ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਾਨ੍ ਅਤਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਯਯਾਤਿਰ੍ ਅਪਰਾਜਿਤਃ ਯਥਾਵਤ੍ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਯਾਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਜੈਯ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ ਚਤੁਰਃ ਪੁਰੁਪੂਰ੍ਵਜਾਨ੍ ਤਦ੍ ਏਵ ਵਚਨਂ ਰਾਜਾ ਪੁਰੁਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਹ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁਰੁ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਤਰੁਣਸ੍ ਤਵ ਰੂਪੇਣ ਚਰੇਯਂ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਇਮਾਮ੍ ਜਰਾਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਮਾਧਾਯ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੋ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਲੀ ਸੂਰਤ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੁਢ਼ੀ ਅਵਸਥਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਜਰਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਪਿਤੁਃ ਪੁਰੁਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਯਯਾਤਿਰ੍ ਅਪਿ ਰੂਪੇਣ ਪੁਰੋਃ ਪਰ੍ਯਚਰਨ੍ ਮਹੀਮ੍
ਪੁਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੁਢ਼ੀ ਅਵਸਥਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਈ, ਤੇ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਪੁਰੂ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਿਆ।
ਸ ਮਾਰ੍ਗਮਾਣਃ ਕਾਮਾਨਾਮ੍ ਅਨ੍ਤਂ ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮਃ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਰੇਮੇ ਵਨੇ ਚੈਤ੍ਰਰਥੇ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚੈਤਰਰਥ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਰਿਹਾ।
ਯਦਾ ਚ ਤृਪ੍ਤਃ ਕਾਮੇषੁ ਭੋਗੇषੁ ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ ਤਦਾ ਪੁਰੋਃ ਸਕਾਸ਼ਾਦ੍ ਵੈ ਸ੍ਵਾਂ ਜਰਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਭੋਗਾਂ ਤੇ ਆਨੰਦਾਂ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁਢ਼ੀ ਅਵਸਥਾ ਮੁੜ ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਯਤ੍ਰ ਗਾਥਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਗੀਤਾਃ ਕਿਲ ਯਯਾਤਿਨਾ ਯਾਭਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹਰੇਤ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋ ऽਙ੍ਗਾਨਿ ਕੂਰ੍ਮਵਤ੍
ਉਥੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਉਹ ਗਾਥਾਵਾਂ ਗਾਈਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਛੂਏ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨ ਜਾਤੁ ਕਾਮਃ ਕਾਮਾਨਾਮ੍ ਉਪਭੋਗੇਨ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ ਹਵਿषਾ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮੇਵ ਭੂਯ ਏਵਾਭਿਵਰ੍ਧਤੇ
ਇੱਛਾ ਕਦੇ ਵੀ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਟਦੀ ਨਹੀਂ; ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਹੋਰ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਵੀ ਹੋਰ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵ੍ਰੀਹਿਯਵਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਪਸ਼ਵਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਨਾਲਮ੍ ਏਕਸ੍ਯ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਇਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਮੁਹ੍ਯਤਿ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰਾ ਚੌਲ, ਜੌ, ਸੋਨਾ, ਪਸ਼ੂ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ, ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਯਦਾ ਭਾਵਂ ਨ ਕੁਰੁਤੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਪਾਪਕਮ੍ ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਪਦ੍ਯਤੇ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਚ, ਬੋਲ, ਜਾਂ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਮੰਦ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨ ਬਿਭੇਤਿ ਯਦਾ ਚਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਬਿਭ੍ਯਤਿ ਯਦਾ ਨੇਚ੍ਛਤਿ ਨ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਪਦ੍ਯਤੇ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜਾ ਦੁਰ੍ਮਤਿਭਿਰ੍ ਯਾ ਨ ਜੀਰ੍ਯਤਿ ਜੀਰ੍ਯਤਃ ਯੋ ऽਸੌ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਤਿਕੋ ਰੋਗਸ੍ ਤਾਂ ਤृष੍ਣਾਂ ਤ੍ਯਜਤਃ ਸੁਖਮ੍
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਮੂਰਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਜੋ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੁਰਝਾਂਦੀ, ਤੇ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ—ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਜੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਜੀਰ੍ਯਤਃ ਕੇਸ਼ਾ ਦਨ੍ਤਾ ਜੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਜੀਰ੍ਯਤਃ ਧਨਾਸ਼ਾ ਜੀਵਿਤਾਸ਼ਾ ਚ ਜੀਰ੍ਯਤੋ ऽਪਿ ਨ ਜੀਰ੍ਯਤਿ
ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਲ, ਦੰਦ, ਸਭ ਕੁਝ ਮੁਰਝਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੁਰਝਾਂਦੀ।
ਯਚ੍ ਚ ਕਾਮਸੁਖਂ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ ਚ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ ਸੁਖਮ੍ ਤृष੍ਣਾਕ੍ਸ਼ਯਸੁਖਸ੍ਯੈਤੇ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਂ ਕਲਾਮ੍
ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭੋਗ ਤੇ ਇਲਾਹੀ ਆਨੰਦ ਵੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮਿਟਣ ਵਾਲੇ ਸੁਖ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸਦਾਰਃ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ ਵਨਮ੍ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਚਾਯਂ ਚਚਾਰ ਵਿਪੁਲਂ ਤਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਭृਗੁਤੁਙ੍ਗੇ ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ ਤਪਸੋ ऽਨ੍ਤੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਅਨਸ਼੍ਨਨ੍ ਦੇਹਮ੍ ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸਦਾਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮ੍ ਆਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਤਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਗ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਭੋਜਨ ਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪਞ੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਯੈਰ੍ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਆਪਿਆ।
ਯਦੋਸ੍ ਤੁ ਵਂਸ਼ਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਰਾਜਸਤ੍ਕृਤਮ੍ ਯਤ੍ਰ ਨਾਰਾਯਣੋ ਜਜ੍ਞੇ ਹਰਿਰ੍ ਵृष੍ਣਿਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਯਦੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਨਾਰਾਇਣ, ਹਰੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਕੁਲ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਜਨਮਿਆ।
ਸੁਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰਜਾਵਾਨ੍ ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਭਵੇਨ੍ ਨਰਃ ਯਯਾਤਿਚਰਿਤਂ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਇਦਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਸਿਹਤਮੰਦ, ਸੁਖੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਂ ਵਯਂ ਸੂਤ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਸ੍ਯਾਨੋਰ੍ ਯਦੋਸ਼੍ ਚੈਵ ਤੁਰ੍ਵਸੋਸ਼੍ ਚ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਹੇ ਸੂਤ, ਅਸੀਂ ਪੁਰੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਦੁਹਯੁ, ਅਨੂ, ਯਦੁ ਤੇ ਤੁਰਵਸੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਪੁਰੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਦਤੋ ਮਮ
ਸੰਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਪੁਰੁ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਪੁਰੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਵੀਰੋ ऽਭੂਨ੍ ਮਨਸ੍ਯੁਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਰਾਜਾ ਚਾਭਯਦੋ ਨਾਮ ਮਨਸ੍ਯੋਰ੍ ਅਭਵਤ੍ ਸੁਤਃ
ਪੁਰੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੁਵੀਰ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨਸਯੁ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮਨਸਯੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਅਭਯਦ ਸੀ।
ਤਥੈਵਾਭਯਦਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਸੁਧਨ੍ਵਾ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਸੁਧਨ੍ਵਨਃ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਅਭਯਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਧਨਵਨ ਨਾਂ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਸੁਧਨਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਬਾਹੁ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸੁਬਾਹੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਸੀ।
ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣੇਯੁਃ ਕृਕਣੇਯੁਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਕਕ੍ਸ਼ੇਯੁਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇਯੁਸ਼੍ ਚ ਸਨ੍ਨਤੇਯੁਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ
ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਦਸ਼ਾਰਣੇਯ, ਕ੍ਰਿਕਣੇਯ, ਕਕਸ਼ੇਯ, ਸਥੰਡਿਲੇਯ, ਤੇ ਸਨਨਤੇਯ ਵੀ ਹੋਏ।
ऋਚੇਯੁਸ਼੍ ਚ ਜਲੇਯੁਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਥਲੇਯੁਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਬਲਃ ਧਨੇਯੁਸ਼੍ ਚ ਵਨੇਯੁਸ਼੍ ਚ ਪੁਤ੍ਰਕਾਸ਼੍ ਚ ਦਸ਼ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੇਯ, ਜਲੇਯ, ਸਥਲੇਯ (ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ), ਧਨੇਯ, ਤੇ ਵਨੇਯ—ਇਹ ਦਸ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਦਸ ਧੀਆਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ।
ਭਦ੍ਰਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਚ ਮਦ੍ਰਾ ਚ ਸ਼ਲਦਾ ਮਲਦਾ ਤਥਾ ਖਲਦਾ ਚ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਲਦਾ ਸੁਰਸਾਪਿ ਚ
ਭਦਰਾ, ਸ਼ੂਦਰਾ, ਮਦਰਾ, ਸ਼ਲਦਾ, ਮਲਦਾ, ਖਲਦਾ, ਵਿਪਰਾ, ਨਲਦਾ, ਸੁਰਸਾ, ਤੇ ਗੋਚਪਲਾ—ਇਹ ਦਸ ਧੀਆਂ ਸਨ।
ਤਥਾ ਗੋਚਪਲਾ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਕੂਟਾ ਚ ਤਾ ਦਸ਼ ऋषਿਰ੍ ਜਾਤੋ ऽਤ੍ਰਿਵਂਸ਼ੇ ਚ ਤਾਸਾਂ ਭਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਭਾਕਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੋਚਪਲਾ ਤੇ ਸਤ੍ਰੀਰਤਨਕੂਟਾ—ਇਹ ਦਸ; ਅਤ੍ਰਿ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਤੀ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਸੀ।
ਭਦ੍ਰਾਯਾਂ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਸੁਤਂ ਸੋਮਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਨਾ ਹਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਪਤਮਾਨੇ ਦਿਵੋ ਮਹੀਮ੍
ਭਦਰਾ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਮ ਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਦੋਂ ਸਵਰਭਾਨੁ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਮੋਭਿਭੂਤੇ ਲੋਕੇ ਚ ਪ੍ਰਭਾ ਯੇਨ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇ ऽਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਪਤਮਾਨੋ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ 'ਚ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਡਿੱਗਦੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।'
ਵਚਨਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇਰ੍ ਨ ਪਪਾਤ ਦਿਵੋ ਮਹੀਮ੍ ਅਤ੍ਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨਿ ਗੋਤ੍ਰਾਣਿ ਯਸ਼੍ ਚਕਾਰ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਿਆ; ਮਹਾਤਪਸੀ ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।