ਊਰ੍ਮਿषਟ੍ਕਾਤਿਗਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜ੍ਞੇਯਮ੍ ਆਤ੍ਮਜਯੇਨ ਮੇ ਗਤਿਰ੍ ਏषਾ ਕृਤਾ ਯੇਨ ਧਿਕ੍ ਤਂ ਕਾਮਮਹਾਗ੍ਰਹਮ੍
ਛੇ ਲਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਹ ਮੈਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਲਾਲਚ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ—ਉਸ ਲਾਲਚ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਵੇ।
ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਸ਼੍ ਚ ਕਾਰਣਾਨ੍ਯ੍ ਅਖਿਲਾਨਿ ਚ ਨਰਕਗ੍ਰਾਮਮਾਰ੍ਗੇਣ ਕਾਮੇਨਾਦ੍ਯ ਹਤਾਨਿ ਮੇ
ਸਾਰੇ ਵਰਤ, ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਣ, ਅੱਜ ਲਾਲਚ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਜੋ ਨਰਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਕਰੋਮ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਭਸ੍ਮ ਕ੍ਰੋਧਤੀਵ੍ਰੇਣ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਸਤਾਂ ਸਾਪ੍ਤਪਦਂ ਮੈਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ ਉषਿਤੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਨਾਲ ਰਾਖ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਤ ਪਦੀਆਂ ਦੀ ਮਿਤਰਤਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਰਿਵਾਜ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਤਵ ਦੋषਃ ਕਃ ਕਿਂ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਮ੍ ਅਹਂ ਤਵ ਮਮੈਵ ਦੋषੋ ਨਿਤਰਾਂ ਯੇਨਾਹਮ੍ ਅਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਅਤੇ, ਤੇਰਾ ਕੀ ਦੋਸ਼ ਹੈ? ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਦੋਸ਼ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ।
ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਿਨ੍ਯਾ ਕृਤੋ ਮਤ੍ਤਪਸੋ ਵ੍ਯਯਃ ਤ੍ਵਯਾ ਦृष੍ਟਿਮਹਾਮੋਹਮਨੁਨਾਹਂ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਮੇਰੀ ਮਸਤ ਤਪस्या ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਮੋਹ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਾਵਦ੍ ਇਤ੍ਥਂ ਸ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਸ੍ ਤਾਂ ਬ੍ਰਵੀਤਿ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾਮ੍ ਤਾਵਤ੍ ਸ੍ਖਲਤ੍ਸ੍ਵੇਦਜਲਾ ਸਾ ਬਭੂਵਾਤਿਵੇਪਥੁਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਇੰਝ ਆਖਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਡਰਦੀ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਹੋ ਗਈ।
ਪ੍ਰਵੇਪਮਾਨਾਂ ਸ ਚ ਤਾਂ ਸ੍ਵਿਨ੍ਨਗਾਤ੍ਰਲਤਾਂ ਸਤੀਮ੍ ਗਚ੍ਛ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਸਕ੍ਰੋਧਮ੍ ਉਵਾਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਹਨੂੰ ਕੰਪਦੀ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਦੇਹ ਵਾਲੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਚੱਲ, ਚੱਲ!'
ਸਾ ਤੁ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤਾ ਤੇਨ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍ ਆਕਾਸ਼ਗਾਮਿਨੀ ਸ੍ਵੇਦਂ ਮਮਾਰ੍ਜ ਤਰੁਪਲ੍ਲਵੈਃ
ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਡਾਂਟ ਖਾ ਕੇ, ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਈ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਲਦੀ ਹੋਈ, ਪਸੀਨਾ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੋਂਝ ਲਿਆ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਯਯੌ ਬਾਲਾ ਉਦਗ੍ਰਾਰੁਣਪਲ੍ਲਵੈਃ ਨਿਰ੍ਮਮਾਰ੍ਜ ਚ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਗਲਤ੍ਸ੍ਵੇਦਜਲਾਨਿ ਵੈ
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਰੁੱਖ ਵੱਲ ਗਈ, ਤੇ ਨਰਮ ਲਾਲ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਸਰੀਰ ਪੋਂਝਦੀ ਰਹੀ।
ऋषਿਣਾ ਯਸ੍ ਤਦਾ ਗਰ੍ਭਸ੍ ਤਸ੍ਯਾ ਦੇਹੇ ਸਮਾਹਿਤਃ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਸਰੋਮਾਞ੍ਚਸ੍ਵੇਦਰੂਪੀ ਤਦਙ੍ਗਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਪਸੀਨੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਜਗृਹੁਰ੍ ਗਰ੍ਭਮ੍ ਏਕਂ ਚਕ੍ਰੇ ਚ ਮਾਰੁਤਃ ਸੋਮੇਨਾਪ੍ਯਾਯਿਤੋ ਗੋਭਿਃ ਸ ਤਦਾ ਵਵृਦ੍ਧੇ ਸ਼ਨੈਃ
ਰੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ, ਹਵਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਸੋਮ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾਲ ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧਿਆ।
ਮਾਰਿषਾ ਨਾਮ ਕਨ੍ਯਾਭੂਦ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸਾਨਾਂ ਸਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਜਨਨੀ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਮਾਰਿਸ਼ਾ ਨਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ; ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣੀ, ਹੇ ਦੁਜਾ।
ਸ ਚਾਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਕਣ੍ਡੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਤਪਸਿ ਸਤ੍ਤਮਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਖ੍ਯਂ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਆਯਤਨਂ ਯਯੌ
ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਕੰਡੂ, ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਤਪस्या ਮੁਕ ਗਈ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨਾਂ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਰਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਭੁਵਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯੋਦਧੇਸ੍ ਤੀਰੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਰਲੇ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਖੇਤਰ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਰਮ੍ਯਂ ਵਾਲੁਕਾਕੀਰ੍ਣਂ ਕੇਤਕੀਵਨਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਕੀਰ੍ਣਂ ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਰੁਤਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸੁਹਾਵਣੀ ਸੀ, ਰੇਤ ਨਾਲ ਢੱਕੀ, ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਤੇ ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ—ਮੰਗਲਮਈ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸੁਖਸਂਚਾਰਂ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਨॄਣਾਂ ਧਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਕਰਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣਯੋਗ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਮੌਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਧਨਵੰਤ ਤੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਖਾਣ ਸੀ।
ਭृਗ੍ਵਾਦ੍ਯੈਃ ਸੇਵਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸਿਦ੍ਧਵਰੈਸ੍ ਤਥਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਕਿਂਨਰੈਰ੍ ਯਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਕਿੰਨਰਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵੀ ਗਈ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਹਰਿਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਯੈਸ੍ ਤਥਾ ਵਰ੍ਣੈਰ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥੈਰ੍ ਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਸ ਤਦਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਦੇਵਂ ਚ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਕृਤਕृਤ੍ਯਮ੍ ਇਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਸ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਐਸਾ ਸਮਝਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਤਤ੍ਰੈਕਾਗ੍ਰਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚਕਾਰਾਰਾਧਨਂ ਹਰੇਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਾਰਮਯਂ ਕੁਰ੍ਵਞ੍ ਜਪਮ੍ ਏਕਾਗ੍ਰਮਾਨਸਃ ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਰ੍ ਮਹਾਯੋਗੀ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾਸੌ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਥੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਦੀ ਉਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਵੱਡੇ ਯੋਗੀ, ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮ-ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਾਰਂ ਮੁਨੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਃ ਪਰਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਜਪਤਾ ਕਣ੍ਡੁਨਾ ਦੇਵੋ ਯੇਨਾਰਾਧ੍ਯਤ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਉੱਚੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ-ਮੰਤ੍ਰ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਪ ਨਾਲ ਕਣਡੂ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪਾਰਂ ਪਰਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਅਪਾਰਪਾਰਃ ਪਰਃ ਪਰੇਭ੍ਯਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਰੂਪਃ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਾਰਃ ਪਰਪਾਰਭੂਤਃ ਪਰਃ ਪਰਾਣਾਮ੍ ਅਪਿ ਪਾਰਪਾਰਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ, ਤੇ ਪਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਪਾਰ ਹੈ।
ਸ ਕਾਰਣਂ ਕਾਰਣਸਂਸ਼੍ਰਿਤੋ ऽਪਿ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਹੇਤੁਃ ਪਰਹੇਤੁਹੇਤੁਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ऽਪਿ ਚੈष ਸਹ ਕਰ੍ਮਕਰ੍ਤृ ਰੂਪੈਰ੍ ਅਨੇਕੈਰ੍ ਅਵਤੀਹ ਸਰ੍ਵਮ੍
ਉਹ ਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਪਰਮ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਥੇ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ ਸਰ੍ਵਭੂਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਿਰ੍ ਅਚ੍ਯੁਤੋ ऽਸੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵ੍ਯਯਂ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਜਂ ਸ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਅਪਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਅਖਿਲੈਰ੍ ਅਸਙ੍ਗਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਹੈ; ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਜਨਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨਾਸਵੰਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਅਜਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਥਾਸੌ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਤਥਾ ਰਾਗਾਦਯੋ ਦੋषਾਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਮਮ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅਟੱਲ, ਅਜਨਮਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰਾਗ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਭਾਵ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਣ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਮੁਨੇਰ੍ ਜਾਪ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਾਰਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਪਰਮਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸੁਦृਢਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਜਪ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦਵਿਜ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੱਕੀ ਤੇ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ—
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸ ਪਰਯਾ ਦੇਵਸ੍ ਤਦਾਸੌ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ ਗਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਸਮੀਪਂ ਤੁ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਉੱਚੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਮਧੁ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਯਾ ਵਾਚਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਂਨਾਦਯਨ੍ਨ੍ ਇਵ ਆਰੁਹ੍ਯ ਗਰੁਡਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਨਤਾਕੁਲਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀ ਗੂੜ੍ਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਗਰੁੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਆਇਆ।
ਮੁਨੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਰਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਤ੍ ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਰਦੋ ऽਹਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੋਰਥ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ। ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਣ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਆਪਣਾ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਹੇ ਪੱਕੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਉਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਸਹਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤੋ ਹਰਿਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਚਕਰ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ।