ਯਦਾ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨ ਬਿਭੇਤਿ ਯਦਾ ਚਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਬਿਭ੍ਯਤਿ ਯਦਾ ਨੇਚ੍ਛਤਿ ਨ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਪਦ੍ਯਤੇ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜਾ ਦੁਰ੍ਮਤਿਭਿਰ੍ ਯਾ ਨ ਜੀਰ੍ਯਤਿ ਜੀਰ੍ਯਤਃ ਯੋ ऽਸੌ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਤਿਕੋ ਰੋਗਸ੍ ਤਾਂ ਤृष੍ਣਾਂ ਤ੍ਯਜਤਃ ਸੁਖਮ੍
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਮੂਰਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਜੋ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੁਰਝਾਂਦੀ, ਤੇ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ—ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਜੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਜੀਰ੍ਯਤਃ ਕੇਸ਼ਾ ਦਨ੍ਤਾ ਜੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਜੀਰ੍ਯਤਃ ਧਨਾਸ਼ਾ ਜੀਵਿਤਾਸ਼ਾ ਚ ਜੀਰ੍ਯਤੋ ऽਪਿ ਨ ਜੀਰ੍ਯਤਿ
ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਲ, ਦੰਦ, ਸਭ ਕੁਝ ਮੁਰਝਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੁਰਝਾਂਦੀ।
ਯਚ੍ ਚ ਕਾਮਸੁਖਂ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ ਚ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ ਸੁਖਮ੍ ਤृष੍ਣਾਕ੍ਸ਼ਯਸੁਖਸ੍ਯੈਤੇ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਂ ਕਲਾਮ੍
ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭੋਗ ਤੇ ਇਲਾਹੀ ਆਨੰਦ ਵੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮਿਟਣ ਵਾਲੇ ਸੁਖ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸਦਾਰਃ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ ਵਨਮ੍ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਚਾਯਂ ਚਚਾਰ ਵਿਪੁਲਂ ਤਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਭृਗੁਤੁਙ੍ਗੇ ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ ਤਪਸੋ ऽਨ੍ਤੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਅਨਸ਼੍ਨਨ੍ ਦੇਹਮ੍ ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸਦਾਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮ੍ ਆਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਤਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਗ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਭੋਜਨ ਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪਞ੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਯੈਰ੍ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਆਪਿਆ।
ਯਦੋਸ੍ ਤੁ ਵਂਸ਼ਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਰਾਜਸਤ੍ਕृਤਮ੍ ਯਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣੋ ਜਜ੍ਞੇ ਹਰਿਰ੍ ਵृष੍ਣਿਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਯਦੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਨਾਰਾਇਣ, ਹਰੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਕੁਲ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਜਨਮਿਆ।
ਸੁਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰਜਾਵਾਨ੍ ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਭਵੇਨ੍ ਨਰਃ ਯਯਾਤਿਚਰਿਤਂ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਇਦਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਸਿਹਤਮੰਦ, ਸੁਖੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਂ ਵਯਂ ਸੂਤ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਸ੍ਯਾਨੋਰ੍ ਯਦੋਸ਼੍ ਚੈਵ ਤੁਰ੍ਵਸੋਸ਼੍ ਚ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਹੇ ਸੂਤ, ਅਸੀਂ ਪੁਰੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਦੁਹਯੁ, ਅਨੂ, ਯਦੁ ਤੇ ਤੁਰਵਸੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਪੁਰੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਦਤੋ ਮਮ
ਸੰਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਪੁਰੁ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਪੁਰੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਵੀਰੋ ऽਭੂਨ੍ ਮਨਸ੍ਯੁਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਰਾਜਾ ਚਾਭਯਦੋ ਨਾਮ ਮਨਸ੍ਯੋਰ੍ ਅਭਵਤ੍ ਸੁਤਃ
ਪੁਰੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੁਵੀਰ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨਸਯੁ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮਨਸਯੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਅਭਯਦ ਸੀ।
ਤਥੈਵਾਭਯਦਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਸੁਧਨ੍ਵਾ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਸੁਧਨ੍ਵਨਃ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਅਭਯਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਧਨਵਨ ਨਾਂ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਸੁਧਨਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਬਾਹੁ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸੁਬਾਹੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਸੀ।
ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣੇਯੁਃ ਕृਕਣੇਯੁਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਕਕ੍ਸ਼ੇਯੁਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇਯੁਸ਼੍ ਚ ਸਨ੍ਨਤੇਯੁਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ
ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਦਸ਼ਾਰਣੇਯ, ਕ੍ਰਿਕਣੇਯ, ਕਕਸ਼ੇਯ, ਸਥੰਡਿਲੇਯ, ਤੇ ਸਨਨਤੇਯ ਵੀ ਹੋਏ।
ऋਚੇਯੁਸ਼੍ ਚ ਜਲੇਯੁਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਥਲੇਯੁਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਬਲਃ ਧਨੇਯੁਸ਼੍ ਚ ਵਨੇਯੁਸ਼੍ ਚ ਪੁਤ੍ਰਕਾਸ਼੍ ਚ ਦਸ਼ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੇਯ, ਜਲੇਯ, ਸਥਲੇਯ (ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ), ਧਨੇਯ, ਤੇ ਵਨੇਯ—ਇਹ ਦਸ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਦਸ ਧੀਆਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ।
ਭਦ੍ਰਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਚ ਮਦ੍ਰਾ ਚ ਸ਼ਲਦਾ ਮਲਦਾ ਤਥਾ ਖਲਦਾ ਚ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਲਦਾ ਸੁਰਸਾਪਿ ਚ
ਭਦਰਾ, ਸ਼ੂਦਰਾ, ਮਦਰਾ, ਸ਼ਲਦਾ, ਮਲਦਾ, ਖਲਦਾ, ਵਿਪਰਾ, ਨਲਦਾ, ਸੁਰਸਾ, ਤੇ ਗੋਚਪਲਾ—ਇਹ ਦਸ ਧੀਆਂ ਸਨ।
ਤਥਾ ਗੋਚਪਲਾ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਕੂਟਾ ਚ ਤਾ ਦਸ਼ ऋषਿਰ੍ ਜਾਤੋ ऽਤ੍ਰਿਵਂਸ਼ੇ ਚ ਤਾਸਾਂ ਭਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਭਾਕਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੋਚਪਲਾ ਤੇ ਸਤ੍ਰੀਰਤਨਕੂਟਾ—ਇਹ ਦਸ; ਅਤ੍ਰਿ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਤੀ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਸੀ।
ਭਦ੍ਰਾਯਾਂ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਸੁਤਂ ਸੋਮਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਨਾ ਹਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਪਤਮਾਨੇ ਦਿਵੋ ਮਹੀਮ੍
ਭਦਰਾ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਮ ਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਦੋਂ ਸਵਰਭਾਨੁ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਮੋਭਿਭੂਤੇ ਲੋਕੇ ਚ ਪ੍ਰਭਾ ਯੇਨ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇ ऽਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਪਤਮਾਨੋ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ 'ਚ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਡਿੱਗਦੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।'
ਵਚਨਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇਰ੍ ਨ ਪਪਾਤ ਦਿਵੋ ਮਹੀਮ੍ ਅਤ੍ਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨਿ ਗੋਤ੍ਰਾਣਿ ਯਸ਼੍ ਚਕਾਰ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਿਆ; ਮਹਾਤਪਸੀ ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਯਜ੍ਞੇष੍ਵ੍ ਅਤ੍ਰੇਰ੍ ਬਲਂ ਚੈਵ ਦੇਵੈਰ੍ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ ਸ ਤਾਸੁ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾਸ੍ਵ੍ ਆਤ੍ਮਕਾਮਜਾਨ੍
ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਯਜਨਾਂ 'ਚ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹਨਾਂ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ।
ਦਸ਼ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾਂਸ੍ ਤਪਸ੍ਯ੍ ਉਗ੍ਰੇ ਰਤਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਤੇ ਤੁ ਗੋਤ੍ਰਕਰਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ऋषਯੋ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੰਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਰੇਯਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਕਿਂਚ ਤ੍ਰਿਧਨਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਕਕ੍ਸ਼ੇਯੋਸ੍ ਤਨਯਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਆਸਂਸ੍ ਤ੍ਰਯ ਏਵ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਉਹ 'ਸਵਸਤਿਆਤ੍ਰੇਯ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ; ਕਕਸ਼ੇਯ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਸਨ।
ਸਭਾਨਰਸ਼੍ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ਼੍ ਚ ਪਰਮਨ੍ਯੁਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਸਭਾਨਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਲਾਨਲੋ ਨृਪਃ
ਸਭਾਨਰ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼, ਤੇ ਪਰਮਨਯੁ ਵੀ; ਸਭਾਨਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਕਾਲਾਨਲ ਸੀ।
ਕਾਲਾਨਲਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸृਞ੍ਜਯੋ ਨਾਮ ਵੈ ਸੁਤਃ ਸृਞ੍ਜਯਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵੀਰੋ ਰਾਜਾ ਪੁਰਂਜਯਃ
ਕਾਲਾਨਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਸ੍ਰੰਜਯ ਸੀ; ਸ੍ਰੰਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਪੁਰੰਜਯ ਹੋਇਆ।
ਜਨਮੇਜਯੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪੁਰਂਜਯਸੁਤੋ ऽਭਵਤ੍ ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ ਮਹਾਸ਼ਾਲੋ ऽਭਵਤ੍ ਸੁਤਃ
ਸੰਤੋ, ਪੁਰੰਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯ ਜਨਮਿਆ; ਜਨਮੇਜਯ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਸ਼ਾਲਾ ਸੀ।
ਦੇਵੇषੁ ਸ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਯਸ਼ਾ ਭੁਵਿ ਮਹਾਮਨਾ ਨਾਮ ਸੁਤੋ ਮਹਾਸ਼ਾਲਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ; ਮਹਾਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਮਨਸ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਉੱਚ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਜਜ੍ਞੇ ਵੀਰਃ ਸੁਰਗਣੈਃ ਪੂਜਿਤਃ ਸੁਮਹਾਮਨਾਃ ਮਹਾਮਨਾਸ੍ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇੱਕ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਮਹਾਮਨਸ ਸੀ; ਮਹਾਮਨਸ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮੇਜ।
ਉਸ਼ੀਨਰਂ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਉਸ਼ੀਨਰਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਪਞ੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਵਂਸ਼ਜਾਃ
ਉਸ਼ੀਨਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਸਨ।
ਨृਗਾ ਕृਮਿਰ੍ ਨਵਾ ਦਰ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਮੀ ਚ ਦृषਦ੍ਵਤੀ ਉਸ਼ੀਨਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ ਤੁ ਪਞ੍ਚ ਤਾਸੁ ਕੁਲੋਦ੍ਵਹਾਃ
ਨ੍ਰਿਗਾ, ਕ੍ਰਿਮੀ, ਨਵਾ, ਦਰਵਾ ਤੇ ਪੰਜਵੀਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ — ਇਹ ਉਸ਼ੀਨਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕੁਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।