ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਗਾਰਸਂਭੂਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਬਹੁਰੂਪਿਣਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਖਾਦਿਤੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਧृਤਾਯੁਧਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਸਤ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਤਦਾਹਮ੍ ਅਬ੍ਰਵਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ਸ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ ਤਾਨਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਹਨ੍ਤੁਂ ਚਕ੍ਰੇਣ ਚੋਦ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਚਕਰ ਚੁਕਾਇਆ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸ਼ਙ੍ਖਮ੍ ਆਪੂਰਯਤ੍ ਤਦਾ ਨਿष੍ਕਣ੍ਟਕਂ ਤਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨਿਰ੍ਵੈਰਮ੍ ਏਵ ਚ
ਚਕਰ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਖ ਭਰਿਆ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਾਂਟਿਆਂ ਤੋਂ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਹਰ੍षਪ੍ਰਕਰ੍षੇਣ ਸ਼ਙ੍ਖਮ੍ ਆਪੂਰਯਦ੍ ਧਰਿਃ ਤਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਹ੍ਯ੍ ਅਨੀਨਸ਼ੁਰ੍ ਅਸ਼ੇषਤਃ
ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਨੇ ਸ਼ੰਖ ਭਰਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਯਤ੍ਰੈਤਦ੍ ਵृਤ੍ਤਮ੍ ਅਖਿਲਂ ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਙ੍ਖਪ੍ਰਭਾਵਤਃ ਸ਼ਙ੍ਖਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤਤ੍ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ੇਮਕਰਂ ਨृਣਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਭ ਸੁਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਮਰਣਾਨ੍ ਮਙ੍ਗਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਜਨਨਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਯਾਦ ਕਰਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਯੁ ਤੇ ਸਿਹਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਨ-ਪੁੱਤਰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ ਪਠਨਾਦ੍ ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮ੍ ਅਯੁਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪਨੁਦਂ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਦੀ ਯਾਦ ਜਾਂ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਥਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯ੍ ਅਯੁਤਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਣਿ ਚ ਯੇषਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਜਾਨਾਤਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਜਾਣਦੇ ਤੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਰ੍ ਨੈਤੇਭ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਪਰਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਯਤ੍ਰ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਭਵਃ
ਕਿਸਕਿੰਧਾ ਤੀਰਥ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਆਇਆ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਭਵਾਨ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਪੁਰਾ ਦਾਸ਼ਰਥੀ ਰਾਮੋ ਰਾਵਣਂ ਲੋਕਰਾਵਣਮ੍
ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਸ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਤੇਰੀਆਂ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਰਾਵਣ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਵਾਸਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਜਘਾਨ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ ਸਪੁਤ੍ਰਂ ਸਬਲਂ ਹਤ੍ਵਾ ਸੀਤਾਮ੍ ਆਦਾਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਾ
ਕਿਸਕਿੰਧਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਫਿਰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ।
ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਾਨਰੈਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਬਲੈਃ ਵਿਭੀषਣੇਨ ਬਲਿਨਾ ਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤੋ ਨृਪਃ
ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲੱਖਣ, ਬਲਵਾਨ ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਇਆ।
ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪੁष੍ਪਕੇਣ ਵਿਰਾਜਿਤਃ ਯਦ੍ ਆਸੀਦ੍ ਧਨਰਾਜਸ੍ਯ ਕਾਮਗੇਨਾਸ਼ੁਗਾਮਿਨਾ
ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਰਾਮ ਨੇ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਡਣ ਵਾਲੀ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਚਮਕਿਆ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਮ੍ ਅਗਮਨ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਤ ਰਾਮੋ ਵਿਰਾਮਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਃ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਿਨਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਗੌਤਮੀਂ ਤੁ ਜਗਤ੍ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍ ਮਨੋਨਯਨਸਂਤਾਪਨਿਵਾਰਣਪਰਾਯਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੌਤਮੀ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨृਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰਮ੍ ਅਥਾਵਿਸ਼ਤ੍ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹ ਨृਪਤਿਰ੍ ਹਰ੍षਗਦ੍ਗਦਯਾ ਗਿਰਾ ਹਰੀਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਥਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਹਨੁਮਤ੍ਪ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ ਮੁਨੇ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਹਨੁਮਾਨ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ ਧਰਯੋ ਯੋ ऽਸੌ ਮਮ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ ਤਤੋ ਯਾਤਸ੍ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਾਨਰੋ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ।
ਇਯਂ ਜਨਿਤ੍ਰੀ ਸਕਲਸ੍ਯ ਜਨ੍ਤੋਰ੍ ਭੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮ੍ ਅਥਾਪਿ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪਾਪਾਨਿ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ ਅਪਿ ਦਾਰੁਣਾਨਿ ਕਾਨ੍ਯਾਨਯਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਨਦੀ ਸਮਾਨਾ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਭੋਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਹਤਾਨਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਚੈਵ ਅਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ ਅਰਯਃ ਸਖਾਯਃ ਵਿਭੀषਣੋ ਮੈਤ੍ਰਮ੍ ਉਪੈਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੀਤਾ ਚ ਲਬ੍ਧਾ ਹਨੁਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਬਨ੍ਧੁਃ
ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਦੁੱਖ ਸਦਾ ਲਈ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਮਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲੀ, ਸੀਤਾ ਮਿਲ ਗਈ, ਤੇ ਹਨੁਮਾਨ ਭਾਈ ਬਣਿਆ।
ਲਙ੍ਕਾ ਚ ਭਗ੍ਨਾ ਸਗਣਂ ਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹਤਂ ਹਿ ਯਸ੍ਯਾਃ ਪਰਿਸੇਵਨੇਨ ਯਾਂ ਗੌਤਮੋ ਦੇਵਵਰਂ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸਜਟਾਮ੍ ਅਵਾਪ
ਲੰਕਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਗੌਤਮ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸੇਯਂ ਜਨਿਤ੍ਰੀ ਸਕਲੇਪ੍ਸਿਤਾਨਾਮ੍ ਅਮਙ੍ਗਲਾਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਸਂਨਿਹਨ੍ਤ੍ਰੀ ਜਗਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰੀਕਰਣੈਕਦਕ੍ਸ਼ਾ ਦृष੍ਟਾਦ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਸਰਿਤਾਂ ਸਵਿਤ੍ਰੀ
ਇਹੀ ਮਾਂ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਸੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਸਰੋਤ, ਪ੍ਰਗਟ ਸਾਵਿਤਰੀ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚੋ ਨृਪਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਲਵਨ੍ ਹਰਯਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਤੇ ਪृਥਕ੍ ਚ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਅਨੇਕੈਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਪਹਾਰੈਃ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਤੁਰੰਤ ਉੱਥੇ ਡੁੱਬਕੀਆਂ ਲਗਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਨृਪਤਿਰ੍ ਯਥਾਵਤ੍ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸਰ੍ਵਭਾਵੋਪਯੁਕ੍ਤੈਃ ਤੇ ਵਾਨਰਾ ਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਨृਤ੍ਯਂ ਚ ਗੀਤਂ ਚ ਤਥੈਵ ਚਕ੍ਰੁਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ਰਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸੁਖੋषਿਤਸ੍ ਤਾਂ ਰਜਨੀਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਿਯਾਨੁਯੁਕ੍ਤਃ ਸਂਵृਤਃ ਪ੍ਰੇਮਵਦ੍ਭਿਃ ਦੁਃਖਂ ਜਹੌ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਮਿਤ੍ਰਸਂਭਵਂ ਕਿਂ ਨਾਪ੍ਯਤੇ ਗੌਤਮੀਸੇਵਨੇਨ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰਾਤ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰ ਲਿਆ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸਾਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ—ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਦੁੱਖ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਸਵਿਸ੍ਮਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਭृਤ੍ਯਵਰ੍ਗਂ ਗੋਦਾਵਰੀਂ ਸ੍ਤੌਤਿ ਚ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਸਂਮਾਨਯਨ੍ ਭृਤ੍ਯਗਣਂ ਸਮਗ੍ਰਮ੍ ਅਵਾਪ ਰਾਮਃ ਕਮਪਿ ਪ੍ਰਮੋਦਮ੍
ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਨੇ ਅਦੁੱਤੀਅ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਤृਪ੍ਤਾਸ੍ ਤੁ ਭਵਾਮ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕਂਚਿਚ੍ ਚ ਕਾਲਂ ਨਿਵਸਾਮ ਚਾਤ੍ਰ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮ ਚਾਤ੍ਰੈਵ ਪਰਾਸ਼੍ ਚਤਸ੍ਰੋ ਰਾਤ੍ਰੀਰ੍ ਅਥੋ ਯਾਮ ਵृਤਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਯੋਧ੍ਯਾਮ੍
ਅਜੇ ਵੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਮਨ ਨਹੀਂ ਭਰਿਆ, ਆਓ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਰਹੀਏ; ਚਾਰ ਹੋਰ ਰਾਤਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਗੁਜ਼ਾਰੀਏ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਤਸ੍ਯਾਥ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਰਯੋ ऽਨੁਮੇਨਿਰੇ ਤਥੈਵ ਰਾਤ੍ਰੀਰ੍ ਅਪਰਾਸ਼੍ ਚਤਸ੍ਰਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਂ ਸਕਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਂ ਭ੍ਰਾਤृਪ੍ਰਿਯਂ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਅਥੋ ਜਗਾਮ
ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਰਾਤਾਂ ਤਕ ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵਣੀਕ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਾਮ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਂ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ ਪ੍ਰਬਲੋ ਦਸ਼ਾਸ੍ਯਃ ਏਵਂ ਤੁ ਪਞ੍ਚਾਹਮ੍ ਅਥੋषਿਰੇ ਤੇ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਿਤਲਿਙ੍ਗਮ੍ ਅਰ੍ਚ੍ਯ
ਉਥੇ ਵਿਖਿਆਤ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਵੀ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਪੰਜ ਦਿਨ ਉਥੇ ਰਹੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ ਪੂਜਿਆ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਤਤ੍ਰ ਕਰੋਤਿ ਵਾਯੋਃ ਸੁਤੋ ऽਨੁਗਾਮੀ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਨृਪਸ੍ਯ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਨੁਮਨ੍ਤਮ੍ ਆਹ ਲਿਙ੍ਗਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਿਸਰ੍ਜਯਸ੍ਵ
ਉਥੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂਮਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਚਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਰੇ ਲਿੰਗ ਹਟਾ ਦੇ।'