ਆਲੂਨਕਾਯਸ੍ਯ ਗਿਰਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਿਹਸ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਦਤ੍ਤਮ੍ ਇष੍ਟਮ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਕੁਪਿਤੋ ऽਪਿ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ ਅਯੁਕ੍ਤਦਾਤੇਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯੋ ऽਤ੍ਰ
ਕੁਚਲਿਆ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਚੀਕ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ, ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਅਣਉਪਯੋਗ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ऽਯਮ੍ ਆਵਾਪ੍ਯ ਵਰਾਨ੍ ਸੁਵੀਰੋ ਭਵਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਕੁਸੁਮਂ ਜਗਾਮ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਸ ਲਙ੍ਕਾਂ ਭਵਪੂਜਨਾਯ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਅਗਾਚ੍ ਛਂਭੁਜਟਾਪ੍ਰਸੂਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਯੋਧਾ ਚਲ ਪਿਆ; ਲੰਕਾ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਜਟਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ, ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸਂਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਗਙ੍ਗਾਜਲੈਃ ਸ਼ਂਭੁਮ੍ ਅਦੀਨਸਤ੍ਤ੍ਵਃ ਅਸਿਂ ਸ ਲੇਭੇ ਸ਼ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਭੂषਾਤ੍ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਸਰ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਮ੍ ਅਭੀਪ੍ਸਿਤਾਂ ਚ
ਅਡੋਲ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਚੰਦ ਦੀ ਟਿਕੀ ਵਾਲੀ ਤਲਵਾਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸਿੱਧੀ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ繁ਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਮਦ੍ਦਤ੍ਤਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਸ਼ਿਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਸ ਸਾਧਯਾਮ੍ ਆਸ ਭਵਂ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧੇ ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਪੁਨਰ੍ ਏਵ ਲਙ੍ਕਾਮ੍ ਅਯਾਤ੍ ਸ ਰਕ੍ਸ਼ੋਧਿਪਤਿਃ ਸ ਤੁष੍ਟਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਚੰਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਫਲ ਕੀਤਾ, ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ। ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਿਰਤਾਜ ਮੁੜ ਲੰਕਾ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤ੍ਯ੍ ਏਤਦ੍ ਅਤਿਪ੍ਰਭਾਵਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਾਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍ ਇष੍ਟਦਂ ਚ ਸਮਸ੍ਤਪਾਪੌਘਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ ਅਸ਼ੇषੈਃ ਪਰਿਸੇਵਿਤਂ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਹ ਤੀਰਥ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਵੱਡੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਤੇ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਪਰੁष੍ਣੀਸਂਗਮਂ ਚੇਤਿ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪਰੁਸ਼ਣੀ-ਸੰਗਮ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ, ਇਹ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਿਰ੍ ਆਰਾਧਯਾਮ੍ ਆਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ ਤੇषੁ ਤੁष੍ਟੇषੁ ਸ ਪ੍ਰਾਹ ਪੁਤ੍ਰਾ ਯੂਯਂ ਭਵਿष੍ਯਥ
ਅਤ੍ਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣੋਗੇ।'
ਤਥਾ ਚੈਕਾ ਰੂਪਵਤੀ ਕਨ੍ਯਾ ਮਮ ਭਵੇਤ੍ ਸੁਰਾਃ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮ੍ ਆਪੁਸ੍ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਮਹੇਸ਼ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਚ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ਼ੁਭਾਤ੍ਰੇਯੀਤਿ ਨਾਮਤਃ ਦਤ੍ਤਃ ਸੋਮੋ ऽਥ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਭਾਤ੍ਰੇਈ ਨਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ। ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਦੁਰਵਾਸਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇ।
ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸੋ ਜਾਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਙ੍ਗਾਰੈਰ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਾ ਯਤਃ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸੇ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ ਆਤ੍ਰੇਯੀਮ੍ ਅਤਿਰੋਚਿषਮ੍
ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਅੰਗੀਰਸ ਅੰਗਾਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੰਗੀਰਸ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਆਤ੍ਰੇਈ ਨੂੰ ਅਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਗ੍ਨੇਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ ਪਰੁषਮ੍ ਆਤ੍ਰੇਯੀਂ ਸਰ੍ਵਦਾਵਦਤ੍ ਆਤ੍ਰੇਯ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਕੁਰ੍ਵਤੀ ਸਰ੍ਵਦਾਭਵਤ੍
ਅਗਨੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਰੁਸ਼ਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਤ੍ਰੇਈ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਆਤ੍ਰੇਈ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮ੍ ਆਙ੍ਗਿਰਸਾ ਜਾਤਾ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ਅਙ੍ਗਿਰਾਃ ਪਰੁषਂ ਵਾਦੀਦ੍ ਆਤ੍ਰੇਯੀਂ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਚ
ਉਸ ਤੋਂ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਸੀ। ਅੰਗੀਰਸ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਤ੍ਰੇਈ ਨਾਲ ਰੁੱਖੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਆਙ੍ਗਿਰਸਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਿਤਰਂ ਸ਼ਮਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸਾ ਕਦਾਚਿਦ੍ ਭਰ੍ਤृਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਪਰੁषਾਕ੍ਸ਼ਰਾਤ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾ ਦੀਨਾ ਪ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਚ੍ ਛ੍ਵਸ਼ੁਰਂ ਗੁਰੁਮ੍
ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦੇ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪਤੀ ਦੀ ਰੁੱਖੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਬੋਲ ਪਈ।
ਅਤ੍ਰਿਜਾਹਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਵ ਸੁਤਸ੍ਯ ਵੈ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ ਏਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਹਵਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤ੍ਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ ਹਾਂ।'
ਪਤਿਰ੍ ਮਾਂ ਪਰੁषਂ ਵਕ੍ਤਿ ਵृਥੈਵੋਦ੍ਵੀਕ੍ਸ਼ਤੇ ਰੁषਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਮਾਂ ਸੁਰਜ੍ਯੇष੍ਠ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਮਮ ਦੈਵਤਮ੍
ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੈਨੂੰ ਰੁੱਖੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਾਰੇਭ੍ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਭਰ੍ਤਾ ਤੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਾ ऋषਿਃ ਯਥਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਭਵੇਦ੍ ਭਦ੍ਰੇ ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਅੰਗੀਰਸ ਰਿਸ਼ੀ, ਅੰਗਾਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਭਲੀ, ਐਸਾ ਉਪਾਅ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਆਗ੍ਨੇਯੋ ऽਗ੍ਨਿਂ ਸਮਾਯਾਤੋ ਤਵ ਭਰ੍ਤਾ ਵਰਾਨਨੇ ਤਦਾ ਤ੍ਵਂ ਜਲਰੂਪੇਣ ਪ੍ਲਾਵਯੇਥਾ ਮਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡੁਬਾ ਦੇ।
ਸਹੇਯਂ ਪਰੁषਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾ ਭਰ੍ਤਾਗ੍ਨਿਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍ ਭਰ੍ਤਰਿ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਾਨਾਂ ਯੋषਿਤਾਂ ਜੀਵਨੇਨ ਕਿਮ੍
ਮੈਂ ਰੁੱਖੀ ਗੱਲ ਸਹਿ ਲਵਾਂਗੀ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਇਚ੍ਛੇਯਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਲਭਤੇ ਤਥਾ
ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਮਿਲੇ।
ਅਗ੍ਨਿਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਪ੍ਸੁ ਸ਼ਰੀਰੇषੁ ਸ੍ਥਾਵਰੇ ਜਙ੍ਗਮੇ ਤਥਾ ਤਵ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ ਅਹਂ ਧਾਮ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਜਨਕੋ ਮਤਃ
ਅਗਨੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਚਲਦਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਤੇ ਜਣਨਹਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ऽਹਂ ਸੋ ऽਹਮ੍ ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਕਿਂ ਚਾਪੋ ਮਾਤਰੋ ਦੇਵ੍ਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਇਤਿ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਾ ਵਿषਣ੍ਣਾ ਭਵ ਸ੍ਨੁषੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ 'ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਆਪ ਹਾਂ', ਫਿਰ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ ਵੇਖ: ਪਾਣੀ, ਮਾਵਾਂ, ਦੇਵੀਆਂ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਸੱਸ—ਇਹ ਸਭ ਕੀ ਹਨ? ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਸੋਝੀ ਨਾਲ, ਸਨੁਹਰੀਏ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਦਾਸੀ ਨਾ ਆਉਣ ਦੇ।
ਆਪੋ ਜਨਨ੍ਯ ਇਤਿ ਯਦ੍ ਬਭਾषੇ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਅਹਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਕਥਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਨਨੀ ਚਾਪਿ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਿਰੁਦ੍ਧਮ੍ ਏਤਜ੍ ਜਲਰੂਪੇਣ ਨਾਥ
ਜਦ ਤੂੰ ਕਿਹਾ 'ਪਾਣੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ' ਤੇ 'ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ', ਤਾਂ ਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਪਤਨੀ ਹੋ ਸਕਦੀ? ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਕਰਕੇ।
ਆਦੌ ਤੁ ਪਤ੍ਨੀ ਭਰਣਾਤ੍ ਤੁ ਭਾਰ੍ਯਾ ਜਨੇਸ੍ ਤੁ ਜਾਯਾ ਸ੍ਵਗੁਣੈਃ ਕਲਤ੍ਰਮ੍ ਇਤ੍ਯਾਦਿਰੂਪਾਣਿ ਬਿਭਰ੍षਿ ਭਦ੍ਰੇ ਕੁਰੁष੍ਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਦੁਦੀਰਿਤਂ ਯਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਪਤਨੀ, ਫਿਰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਭਾਰਿਆ, ਜਣਨ ਕਰਕੇ ਜਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਕਲਤ੍ਰਮ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਤੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ। ਮੇਰੀ ਕਹੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੈ।
ਯੋ ऽਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਤਃ ਸ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰ ਏਵ ਸਾ ਤਸ੍ਯ ਮਾਤੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯੋ ऽਤ੍ਰ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਦਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਜ੍ਞਾਃ ਸਾ ਨੈਵ ਯੋषਿਤ੍ ਤਨਯੇ ऽਭਿਜਾਤੇ
ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੋਝੀ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ੍ਯ ਤੁ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਤ੍ਰੇਯੀ ਤਦੈਵ ਤਤ੍ ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਰੂਪਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਮ੍ ਅਮ੍ਭਸਾਪ੍ਲਾਵਯਤ੍ ਪਤਿਮ੍
ਸੱਸ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਤਰੇਈ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਅੱਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਭੌ ਤੌ ਦਂਪਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸਂਗਤੌ ਗਾਙ੍ਗਵਾਰਿਣਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਰੂਪਧਰੌ ਚੋਭੌ ਦਂਪਤੀ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜੇ ਬਣ ਗਏ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਉਮਯਾ ਸ਼ਂਕਰੋ ਯਥਾ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾ ਚ ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਤਥਾਭੂਨ੍ ਮਿਥੁਨਂ ਤਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਉਮਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਰੋਹਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਜੋੜਾ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਤੀ ਸਾ ਦਧਾਰਾਮ੍ਬੁਮਯਂ ਵਪੁਃ ਪਰੁष੍ਣੀ ਚੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਗਙ੍ਗਯਾ ਸਂਗਤਾ ਨਦੀ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਡੁੱਬੋ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।
ਗੋਸ਼ਤਾਰ੍ਪਣਜਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਰੁष੍ਣੀਸ੍ਨਾਨਤੋ ਭਵੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਚਾਙ੍ਗਿਰਸਾਸ਼੍ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ ਯਜ੍ਞਾਂਸ਼੍ ਚ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍
ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸੋ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸੌ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ। ਉਥੇ ਅੰਗੀਰਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।
ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰੀਣਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯ੍ ਆਹੁਃ ਪੁਰਾਣਗਾਃ ਉਭਯੋਸ੍ ਤੀਰਯੋਸ੍ ਤਾਤ ਪृਥਗ੍ ਯਾਗਫਲਂ ਵਿਦੁਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ, ਪਿਆਰੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।