ਸਮਾਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤ ਬਹੁਧਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍ ਤੇ ਯਦਾ ਤੁ ਸ੍ਵਸਂਮੂਢਾ ਰਾਗੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਵਿਧਰ੍ਮਿਣਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਗਏ, ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषਸ਼੍ ਚ ਸਂਵृਤ੍ਤਾ ਹਤਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ਤਤੋ ਲੇਭੇ ਸ੍ਵਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਥੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਤੇ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਰਜਿਸੁਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਪਰਾਯਣਾਨ੍ ਯ ਇਦਂ ਚ੍ਯਾਵਨਂ ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਧਾਰਯੇਦ੍ ਵਾਪਿ ਨ ਸ ਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਰਮ੍ਭੋ ऽਨਪਤ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਆਸੀਚ੍ ਚ ਵਂਸ਼ਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਨੇਨਸਃ ਅਨੇਨਸਃ ਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਰੰਭਾ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਨੇਨਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਅਨੇਨਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੁਤਸ਼੍ ਚਾਸੀਤ੍ ਸਂਜਯੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸਂਜਯਸ੍ਯ ਜਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਜਯਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਜਯਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ; ਸੰਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਜਯਾ ਸੀ।
ਵਿਜਯਸ੍ਯ ਕृਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਹਰ੍ਯਤ੍ਵਤਃ ਸੁਤਃ ਹਰ੍ਯਤ੍ਵਤਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਸਹਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਵਿਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਯਤਵਤ ਸੀ; ਹਰਯਤਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਸਹਦੇਵ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਦੀਨ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਨਦੀਨਸ੍ਯ ਜਯਤ੍ਸੇਨੋ ਜਯਤ੍ਸੇਨਸ੍ਯ ਸਂਕृਤਿਃ
ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਵਾਨ ਨਦੀਨ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ; ਨਦੀਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਤਸੇਨ ਸੀ, ਤੇ ਜਯਤਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ।
ਸਂਕृਤੇਰ੍ ਅਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵृਦ੍ਧੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਅਨੇਨਸਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚਾਪਰਃ
ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਸ਼ਤਰਵ੍ਰਿਦਧ ਸੀ; ਇਹ ਅਨੇਨਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰਵ੍ਰਿਦਧ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਤ੍ਮਜਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸੁਨਹੋਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਸੁਨਹੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਕਸ਼ਤਰਵ੍ਰਿਦਧ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਨਹੋਤ੍ਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਸੁਨਹੋਤ੍ਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰਸ ਸਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਸਨ।
ਕਾਸ਼ਃ ਸ਼ਲਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਾਵ੍ ਏਤੌ ਤਥਾ ਗृਤ੍ਸਮਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗृਤ੍ਸਮਦਸ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ੁਨਕੋ ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੌਨਕਃ
ਕਾਸ਼ਾ, ਸ਼ਲਾ ਤੇ ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਨ; ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਨਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੌਨਕ ਸੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਸ਼ਲਾਤ੍ਮਜ ਆਰ੍ष੍ਟਿਸੇਣਸ੍ ਤਨਯਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ; ਸ਼ਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਰਸ਼ਟੀਸੇਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਸ਼ਯਪ ਸੀ।
ਕਾਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਸ਼ਿਪੋ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੀਰ੍ਘਤਪਾਸ੍ ਤਥਾ ਧਨੁਸ੍ ਤੁ ਦੀਰ੍ਘਤਪਸੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਸ੍ ਤਤਃ
ਕਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਕਾਸ਼ਿਪ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀਰਘਤਪਸ ਸੀ; ਦੀਰਘਤਪਸ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਧਨਵੰਤਰੀ ਸੀ।
ਤਪਸੋ ऽਨ੍ਤੇ ਸੁਮਹਤੋ ਜਾਤੋ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਪੁਨਰ੍ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਰ੍ ਦੇਵੋ ਮਾਨੁषੇष੍ਵ੍ ਇਹ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਧਨਵੰਤਰੀ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਵ੍ਰਿਦਧ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਧਨਵੰਤਰੀ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਕੇ ਇਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਦੇਵੋ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਸ੍ ਤਦਾ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜੋ ਮਹਾਰਾਜਃ ਸਰ੍ਵਰੋਗਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਧਨਵੰਤਰੀ ਦੇਵਤਾ ਜਨਮਿਆ; ਫਿਰ ਕਾਸ਼ੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਆਯੁਰ੍ਵੇਦਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੇਹ ਸ ਭਿषਕ੍ਕ੍ਰਿਯਃ ਤਮ੍ ਅष੍ਟਧਾ ਪੁਨਰ੍ ਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ੍
ਭਰਦਵਾਜ ਤੋਂ ਆਯੁਰਵੇਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਇਥੇ ਵੈਦ ਬਣਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਯੁਰਵੇਦ ਨੂੰ ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ।
ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇਸ੍ ਤੁ ਤਨਯਃ ਕੇਤੁਮਾਨ੍ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਅਥ ਕੇਤੁਮਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵੀਰੋ ਭੀਮਰਥਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਧਨਵੰਤਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੇਤੁਮਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ; ਕੇਤੁਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀਰ ਭੀਮਰਥ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੀਮਰਥਸ੍ਯਾਪਿ ਦਿਵੋਦਾਸਃ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ ਦਿਵੋਦਾਸਸ੍ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਧਿਪੋ ऽਭਵਤ੍
ਭੀਮਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਵੋਦਾਸ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਦਿਵੋਦਾਸ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ ਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮ੍ ਆਸ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕਸ਼ੇਮਕਾ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਹਿ ਸਾ ਮਤਿਮਤਾ ਨਿਕੁਮ੍ਭੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਵੈ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਤੁ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨਿਕੁੰਭ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਖਾਲੀ ਰਹੇਗੀ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਿ ਸ਼ਪ੍ਤਮਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਦਿਵੋਦਾਸਃ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਿषਯਾਨ੍ਤੇ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਗੋਮਤ੍ਯਾਂ ਸਂਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਗੋਮਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਇਆ।
ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਪੁਰੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਅਭੂਤ੍ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯ ਦੀ ਸੀ; ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਵਧੀਆ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸਨ।
ਹਤ੍ਵਾ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮ੍ ਆਸ ਦਿਵੋਦਾਸੋ ਨਰਾਧਿਪਃ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਹृਤਂ ਯੇਨ ਬਲੀਯਸਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਉਥੇ ਵਸਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯ ਦਾ ਰਾਜ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਥਿਆ ਲਿਆ।
ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਦੁਰ੍ਦਮੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਦਿਵੋਦਾਸੇਨ ਬਾਲੇਤਿ ਘृਣਯਾ ਸ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਃ
ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੁਰਦਮ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹੈਹਯਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦ੍ਯਂ ਹृਤਵਾਨ੍ ਵੈ ਮਹੀਪਤਿਃ ਆਜਹ੍ਰੇ ਪਿਤृਦਾਯਾਦ੍ਯਂ ਦਿਵੋਦਾਸਹृਤਂ ਬਲਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੈਹਯਾ ਦੀ ਵਾਰਸਤ ਹਥਿਆ ਲਈ; ਉਸ ਨੇ ਦਿਵੋਦਾਸ ਵਲੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲਿਆ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਾਰਸਤ ਮੁੜ ਲੈ ਲਈ।
ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਦੁਰ੍ਦਮੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਵੈਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤੋ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਕृਤਸ਼੍ ਚਾਤ੍ਮੀਯਤੇਜਸਾ
ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੁਰਦਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ।
ਦਿਵੋਦਾਸਾਦ੍ ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਵੀਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨਃ ਤੇਨ ਬਾਲੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਹृਤਂ ਤੁ ਪੁਨਰ੍ ਬਲਮ੍
ਦਿਵੋਦਾਸ ਤੋਂ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵੀਰ ਜਨਮਿਆ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਸੀ; ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮੁੜ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਵਤ੍ਸਭਰ੍ਗੌ ਸੁਵਿਸ਼੍ਰੁਤੌ ਵਤ੍ਸਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਲਰ੍ਕਸ੍ ਤੁ ਸਂਨਤਿਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਵਤਸਭਰਗ ਅਤੇ ਵਤਸ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ; ਵਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਲਰਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਨਤੀ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਅਲਰ੍ਕਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਃ ਅਲਰ੍ਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਗੀਤਃ ਪੁਰਾਤਨੈਃ
ਅਲਰਕ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਭਗਤ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਸਨ; ਅਲਰਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਬਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ ਸੀ।
षष੍ਟਿਰ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਰ੍ ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ਯੁਵਾ ਰੂਪੇਣ ਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਾਗ੍ ਆਸੀਚ੍ ਚ ਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ
ਉਹ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਅਤੇ ਸਠ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਮ ਸੀ।
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪਰਮਾਯੁਰ੍ ਅਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਸੁਮਹਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਮਰ ਪਾਈ; ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।