ਆਮ੍ਰਾਨ੍ ਆਮ੍ਰਾਤਕਾਨ੍ ਭਵ੍ਯਾਨ੍ ਨਾਰਿਕੇਰਾਨ੍ ਸਤਿਨ੍ਦੁਕਾਨ੍ ਅਥ ਬਿਲ੍ਵਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਜੀਵਾਨ੍ ਦਾਡਿਮਾਨ੍ ਬੀਜਪੂਰਕਾਨ੍
ਅੰਬ, ਜੰਗਲੀ ਅੰਬ, ਸੋਹਣੇ ਨਾਰੀਅਲ, ਟਿੰਡੂਕ, ਬਿਲਵਾ, ਜੀਵ, ਅਨਾਰ ਤੇ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਫਲ—
ਪਨਸਾਂਲ੍ ਲਕੁਚਾਨ੍ ਨੀਪਾਞ੍ ਸ਼ਿਰੀषਾਨ੍ ਸੁਮਨੋਹਰਾਨ੍ ਪਾਰਾਵਤਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਕੋਲਾਨ੍ ਅਰਿਮੇਦਾਮ੍ਲਵੇਤਸਾਨ੍
ਕਠਲ, ਲਕੂਚ, ਨੀਪ, ਸੋਹਣੇ ਸ਼ੀਰੀਸ਼, ਕਬੂਤਰ, ਕੋਲ, ਅਰੀਮੇਦ, ਖੱਟੇ ਵੇਤਸ—
ਭਲ੍ਲਾਤਕਾਨ੍ ਆਮਲਕਾਞ੍ ਸ਼ਤਪਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ ਚ ਕਿਂਸ਼ੁਕਾਨ੍ ਇਙ੍ਗੁਦਾਨ੍ ਕਰਵੀਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਹਰੀਤਕੀਵਿਭੀਤਕਾਨ੍
ਭੱਲਾਤਕ, ਆਮਲਾ, ਸ਼ਤਪਰਨ, ਕਿੰਸ਼ੁਕ, ਇੰਗੁਦ, ਕਰਵੀਰ, ਹਰੜ ਤੇ ਬਹੇੜਾ—
ਏਤਾਨ੍ ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਸਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪृਥੁਲੋਚਨਾ ਤਥੈਵਾਸ਼ੋਕਪੁਂਨਾਗਕੇਤਕੀਬਕੁਲਾਨ੍ ਅਥ
ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਦਰੱਖਤ, ਅਸ਼ੋਕ, ਪੁੰਨਾਗ, ਕੇਤਕੀ ਤੇ ਬਕੁਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਪਾਰਿਜਾਤਾਨ੍ ਕੋਵਿਦਾਰਾਨ੍ ਮਨ੍ਦਾਰੇਨ੍ਦੀਵਰਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਪਾਟਲਾਃ ਪੁष੍ਪਿਤਾ ਰਮ੍ਯਾ ਦੇਵਦਾਰੁਦ੍ਰੁਮਾਂਸ੍ ਤਥਾ
ਪਾਰਿਜਾਤ, ਕੋਵਿਦਾਰ, ਮੰਦਾਰ, ਇੰਦਿਵਰ, ਪਾਟਲਾ, ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ, ਤੇ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ।
ਸ਼ਾਲਾਂਸ੍ ਤਾਲਾਂਸ੍ ਤਮਾਲਾਂਸ਼੍ ਚ ਨਿਚੁਲਾਂਲ੍ ਲੋਮਕਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਪਾਦਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਫਲਪੁष੍ਪਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਨਿਕੁਲ, ਲੋਮਕ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਦਰੱਖਤ, ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਚਕੋਰੈਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਭृਙ੍ਗਰਾਜੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕੈਃ ਕੋਕਿਲੈਃ ਕਲਵਿਙ੍ਕੈਸ਼੍ ਚ ਹਾਰੀਤੈਰ੍ ਜੀਵਜੀਵਕੈਃ
ਚਕੋਰਾ ਪੰਛੀਆਂ, ਸੌ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ, ਭੌਰੇ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੋਤੇ, ਕੋਕਿਲ, ਕਲਵਿੰਗਕ, ਹਰੀ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਜੀਵਜੀਵਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ
ਪ੍ਰਿਯਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚਾਤਕੈਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਃ ਖਗੈਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਰਮ੍ਯਂ ਸੁਮਧੁਰਂ ਕੂਜਦ੍ਭਿਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਧਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਚਾਤਕ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ, ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੰਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ
ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸਲਿਲਾਨਿ ਚ ਕੁਮੁਦੈਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕੈਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਉਥੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਝੀਲਾਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਕੁਮੁਦ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨੀਲੇ ਜਲਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ
ਕਹ੍ਲਾਰੈਃ ਕਮਲੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਆਚਿਤਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਕਾਦਮ੍ਬੈਸ਼੍ ਚਕ੍ਰਵਾਕੈਸ਼੍ ਚ ਤਥੈਵ ਜਲਕੁਕ੍ਕੁਟੈਃ
ਕਹਲਾਰ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਕਦੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਜਲਕੁੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ
ਕਾਰਣ੍ਡਵੈਰ੍ ਬਕੈਰ੍ ਹਂਸੈਃ ਕੂਰ੍ਮੈਰ੍ ਮਦ੍ਗੁਭਿਰ੍ ਏਵ ਚ ਏਤੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਕੀਰ੍ਣਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਾਜ੍ ਜਲਚਾਰਿਭਿਃ
ਕਾਰੰਡਵਾ ਬਤਖਾਂ, ਬਕ, ਹੰਸ, ਕਊਆ, ਮਦਗੁ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਵਿਆਪਿਆ ਹੋਇਆ
ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਤਥਾ ਸਾ ਤੁ ਵਨਂ ਬਭ੍ਰਾਮ ਤੈਃ ਸਹ ਏਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੀ; ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਸੁਹਣਾ ਜੰਗਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੇਖਿਆ
ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਨਯਨਾ ਸਾ ਬਭੂਵ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਾਯੁਂ ਕਾਮਂ ਚ ਵਸਨ੍ਤਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਬਣ ਗਈ, ਤੇ ਵਾਯੂ, ਕਾਮ ਤੇ ਵਸੰਤ ਨੂੰ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਆਖਿਆ
ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਮਮ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਸਾ ਤੁ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਾ ਸੁਰੈਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਦ੍ਯ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਮੁਨਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਆਖਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮੁਨੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ'
ਅਦ੍ਯ ਤਂ ਦੇਹਯਨ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵਾਜਿਨਮ੍ ਸ੍ਮਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਗਲਦ੍ਰਸ਼੍ਮਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕੁਸਾਰਥਿਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕਾਬੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਦਾ ਰਥੀ ਬਣਾਵਾਂਗੀ
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨੋ ਵਾਪਿ ਯਦਿ ਵਾ ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ ਤਥਾਪ੍ਯ੍ ਅਦ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਮਬਾਣਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋਵੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੀਲਲੋਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਮ ਦੇ ਬਾਣ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕਰਾਂਗੀ
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸਾਥ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਤਿष੍ਠਤੇ ਮੁਨਿਃ ਮੁਨੇਸ੍ ਤਪਃਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਸ਼੍ਵਾਪਦਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮੁਨੀ ਸੀ; ਮੁਨੀ ਦੇ ਤਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਸਾ ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਮਾਧੁਰ੍ਯੇ ਨਦੀਤੀਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ ਸ੍ਤੋਕਮਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਗਾਯਤ ਵਰਾਪ੍ਸਰਾਃ
ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਨਰ ਕੋਕਿਲ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਉਥੇ ਰਹੀ, ਫਿਰ ਉਹ ਉੱਤਮ ਅਪਸਰਾ ਗਾਉਣ ਲੱਗੀ
ਤਤੋ ਵਸਨ੍ਤਃ ਸਹਸਾ ਬਲਂ ਸਮਕਰੋਤ੍ ਤਦਾ ਕੋਕਿਲਾਰਾਵਮਧੁਰਮ੍ ਅਕਾਲਿਕਮਨੋਹਰਮ੍
ਫਿਰ ਵਸੰਤ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤੀ, ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਮੌਸਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆ ਗਈ
ਵਵੌ ਗਨ੍ਧਵਹਸ਼੍ ਚੈਵ ਮਲਯਾਦ੍ਰਿਨਿਕੇਤਨਃ ਪੁष੍ਪਾਨ੍ ਉਚ੍ਚਾਵਚਾਨ੍ ਮੇਧ੍ਯਾਨ੍ ਪਾਤਯਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਮਲਯਾਚਲ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਸੁਗੰਧੀ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉੱਚੇ ਤੇ ਨੀਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਫੁੱਲ ਝੜਾਉਣ ਲੱਗੀ
ਪੁष੍ਪਬਾਣਧਰਸ਼੍ ਚੈਵ ਗਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ ਮੁਨੇਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਾਮ੍ ਆਸ ਕਾਮਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਮਾਨਸਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਣ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਮੁਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ, ਤੇ ਕਾਮ ਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਦਾ ਮਨ ਵੀ ਵਿਗਾੜ ਦਿੱਤਾ
ਤਤੋ ਗੀਤਧ੍ਵਨਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਰ੍ ਵਿਸ੍ਮਿਤਮਾਨਸਃ ਜਗਾਮ ਯਤ੍ਰ ਸਾ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਕਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਫਿਰ, ਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਕਾਮ ਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ ਆਹ ਸਂਦृष੍ਟੋ ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਲੋਚਨਃ ਭ੍ਰष੍ਟੋਤ੍ਤਰੀਯੋ ਵਿਕਲਃ ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਈਆਂ, ਉਪਰਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਝੜ ਗਿਆ, ਮਨ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ
ਕਾਸਿ ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸੁਭਗੇ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ ਮਨੋ ਹਰਸਿ ਮੇ ਸੁਭ੍ਰੁ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਯਂ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਨਸੀਬਾਂ ਵਾਲੀ, ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ? ਤੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਭੌਂ ਤੇਰੀ ਸੋਭਾ ਮੇਰਾ ਮਨ ਲੈ ਗਈ। ਸੱਚ ਦੱਸ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ।
ਤਵ ਕਰ੍ਮਕਰਾ ਚਾਹਂ ਪੁष੍ਪਾਰ੍ਥਮ੍ ਅਹਮ੍ ਆਗਤਾ ਆਦੇਸ਼ਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਫੁੱਲ ਲੈਣ ਆਈ ਹਾਂ। ਜਲਦੀ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧੈਰ੍ਯਂ ਵਿਮੋਹਿਤਃ ਆਦਾਯ ਹਸ੍ਤੇ ਤਾਂ ਬਾਲਾਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ੍ਵਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਧੀਰਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਮਸ਼੍ ਚ ਵਾਯੁਸ਼੍ ਚ ਵਸਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਯਥਾਗਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਫਿਰ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਾਮ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਵਸੰਤ—ਸਭ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਸੁਰਗ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਸ਼੍ ਚ ਹਰਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ ਤਦਾ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸੁਮਨਸੋ ऽਭਵਨ੍
ਉਹ ਹਰਿ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਸ ਚ ਕਣ੍ਡੁਸ੍ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਨ੍ ਏਵ ਚਾਸ਼੍ਰਮਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਪਰਮਂ ਰੂਪਂ ਚਕਾਰ ਮਦਨਾਕृਤਿ
ਕੰਡੂ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਮਦਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਰਗਾ ਸੀ।