ਧਰਣਾਯ ਚ ਵਿਧृਤਾਦ੍ਰਿਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਮਹਾਕੂਰ੍ਮਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਕਛੂਏ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੱਡੇ ਕਛੂਏ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਠਾਇਆ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਮਹਾਵਰਾਹਾਯ ਪृਥਿਵ੍ਯੁਦ੍ਧਾਰਕਾਰਿਣੇ ਨਮਸ਼੍ ਚਾਦਿਵਰਾਹਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਵੇਧਸੇ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਸੂਰ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਠਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਆਦਿ ਸੂਰ! ਹੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਨਨ੍ਤਾਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਮੁਖ੍ਯਾਯ ਚ ਵਰਾਯ ਚ ਪਰਮਾਣੁਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਯੋਗਿਗਮ੍ਯਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਅਨੰਤ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸੁਕਸ਼ਮ! ਹੇ ਮੁੱਖ! ਹੇ ਵਧੀਆ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੋਗੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪਹੁੰਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਸ੍ਮੈ ਨਮਃ ਕਾਰਣਕਾਰਣਾਯ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਵृਤ੍ਤਨਿਲਯਾਯ ਸੁਦੁਰ੍ਵਿਦਾਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਰ੍ਣਵਾਸ਼੍ਰਿਤਮਹਾਹਿਸੁਤਲ੍ਪਗਾਯ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਃ ਕਨਕਰਤ੍ਨਸੁਕੁਣ੍ਡਲਾਯ
ਉਸ ਕਾਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਜੋਗੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਚਾਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਖੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮਹਾਂ ਸੱਪ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਥਂ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ ਤਦਾ ਤੇਨ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਾਧਵਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਤ੍ਤੋ ਯਦ੍ ਅਭਿਵਾਞ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਮਾਧਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲੇ, 'ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ! ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਲਦੀ ਦੱਸ।'
ਸਂਸਾਰੇ ऽਸ੍ਮਿਞ੍ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਦੁਸ੍ਤਰੇ ਲੋਮਹਰ੍षਣੇ ਅਨਿਤ੍ਯੇ ਦੁਃਖਬਹੁਲੇ ਕਦਲੀਦਲਸਂਨਿਭੇ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਜੋ ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਮਾਂਚਕ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਥਿਰ ਹੈ, ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਹੈ,
ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯੇ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬੇ ਜਲਬੁਦ੍ਬੁਦਚਞ੍ਚਲੇ ਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰਵਸਂਯੁਕ੍ਤੇ ਦੁਸ੍ਤਰੇ ਚਾਤਿਭੈਰਵੇ
ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ, ਜਲ ਦੇ ਬੁੱਲੇ ਵਾਂਗ ਚੰਚਲ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ,
ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤਸ੍ ਤਵ ਨ ਚਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਭਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿषਯਾਸਕ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ।
ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਹਂ ਚਾਦ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਂਸਾਰਭਯਪੀਡਿਤਃ ਗਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਕृष੍ਣ ਮਾਮ੍ ਉਦ੍ਧਰ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਅੱਜ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ! ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਭਵਸਾਗਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।