ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਪੁਰੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਅਭੂਤ੍ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯ ਦੀ ਸੀ; ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਵਧੀਆ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸਨ।
ਹਤ੍ਵਾ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮ੍ ਆਸ ਦਿਵੋਦਾਸੋ ਨਰਾਧਿਪਃ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਹृਤਂ ਯੇਨ ਬਲੀਯਸਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਉਥੇ ਵਸਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯ ਦਾ ਰਾਜ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਥਿਆ ਲਿਆ।
ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਦੁਰ੍ਦਮੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਦਿਵੋਦਾਸੇਨ ਬਾਲੇਤਿ ਘृਣਯਾ ਸ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਃ
ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੁਰਦਮ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹੈਹਯਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦ੍ਯਂ ਹृਤਵਾਨ੍ ਵੈ ਮਹੀਪਤਿਃ ਆਜਹ੍ਰੇ ਪਿਤृਦਾਯਾਦ੍ਯਂ ਦਿਵੋਦਾਸਹृਤਂ ਬਲਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੈਹਯਾ ਦੀ ਵਾਰਸਤ ਹਥਿਆ ਲਈ; ਉਸ ਨੇ ਦਿਵੋਦਾਸ ਵਲੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲਿਆ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਾਰਸਤ ਮੁੜ ਲੈ ਲਈ।
ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਦੁਰ੍ਦਮੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਵੈਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤੋ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਕृਤਸ਼੍ ਚਾਤ੍ਮੀਯਤੇਜਸਾ
ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੁਰਦਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ।
ਦਿਵੋਦਾਸਾਦ੍ ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਵੀਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨਃ ਤੇਨ ਬਾਲੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਹृਤਂ ਤੁ ਪੁਨਰ੍ ਬਲਮ੍
ਦਿਵੋਦਾਸ ਤੋਂ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵੀਰ ਜਨਮਿਆ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਸੀ; ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮੁੜ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਵਤ੍ਸਭਰ੍ਗੌ ਸੁਵਿਸ਼੍ਰੁਤੌ ਵਤ੍ਸਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਲਰ੍ਕਸ੍ ਤੁ ਸਂਨਤਿਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਵਤਸਭਰਗ ਅਤੇ ਵਤਸ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ; ਵਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਲਰਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਨਤੀ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਅਲਰ੍ਕਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਃ ਅਲਰ੍ਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਗੀਤਃ ਪੁਰਾਤਨੈਃ
ਅਲਰਕ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਭਗਤ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਸਨ; ਅਲਰਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਬਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ ਸੀ।
षष੍ਟਿਰ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਰ੍ ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ਯੁਵਾ ਰੂਪੇਣ ਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਾਗ੍ ਆਸੀਚ੍ ਚ ਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ
ਉਹ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਅਤੇ ਸਠ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਮ ਸੀ।
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪਰਮਾਯੁਰ੍ ਅਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਸੁਮਹਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਮਰ ਪਾਈ; ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ਼ਾਪਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ ਹਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍ ਰਮ੍ਯਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮ੍ ਆਸ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪੁਨਃ
ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਰ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਮੁੜ ਵਸਾਈ।
ਸਂਨਤੇਰ੍ ਅਪਿ ਦਾਯਾਦਃ ਸੁਨੀਥੋ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸੁਨੀਥਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਸੰਨਤੀ ਦਾ ਵਾਰਸ ਸੁਨੀਥ ਨਾਮ ਦਾ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ; ਸੁਨੀਥ ਦਾ ਵਾਰਸ ਕ੍ਸ਼ੇਮ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਵਾਨ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮਸ੍ਯ ਕੇਤੁਮਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਕੇਤੁਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਸੁਕੇਤੋਸ੍ ਤਨਯਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਕੇਤੁਰ੍ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਕ੍ਸ਼ੇਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੇਤੁਮਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਕੇਤੁ ਸੀ; ਸੁਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਕੇਤੁ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ।
ਧਰ੍ਮਕੇਤੋਸ੍ ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਰ੍ ਮਹਾਰਥਃ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਸੁਤਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਵਿਭੁਰ੍ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਧਰਮਕੇਤੁ ਦਾ ਵਾਰਸ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ; ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਭੂ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਆਨਰ੍ਤਸ੍ ਤੁ ਵਿਭੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਕੁਮਾਰਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਸੁਤਃ ਸੁਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਵਿਭੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਨਰਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਕੁਮਾਰ ਸੀ; ਸੁਕੁਮਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਧृष੍ਟਕੇਤੋਸ੍ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰਸੁਤਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਭਾਰ੍ਗੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਦਾ ਵਾਰਸ ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਵੇਣੁਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਾਰਗ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਵਤ੍ਸਸ੍ਯ ਵਤ੍ਸਭੂਮਿਸ੍ ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਭੂਮਿਸ੍ ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਜਃ ਏਤੇ ਤ੍ਵ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਾਤਾ ਵਂਸ਼ੇ ऽਥ ਭਾਰ੍ਗਵ
ਵਤਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਤਸਭੂਮੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਾਰਗਭੂਮੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਭਾਰਗਵ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਨਿਬੋਧਤ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਹ ਕਾਸ਼ਯਪ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਸੁਣੋ।
ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਪਿਤृਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਵਿਰਜਾਯਾਂ ਮਹੌਜਸਃ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਾਃ षਡ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਪਮਤੇਜਸਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵੀਰਜਾ ਤੋਂ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਰਿਸ ਪੈਦਾ ਹੋਏ — ਛੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਯਤਿਰ੍ ਯਯਾਤਿਃ ਸਂਯਾਤਿਰ੍ ਆਯਾਤਿਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਕੋ ऽਭਵਤ੍ ਯਤਿਰ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ ਤੁ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਯਯਾਤਿਸ੍ ਤੁ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਯਤੀ, ਯਯਾਤੀ, ਸੰਯਾਤੀ, ਆਯਾਤੀ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਵਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਯਯਾਤੀ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ।
ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥਕਨ੍ਯਾਂ ਗਾਂ ਨਾਮ ਲੇਭੇ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਯਤਿਸ੍ ਤੁ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤੋ ऽਭਵਨ੍ ਮੁਨਿਃ
ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਯਤੀ ਨੇ ਕਕੁਤਸਥ ਦੀ ਕੁੜੀ ਗਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਾਈਫ਼ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਯਤੀ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮুনি ਬਣ ਗਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਯਯਾਤਿਃ ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਵਸੁਧਾਮ੍ ਇਮਾਮ੍ ਦੇਵਯਾਨੀਮ੍ ਉਸ਼ਨਸਃ ਸੁਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍ ਅਵਾਪ ਸਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਸ਼ਨਸ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਾਈਫ਼ ਬਣਾਇਆ।
ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮ੍ ਆਸੁਰੀਂ ਚੈਵ ਤਨਯਾਂ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੈਵ ਦੇਵਯਾਨੀ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਅਸੁਰ ਕੁੜੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਰਾਹੀਂ ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਪੁਰੁਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤੋ ਰਥਂ ਪਰਮਭਾਸ੍ਵਰਮ੍
ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਦੁਰਹੁ, ਅਨੁ ਅਤੇ ਪੁਰੂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਦਿੱਤਾ।
ਅਙ੍ਗਦਂ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਪਰਮਵਾਜਿਭਿਃ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੋਜਵੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਰ੍ ਯੇਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਵਹਨ੍
ਉਹ ਰਥ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਵਯ, ਤੇ ਦਿਵਯ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸਫ਼ੈਦ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਸਾਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਸ ਤੇਨ ਰਥਮੁਖ੍ਯੇਨ षਡ੍ਰਾਤ੍ਰੇਣਾਜਯਨ੍ ਮਹੀਮ੍ ਯਯਾਤਿਰ੍ ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਸ੍ ਤਥਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਸਦਾਨਵਾਨ੍
ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਥ ਨਾਲ, ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸਰਥਃ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਤਦਾ ਸਂਵਰ੍ਤਵਸੁਨਾਮ੍ਨਸ੍ ਤੁ ਕੌਰਵਾਜ੍ ਜਨਮੇਜਯਾਤ੍
ਉਹ ਰਥ ਫਿਰ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਨਮੇਜਯ, ਸੰਵਰਤਵਸੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ।
ਕੁਰੋਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਰਾਜ੍ਞਃ ਪਾਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਹ ਜਗਾਮ ਸ ਰਥੋ ਨਾਸ਼ਂ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਕੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਪਰिक्षਿਤ ਦਾ ਉਹ ਰਥ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਗਰਗ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਹਿ ਸੁਤਂ ਬਾਲਂ ਸ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯਃ ਕਾਲੇਨ ਹਿਂਸਯਾਮ੍ ਆਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮ੍ ਅਵਾਪ ਸਃ
ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗਰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਸ ਲੋਹਗਨ੍ਧੀ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪਰਿਧਾਵਨ੍ਨ੍ ਇਤਸ੍ ਤਤਃ ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਨ ਲੇਭੇ ਸ਼ਰ੍ਮ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਉਹ ਰਾਜਰਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਾਸ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਇधर-ਉਧਰ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ।