ਪਥਿ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਸ ਜੀਗਰ੍ਤੇਰ੍ ਮਧ੍ਯਮਃ ਸੁਤਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਰੁਦਤੋ ਵਾਣੀਂ ਪਿਸ਼ਾਚਸ੍ਯ ਮੁਹੁਰ੍ ਮੁਹੁਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਹ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਜੀਗਰਤੀ ਦਾ ਮੱਧਲਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਿਸ਼ਾਚ ਦੀ ਰੋਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਕ੍ਰੇਤੁਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਨ੍ਤੁਰ੍ ਜੀਗਰ੍ਤੇਸ੍ ਤੁ ਪਿਤੁਸ੍ ਤਦਾ ਪਾਪਿਨਃ ਪੁਤ੍ਰਵਿਕ੍ਰੇਤੁਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਨ੍ਤੁਃ ਪਿਤੁਸ਼੍ ਚ ਤਾਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪੁੱਤਰ ਵੇਚਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰਣ ਤੇ ਜੀਗਰਤੀ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਾਪ—ਸੱਚਮੁੱਚ, ਪੁੱਤਰ ਵੇਚਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਰਣ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਾਪ—
ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਸ੍ ਤਦੋਵਾਚ ਕੋ ਭਵਾਨ੍ ਅਤਿਦੁਃਖਿਤਃ ਜੀਗਰ੍ਤਿਰ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਦੁਃਖਾਚ੍ ਛੁਨਃਸ਼ੇਪਪਿਤਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਇੰਨੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ?' ਜੀਗਰਤੀ ਨੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹਾਂ।'
ਪਾਪੀਯਸੀਂ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਨਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਦਾਰੁਣਾਮ੍ ਨਰਕੇष੍ਵ੍ ਅਥ ਪਕ੍ਵਸ਼੍ ਚ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ऽਨ੍ਤਰਾਲਕਮ੍ ਯੇ ਯੇ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਸ੍ ਤੇषਾਂ ਤੇषਾਮ੍ ਇਯਂ ਗਤਿਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਡਰਾਉਣੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜੀਗਰ੍ਤਿਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤਮ੍ ਉਵਾਚ ਦੁਃਖਾਤ੍ ਸੋ ऽਹਂ ਸੁਤਸ੍ ਤੇ ਮਮ ਦੋषੇਣ ਤਾਤ ਵਿਕ੍ਰੀਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਨਰਕਾਨ੍ ਏਵਮ੍ ਆਪ੍ਤਸ੍ ਤਤਃ ਕਰਿष੍ਯੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਂ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਇਦਾਨੀਮ੍
ਜੀਗਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਵੇਚਣ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂਗਾ।'
ਏਵਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਸ ਗਾਧਿਪੁਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮ੍ ਆਪ੍ਤੋ ऽਥ ਮੁਨਿਪ੍ਰਵੀਰਃ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਅਭਿਧ੍ਯਾਯ ਪਿਤੁਸ਼੍ ਚ ਲੋਕਾਨ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍ ਈਹਮਾਨੋ ਜਗਾਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਚਨ ਕਰਕੇ, ਗਾਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਗੰਗਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਸ਼ੇषਦੁਃਖਾਨਲਧੂਪਿਤਾਨਾਂ ਨਿਮਜ੍ਜਤਾਂ ਮੋਹਮਹਾਸਮੁਦ੍ਰੇ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਂ ਨਾਨ੍ਯਦ੍ ਅਹੋ ਤ੍ਰਿਲੋਕ੍ਯਾਮ੍ ਆਲਮ੍ਬਨਂ ਵਿष੍ਣੁਪਦੀਂ ਵਿਹਾਯ
ਅੰਤਹੀਣ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਦੇ ਹੋਏ, ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਭਟਕਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ ਹੋਏ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮੁਨਿਰ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸਮੁਦ੍ਦਿਧੀਰ੍षੁਃ ਪਿਤਰਂ ਸ ਦੁਰ੍ਗਤੇਃ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ ਤਤੋ ਗੌਤਮੀਮ੍ ਆਸ਼ੁ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਸ੍ਮਰਞ੍ ਛਂਭੁਵਿष੍ਣੂ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਜਲਦੀ ਗੌਤਮੀ (ਗੋਦਾਵਰੀ) ਗਿਆ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਦਦੌ ਜਲਂ ਪ੍ਰੇਤਰੂਪਾਯ ਪਿਤ੍ਰੇ ਪਿਸ਼ਾਚਰੂਪਾਯ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਯ ਤਦ੍ਦਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਦੈਵ ਪੂਤੋ ਜੀਗਰ੍ਤਿਰ੍ ਆਵਾਪ ਵਪੁਃ ਸੁਪੁਣ੍ਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ ਤੇ ਪਿਸ਼ਾਚ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਦਾਨ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਦਾਨ ਦੀ ਕਰਤੋਂ ਨਾਲ, ਜੀਗਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਰੂਪ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਵਿਮਾਨਯੁਕ੍ਤਃ ਸੁਰਸਂਘਜੁष੍ਟਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸੁਤਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ ਗਙ੍ਗਾਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ ਚ ਹਰੇਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ ਵਿਧਾਤੁਰ੍ ਅਰ੍ਕਾਯੁਤਤੁਲ੍ਯਤੇਜਾਃ
ਉਹ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਹਰੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਤੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤ੍ਯ੍ ਏਤਦ੍ ਅਤਿਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਂ ਪੈਸ਼ਾਚਨਾਸ਼ਂ ਚ ਮਹਾਗਦਂ ਚ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਚ ਨਾਸ਼ਮ੍ ਆਸ਼ੁ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣੇਨ ਪੁਂਸਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ: ਇਹ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਦਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਚੇਦਂ ਗਦਿਤਂ ਤਵਾਦ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਏਤਤ੍ ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਾਨਿ ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯ੍ ਅਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਭਵਨ੍ਤਿ ਭੁਕ੍ਤਿ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯੀਨਿ ਕਿਮ੍ ਅਨ੍ਯਦ੍ ਅਤ੍ਰ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਤੀਰਥ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੀ ਆਖਣਾ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਮ੍ ਇਤ੍ਯਾਦ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮੁਨਿਜੁष੍ਟਾਨਾਂ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਭੀष੍ਟਦਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਾਧੂਆਂ ਵਲੋਂ ਪਿਆਰੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਤੀਰਥ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਮ੍ਨਭੇਦਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ ਗਙ੍ਗਾਯਾ ਉਤ੍ਤਰੇ ਪਾਰੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਨਿਮਨਭੇਦ ਨਾਮ ਦਾ ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਮਰਣੇਨਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍ ਵੇਦਦ੍ਵੀਪਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ ਵੇਦਵਿਦ੍ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਹੀ ਵੇਦਦਵੀਪ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਰ੍ਵਸ਼ੀਂ ਚਕਮੇ ਰਾਜਾ ਐਲਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਕੋ ਨ ਮੋਹਮ੍ ਉਪਾਯਾਤਿ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਮਦਿਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਰਾਜਾ ਐਲ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸੀ, ਨੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਮਦਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਕੌਣ ਮੋਹ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ?
ਸਾ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾਸੌ ਘृਤਂ ਸ੍ਤੋਕਂ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ਆਨਗ੍ਨਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਾਲਾਵਧਿਂ ਨृਪਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਚਲੀ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੀ ਖਾਧਾ ਸੀ। ਅੱਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਮਿਆਦ ਰੱਖੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਸ੍ਵੀਚਕਾਰ ਲਲਨਾਂ ਯੂਨਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਨਵਾਂ ਨਵਾਮ੍ ਸੁਪ੍ਤਾਯਾਂ ਸ਼ਯਨੇ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਪੁਰੂਰਵਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਵੀਂ, ਸੁੰਦਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਸੁਤੀ ਸੀ, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਉਠ ਗਿਆ।
ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਤਂ ਵਿਵਸਨਂ ਤਦੈਵਾਸੌ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾ ਵਿਦ੍ਯੁਚ੍ਚਞ੍ਚਲਚਿਤ੍ਤਾਨਾਂ ਕ੍ਵ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਂ ਨਨੁ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉੱਥੋਂ ਚਲੀ ਗਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚੰਚਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਥਿਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਈਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਮਹਾਨ੍ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਰਾਜਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਗਾਦ੍ ਰਿਪੂਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਰਾਤ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਾਞ੍ ਜਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਗਾਦ੍ ਦੇਵਲੋਕਂ ਸੁਪੂਜਿਤਮ੍ ਸ ਚਾਗਤ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜੋ ਵਸਿष੍ਠਾਚ੍ ਚ ਪੁਰੋਧਸਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਹੋਈ। ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ।
ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾ ਗਮਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੁਃਖਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਨ ਜੁਹੋਤਿ ਨ ਚਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਨ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਨ ਉਹ ਹਵਨ ਕਰਦਾ, ਨ ਖਾਂਦਾ, ਨ ਸੁਣਦਾ, ਨ ਵੇਖਦਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਮृਤਾਵਸ੍ਥਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਬੋਧਯਾਮ੍ ਆਸ ਵਾਕ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਹੇਤੁਭੂਤੈਃ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਵਜ੍ਹਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਾਨੋ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ।
ਸਾ ਮृਤਾਦ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਮਾ ਵ੍ਯਥਸ੍ਵ ਮਹਾਮਤੇ ਏਵਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤੁ ਮਾ ਤ੍ਵਾਂ ਵੈ ਅਸ਼ਿਵਾਃ ਸ੍ਪृਸ਼੍ਯੁਰ੍ ਆਸ਼ੁਗਾਃ
ਉਹ ਹੁਣ ਮਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ। ਐਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਤੇਜ਼ ਬਲ ਨਾ ਛੂਹਣ।
ਨ ਵੈ ਸ੍ਤ੍ਰੈਣਾਨਿ ਜਾਨੀषੇ ਹृਦਯਾਨਿ ਮਹਾਮਤੇ ਸ਼ਾਲਾਵृਕਾਣਾਂ ਯਾਦॄਂਸ਼ਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਭੂਪ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ
ਤੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਰਾਜਾ। ਉਹ ਸਿਆਲਾਂ ਵਰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਭੂਪ, ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ।
ਕੋ ਨਾਮ ਲੋਕੇ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਾਮਿਨੀਭਿਰ੍ ਨ ਵਞ੍ਚਿਤਃ ਵਞ੍ਚਕਤ੍ਵਂ ਨृਸ਼ਂਸਤ੍ਵਂ ਚਞ੍ਚਲਤ੍ਵਂ ਕੁਸ਼ੀਲਤਾ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕੌਣ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਠੱਗਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ? ਠੱਗੀ, ਨਿਰਦਯਤਾ, ਚੰਚਲਤਾ ਤੇ ਚਤੁਰਾਈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕਂ ਯਾਸਾਂ ਤਾਃ ਕਥਂ ਸੁਖਹੇਤਵਃ ਕਾਲੇਨ ਕੋ ਨ ਨਿਹਤਃ ਕੋ ऽਰ੍ਥੀ ਗੌਰਵਮ੍ ਆਗਤਃ
ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਸੁਭਾਵ ਹੈ; ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸੁਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ? ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਕੌਣ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ? ਕੌਣ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਕੇ, ਇਜ਼ਤ ਪਾ ਗਿਆ?
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਨ ਭ੍ਰਾਮਿਤਃ ਕੋ ਵਾ ਯੋषਿਦ੍ਭਿਃ ਕੋ ਨ ਖਣ੍ਡਿਤਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨਮਾਯੋਪਮਾ ਰਾਜਨ੍ ਮਦਵਿਪ੍ਲੁਤਚੇਤਸਃ
ਕੌਣ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਭਟਕਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਮਦ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਕੀਕਤ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਮਾਇਆ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਸੁਖਾਯ ਯੋषਿਤਃ ਕਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਤਦ੍ ਵਿਜ੍ਵਰੋ ਭਵ ਵਿਹਾਯ ਸ਼ਂਕਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਗੌਤਮੀਂ ਵਾ ਮਹਾਮਤੇ ਦੁਃਖਿਨਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਨਾਨ੍ਯਦ੍ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਕਿਸ ਲਈ ਔਰਤਾਂ ਸੁਖ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹਨ? ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਰਾਜਾ। ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ।
ਏਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਦੁਃਖਂ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ ਗੌਤਮ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯਸਂਸ੍ਥੋ ऽਸਾਵ੍ ਐਲਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਐਲ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸੀ, ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਰਹਿ ਗਿਆ।