ਏਤਦ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ ऋषਿਃ ਪਰਂ ਸਂਤੋषਮ੍ ਆਗਤਃ ਪਾਣਾਵ੍ ਆਦਾਯ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸਲਿਲਾਮृਤਮ੍ ਆਦਰਾਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਤੇਨਾਕਰੋਦ੍ ऋषੀ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਭਿषਿਕ੍ਤਂ ਤਦਾ ਮਖੇ ਪੁਨਸ਼੍ ਚ ਯੂਪੇ ਚ ਪਸ਼ਾਵ੍ ऋਤ੍ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਮਖਮਣ੍ਡਲੇ
ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਯੂਪ, ਪਸ਼ੂ, ਰਿਤਵਿਕ, ਤੇ ਯਜਨ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਵੀ।
ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵਾਭਵਚ੍ ਛੁਕ੍ਲਮ੍ ਅਭਿषੇਕਾਨ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਤਦ੍ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ऽਪਿ ਤਦਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲੋ ਭੂਤ੍ਵੋਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ।
ਯਃ ਪੁਰਾ ਕृष੍ਣਰੂਪੋ ऽਭੂਤ੍ ਸ ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲੋ ऽਭਵਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਯਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਪ੍ਯਾਥ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਲ ਵਿਚ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਸਾਰਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ [ਵਾਪਸ ਗਿਆ]।
ऋਤ੍ਵਿਜੋ ऽਪਿ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਥ ਯੂਪਂ ਗਙ੍ਗੋਦਕੇ ऽਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ ਗਙ੍ਗਾਮਧ੍ਯੇ ਤਦ੍ ਧਿ ਯੂਪਮ੍ ਅਦ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਆਸ੍ਤੇ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਹ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਯੂਪ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਯੂਪ ਅੱਜ ਵੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤਂ ਚਾਮृਤੇਨ ਅਭਿਜ੍ਞਾਨਂ ਤੁ ਤਨ੍ ਮਹਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੁਨਾ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਮ੍ ਉਵਾਚ ਹ
ਉਹ ਯੂਪ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਹਂ ਯਾਮਿ ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਕृਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਨਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਵਾਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਯੇ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਪੂਜਨਮ੍
ਹੇ ਭਰਦਵਾਜ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜੋ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਕੁਰ੍ਯੁਸ੍ ਤੇषਾਮ੍ ਅਭੀष੍ਟਾਨਿ ਭਵੇਯੁਰ੍ ਯਤ੍ ਫਲਂ ਮਖੇ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ ਅਪਿ ਪਾਪਾਨਿ ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸਦਾ ਮੁਨੇ
—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਪਾਪ ਸਦਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਮ੍ ਅਪਾਵृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਤੀਰਥ 'ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ, ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਭਯੋਸ੍ ਤੀਰਯੋਃ ਸਪ੍ਤ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਪਰਾਣਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼ਰੋਮਣੀ, ਦੋਹਾਂ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਰਦ
ਇਹ 'ਚਕਰਤੀਰਥ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਹੇ ਨਾਰਦ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ऋषਯਃ ਸਪ੍ਤ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਵਸਿष੍ਠਪ੍ਰਮੁਖਾ ਮੁਨੇ ਗੌਤਮ੍ਯਾਸ੍ ਤੀਰਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਤ੍ਤ੍ਰਯਜ੍ਞਮ੍ ਉਪਾਸਤੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਸੱਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵੱਸ ਕੇ, ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਘ੍ਨ ਉਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ ਅਤਿਭੀषਣੇ ਮਾਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯਾਥ ਮੁਨਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਃਕृਤ੍ਯਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਵਘਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾਹਂ ਪ੍ਰਮਦਾਰੂਪਂ ਮਾਯਯਾਸृਜ੍ਯ ਨਾਰਦ ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ ਏਵ ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਥ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਤਦ ਮੈਂ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸਤਰੀ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਦਾਮ੍ ऋषਿਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਮਦਾਂ ਮੁਨੇ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ ऋषਯੋ ਮਾਯਾਮ੍ ਆਦਾਯ ਪੁਨਰ੍ ਆਗਮਨ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਤਰੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮਾਇਆ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਅਜੈਕਾ ਯਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਕृष੍ਣਲੋਹਿਤਰੂਪਿਣੀ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ੀਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਧਯਾ ਸਾਸ੍ਤੇ ऽਦ੍ਯਾਪਿ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਜੋ 'ਅਜੈਕਾ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਲਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, 'ਮੁਕਤਕੇਸ਼ੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਲੋਕਤ੍ਰਿਤਯਸਂਮੋਹਦਾਯਿਨੀ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ ਤਦ੍ਬਲਾਤ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਥਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਰੂਪ ਚਾਹੇ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਮੁਨੀਸ਼ਰੋਮਣੀ ਅਪਣੀ ਮੱਨ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਗੁਆ ਬੈਠੇ।
ਗੌਤਮੀਂ ਸਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਪੁਨਰ੍ ਯਜ੍ਞਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਪੁਨਸ੍ ਤਨ੍ਮਖਨਾਸ਼ਾਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਉਹ ਮੁਨੀ ਦੁਬਾਰਾ ਯਜਨ ਲਈ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ, ਗੌਤਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਦੀ, ਉੱਤੇ ਆਏ; ਰਾਕਸ਼ਸ ਫਿਰ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਆ ਗਏ।
ਯਕ੍ਸ਼ਵਾਟਾਨ੍ਤਿਕੇ ਮਾਯਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਂਗਵਾਃ ਤਤੋ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਹਸਨ੍ਤਿ ਚ ਰੁਦਨ੍ਤਿ ਚ
ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਨੇੜੇ, ਜਦੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਮਾਇਆ ਦੇਖੀ, ਉਹ ਨੱਚਣ, ਗਾਉਣ, ਹੱਸਣ ਅਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਮਹਾਮਾਯਾ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣਾਤਿਦਰ੍ਪਿਤਾ ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਘਮੰਡੀ ਹੋ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ 'ਸ਼ੰਬਰ' ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਮਾਯਾਰੂਪਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਮਦਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮ੍ ਆਸ ਨਾਰਦ ਤਦ੍ ਅਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਅਤੀਵਾਸੀਤ੍ ਤਨ੍ਮਾਯਾਬਲਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਮਾਇਆ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸਤਰੀ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ; ਇਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬੜਾ ਅਚੰਭਾ ਸੀ।
ਮਖੇ ਵਿਧ੍ਵਂਸ੍ਯਮਾਨੇ ਤੁ ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੁਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ ਚਕ੍ਰਮ੍ ਅਥੋ ਮੁਨੀਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਤੁ
ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕ੍ਰਂ ਤਦ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਆਜੌ ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਦਨੁਜਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਤਦ੍ਭਯਾਦ੍ ਏਵ ਮृਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਂਗਵਾਃ
ਉਹ ਚਕਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਮੁਖੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ऋषਿਭਿਸ੍ ਤਨ੍ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਰਂ ਸਂਪੂਰ੍ਣਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਚਕ੍ਰਂ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ਭੋਭਿਃ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਚਕਰ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਸਤ੍ਤ੍ਰਯਾਗਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਚਕਰਤੀਰਥ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪਞ੍ਚ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯ੍ ਆਸਂਸ੍ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪਾਪਹਾਰਿਣਾਮ੍ ਤੇषੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਥਾ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਉਥੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੰਜ ਸੌ ਤੀਰਥ ਸਨ; ਹਰ ਇਕ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵਾਣੀਸਂਗਮਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਰ ਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਃ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਾਂ ਮੋਚਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ 'ਵਾਣੀਸੰਗਮ' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਾਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਰਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵੋਸ਼੍ ਚ ਸਂਵਾਦੇ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵੇ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਵਾਦ ਤੇ ਮਹੱਤਤਾ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਯੋਰ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਦੇਵੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਅਭੂਤ੍ ਕਿਲ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਾਗ੍ ਉਵਾਚੇਦਂ ਦੈਵੀ ਪੁਤ੍ਰ ਤਯੋਃ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਜੋਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ; ਉਥੇ, ਦਿਵਿਆ ਵਾਣੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧੀ ਸੀ, ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਅਹਮ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਮਹਾਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਅਹਮ੍ ਅਸ੍ਮੀਤਿ ਵੈ ਮਿਥਃ ਦੈਵੀ ਵਾਕ੍ ਤਾਵ੍ ਉਭੌ ਪ੍ਰਾਹ ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਤੁ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਥੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹਾਂ'; ਤਦ ਦਿਵਿਆ ਵਾਣੀ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ।'