ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤਪਸੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮੁਨੇਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਸੁਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਬਭੂਵੁਰ੍ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਸ੍ ਤਥਾ
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਭੂਮਿਂ ਤਥਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਦਿਵਂ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਕਣ੍ਡੁਃ ਸਂਤਾਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਤਪਸੋ ਬਲਾਤ੍
ਕੰਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਵਰਗ ਤਕ ਗਰਮੀ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਓ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਪੰਚੋ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।
ਅਹੋ ऽਸ੍ਯ ਪਰਮਂ ਧੈਰ੍ਯਮ੍ ਅਹੋ ऽਸ੍ਯ ਪਰਮਂ ਤਪਃ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਬ੍ਰੁਵਂਸ੍ ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਾਸ੍ ਤਂ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਡਟਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਵਾਹ, ਇਸ ਦਾ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਧੀਰਜ ਹੈ! ਵਾਹ, ਇਸ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਹੈ!'
ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਅਵ੍ਯਗ੍ਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਾਸ੍ ਤਦਾ ਭਯਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾਸ੍ ਤਪੋਵਿਘ੍ਨਮ੍ ਅਭੀਪ੍ਸਵਃ
ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਰੋਕਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਮ੍ ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਮ੍ਲੋਚਾਖ੍ਯਾਂ ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਰੂਪਯੌਵਨਗਰ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ, ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਬੁਲਾਇਆ।
ਸੁਮਧ੍ਯਾਂ ਚਾਰੁਜਙ੍ਘਾਂ ਤਾਂ ਪੀਨਸ਼੍ਰੋਣਿਪਯੋਧਰਾਮ੍ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਫਲਸੂਦਨਃ
ਉਹ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਰੇ ਹਿਪ ਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਫਲ-ਨਾਸਕ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਪ੍ਰਮ੍ਲੋਚੇ ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਯਦਾਸੌ ਤਪ੍ਯਤੇ ਮੁਨਿਃ ਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯ ਤਪਸਃ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਸ੍ਵਾਂਸ਼ੁ ਸੁਪ੍ਰਭੇ
ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤੁਰੰਤ ਜਾ; ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਓ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਢੋਲ ਦੇ।
ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰੋਮਿ ਸਤਤਂ ਪ੍ਰਭੋ ਕਿਂਤੁ ਸ਼ਙ੍ਕਾ ਮਮੈਵਾਤ੍ਰ ਜੀਵਿਤਸ੍ਯ ਚ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਪੰਚ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵੀ ਹੈ।
ਬਿਭੇਮਿ ਤਂ ਮੁਨਿਵਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਅਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਦੀਪ੍ਤਤਪਸਂ ਜ੍ਵਲਨਾਰ੍ਕਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦੇ ਵਚਨ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੀਖਾ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਜਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਸ ਮੁਨਿਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ ਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਪਾਗਤਾਮ੍ ਕਣ੍ਡੁਃ ਪਰਮਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸ਼ਾਪਂ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਦੁਃਸਹਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਜਾਣ ਲਵੇ ਕਿ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਆਈ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਕਣਡੂ ਰਿਸ਼ੀ ਅਸਹਨਯ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇਗਾ।
ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਮੇਨਕਾ ਰਮ੍ਭਾ ਘृਤਾਚੀ ਪੁਞ੍ਜਿਕਸ੍ਥਲਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀ ਸਹਜਨ੍ਯਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਿਸ੍ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾ
ਉਰਵਸ਼ੀ, ਮੇਨਕਾ, ਰੰਭਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਸਹਜਨਿਆ, ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ ਤੇ ਤਿਲੋਤਮਾ—
ਅਲਮ੍ਬੁषਾ ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ ਸ਼ਸ਼ਿਲੇਖਾ ਚ ਵਾਮਨਾ ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਸਰਸਃ ਸਨ੍ਤਿ ਰੂਪਯੌਵਨਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਸ਼ਸ਼ਿਲੇਖਾ, ਵਾਮਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਸੁਮਧ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਾਰੁਵਦਨਾਃ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਪਯੋਧਰਾਃ ਕਾਮਪ੍ਰਧਾਨਕੁਸ਼ਲਾਸ੍ ਤਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਂਨਿਯੋਜਯ
ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ, ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਉਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਕੌਸ਼ਲ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਭੇਜੋ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਨਾਮ ਚਾਨ੍ਯਾਸ੍ ਤਾਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਚਾਤ੍ਰ ਕੁਸ਼ਲਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਇਥੇ ਰਹਿਣ ਦਿਓ, ਪਰ ਤੂੰ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਇਥੇ ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਕਾਮਂ ਵਸਨ੍ਤਂ ਵਾਯੁਂ ਚ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥੇ ਦਦਾਮਿ ਤੇ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗਚ੍ਛ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਤੇਰੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਮੈਂ ਕਾਮ, ਵਸੰਤ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਉਥੇ ਜਾ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਸਾ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾ ਜਗਾਮਾਕਾਸ਼ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਚਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮੁਨੇਃ
ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਰੁਚਿਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਮੁਨਿਂ ਚ ਦੀਪ੍ਤਤਪਸਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਮ੍ ਅਕਲ੍ਮषਮ੍
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਜੰਗਲ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਲ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਸਾ ਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਨ੍ਦਨੋਪਮਮ੍ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਵਰਪੁष੍ਪਾਢ੍ਯਂ ਸ਼ਾਖਾਮृਗਗਣਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਉਹ ਰਮਣੀਕ ਜੰਗਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਡਾਖਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਦ੍ਮਬਲੋਪੇਤਂ ਸਪਲ੍ਲਵਮਹਾਬਲਮ੍ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਰਮ੍ਯਾਨ੍ ਸੁਮਧੁਰਾਞ੍ ਸ਼ਬ੍ਦਾਨ੍ ਖਗਮੁਖੇਰਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਕਮਲ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਵੱਡੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਤੇ ਨਰਮ ਟਹਣੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਫਲਭਾਰਾਢ੍ਯਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਨ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਪਾਦਪਾਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਿਹਂਗੈਰ੍ ਅਨੁਨਾਦਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਰੱਖਤ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ।
ਆਮ੍ਰਾਨ੍ ਆਮ੍ਰਾਤਕਾਨ੍ ਭਵ੍ਯਾਨ੍ ਨਾਰਿਕੇਰਾਨ੍ ਸਤਿਨ੍ਦੁਕਾਨ੍ ਅਥ ਬਿਲ੍ਵਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਜੀਵਾਨ੍ ਦਾਡਿਮਾਨ੍ ਬੀਜਪੂਰਕਾਨ੍
ਅੰਬ, ਜੰਗਲੀ ਅੰਬ, ਸੋਹਣੇ ਨਾਰੀਅਲ, ਟਿੰਡੂਕ, ਬਿਲਵਾ, ਜੀਵ, ਅਨਾਰ ਤੇ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਫਲ—
ਪਨਸਾਂਲ੍ ਲਕੁਚਾਨ੍ ਨੀਪਾਞ੍ ਸ਼ਿਰੀषਾਨ੍ ਸੁਮਨੋਹਰਾਨ੍ ਪਾਰਾਵਤਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਕੋਲਾਨ੍ ਅਰਿਮੇਦਾਮ੍ਲਵੇਤਸਾਨ੍
ਕਠਲ, ਲਕੂਚ, ਨੀਪ, ਸੋਹਣੇ ਸ਼ੀਰੀਸ਼, ਕਬੂਤਰ, ਕੋਲ, ਅਰੀਮੇਦ, ਖੱਟੇ ਵੇਤਸ—
ਭਲ੍ਲਾਤਕਾਨ੍ ਆਮਲਕਾਞ੍ ਸ਼ਤਪਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ ਚ ਕਿਂਸ਼ੁਕਾਨ੍ ਇਙ੍ਗੁਦਾਨ੍ ਕਰਵੀਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਹਰੀਤਕੀਵਿਭੀਤਕਾਨ੍
ਭੱਲਾਤਕ, ਆਮਲਾ, ਸ਼ਤਪਰਨ, ਕਿੰਸ਼ੁਕ, ਇੰਗੁਦ, ਕਰਵੀਰ, ਹਰੜ ਤੇ ਬਹੇੜਾ—
ਏਤਾਨ੍ ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਸਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪृਥੁਲੋਚਨਾ ਤਥੈਵਾਸ਼ੋਕਪੁਂਨਾਗਕੇਤਕੀਬਕੁਲਾਨ੍ ਅਥ
ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਦਰੱਖਤ, ਅਸ਼ੋਕ, ਪੁੰਨਾਗ, ਕੇਤਕੀ ਤੇ ਬਕੁਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਪਾਰਿਜਾਤਾਨ੍ ਕੋਵਿਦਾਰਾਨ੍ ਮਨ੍ਦਾਰੇਨ੍ਦੀਵਰਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਪਾਟਲਾਃ ਪੁष੍ਪਿਤਾ ਰਮ੍ਯਾ ਦੇਵਦਾਰੁਦ੍ਰੁਮਾਂਸ੍ ਤਥਾ
ਪਾਰਿਜਾਤ, ਕੋਵਿਦਾਰ, ਮੰਦਾਰ, ਇੰਦਿਵਰ, ਪਾਟਲਾ, ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ, ਤੇ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ।
ਸ਼ਾਲਾਂਸ੍ ਤਾਲਾਂਸ੍ ਤਮਾਲਾਂਸ਼੍ ਚ ਨਿਚੁਲਾਂਲ੍ ਲੋਮਕਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਪਾਦਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਫਲਪੁष੍ਪਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਨਿਕੁਲ, ਲੋਮਕ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਦਰੱਖਤ, ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਚਕੋਰੈਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਭृਙ੍ਗਰਾਜੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕੈਃ ਕੋਕਿਲੈਃ ਕਲਵਿਙ੍ਕੈਸ਼੍ ਚ ਹਾਰੀਤੈਰ੍ ਜੀਵਜੀਵਕੈਃ
ਚਕੋਰਾ ਪੰਛੀਆਂ, ਸੌ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ, ਭੌਰੇ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੋਤੇ, ਕੋਕਿਲ, ਕਲਵਿੰਗਕ, ਹਰੀ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਜੀਵਜੀਵਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ
ਪ੍ਰਿਯਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚਾਤਕੈਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਃ ਖਗੈਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਰਮ੍ਯਂ ਸੁਮਧੁਰਂ ਕੂਜਦ੍ਭਿਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਧਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਚਾਤਕ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ, ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੰਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ
ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸਲਿਲਾਨਿ ਚ ਕੁਮੁਦੈਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕੈਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਉਥੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਝੀਲਾਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਕੁਮੁਦ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨੀਲੇ ਜਲਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ
ਕਹ੍ਲਾਰੈਃ ਕਮਲੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਆਚਿਤਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਕਾਦਮ੍ਬੈਸ਼੍ ਚਕ੍ਰਵਾਕੈਸ਼੍ ਚ ਤਥੈਵ ਜਲਕੁਕ੍ਕੁਟੈਃ
ਕਹਲਾਰ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਕਦੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਜਲਕੁੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ