ਸੁਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਂ ਜਗਤ੍ਯ੍ ਏਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਪੂਜਿਤਮ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦਤ੍ਤੇ ਭਵੇਤ੍ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਸੁਤ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਪੁੰਨ ਕੋਟੀਆਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ।
ਮਨੋਗ੍ਲਾਨਿਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਜਾਯਤੇ ਚ ਮਹਤ੍ ਸੁਖਮ੍ ਪੁਨਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਹ ਸਾ ਵਾਣੀ ਕਾਣ੍ਵੇ ऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੀਰ੍ਥ ਉਤ੍ਤਮੇ
ਮਨ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵਚਨ ਫੇਰ ਕਾਣਵਾ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਭਵਤ੍ ਤਨ੍ ਮਹਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕਾਣ੍ਵ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵਤਃ ਲੋਕਤ੍ਰਯਾਸ਼੍ਰਯਾਸ਼ੇषਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯੋ ऽਪਿ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਉਹ ਤੀਰਥ ਕਾਣਵਾ, ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਬਣ ਗਿਆ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਸਮਾਹਿਤਃ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੇषੇਣ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਮੁਨੇ
ਉਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ—ਸਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ—ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਫਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੋਟੀਆਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਮੁਨੀ।
ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਚਾਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਂ ਨਰੈਃ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਵਿਦੁਃ
ਇਥੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ—ਸਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ—ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੋਟੀਆਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ 'ਕੋਟੀ ਤੀਰਥ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰੈਤਦ੍ ਵृਤ੍ਤਮ੍ ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਕਾਣ੍ਵਂ ਪੌਤ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਕਮ੍ ਵਾਣੀਸਂਜ੍ਞਂ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਂ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਯਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਅੱਗਨ, ਕਾਣਵਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੌਤ੍ਰ ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਉਹੀ 'ਕੋਟੀ ਤੀਰਥ' ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਥੇ ਕੋਟੀ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਰ੍ ਅਥਵਾਨ੍ਯੈਃ ਸੁਰੈਰ੍ ਅਪਿ
ਕੋਟੀ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਚਸਪਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ ਵੀ, ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਯਤ੍ਰਾਨੁष੍ਠੀਯਮਾਨਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਯਥਾ ਤਥਾ ਗੋਦਾਵਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਥੇ ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ, ਜਿਵੇਂ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੋਟੀਆਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯਾਯ ਗਾਮ੍ ਏਕਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ ਗੋਕੋਟਿਫਲਮ੍ ਅਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਕੋਟੀ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੋਆਂ ਦੇ ਕੋਟੀ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭੂਮਿਦਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਕ੍ਤੇਨ ਮਨਸਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਤ੍ਕੋਟਿਗੁਣੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਉਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੋਟੀਆਂ ਗੁਣਾ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਗੌਤਮੀਤੀਰੇ ਪਿਤॄਣਾਂ ਦਾਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਤਦ੍ ਅਨਨ੍ਤਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਅਤ੍ਰੈਕਨ੍ਯੂਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਮੁਨਯੋ ਵਿਦੁਃ
ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹਰ ਥਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੋਟੀ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਘੱਟ ਪੰਜਾਹ, ਅਰਥਾਤ ਉਨੰਜਾ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਨਾਰਸਿਂਹਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਗਙ੍ਗਾਯਾ ਉਤ੍ਤਰੇ ਤਟੇ ਤਸ੍ਯਾਨੁਭਾਵਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧਾਯਕਮ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ 'ਨਰਸਿੰਹ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਃ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਅਭਵਦ੍ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ ਤਪਸਾ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣਾਪਿ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਪਰਾਜਿਤਃ
ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ; ਤਪ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਅਜੈਤੂ ਸੀ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਾਤ੍ਮਜਦ੍ਵੇषਕਲੁषੀਕृਤਮਾਨਸਃ ਆਵਿਰ੍ਭੂਯ ਸਭਾਸ੍ਤਮ੍ਭਾਦ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ, ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਕੇ ਮਲਿਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ; ਸਭਾ ਦੇ ਸਤੰਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਰੂਪ ਦਿਖਾਇਆ।
ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਨਰਸਿਂਹਸ੍ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਮ੍ ਅਦ੍ਰਾਵਯਤ੍ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਹਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਕ੍ਰਮੇਣਾਜੌ ਮਹਾਮृਗਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਨਰਸਿੰਹ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ—
ਰਸਾਤਲਸ੍ਥਾਞ੍ ਸ਼ਤ੍ਰੂਂਸ਼੍ ਚ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਮ੍ ਈਯਿਵਾਨ੍ ਤਤ੍ਰ ਜਿਤ੍ਵਾ ਭੁਵਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਹਤ੍ਵਾ ਨਗਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਥਾਨ੍ ਨਦੀਸਂਸ੍ਥਾਨ੍ ਗ੍ਰਾਮਸ੍ਥਾਨ੍ ਵਨਵਾਸਿਨਃ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਨਿਜਘਾਨ ਮृਗਾਕृਤਿਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਕਾਸ਼ਗਾਨ੍ ਵਾਯੁਸਂਸ੍ਥਾਞ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਲੋਕਮ੍ ਉਪਾਗਤਾਨ੍ ਵਜ੍ਰਪਾਤਾਧਿਕਨਖਃ ਸਮੁਦ੍ਧੂਤਮਹਾਸਟਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਖ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੱਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਖੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੈਤ੍ਯਗਰ੍ਭਸ੍ਰਾਵਿਗਰ੍ਜੀ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਸ਼ੇषਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਮਹਾਨਾਦੈਰ੍ ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੈਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਲਯਾਨਲਸਂਨਿਭੈਃ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਜਣਮ-ਚੀਕਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਭਾਰੀ ਗੂੰਜਾਂ ਅਤੇ ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ।
ਚਪੇਟੈਰ੍ ਅਙ੍ਗਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪੈਰ੍ ਅਸੁਰਾਨ੍ ਪਰ੍ਯਚੂਰ੍ਣਯਤ੍ ਏਵਂ ਹਤ੍ਵਾ ਬਹੁਵਿਧਾਨ੍ ਗੌਤਮੀਮ੍ ਅਗਮਦ੍ ਧਰਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਥਪੜਾਂ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਹਲਚਲਾਂ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਹਰੀ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਸ੍ਵਪਦਾਮ੍ਬੁਜਸਂਭੂਤਾਂ ਮਨੋਨਯਨਨਨ੍ਦਿਨੀਮ੍ ਤਤ੍ਰਾਮ੍ਬਰ੍ਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਦਣ੍ਡਕਾਧਿਪਤੇ ਰਿਪੁਃ
ਉਥੇ, ਦੰਡਕ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਅੰਬਰਿਆ ਨਾਮ ਦਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੁਰ੍ਜਯੋ ਯੋਦ੍ਧਾ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾਵृਤਃ ਤੇਨਾਭਵਨ੍ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਂ ਭੀषਣਂ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਜਿੱਤ ਯੋਧਾ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍षਣਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਹਰਿਣਾ ਦੈਤ੍ਯਸੂਨੁਨਾ ਨਿਜਘਾਨ ਹਰਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ ਤਂ ਰਿਪੁਂ ਹ੍ਯ੍ ਉਤ੍ਤਰੇ ਤਟੇ
ਹਰੀ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵਿਚਕਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਰੀ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਉਸ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਨਾਰਸਿਂਹਂ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਂ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪਗ੍ਰਹਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਗੰਗਾ ਤੇ ਨਰਸਿੰਘ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਰਾਮਰਣਵਾਰਣਮ੍ ਯਥਾ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨ ਕੋਪਿ ਹਰਿਣਾ ਸਮਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਰੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਤਿਵੇਂ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਤਥਾ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਨृਹਰਿਪੂਜਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਰਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਤਲੇ ਵਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਕਿਂਚਿਨ੍ ਨ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਇਤ੍ਯਾਦ੍ਯ੍ ਅष੍ਟੌ ਮੁਨੇ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਨਾਰਦ
ਸੁਰਗ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਥੇ ਅੱਠ ਵੱਡੇ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਤੀਰ੍ਥਕੋਟਿਫਲਮ੍ ਆਹੁਰ੍ ਮਨੀषਿਣਃ ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਪਿ ਯਨ੍ਨਾਮ੍ਨਿ ਸ੍ਮृਤੇ ਸਰ੍ਵਾਘਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਤੀਰਥ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਵੇਤ੍ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਨृਸਿਂਹੋ ऽਸੌ ਸਰ੍ਵਦਾ ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵਾਸਂਜਾਤਂ ਫਲਂ ਕੈਰ੍ ਇਹ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਨਰਸਿੰਘ ਆਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਕੌਣ ਵੇਰਵਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਥਾ ਨ ਦੇਵੋ ਨृਹਰੇਰ੍ ਅਧਿਕਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਤਥਾ ਨृਸਿਂਹਤੀਰ੍ਥੇਨ ਸਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਰਹਰੀ ਤੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ, ਤਿਵੇਂ ਨਰਸਿੰਘ ਤੀਰਥ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ।