ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗਣਾਨਾਂ ਤੁ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਰਜਿਸ੍ ਤਦਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਸੁਰਮੁਖ੍ਯਾਂਸ੍ ਤੁ ਯਥਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਅਪृਚ੍ਛਤ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਰਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ।
ਦਾਨਵਾ ਦਰ੍ਪਸਂਪੂਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਮ੍ ਏਵਾਵਗਮ੍ਯ ਹ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਸ੍ ਤਂ ਨृਪਵਰਂ ਸਾਭਿਮਾਨਮ੍ ਇਦਂ ਵਚਃ
ਦੈਤ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਲਾਭ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦੋ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵਿਜਯਾਮਹੇ ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੁ ਸਮਰੇ ਰਾਜਂਸ੍ ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਸਾਡਾ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਪਰ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਰਹਿ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸ ਤਥੇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨ੍ ਏਵ ਦੇਵੈਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਤਿਚੋਦਿਤਃ ਭਵਿष੍ਯਸੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਿਤ੍ਵੈਨਂ ਦੇਵੈਰ੍ ਉਕ੍ਤਸ੍ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਰਜੀ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ' ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਜਘਾਨ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਯੇ ऽਵਧ੍ਯਾ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਃ ਸ ਵਿਪ੍ਰਨष੍ਟਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮਸ਼੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਵਸ਼ੀ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋ ਵਜਰਧਾਰੀ ਤੋਂ ਅਮਰ ਸੀ; ਉਹ, ਪਰਮ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਸ਼ਾਨ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲਿਆਈ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਆਜਹਾਰ ਰਜਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਤਤੋ ਰਜਿਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਜੀ ਨੇ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਰਜੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ।
ਰਜਿਪੁਤ੍ਰੋ ऽਹਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ ਏਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਚਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਸਿ ਤਾਤ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
‘ਮੈਂ ਰਜੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ’ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: ‘ਤੂੰ, ਪਿਆਰੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਹੈਂ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।’
ਯਸ੍ਯਾਹਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤੇ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਞ੍ਚਿਤਸ੍ ਤੇਨ ਮਾਯਯਾ
ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਖਾ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵੇਤ੍ਯ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੁ ਦੇਵੈਃ ਸਦृਸ਼ੋ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਹੀਪਤੌ
ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।' ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਾਯਾਦ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ ਆਜਹ੍ਰੂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਤ੍ਤਨਯਾ ਰਜੇਃ ਪਞ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵੈ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ
ਰਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਰਾਜ ਵਿਰਾਸਤ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਖੇਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਮਾਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤ ਬਹੁਧਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍ ਤੇ ਯਦਾ ਤੁ ਸ੍ਵਸਂਮੂਢਾ ਰਾਗੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਵਿਧਰ੍ਮਿਣਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਗਏ, ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषਸ਼੍ ਚ ਸਂਵृਤ੍ਤਾ ਹਤਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ਤਤੋ ਲੇਭੇ ਸ੍ਵਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਥੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਤੇ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਰਜਿਸੁਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਪਰਾਯਣਾਨ੍ ਯ ਇਦਂ ਚ੍ਯਾਵਨਂ ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਧਾਰਯੇਦ੍ ਵਾਪਿ ਨ ਸ ਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਰਮ੍ਭੋ ऽਨਪਤ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਆਸੀਚ੍ ਚ ਵਂਸ਼ਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਨੇਨਸਃ ਅਨੇਨਸਃ ਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਰੰਭਾ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਨੇਨਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਅਨੇਨਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੁਤਸ਼੍ ਚਾਸੀਤ੍ ਸਂਜਯੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸਂਜਯਸ੍ਯ ਜਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਜਯਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਜਯਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ; ਸੰਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਜਯਾ ਸੀ।
ਵਿਜਯਸ੍ਯ ਕृਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਹਰ੍ਯਤ੍ਵਤਃ ਸੁਤਃ ਹਰ੍ਯਤ੍ਵਤਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਸਹਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਵਿਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਯਤਵਤ ਸੀ; ਹਰਯਤਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਸਹਦੇਵ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਦੀਨ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਨਦੀਨਸ੍ਯ ਜਯਤ੍ਸੇਨੋ ਜਯਤ੍ਸੇਨਸ੍ਯ ਸਂਕृਤਿਃ
ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਵਾਨ ਨਦੀਨ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ; ਨਦੀਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਤਸੇਨ ਸੀ, ਤੇ ਜਯਤਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ।
ਸਂਕृਤੇਰ੍ ਅਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵृਦ੍ਧੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਅਨੇਨਸਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚਾਪਰਃ
ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਸ਼ਤਰਵ੍ਰਿਦਧ ਸੀ; ਇਹ ਅਨੇਨਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰਵ੍ਰਿਦਧ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਤ੍ਮਜਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸੁਨਹੋਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਸੁਨਹੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਕਸ਼ਤਰਵ੍ਰਿਦਧ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਨਹੋਤ੍ਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਸੁਨਹੋਤ੍ਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰਸ ਸਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਸਨ।
ਕਾਸ਼ਃ ਸ਼ਲਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਾਵ੍ ਏਤੌ ਤਥਾ ਗृਤ੍ਸਮਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗृਤ੍ਸਮਦਸ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ੁਨਕੋ ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੌਨਕਃ
ਕਾਸ਼ਾ, ਸ਼ਲਾ ਤੇ ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਨ; ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਨਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੌਨਕ ਸੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਸ਼ਲਾਤ੍ਮਜ ਆਰ੍ष੍ਟਿਸੇਣਸ੍ ਤਨਯਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ; ਸ਼ਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਰਸ਼ਟੀਸੇਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਸ਼ਯਪ ਸੀ।
ਕਾਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਸ਼ਿਪੋ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੀਰ੍ਘਤਪਾਸ੍ ਤਥਾ ਧਨੁਸ੍ ਤੁ ਦੀਰ੍ਘਤਪਸੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਸ੍ ਤਤਃ
ਕਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਕਾਸ਼ਿਪ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀਰਘਤਪਸ ਸੀ; ਦੀਰਘਤਪਸ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਧਨਵੰਤਰੀ ਸੀ।
ਤਪਸੋ ऽਨ੍ਤੇ ਸੁਮਹਤੋ ਜਾਤੋ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਪੁਨਰ੍ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਰ੍ ਦੇਵੋ ਮਾਨੁषੇष੍ਵ੍ ਇਹ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਧਨਵੰਤਰੀ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਵ੍ਰਿਦਧ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਧਨਵੰਤਰੀ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਕੇ ਇਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਦੇਵੋ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਸ੍ ਤਦਾ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜੋ ਮਹਾਰਾਜਃ ਸਰ੍ਵਰੋਗਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਧਨਵੰਤਰੀ ਦੇਵਤਾ ਜਨਮਿਆ; ਫਿਰ ਕਾਸ਼ੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਆਯੁਰ੍ਵੇਦਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੇਹ ਸ ਭਿषਕ੍ਕ੍ਰਿਯਃ ਤਮ੍ ਅष੍ਟਧਾ ਪੁਨਰ੍ ਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ੍
ਭਰਦਵਾਜ ਤੋਂ ਆਯੁਰਵੇਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਇਥੇ ਵੈਦ ਬਣਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਯੁਰਵੇਦ ਨੂੰ ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ।
ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇਸ੍ ਤੁ ਤਨਯਃ ਕੇਤੁਮਾਨ੍ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਅਥ ਕੇਤੁਮਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵੀਰੋ ਭੀਮਰਥਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਧਨਵੰਤਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੇਤੁਮਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ; ਕੇਤੁਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀਰ ਭੀਮਰਥ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੀਮਰਥਸ੍ਯਾਪਿ ਦਿਵੋਦਾਸਃ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ ਦਿਵੋਦਾਸਸ੍ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਧਿਪੋ ऽਭਵਤ੍
ਭੀਮਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਵੋਦਾਸ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਦਿਵੋਦਾਸ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ ਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਪੁਰੀਂ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮ੍ ਆਸ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕਸ਼ੇਮਕਾ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਹਿ ਸਾ ਮਤਿਮਤਾ ਨਿਕੁਮ੍ਭੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਵੈ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਤੁ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨਿਕੁੰਭ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਖਾਲੀ ਰਹੇਗੀ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਿ ਸ਼ਪ੍ਤਮਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਦਿਵੋਦਾਸਃ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਿषਯਾਨ੍ਤੇ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਗੋਮਤ੍ਯਾਂ ਸਂਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਗੋਮਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਇਆ।