ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ऋषਯਃ ਕਪਿਲੋ ਮੁਨਿਃ ਮਹੀਂ ਗੋਰੂਪਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਾਂ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਕਪਿਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਾਂ ਗੋਦਾਵਰ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਮਹਾਨਦੀषੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਦੁਦੁਹੇ ऽਸੌ ਪਯੋ ਮਹਤ੍
ਸਰਸਵਤੀ, ਭਾਗੀਰਥੀ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਧ ਦੁੱਧਿਆ।
ਸਾ ਦੁਹ੍ਯਮਾਨਾ ਪृਥੁਨਾ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯਾਭਵਨ੍ ਨਦੀ ਗੌਤਮ੍ਯਾ ਸਂਗਤਾ ਚਾਭੂਤ੍ ਤਦ੍ ਅਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਇਵਾਭਵਤ੍
ਜਦ ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ, ਨਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਗੌਤਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕਪਿਲਾਸਂਗਮਂ ਵਿਦੁਃ ਤਤ੍ਰਾष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਃ ਪੂਜ੍ਯਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਕਪਿਲਾ-ਸੰਗਮ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਠਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪੂਜਣਯੋਗ ਸਥਾਨ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯ੍ ਆਹੁਰ੍ ਮੁਨਿਗਣਾਃ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ ਅਪਿ ਨਾਰਦ ਪਾਵਨਾਨਿ ਜਗਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯ੍ ਅਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਕਿ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ।
ਦੇਵਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਰਦ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਥਾਨ ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗਸ੍ਯਾਦੌ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਗਰੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਵਾ ਸਿਂਹਿਕੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਦੈਤ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਦੈਤਨ ਦੀ ਕੁੜੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਸਿੰਹਿਕਾ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯੋ ਰਾਹੁਰ੍ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ ਅਮृਤੇ ਤੁ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਸੈਂਹਿਕੇਯੇ ਚ ਭੇਦਿਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਾਹੂ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਸੀ। ਜਦ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਸਿੰਹਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ—
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯੋ ਮੇਘਹਾਸ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਪਿਤਰਂ ਘਾਤਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ ਤੇਪੇ ऽਤਿਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮੇਘਹਾਸਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਤਪ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਪਸ੍ਯਨ੍ਤਂ ਰਾਹੁਸੁਤਂ ਗੌਤਮੀਤੀਰਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਮ੍ ਊਚੁਰ੍ ਅਤਿਭੀਤਵਤ੍
ਜਦ ਰਾਹੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਡਰੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ।
ਤਪੋ ਜਹਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਤ੍ ਤੇ ਮਨਸਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤੁ ਨਾਮੇਦਂ ਸ਼ਿਵਗਙ੍ਗਾਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਸ਼ਿਵਗਙ੍ਗਾਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਕਿਂ ਨਾਮਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਂਬਾਹੂ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਤਪ ਛੱਡ ਦੇ; ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ। ਸ਼ਿਵ-ਗੰਗਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਪਰਿਭੂਤਃ ਪਿਤਾ ਪੂਜ੍ਯੋ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ ਮਮ ਦੈਵਤਮ੍ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਮਮ ਚਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਯਦਿ
ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਬੇਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਦਿਖਾਈ ਜਾਵੇ—
ਭਵਦ੍ਭਿਸ੍ ਤਪਸੋ ऽਸ੍ਮਾਚ੍ ਚ ਅਹਂ ਵੈਰਾਨ੍ ਨਿਵਰ੍ਤਯੇ ਵੈਰਨਿਰ੍ਯਾਤਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪਿਤੁਰ੍ ਆਦਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤੇ ਭਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਚੇਤ੍ ਪੂਰ੍ਣਾਸ੍ ਤਨ੍ ਮੇ ਮਨੋਰਥਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵੈਰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ। ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਵੈਰ ਮੁਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣ।
ਤਤਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਹੁਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ ਗ੍ਰਹਾਨੁਗਮ੍ ਤਂ ਚਾਪਿ ਮੇਘਹਾਸਂ ਤੇ ਚਕ੍ਰੂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਂਗਵਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰਾਹੂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਮੇਘਹਾਸਾ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤੋ ऽਭਵਦ੍ ਰਾਹੁਸੁਤੋ ਨੈਰृਤਾਧਿਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪੁਨਸ਼੍ ਚਾਹ ਸੁਰਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯੋ ਮਮ ਖ੍ਯਾਤਿਰ੍ ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਹੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੈਰਿਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਦੁਰ੍ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਮਨੋਗਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।' ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦੇਵਰ੍षੇ ਤਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਦੇਵਾ ਯਤੋ ऽਭਵਨ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਮਹਾਮਤੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਦੇਵਸ੍ਥਾਨਂ ਤੁ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਹ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵ-ਤੀਰਥ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾष੍ਟਾਦਸ਼ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦੈਤ੍ਯਪੂਜ੍ਯਾਨਿ ਨਾਰਦ ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ, ਨਾਰਦ, ਅਠਾਰਾਂ ਤੀਰਥ ਹਨ ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਃ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਕਰਂ ਨृਣਾਮ੍
ਇਹ ਸਿੱਧ-ਤੀਰਥ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਰੇਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਵਂਸ਼ਸਂਭੂਤੋ ਰਾਵਣੋ ਲੋਕਰਾਵਣਃ ਦਿਸ਼ੋ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ ਚ ਸੋਮਲੋਕਮ੍ ਅਜੀਗਮਤ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸੋਮੇਨ ਸਹ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦਸ਼ਾਸ੍ਯਮ੍ ਅਹਮ੍ ਅਬ੍ਰਵਮ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਾਸ੍ਯੇ ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਸੋਮਯੁਦ੍ਧਾਦ੍ ਦਸ਼ਾਨਨ
ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਸੋਮ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਸੋਮ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਛੱਡ ਦੇ, ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਿਆ।'
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਤਨਾਮਭਿਰ੍ ਅਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਾਦਾਂ ਨਾਰਦ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਨਾਰਦ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ।
ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਾਣਾਂ ਵਿਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਨਾਨਾਕ੍ਲੇਸ਼ਜੁषਾਂ ਨृਣਾਮ੍ ਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ਿਵ ਏਵਾਤ੍ਰ ਸਂਸਾਰੇ ऽਨ੍ਯੋ ਨ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਜੋ ਲੋਕ ਗਰੀਬ, ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਤਤੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਸ ਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ ਤਤ੍ ਸੋਮਲੋਕਾਜ੍ ਜਯਮ੍ ਆਪ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਸ ਪੁष੍ਪਕਾਰੂਢਗਤਿਃ ਸਗਰ੍ਵੋ ਲੋਕਾਨ੍ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ ਜਵਾਦ੍ ਦਸ਼ਾਸ੍ਯਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ; ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਮਾਣ ਨਾਲ।
ਸ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਦੇਵਮ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਭੁਵਂ ਚ ਨਾਗਾਂਸ਼੍ ਚ ਗਜਾਂਸ਼੍ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਆਲੋਕਯਾਮ੍ ਆਸ ਨਗਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਕੈਲਾਸਮ੍ ਆਵਾਸ ਉਮਾਪਤੇਰ੍ ਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਨਾਗ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਖੇ; ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ, ਉਮਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਘਰ, ਵੀ ਨਿਹਾਰਿਆ।
ਕੋ ਵਾ ਗਿਰਾਵ੍ ਅਤ੍ਰ ਵਸੇਨ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਿਰਿਂ ਨਯਾਮ੍ਯ੍ ਏਨਮ੍ ਅਥਾਧਿ ਭੂਮੇਃ ਲਙ੍ਕਾਗਤੋ ऽਯਂ ਗਿਰਿਰ੍ ਆਸ਼ੁ ਸ਼ੋਭਾਂ ਲਙ੍ਕਾਪਿ ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ਆਤਨੋਤਿ
ਇਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਕੌਣ ਵੱਡਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸੇਗਾ? ਮੈਂ ਇਹ ਪਹਾੜ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਇਹ ਲੰਕਾ ਆ ਗਿਆ, ਪਹਾੜ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਂ ਵਚੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੌ ਤੌ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ੋਧਿਪਤੇਸ਼੍ ਚ ਭਾਵਮ੍ ਨ ਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਊਚਤੁਰ੍ ਇष੍ਟਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰਸ੍ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਨ ਮੇਨੇ
ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੱਚੀ ਮਨ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ,' ਪਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ ਪੁष੍ਪਕਮ੍ ਆਸ਼ੁ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਪ੍ਲਾਵ ਕੈਲਾਸਗਿਰੇਸ਼੍ ਚ ਮੂਲੇ ਹਿਨ੍ਦੋਲਯਾਮ੍ ਆਸ ਗਿਰਿਂ ਦਸ਼ਾਸ੍ਯੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭਵਃ ਕृਤ੍ਯਮ੍ ਇਦਂ ਚਕਾਰ
ਪੁਸ਼ਪਕ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਤਲ ਤੇ ਲੰਘਿਆ; ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਝੁਲਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਦਿਗੀਸ਼ਾਂਸ਼੍ ਚ ਸਗਰ੍ਵਿਤਸ੍ਯ ਕੈਲਾਸਮ੍ ਆਨ੍ਦੋਲਯਤਃ ਸੁਰਾਰੇਃ ਅਙ੍ਗੁष੍ਠਕृਤ੍ਯੈਵ ਰਸਾਤਲਾਦਿ ਲੋਕਾਂਸ਼੍ ਚ ਯਾਤਸ੍ਯ ਦਸ਼ਾਨਨਸ੍ਯ
ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਜਦ proud ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੇ ਕੈਲਾਸ ਨੂੰ ਝੁਲਾਇਆ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਦਬਾ ਕੇ, ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।