ਯਤ੍ਰ ਦੈਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਸੁਦਾਰੁਣੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚੈਵਾਸੁਰਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਅਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਆਵਯੋਰ੍ ਭਗਵਨ੍ ਯੁਦ੍ਧੇ ਕੋ ਵਿਜੇਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਾਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇਗਾ? ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਯੇषਾਮ੍ ਅਰ੍ਥਾਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਰਜਿਰ੍ ਆਤ੍ਤਾਯੁਧਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਤੇ ਵਿਜੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਰੀਂਲ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਜੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਹਥਿਆਰ ਚੱਕ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਣਗੇ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਤੋ ਰਜਿਰ੍ ਧृਤਿਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰ ਯਤੋ ਧृਤਿਃ ਯਤੋ ਧृਤਿਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਜਯਸ੍ ਤਥਾ
ਜਿੱਥੇ ਰਜੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੌਸਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਹੌਸਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਹੌਸਲਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੋਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਧਰਮ ਤੇ ਜਿੱਤ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਦੇਵਾ ਦਾਨਵਾਃ ਪ੍ਰੀਤਾ ਦੇਵੇਨੋਕ੍ਤਾ ਰਜਿਂ ਤਦਾ ਅਭ੍ਯਯੁਰ੍ ਜਯਮ੍ ਇਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਵृਣ੍ਵਾਨਾਸ੍ ਤਂ ਨਰਰ੍षਭਮ੍
ਫਿਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਚੁਣ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ।
ਸ ਹਿ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਦੌਹਿਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਭਾਯਾਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ ਰਾਜਾ ਪਰਮਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸੋਮਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨਃ
ਉਹ, ਸਵਰਭਾਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਭਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ।
ਤੇ ਹृष੍ਟਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਜਿਂ ਵੈ ਦੇਵਦਾਨਵਾਃ ਊਚੁਰ੍ ਅਸ੍ਮਜ੍ਜਯਾਯ ਤ੍ਵਂ ਗृਹਾਣ ਵਰਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਜੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਚੱਕ ਲੈ।'
ਅਥੋਵਾਚ ਰਜਿਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਯੋਰ੍ ਵੈ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਯੋਃ ਅਰ੍ਥਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਮ੍ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਸ਼ਃ ਸ੍ਵਂ ਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਨ੍
ਫਿਰ ਰਜੀ, ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਲਾਭ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਦਿ ਦੈਤ੍ਯਗਣਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਞ੍ ਜਿਤ੍ਵਾ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਵਾਸਵਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਾਮਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਤਤੋ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਬਣਾਂਗਾ; ਫਿਰ ਹੀ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਾਂਗਾ।
ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਥਮਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਤੀਯੁਰ੍ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ ਏਵਂ ਯਥੇष੍ਟਂ ਨृਪਤੇ ਕਾਮਃ ਸਂਪਦ੍ਯਤਾਂ ਤਵ
ਦੇਵਤੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗਣਾਨਾਂ ਤੁ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਰਜਿਸ੍ ਤਦਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਸੁਰਮੁਖ੍ਯਾਂਸ੍ ਤੁ ਯਥਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਅਪृਚ੍ਛਤ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਰਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ।
ਦਾਨਵਾ ਦਰ੍ਪਸਂਪੂਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਮ੍ ਏਵਾਵਗਮ੍ਯ ਹ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਸ੍ ਤਂ ਨृਪਵਰਂ ਸਾਭਿਮਾਨਮ੍ ਇਦਂ ਵਚਃ
ਦੈਤ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਲਾਭ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦੋ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵਿਜਯਾਮਹੇ ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੁ ਸਮਰੇ ਰਾਜਂਸ੍ ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਸਾਡਾ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਪਰ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਰਹਿ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸ ਤਥੇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨ੍ ਏਵ ਦੇਵੈਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਤਿਚੋਦਿਤਃ ਭਵਿष੍ਯਸੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਿਤ੍ਵੈਨਂ ਦੇਵੈਰ੍ ਉਕ੍ਤਸ੍ ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਰਜੀ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ' ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਜਘਾਨ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਯੇ ऽਵਧ੍ਯਾ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਃ ਸ ਵਿਪ੍ਰਨष੍ਟਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮਸ਼੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਵਸ਼ੀ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋ ਵਜਰਧਾਰੀ ਤੋਂ ਅਮਰ ਸੀ; ਉਹ, ਪਰਮ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਸ਼ਾਨ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲਿਆਈ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਆਜਹਾਰ ਰਜਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਤਤੋ ਰਜਿਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਜੀ ਨੇ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਰਜੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ।
ਰਜਿਪੁਤ੍ਰੋ ऽਹਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ ਏਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਚਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਸਿ ਤਾਤ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
‘ਮੈਂ ਰਜੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ’ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: ‘ਤੂੰ, ਪਿਆਰੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਹੈਂ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।’
ਯਸ੍ਯਾਹਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤੇ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਞ੍ਚਿਤਸ੍ ਤੇਨ ਮਾਯਯਾ
ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਖਾ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵੇਤ੍ਯ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੁ ਦੇਵੈਃ ਸਦृਸ਼ੋ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਹੀਪਤੌ
ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।' ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਾਯਾਦ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ ਆਜਹ੍ਰੂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਤ੍ਤਨਯਾ ਰਜੇਃ ਪਞ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵੈ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ
ਰਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਰਾਜ ਵਿਰਾਸਤ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਖੇਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਮਾਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤ ਬਹੁਧਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍ ਤੇ ਯਦਾ ਤੁ ਸ੍ਵਸਂਮੂਢਾ ਰਾਗੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਵਿਧਰ੍ਮਿਣਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਗਏ, ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषਸ਼੍ ਚ ਸਂਵृਤ੍ਤਾ ਹਤਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ਤਤੋ ਲੇਭੇ ਸ੍ਵਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਥੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਤੇ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਰਜਿਸੁਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਪਰਾਯਣਾਨ੍ ਯ ਇਦਂ ਚ੍ਯਾਵਨਂ ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਧਾਰਯੇਦ੍ ਵਾਪਿ ਨ ਸ ਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਰਮ੍ਭੋ ऽਨਪਤ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਆਸੀਚ੍ ਚ ਵਂਸ਼ਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਨੇਨਸਃ ਅਨੇਨਸਃ ਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਰੰਭਾ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਨੇਨਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਅਨੇਨਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੁਤਸ਼੍ ਚਾਸੀਤ੍ ਸਂਜਯੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸਂਜਯਸ੍ਯ ਜਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਜਯਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਜਯਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ; ਸੰਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਜਯਾ ਸੀ।
ਵਿਜਯਸ੍ਯ ਕृਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਹਰ੍ਯਤ੍ਵਤਃ ਸੁਤਃ ਹਰ੍ਯਤ੍ਵਤਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਸਹਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਵਿਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਯਤਵਤ ਸੀ; ਹਰਯਤਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਸਹਦੇਵ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਦੀਨ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਨਦੀਨਸ੍ਯ ਜਯਤ੍ਸੇਨੋ ਜਯਤ੍ਸੇਨਸ੍ਯ ਸਂਕृਤਿਃ
ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਵਾਨ ਨਦੀਨ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ; ਨਦੀਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਤਸੇਨ ਸੀ, ਤੇ ਜਯਤਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ।
ਸਂਕृਤੇਰ੍ ਅਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵृਦ੍ਧੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਅਨੇਨਸਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਚਾਪਰਃ
ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਸ਼ਤਰਵ੍ਰਿਦਧ ਸੀ; ਇਹ ਅਨੇਨਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰਵ੍ਰਿਦਧ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਤ੍ਮਜਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸੁਨਹੋਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਸੁਨਹੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਕਸ਼ਤਰਵ੍ਰਿਦਧ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਨਹੋਤ੍ਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਸੁਨਹੋਤ੍ਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰਸ ਸਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਸਨ।
ਕਾਸ਼ਃ ਸ਼ਲਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਾਵ੍ ਏਤੌ ਤਥਾ ਗृਤ੍ਸਮਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗृਤ੍ਸਮਦਸ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ੁਨਕੋ ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੌਨਕਃ
ਕਾਸ਼ਾ, ਸ਼ਲਾ ਤੇ ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਨ; ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਨਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੌਨਕ ਸੀ।