ਮਤ੍ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਨ੍ਯ੍ ਉਤ੍ਤਮਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਭਿਸ੍ ਤਥੇਤਰੈਃ ਸ਼ਂਕਰਕਿਂਕਰੈਸ਼੍ ਚ ਨੋਦ੍ਵਾਸ੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਪਰਸ਼ਂਕਰੇਣ ਬਾਹ੍ਯਂ ਸਮਾਯੋਜ੍ਯਮ੍ ਅਹੋ ਭਵਸ੍ਯ
ਜੋ ਲਿੰਗ ਮੇਰੇ, ਉੱਤਮ ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਹੋਰ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਟਾਉਣੇ ਨਹੀਂ। ਪਰਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡਣੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਭਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰੀ ਰੀਤਾਂ ਮਿਲਾਉਣੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸੁਸ੍ਥਾਸ੍ ਤਦਨਾਦਰੇਣ ਤੇ ਖਡ੍ਗਪਤ੍ਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਸਂਭਵਨ੍ਤਿ ਯੇ ऽਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਾਃ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗਪੂਜਾਂ ਵਿਧਾਯ ਕृਤ੍ਯਂ ਨ ਸਮਾਚਰਨ੍ਤਿ
ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਠੀਕ ਦਿਖਦੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਹ ਖੜਗ ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਯਥੋਚਿਤਂ ਤੇ ਯਮਕਿਂਕਰੈਰ੍ ਹਿ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤ ਏਵਾਖਿਲਦੁਰ੍ਗਤੀषੁ ਰਾਮਾਜ੍ਞਯਾ ਵਾਯੁਸੁਤੋ ਜਗਾਮ ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਨ ਚੋਤ੍ਪਾਟਯਿਤੁਂ ਸ਼ਸ਼ਾਕ
ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੋਕ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਾਯੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਪੁਚ੍ਛੇਨ ਗ੍ਰਹੀਤੁਕਾਮਃ ਸਂਵੇष੍ਟ੍ਯ ਲਿਙ੍ਗਂ ਤੁ ਵਿਸृष੍ਟਕਾਮਃ ਨੈਵਾਸ਼ਕਤ੍ ਤਨ੍ ਮਹਦ੍ ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਨृਪਤੇਸ੍ ਤਥੈਵ
ਫਿਰ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂੰਛ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਕੜ ਕੇ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਅਸਫਲ ਰਹਿਆ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਘਟਨਾ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਹੋਈ।
ਕਸ਼੍ ਚਾਲਯੇਲ੍ ਲਬ੍ਧਮਹਾਨੁਭਾਵਂ ਮਹੇਸ਼ਲਿਙ੍ਗਂ ਪੁਰੁषੋ ਮਨਸ੍ਵੀ ਤਨ੍ ਨਿਸ਼੍ਚਲਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਨृਪਪ੍ਰਵੀਰਃ ਸਹਸਾ ਜਗਾਮ
ਮਹੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ, ਕੌਣ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹਿਲਿਆ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਚਲ ਪਿਆ।
ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਅਥਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਵਿਧਾਯ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਚ ਰਾਮਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਹृਦਾਖਿਲੈਸ੍ ਤੈਰ੍ ਲਿਙ੍ਗਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨਨਾਮ ਰਾਮਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਮਚੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਵਾਸਿਪ੍ਰਵਰੈਰ੍ ਅਸ਼ੇषੈਃ ਸਂਸੇਵਿਤਂ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਅਤੋ ਬਭੂਵ ਅਤ੍ਰਾਪ੍ਲਵਾਦ੍ ਏਵ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯੋ ऽਤ੍ਰ
ਕਿਸਕਿੰਧਾ ਦੇ ਸਭ ਵਧੀਆ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਸੇਵਿਆ। ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪੁਨਸ਼੍ ਚ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਾਤਰ੍ ਮਮ ਗੌਤਮੀਤਿ ਜਲ੍ਪਨ੍ ਮੁਹੁਰ੍ ਵਿਸ੍ਮਿਤਚਿਤ੍ਤਵृਤ੍ਤਿਰ੍ ਵਿਲੋਕਯਨ੍ ਪ੍ਰਣਮਨ੍ ਗੌਤਮੀਂ ਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਮਾਤਾ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਗੌਤਮੀ।' ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤ੍ਯ੍ ਏਤਦ੍ ਅਤੀਵ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਤੀਰ੍ਥਂ ਵਿਬੁਧਾ ਵਦਨ੍ਤਿ ਪਠੇਤ੍ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ ਵਾਪਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਾਪਾਪਹਂ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਕਿਸਕਿੰਧਾ-ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਤੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਜਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ।
ਵ੍ਯਾਸਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸਮ੍ ਅਤਃ ਪਰਮ੍ ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪਾਵਨਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਅਗਲਾ ਤੀਰਥ 'ਵਿਆਸ-ਤੀਰਥ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਦਸ਼ ਮੇ ਮਾਨਸਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾਰੋ ਜਗਤਾਮ੍ ਅਪਿ ਅਨ੍ਤਂ ਜਿਜ੍ਞਾਸਵਸ੍ ਤੇ ਵੈ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਓਜਸਾ
ਮੇਰੇ ਦਸ ਮਨ-ਜਨਮ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਵੀ ਸਨ। ਉਹ ਅੰਤ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪੁਨਃ ਸृष੍ਟਾਃ ਪੁਨਸ੍ ਤੇ ऽਪਿ ਯਾਤਾਸ੍ ਤਾਨ੍ ਸਮਵੇਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ ਨੈਵ ਤੇ ऽਪਿ ਸਮਾਯਾਤਾ ਯੇ ਗਤਾਸ੍ ਤੇ ਗਤਾ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਮੁੜ ਰਚੇ ਗਏ, ਤੇ ਮੁੜ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਏ—ਜੋ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਦੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਆਙ੍ਗਿਰਸੋ ਮੁਨੇ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ, ਜਨਮ ਲਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਤੇ ऽਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਅਙ੍ਗਿਰਸਾ ਗੁਰੁਂ ਨਤ੍ਵਾ ਤਪੋਧਨਾਃ ਤਪਸੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨੈਵ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਤਰਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਤਪਸੀ, ਅੰਗਿਰਸ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤਪ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛੇ ਬਿਨਾ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਧਿਕਾ ਮਾਤਾ ਗੁਰੁਭ੍ਯੋ ਗੌਰਵੇਣ ਹਿ ਤਦਾ ਨਾਰਦ ਕੋਪੇਨ ਸਾ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਦਾਤ੍ਮਜਾਨ੍
ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕਰਮਤਮਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ। ਤਦ ਨਾਰਦ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਮ੍ ਅਨਾਦृਤ੍ਯ ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ ਚਰਿਤੁਂ ਤਪਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਪਿ ਪ੍ਰਕਾਰੈਸ੍ ਤਨ੍ ਨ ਤੇषਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮ੍ ਏष੍ਯਤਿ
"ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਤਪ ਦੀ ਸਿਧੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।"
ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ ਚ ਚਿਨ੍ਵਾਨਾਸ੍ ਤਪਃਸਿਦ੍ਧਿਂ ਨ ਯਾਨ੍ਤਿ ਚ ਵਿਘ੍ਨਮ੍ ਅਨ੍ਵੇਤਿ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਇਤਸ਼੍ ਚੇਤਸ਼੍ ਚ ਧਾਵਤਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਤਪ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ; ਜਿੱਥੇ-ਤਿੱਥੇ ਗਏ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਈਆਂ।
ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਦ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ ਵਿਘ੍ਨਂ ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਨ੍ ਮਾਨੁषੈਰ੍ ਅਭੂਤ੍ ਪ੍ਰਮਦਾਭਿਃ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਚਾਪਿ ਕ੍ਵਾਪਿ ਤਦ੍ਦੇਹਦੋषਤਃ
ਕਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਰੁਕਾਵਟ ਆਈ, ਕਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ, ਕਦੇ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ, ਤੇ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਕਰਕੇ।
ਏਵਂ ਤੁ ਭ੍ਰਮਮਾਣਾਸ੍ ਤੇ ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਤਪਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕੁਮ੍ਭਯੋਨਿਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਗਸਤਿਆ ਕੋਲ ਆਏ, ਜੋ ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਤਪਸੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯ੍ ਆਙ੍ਗਿਰਸਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਾਪਤਿਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਵਿਨੀਤਾਃ ਪ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ਉਦ੍ਯਤਾਃ
ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਕੀਰ ਤੋਂ ਆਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਵਿਨੀਤ ਅਗਸਤਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।
ਭਗਵਨ੍ ਕੇਨ ਦੋषੇਣ ਤਪੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਨ ਸਿਧ੍ਯਤਿ ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਉਪਾਯੈਃ ਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
"ਮਹਾਨ ਜੀ, ਕਿਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਸਾਡਾ ਤਪ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ, ਜਦ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਾਂ?"
ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮਃ ਕਃ ਪ੍ਰਕਾਰੋ ऽਤ੍ਰ ਤਪਸ੍ਯ੍ ਏਵ ਭਵਾਮ ਕਿਮ੍ ਉਪਾਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ऽਸਿ ਤਪਸਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
"ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਇੱਥੇ ਤਪ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਢੰਗ ਹੈ? ਸਾਨੂੰ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੁਸੀਂ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ।"
ਜ੍ਞਾਤਾਸਿ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਕ੍ਤਾਸਿ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ऽਸਿ ਯਮਿਨਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਯਾਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ ਤਥਾ
"ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਯਮੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ਾਂਤ, ਦਯਾਲੂ, ਤੇ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।"
ਅਕ੍ਰੋਧਨਸ਼੍ ਚ ਨ ਦ੍ਵੇष੍ਟਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ਸਾਹਂਕਾਰਾ ਦਯਾਹੀਨਾ ਗੁਰੁਸੇਵਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਅਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਨ ਤੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਜਾਨਤੇ
"ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੋ, ਦੱਸੋ। ਜਿਹੜੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਦਯਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਵੰਜੇ, ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਕਠੋਰ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।"
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭਵਨ੍ਤੋ ਵੈ ਸ੍ਰष੍ਟਾਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕृਤਾਃ ਨ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤਪਸ਼੍ ਚਾਭੂਤ੍ ਸ੍ਮਰਧ੍ਵਂ ਸ੍ਮਯਕਾਰਣਮ੍
"ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਚਨਾ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਤਪ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ—ਆਪਣੀ ਨਾਕਾਮੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਯਾਦ ਕਰੋ।"
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯੇ ਗਤਾਃ ਸੁਖਮ੍ ਏਧਤੇ ਯੇ ਗਤਾਃ ਪੁਨਰ੍ ਅਨ੍ਵੇष੍ਟੁਂ ਤੇ ਚ ਤ੍ਵ੍ ਆਙ੍ਗਿਰਸੋ ऽਭਵਨ੍
"ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣੇ, ਤੇ ਸੁਖ ਨੂੰ ਪਾਇਆ, ਤੇ ਜੋ ਮੁੜ ਲੱਭਣ ਗਏ, ਉਹ ਵੀ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਬਣ ਗਏ।"
ਤੇ ਯੂਯਂ ਚ ਪੁਨਃ ਕਾਲੇ ਯਾਤਾ ਯਾਤਾਃ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਧਿਕਾ ਭਵਿਤਾਰੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
"ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਲੱਭਣ ਗਏ; ਤੁਸੀਂ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੋਵੋਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।"
ਇਤੋ ਯਾਨ੍ਤੁ ਤਪਸ੍ ਤਪ੍ਤੁਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਾਵਨੀਮ੍ ਨੋਪਾਯੋ ऽਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਵਿਨਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
"ਹੁਣ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਤਪ ਕਰੋ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ।"
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਜ੍ਞਾਨਦਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਥ ਸ ਚ੍ਛੇਦਯਿष੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਖਿਲਂ ਸਂਸ਼ਯਂ ਵੋ ਮਹਾਮਤਿਃ ਨ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਕੇषਾਂਚਿਦ੍ ਵਿਨਾ ਸਦ੍ਗੁਰੁਣਾ ਯਤਃ
"ਉਥੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋਗੇ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਿਧੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।"