ਭਗਵਨ੍ ਕੇਨ ਦੋषੇਣ ਤਪੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਨ ਸਿਧ੍ਯਤਿ ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਉਪਾਯੈਃ ਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
"ਮਹਾਨ ਜੀ, ਕਿਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਸਾਡਾ ਤਪ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ, ਜਦ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਾਂ?"
ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮਃ ਕਃ ਪ੍ਰਕਾਰੋ ऽਤ੍ਰ ਤਪਸ੍ਯ੍ ਏਵ ਭਵਾਮ ਕਿਮ੍ ਉਪਾਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ऽਸਿ ਤਪਸਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
"ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਇੱਥੇ ਤਪ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਢੰਗ ਹੈ? ਸਾਨੂੰ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੁਸੀਂ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ।"
ਜ੍ਞਾਤਾਸਿ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਕ੍ਤਾਸਿ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ऽਸਿ ਯਮਿਨਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਯਾਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ ਤਥਾ
"ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਯਮੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ਾਂਤ, ਦਯਾਲੂ, ਤੇ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।"
ਅਕ੍ਰੋਧਨਸ਼੍ ਚ ਨ ਦ੍ਵੇष੍ਟਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ਸਾਹਂਕਾਰਾ ਦਯਾਹੀਨਾ ਗੁਰੁਸੇਵਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਅਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਨ ਤੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਜਾਨਤੇ
"ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੋ, ਦੱਸੋ। ਜਿਹੜੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਦਯਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਵੰਜੇ, ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਕਠੋਰ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।"
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭਵਨ੍ਤੋ ਵੈ ਸ੍ਰष੍ਟਾਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕृਤਾਃ ਨ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤਪਸ਼੍ ਚਾਭੂਤ੍ ਸ੍ਮਰਧ੍ਵਂ ਸ੍ਮਯਕਾਰਣਮ੍
"ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਚਨਾ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਤਪ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ—ਆਪਣੀ ਨਾਕਾਮੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਯਾਦ ਕਰੋ।"
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯੇ ਗਤਾਃ ਸੁਖਮ੍ ਏਧਤੇ ਯੇ ਗਤਾਃ ਪੁਨਰ੍ ਅਨ੍ਵੇष੍ਟੁਂ ਤੇ ਚ ਤ੍ਵ੍ ਆਙ੍ਗਿਰਸੋ ऽਭਵਨ੍
"ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣੇ, ਤੇ ਸੁਖ ਨੂੰ ਪਾਇਆ, ਤੇ ਜੋ ਮੁੜ ਲੱਭਣ ਗਏ, ਉਹ ਵੀ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਬਣ ਗਏ।"
ਤੇ ਯੂਯਂ ਚ ਪੁਨਃ ਕਾਲੇ ਯਾਤਾ ਯਾਤਾਃ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਧਿਕਾ ਭਵਿਤਾਰੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
"ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਲੱਭਣ ਗਏ; ਤੁਸੀਂ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੋਵੋਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।"
ਇਤੋ ਯਾਨ੍ਤੁ ਤਪਸ੍ ਤਪ੍ਤੁਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਾਵਨੀਮ੍ ਨੋਪਾਯੋ ऽਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਵਿਨਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
"ਹੁਣ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਤਪ ਕਰੋ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ।"
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਜ੍ਞਾਨਦਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਥ ਸ ਚ੍ਛੇਦਯਿष੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਖਿਲਂ ਸਂਸ਼ਯਂ ਵੋ ਮਹਾਮਤਿਃ ਨ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਕੇषਾਂਚਿਦ੍ ਵਿਨਾ ਸਦ੍ਗੁਰੁਣਾ ਯਤਃ
"ਉਥੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋਗੇ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਿਧੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।"
ਤੇ ਤਮ੍ ਊਚੁਰ੍ ਮੁਨਿਵਰਂ ਜ੍ਞਾਨਦਃ ਕੋ ऽਭਿਧੀਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਮਹੇਸ਼ੋ ਵਾ ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਵਾਪਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੈ — ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹੇਸ਼, ਆਦਿਤਿਆ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ?'
ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ ਚ ਵਰੁਣਃ ਕਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ ਜ੍ਞਾਨਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਨਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਹ ਜ੍ਞਾਨਦਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍ ਅਯਮ੍
'ਅੱਗ ਜਾਂ ਵਰੁਣ — ਕੌਣ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ?' ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, 'ਸੁਣੋ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੈ।'
ਯਾ ਆਪਃ ਸੋ ऽਗ੍ਨਿਰ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤੋ ਯੋ ऽਗ੍ਨਿਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ ਉਚ੍ਯਤੇ ਯਸ਼੍ ਚ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ ਵੈ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਯਸ਼੍ ਚ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
'ਜੋ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਹੈ; ਜੋ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਹੈ; ਜੋ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਸਕਰ ਹੈ।'
ਯਸ਼੍ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ ਵੈ ਰੁਦ੍ਰੋ ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਤਤ੍ ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਤੁ ਤਜ੍ ਜ੍ਞਾਨਂ ਜ੍ਞਾਨਦਃ ਸੋ ऽਤ੍ਰ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
'ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਰੁਦਰ ਹੈ; ਜੋ ਰੁਦਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ — ਇਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਦੇਸ਼ਿਕਪ੍ਰੇਰਕਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਕृਦੁਪਾਧ੍ਯਾਯਦੇਹਦਾਃ ਗੁਰਵਃ ਸਨ੍ਤਿ ਬਹਵਸ੍ ਤੇषਾਂ ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦੋ ਮਹਾਨ੍
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ — ਦਿਸ਼ਾ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਿੱਖਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ — ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ ਏਵ ਜ੍ਞਾਨਮ੍ ਅਤ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯੇਨ ਭੇਦੋ ਵਿਹਨ੍ਯਤੇ ਏਕ ਏਵਾਦ੍ਵਯਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਨਾਮਭਿਃ ਵਦਨ੍ਤਿ ਬਹੁਧਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤੋਪਕृਤਿਹੇਤਵੇ
ਇਥੇ ਉਹੀ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੀ, ਅਦਵੈਤ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅੱਗ ਆਦਿ ਨਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਦੀ ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲਾਈ ਕਾਰਨ।
ਏਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨੇਰ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਗਾਥਾ ਗਾਯਨ੍ਤ ਏਵ ਤੇ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਞ੍ਚੋਤ੍ਤਰਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪਞ੍ਚ ਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹੋਏ ਚਲੇ। ਪੰਜ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਗਏ, ਪੰਜ ਦੱਖਣ ਵੱਲ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨੋਦਿਤਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਪੂਜਯਨ੍ਤੋ ਯਥਾਵਿਧਿ ਆਸਨੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਹ੍ਯ੍ ਆਸੀਨਾਸ੍ ਤਤ੍ਤ੍ਵਚਿਨ੍ਤਕਾਃ
ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਦੱਸਿਆ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਗਣਾਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਨ੍ਤੋ ऽਭਵਨ੍ ਮੁਨੇ ਸ੍ਰष੍ਟृਤ੍ਵਂ ਤੁ ਯੁਗਾਦੌ ਯਤ੍ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਿਨਾ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਰਿਸ਼ੀ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਜੁਗ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਨਿਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵੇਦਾਨਾਂ ਸ੍ਥਾਪਨਾਯ ਚ ਲੋਕਾਨਾਮ੍ ਉਪਕਾਰਾਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਅਧਰਮ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੇ ਧਰਮ, ਕਾਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ।
ਪੁਰਾਣਸ੍ਮृਤਿਵੇਦਾਰ੍ਥਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਨਿਸ਼੍ਚਯੇ ਸ੍ਰष੍ਟृਤ੍ਵਂ ਜਗਤਾਮ੍ ਇष੍ਟਂ ਤਾਦृਗ੍ਰੂਪਾ ਭਵਿष੍ਯਥ
ਪੁਰਾਣੇ, ਸ੍ਰੁਤੀ, ਵੇਦ ਤੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕੰਮ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਵੋਗੇ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਤ੍ਵਂ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ਨੈਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਯਦਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਧਰ੍ਮੋ ਭਵਿਤਾ ਵੇਦਾਨਾਂ ਚ ਪਰਾਭਵਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਅਧਰਮ ਵਧੇਗਾ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਵੇਦਾਨਾਂ ਵ੍ਯਸਨਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਭਾਵਿਵ੍ਯਾਸਾਸ੍ ਤਤਸ੍ ਤੁ ਤੇ ਯਦਾ ਯਦਾ ਤੁ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ ਵੇਦਸ੍ਯ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਆਸ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੇ; ਜਦ-ਜਦ ਧਰਮ ਦੀ ਘਟ ਜਾਂ ਵੇਦ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੋਵੇ।
ਤਦਾ ਤਦਾ ਤੁ ਤੇ ਵ੍ਯਾਸਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਪਕਾਰਿਣਃ ਤੇषਾਂ ਯਤ੍ ਤਪਸਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਗਙ੍ਗਾਯਾਸ੍ ਤੀਰਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਵਿਆਸ, ਹਰ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਸਥਾਨ ਗੰਗਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੀਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਅਹਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯ ਏਵ ਚ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਆਪਃ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਇਤਿ ਤਤ੍ਰ ਸਂਨਿਹਿਤਂ ਸਦਾ
ਉਥੇ, ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਂ, ਆਦਿਤਿਆ, ਅੱਗ ਤੇ ਪਾਣੀ — ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਨੈਤੇਭ੍ਯਃ ਪਾਵਨਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ ਨੈਤੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਧਿਕਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਤਤ੍ਤਦਾਕਾਰਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਵ ਕੇਵਲਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਕੇਵਲ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਕਃ ਸ਼ਿਵੋ ਵ੍ਯਾਪੀ ਸਰ੍ਵਭਾਵਸ੍ਵਰੂਪਧृਕ੍ ਵਿਸ਼ੇषਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣ੍ਯਨੁਕਮ੍ਪਯਾ
ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਦੇਵੈਰ੍ ਅਨੁਵृਤਸ੍ ਤਦਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਃ ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਾਸਾਸ੍ ਤੁ ਤੇ ਜ੍ਞੇਯਾ ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ-ਵਿਆਸ ਤੇ ਵੇਦ-ਵਿਆਸ ਜਾਣੋ।
ਤੇषਾਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੇਨ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵ੍ਯਪਦਿष੍ਟਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ਪਾਪਪਙ੍ਕਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਮ੍ਭੋ ਮੋਹਧ੍ਵਾਨ੍ਤਮਦਾਪਹਮ੍ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਂ ਪੁਂਸਾਂ ਵ੍ਯਾਸਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਤੀਰਥ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਗੰਦਗੀ ਧੋ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਵਿਆਸ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਵਞ੍ਜਰਾਸਂਗਮਂ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ऋषਿਭਿਃ ਸੇਵਿਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਿਦ੍ਧੈ ਰਾਜਰ੍षਿਭਿਸ੍ ਤਥਾ
ਵੰਜਰਾਸੰਗਮ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਦਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।