ਸ਼ਾਪਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ ਹਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍ ਰਮ੍ਯਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮ੍ ਆਸ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪੁਨਃ
ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਰ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਮੁੜ ਵਸਾਈ।
ਸਂਨਤੇਰ੍ ਅਪਿ ਦਾਯਾਦਃ ਸੁਨੀਥੋ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸੁਨੀਥਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਸੰਨਤੀ ਦਾ ਵਾਰਸ ਸੁਨੀਥ ਨਾਮ ਦਾ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ; ਸੁਨੀਥ ਦਾ ਵਾਰਸ ਕ੍ਸ਼ੇਮ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਵਾਨ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮਸ੍ਯ ਕੇਤੁਮਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਕੇਤੁਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਸੁਕੇਤੋਸ੍ ਤਨਯਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਕੇਤੁਰ੍ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਕ੍ਸ਼ੇਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੇਤੁਮਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਕੇਤੁ ਸੀ; ਸੁਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਕੇਤੁ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ।
ਧਰ੍ਮਕੇਤੋਸ੍ ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਰ੍ ਮਹਾਰਥਃ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਸੁਤਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਵਿਭੁਰ੍ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਧਰਮਕੇਤੁ ਦਾ ਵਾਰਸ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ; ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਭੂ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਆਨਰ੍ਤਸ੍ ਤੁ ਵਿਭੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਕੁਮਾਰਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਸੁਤਃ ਸੁਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਵਿਭੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਨਰਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਕੁਮਾਰ ਸੀ; ਸੁਕੁਮਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਧृष੍ਟਕੇਤੋਸ੍ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰਸੁਤਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਭਾਰ੍ਗੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਦਾ ਵਾਰਸ ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਾਰਗ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਵਤ੍ਸਸ੍ਯ ਵਤ੍ਸਭੂਮਿਸ੍ ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਭੂਮਿਸ੍ ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਜਃ ਏਤੇ ਤ੍ਵ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਾਤਾ ਵਂਸ਼ੇ ऽਥ ਭਾਰ੍ਗਵ
ਵਤਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਤਸਭੂਮੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਾਰਗਭੂਮੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਭਾਰਗਵ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਨਿਬੋਧਤ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਹ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਸੁਣੋ।
ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਪਿਤृਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਵਿਰਜਾਯਾਂ ਮਹੌਜਸਃ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਾਃ षਡ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਪਮਤੇਜਸਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵੀਰਜਾ ਤੋਂ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਰਿਸ ਪੈਦਾ ਹੋਏ — ਛੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਯਤਿਰ੍ ਯਯਾਤਿਃ ਸਂਯਾਤਿਰ੍ ਆਯਾਤਿਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਕੋ ऽਭਵਤ੍ ਯਤਿਰ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ ਤੁ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਯਯਾਤਿਸ੍ ਤੁ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਯਤੀ, ਯਯਾਤੀ, ਸੰਯਾਤੀ, ਆਯਾਤੀ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਵਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਯਯਾਤੀ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ।
ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਕਨ੍ਯਾਂ ਗਾਂ ਨਾਮ ਲੇਭੇ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਯਤਿਸ੍ ਤੁ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤੋ ऽਭਵਨ੍ ਮੁਨਿਃ
ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਯਤੀ ਨੇ ਕਕੁਤਸਥ ਦੀ ਕੁੜੀ ਗਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਾਈਫ਼ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਯਤੀ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮুনি ਬਣ ਗਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਯਯਾਤਿਃ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਵਸੁਧਾਮ੍ ਇਮਾਮ੍ ਦੇਵਯਾਨੀਮ੍ ਉਸ਼ਨਸਃ ਸੁਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍ ਅਵਾਪ ਸਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਸ਼ਨਸ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਾਈਫ਼ ਬਣਾਇਆ।
ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮ੍ ਆਸੁਰੀਂ ਚੈਵ ਤਨਯਾਂ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੈਵ ਦੇਵਯਾਨੀ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਅਸੁਰ ਕੁੜੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਰਾਹੀਂ ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਪੁਰੁਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤੋ ਰਥਂ ਪਰਮਭਾਸ੍ਵਰਮ੍
ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਦੁਰਹੁ, ਅਨੁ ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਦਿੱਤਾ।
ਅਙ੍ਗਦਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਪਰਮਵਾਜਿਭਿਃ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੋਜਵੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਰ੍ ਯੇਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਵਹਨ੍
ਉਹ ਰਥ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਵਯ, ਤੇ ਦਿਵਯ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸਫ਼ੈਦ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਸਾਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਸ ਤੇਨ ਰਥਮੁਖ੍ਯੇਨ षਡ੍ਰਾਤ੍ਰੇਣਾਜਯਨ੍ ਮਹੀਮ੍ ਯਯਾਤਿਰ੍ ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਸ੍ ਤਥਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਸਦਾਨਵਾਨ੍
ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਥ ਨਾਲ, ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸਰਥਃ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਤਦਾ ਸਂਵਰ੍ਤਵਸੁਨਾਮ੍ਨਸ੍ ਤੁ ਕੌਰਵਾਜ੍ ਜਨਮੇਜਯਾਤ੍
ਉਹ ਰਥ ਫਿਰ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਨਮੇਜਯ, ਸੰਵਰਤਵਸੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ।
ਕੁਰੋਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਰਾਜ੍ਞਃ ਪਾਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਹ ਜਗਾਮ ਸ ਰਥੋ ਨਾਸ਼ਂ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਕੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਪਰिक्षਿਤ ਦਾ ਉਹ ਰਥ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਗਰਗ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਹਿ ਸੁਤਂ ਬਾਲਂ ਸ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਃ ਕਾਲੇਨ ਹਿਂਸਯਾਮ੍ ਆਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮ੍ ਅਵਾਪ ਸਃ
ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗਰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਸ ਲੋਹਗਨ੍ਧੀ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪਰਿਧਾਵਨ੍ਨ੍ ਇਤਸ੍ ਤਤਃ ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਨ ਲੇਭੇ ਸ਼ਰ੍ਮ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਉਹ ਰਾਜਰਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਾਸ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਇधर-ਉਧਰ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਦੁਃਖਸਂਤਪ੍ਤੋ ਨਾਲਭਤ੍ ਸਂਵਿਦਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ੌਨਕਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਫਿਰ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਤੇ ਵੀ ਸੰਤੋਖ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੌਨਕ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ।
ਯਾਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਚ ਜ੍ਞਾਨੀ ਸ਼ੌਨਕੋ ਜਨਮੇਜਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਰਾਜਾਨਂ ਪਾਵਨਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਾਣੂ ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਸ ਲੋਹਗਨ੍ਧੋ ਵ੍ਯਨਸ਼ਤ੍ ਤਸ੍ਯਾਵਭृਥਮ੍ ਏਤ੍ਯ ਚ ਸ ਚ ਦਿਵ੍ਯਰਥੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਸ਼ਸ਼੍ ਚੇਦਿਪਤੇਸ੍ ਤਦਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਾਸ ਮਿਟ ਗਈ; ਸਨਾਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਦਿਵਯ ਰਥ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਤੁष੍ਟੇਨ ਲੇਭੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬृਹਦ੍ਰਥਃ ਬृਹਦ੍ਰਥਾਤ੍ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਗਤੋ ਬਾਰ੍ਹਦ੍ਰਥਂ ਨृਪਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਰਥ ਦਿੱਤਾ, ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਨੇ ਉਹ ਲੈ ਲਿਆ; ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਤੋਂ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਥ ਬਾਰਹਦਰਥ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਹਤ੍ਵਾ ਜਰਾਸਂਧਂ ਭੀਮਸ੍ ਤਂ ਰਥਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ, ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ, ਜੋ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਥ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਂ ਯਯਾਤਿਸ੍ ਤੁ ਜਿਤ੍ਵਾ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਸਸਾਗਰਾਮ੍ ਵਿਭਜ੍ਯ ਪਞ੍ਚਧਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਹੁषਸ੍ ਤਦਾ
ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਪੰਜ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਨਾਹੁਸ਼ ਵੰਸ਼ੀ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ ਦਿਸ਼ਿ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਯਦੁਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਨ੍ਯਯੋਜਯਤ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਪੁਰੁਂ ਚ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ੍ ਸ ਨਾਹੁषਃ
ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਯਦੁ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੁਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਨਾਹੁਸ਼ ਵੰਸ਼ੀ।
ਦਿਸ਼ਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਨृਪਃ ਤੈਰ੍ ਇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਸਪਤ੍ਤਨਾ
ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੁਰਵਸੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੰਭਾਲੀ।
ਯਥਾਪ੍ਰਦੇਸ਼ਮ੍ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਅੱਜ ਵੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਲੋਕ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਧਨੁਰ੍ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪृषਤ੍ਕਾਂਸ਼੍ ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੈਃ ਜਰਾਵਾਨ੍ ਅਭਵਦ੍ ਰਾਜਾ ਭਾਰਮ੍ ਆਵੇਸ਼੍ਯ ਬਨ੍ਧੁषੁ
ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੰਜ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਾ, ਜਰਾਬੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਭਾਰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।