ਨ ਮਨ੍ਯੁਤੀਰ੍ਥਸਦृਸ਼ਂ ਪਾਵਨਂ ਹਿ ਮਹਾਮੁਨੇ ਯਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਮਨ੍ਯੁਰੂਪੀ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਸ੍ਮਰਣਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨਯੁਤੀਰਥ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਥਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਸਦਾ ਮਨਯੁ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਨॄਣਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਸਾਰਸਵਤ ਨਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਰੋਗਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ ਤਤ੍ਰੇਮਂ ਸ਼ृਣੁ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਥ ਨਾਰਦ
ਇਹ ਸਭ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਪੁष੍ਪੋਤ੍ਕਟਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਭਾਗੇ ਪਰ੍ਵਤੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੋ ਨਾਮ ਗਿਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਗੌਤਮ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਟੇ
ਪੁਸ਼ਪੋਟਕਟ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ, ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਸ਼ੁਭ੍ਰ ਨਾਮ ਦਾ ਪਰਬਤ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਤੇ ਪਰਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕਲ੍ਯ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਮੁਨਿਃ ਪਰਮਨੈष੍ਠਿਕਃ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇ ਪੁਣ੍ਯਗਿਰੌ ਤਪਸ੍ ਤੇਪੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ, ਸ਼ਾਕਲਯ ਨਾਮ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਿਆਗ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉੱਤਮ ਤਪ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਪਸ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਗੌਤਮੀਤੀਰਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਭੂਤਗਣਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਮਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਤਮ੍
ਉਸ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਪਰਂ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰਮ੍ ऋषਿਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸੁਮਨਃਸੇਵਿਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤੇ
ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਸੀ; ਉਸ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਗਿਰੌ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਦੇਵਦ੍ਵਿਜਭਯਂਕਰਃ ਯਜ੍ਞਦ੍ਵੇषੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਨ੍ਤਾ ਪਰਸ਼ੁਰ੍ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਉਸ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ, ਪਰਸ਼ੂ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਯਜਨ ਦਾ ਵੈਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਹਤਿਆਰਾ ਸੀ।
ਕਾਮਰੂਪੀ ਵਿਚਰਤਿ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰੋ ਵਨੇ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪੇਣ ਕਦਾਚਿਦ੍ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਰੂਪਧृਕ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਸੀ; ਕਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ, ਕਦੇ ਬਾਘ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ।
ਕਦਾਚਿਦ੍ ਦੇਵਰੂਪੇਣ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਪਸ਼ੁਰੂਪਧृਕ੍ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਮਦਾਰੂਪਃ ਕਦਾਚਿਨ੍ ਮृਗਰੂਪਤਃ
ਕਦੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਰੂਪ, ਕਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਰੂਪ, ਕਦੇ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ, ਤੇ ਕਦੇ ਹਿਰਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ।
ਕਦਾਚਿਦ੍ ਬਾਲਰੂਪੇਣ ਏਵਂ ਚਰਤਿ ਪਾਪਕृਤ੍ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ ਸ਼ਾਕਲ੍ਯੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਕਦੇ ਉਹ ਬੱਚੇ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ; ਇੰਝ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਜਿੱਥੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ਾਕਲਯ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਫਿਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਤਮ੍ ਆਯਾਤਿ ਮਹਾਪਾਪੀ ਪਰਸ਼ੂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਮਃ ਸ਼ੁਚਿष੍ਮਨ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪਰਸ਼ੁਰ੍ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਚ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਪਰਸ਼ੂ, ਸ਼ਾਕਲਯ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਕੋਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨੇਤੁਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੋ ऽਪਿ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਸ ਪਾਪਕृਤ੍ ਸ ਕਦਾਚਿਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਜਾਂ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਾਮਯਾਬ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ; ਇਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ—
ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਃ ਕਿਲਾਯਾਤਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਯਾਤ੍ ਪਰਸ਼ੁਰ੍ ਮੁਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਧਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਥਿਲਃ ਪਲਿਤੋ ऽਬਲੀ ਕਨ੍ਯਾਮ੍ ਆਦਾਯ ਕਾਂਚਿਚ੍ ਚ ਸ਼ਾਕਲ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪਰਸ਼ੂ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਸਫੈਦ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਨਿਕੰਮਾ, ਇਕ ਕੁੜੀ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਸ਼ਾਕਲਯ ਨੂੰ ਕਿਹਾ—
ਭੋਜਨਸ੍ਯਾਰ੍ਥਿਨਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਚ ਕਨ੍ਯਾਮ੍ ਇਮਾਂ ਦ੍ਵਿਜ ਆਤਿਥ੍ਯਕਾਲੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ऽਸਿ ਮਾਨਦ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਇਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੀ ਲੋੜ ਵਾਲਾ ਸਮਝ; ਅਤਿਥੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਆਦਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਤ ਏਵ ਧਨ੍ਯਾ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੇषਾਮ੍ ਅਤਿਥਯੋ ਗृਹਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਣਾਭਿਲਾषਾ ਨਿਰ੍ਯਾਨ੍ਤਿ ਜੀਵਨ੍ਤੋ ऽਪਿ ਮृਤਾਃ ਪਰੇ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਧਨਵੰਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰੋਂ ਅਤਿਥੀ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਜੀਵਿਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਰੇ ਹੋਣ।
ਭੋਜਨੇ ਤੂਪਵਿष੍ਟੇ ਤੁ ਆਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਤੁ ਯਤ੍ ਅਤਿਥਿਭ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਦਤ੍ਤਾ ਤੇਨ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਖਾਣੇ ਲਈ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਮਿਹਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਾਕਲ੍ਯੋ ਦਦਾਮੀਤ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਆਸਨੇ ਚੋਪਵੇਸ਼੍ਯਾਥਾਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ ਤਂ ਪਰਸ਼ੁਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਾਕਲਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ,' ਤੇ ਐਸਾ ਹੀ ਬੋਲੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਹਾੜੀ ਦਿੱਤੀ।
ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਕਲ੍ਯੋ ਭੋਜਨਂ ਦਦੌ ਆਪੋਸ਼ਨਂ ਕਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਸ਼ੁਰ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸ਼ਾਕਲਯ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੱਥ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਸ਼ੂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਦੂਰਾਦ੍ ਅਭ੍ਯਾਗਤਂ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਃ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤृਪ੍ਤੇ ਤੁ ਤृਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ ਅਤृਪ੍ਤੇ ਤੁ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ
ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਆਇਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਥੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇਵਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਥਿਸ਼੍ ਚਾਪਵਾਦੀ ਚ ਦ੍ਵਾਵ੍ ਏਤੌ ਵਿਸ਼੍ਵਬਾਨ੍ਧਵੌ ਅਪਵਾਦੀ ਹਰੇਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਅਤਿਥਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਂਕ੍ਰਮਃ
ਮਿਹਮਾਨ ਤੇ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਭ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ। ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਿਹਮਾਨ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਾਗਤਂ ਪਥਿ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸਾਵਜ੍ਞਂ ਯੋ ऽਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ ਏਵ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਯਸ਼ਃਸ਼੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਰਾਹ ਤੇ ਆਏ ਹੋਏ ਥੱਕੇ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਧਰਮ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕismet ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਭ੍ਯਾਗਤਃ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਯਾਚੇ ऽਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ ਦਾਸ੍ਯਸੇ ਯਦਿ ਮੇ ਕਾਮਂ ਤਦ੍ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ऽਹਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਥੱਕਿਆ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ—ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਖਾਵਾਂਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ।
ਦਤ੍ਤਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵ ਸ਼ਾਕਲ੍ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵੇਤ੍ਯ੍ ਏਵਾਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਰਸ਼ੁਰ੍ ਅਹਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸਤ੍ਤਮਃ
'ਦਿੱਤਾ,' ਸ਼ਾਕਲਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ 'ਖਾ,' ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ ਪਰਸ਼ੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹਾਂ।'
ਨਾਹਂ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ ਤਵ ਰਿਪੁਰ੍ ਨ ਵृਦ੍ਧਃ ਪਲਿਤਃ ਕृਸ਼ਃ ਬਹੂਨਿ ਮੇ ਵ੍ਯਤੀਤਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਃ
'ਮੈਂ ਨਾ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਤੇਰਾ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਨਾ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਨਾ ਪਲੀਤ, ਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰ। ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਸ਼ੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਸ੍ਵਲ੍ਪੋਦਕਂ ਯਥਾ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨੇष੍ਯੇ ਸਾਨੁਗਂ ਤ੍ਵਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
'ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਸੁੱਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ ਤੇ ਖਾਵਾਂਗਾ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਸ਼ੁਵਾਕ੍ਯਂ ਤਚ੍ ਛਾਕਲ੍ਯੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਰਸ਼ੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਾਕਲਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਯੇ ਮਹਾਕੁਲਸਂਭੂਤਾ ਵਿਜ੍ਞਾਤਸਕਲਾਗਮਾਃ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤਿ ਨ ਜਾਤ੍ਵ੍ ਅਤ੍ਰ ਵਿਪਰ੍ਯਯਮ੍
ਜੋ ਵੱਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿਚ ਕਦੇ ਉਲਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਯਥੋਚਿਤਂ ਕੁਰੁ ਸਖੇ ਤਥਾਪਿ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚਃ ਨਿਹਨ੍ਤੁਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਉਦ੍ਯਤੇषੁ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਹਿਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਮੈਃ
'ਜੋ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ, ਦੋਸਤ; ਪਰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਮੌਤ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲਾ ਸੁਝਾਉਂਦੇ ਹਨ।'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ऽਹਂ ਵਜ੍ਰਤਨੁਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਕੋ ਹਰਿਃ ਪਾਦੌ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਮੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਿਰੋ ਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
'ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਹਰੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।'