ਅਹਂ ਕृष੍ਣਃ ਪਿਤਾ ਕृष੍ਣੋ ਮਾਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਤਥਾਨੁਜਃ ਅਹਂ ਮਖਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਯੂਪਂ ਛੇਦ੍ਮਿ ਕृਤਾਨ੍ਤਕਃ
"ਮੈਂ ਕਾਲਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਵੀ ਕਾਲਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ, ਯੂਪ ਨੂੰ ਕੱਟਾਂਗਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।"
ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯਾ ਯਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਿਯੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ ਜਾਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਯਜ੍ਞਹਨ੍ਤਾਰਂ ਸਦ੍ਦ੍ਵਿਜਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਮੇ ਕ੍ਰਤੁਮ੍
"ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਬਚਾ, ਤੂੰ ਜਿਸ ਲਈ ਸਦਾ ਧਰਮ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।"
ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਮ ਸਮਾਸਤਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਹਂ ਪੁਰਾ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਨਿਧੌ
"ਭਰਦਵਾਜ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।"
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤੋ ਦੇਵੋ ਮਯਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ਅਮृਤੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਦਾ ਤ੍ਵਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
"ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਤੈਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਗੇ...'"
ਤਦਾ ਵਿਸ਼ਾਪੋ ਭਵਿਤਾ ਹਵ੍ਯਘ੍ਨ ਤ੍ਵਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ਏਵਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਯਦਾ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
"ਤਦ, ਹਵ੍ਯਘਨ, ਤੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰੇਗਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।"
ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਖਾ ਮੇ ऽਸਿ ਮਹਾਮਤੇ ਮਖਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਯੇਨ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮੇ ਵਦ ਕਰੋਮਿ ਤਤ੍
ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ। ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।"
ਸਂਭੂਯ ਦੇਵਾ ਦੈਤੇਯਾ ਮਮਨ੍ਥੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰਮ੍ ਅਲਭਨ੍ਤਾਮृਤਂ ਕष੍ਟਾਤ੍ ਤਦ੍ ਅਸ੍ਮਤ੍ਸੁਲਭਂ ਕਥਮ੍
"ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਿਆ। ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਵੀ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ—ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਆਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?"
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਸਿ ਸੁਲਭਂ ਯਦ੍ ਵਦਸ੍ਵ ਤਤ੍ ਤਦ੍ ऋषੇਰ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਦਾ ਮੁਦਾ
"ਜੇ ਤੂੰ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਦੱਸ ਕਿ ਕੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਅਮृਤਂ ਗੌਤਮੀਵਾਰਿ ਅਮृਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਅਮृਤਂ ਗੋਭਵਂ ਚਾਜ੍ਯਮ੍ ਅਮृਤਂ ਸੋਮ ਏਵ ਚ
"ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੋਨਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਗਾਂ ਦੀ ਘੀ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੋਮ ਵੀ ਹੈ।"
ਏਤੈਰ੍ ਮਾਮ੍ ਅਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਅਥਵੈਤੈਸ੍ ਤਥਾ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਗਙ੍ਗਾਯਾ ਵਾਰਿਣਾਜ੍ਯੇਨ ਹਿਰਣ੍ਯੇਨ ਤਥੈਵ ਚ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਧਿਕਂ ਦਿਵ੍ਯਮ੍ ਅਮृਤਂ ਗੌਤਮੀਜਲਮ੍
"ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ, ਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਨਾਲ: ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਘੀ, ਤੇ ਸੋਨਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗੌਤਮੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ।"
ਏਤਦ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ ऋषਿਃ ਪਰਂ ਸਂਤੋषਮ੍ ਆਗਤਃ ਪਾਣਾਵ੍ ਆਦਾਯ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸਲਿਲਾਮृਤਮ੍ ਆਦਰਾਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਤੇਨਾਕਰੋਦ੍ ऋषੀ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਭਿषਿਕ੍ਤਂ ਤਦਾ ਮਖੇ ਪੁਨਸ਼੍ ਚ ਯੂਪੇ ਚ ਪਸ਼ਾਵ੍ ऋਤ੍ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਮਖਮਣ੍ਡਲੇ
ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਯੂਪ, ਪਸ਼ੂ, ਰਿਤਵਿਕ, ਤੇ ਯਜਨ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਵੀ।
ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵਾਭਵਚ੍ ਛੁਕ੍ਲਮ੍ ਅਭਿषੇਕਾਨ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਤਦ੍ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ऽਪਿ ਤਦਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲੋ ਭੂਤ੍ਵੋਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ।
ਯਃ ਪੁਰਾ ਕृष੍ਣਰੂਪੋ ऽਭੂਤ੍ ਸ ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲੋ ऽਭਵਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਯਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਪ੍ਯਾਥ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਲ ਵਿਚ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਸਾਰਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ [ਵਾਪਸ ਗਿਆ]।
ऋਤ੍ਵਿਜੋ ऽਪਿ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਥ ਯੂਪਂ ਗਙ੍ਗੋਦਕੇ ऽਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ ਗਙ੍ਗਾਮਧ੍ਯੇ ਤਦ੍ ਧਿ ਯੂਪਮ੍ ਅਦ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਆਸ੍ਤੇ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਹ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਯੂਪ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਯੂਪ ਅੱਜ ਵੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤਂ ਚਾਮृਤੇਨ ਅਭਿਜ੍ਞਾਨਂ ਤੁ ਤਨ੍ ਮਹਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੁਨਾ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਮ੍ ਉਵਾਚ ਹ
ਉਹ ਯੂਪ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਹਂ ਯਾਮਿ ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਕृਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਨਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਵਾਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਯੇ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਪੂਜਨਮ੍
ਹੇ ਭਰਦਵਾਜ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜੋ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਕੁਰ੍ਯੁਸ੍ ਤੇषਾਮ੍ ਅਭੀष੍ਟਾਨਿ ਭਵੇਯੁਰ੍ ਯਤ੍ ਫਲਂ ਮਖੇ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ ਅਪਿ ਪਾਪਾਨਿ ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸਦਾ ਮੁਨੇ
—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਪਾਪ ਸਦਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਮ੍ ਅਪਾਵृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਤੀਰਥ 'ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ, ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਭਯੋਸ੍ ਤੀਰਯੋਃ ਸਪ੍ਤ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਪਰਾਣਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼ਰੋਮਣੀ, ਦੋਹਾਂ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਰਦ
ਇਹ 'ਚਕਰਤੀਰਥ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਹੇ ਨਾਰਦ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ऋषਯਃ ਸਪ੍ਤ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਵਸਿष੍ਠਪ੍ਰਮੁਖਾ ਮੁਨੇ ਗੌਤਮ੍ਯਾਸ੍ ਤੀਰਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਤ੍ਤ੍ਰਯਜ੍ਞਮ੍ ਉਪਾਸਤੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਸੱਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵੱਸ ਕੇ, ਯਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਘ੍ਨ ਉਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ ਅਤਿਭੀषਣੇ ਮਾਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯਾਥ ਮੁਨਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਃਕृਤ੍ਯਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਵਘਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾਹਂ ਪ੍ਰਮਦਾਰੂਪਂ ਮਾਯਯਾਸृਜ੍ਯ ਨਾਰਦ ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ ਏਵ ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਥ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਤਦ ਮੈਂ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸਤਰੀ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਦਾਮ੍ ऋषਿਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਮਦਾਂ ਮੁਨੇ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ ऋषਯੋ ਮਾਯਾਮ੍ ਆਦਾਯ ਪੁਨਰ੍ ਆਗਮਨ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਤਰੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮਾਇਆ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਅਜੈਕਾ ਯਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਕृष੍ਣਲੋਹਿਤਰੂਪਿਣੀ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ੀਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਧਯਾ ਸਾਸ੍ਤੇ ऽਦ੍ਯਾਪਿ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਜੋ 'ਅਜੈਕਾ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਲਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, 'ਮੁਕਤਕੇਸ਼ੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਲੋਕਤ੍ਰਿਤਯਸਂਮੋਹਦਾਯਿਨੀ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ ਤਦ੍ਬਲਾਤ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਥਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਰੂਪ ਚਾਹੇ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਮੁਨੀਸ਼ਰੋਮਣੀ ਅਪਣੀ ਮੱਨ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਗੁਆ ਬੈਠੇ।
ਗੌਤਮੀਂ ਸਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਪੁਨਰ੍ ਯਜ੍ਞਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਪੁਨਸ੍ ਤਨ੍ਮਖਨਾਸ਼ਾਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਉਹ ਮੁਨੀ ਦੁਬਾਰਾ ਯਜਨ ਲਈ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ, ਗੌਤਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਦੀ, ਉੱਤੇ ਆਏ; ਰਾਕਸ਼ਸ ਫਿਰ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਆ ਗਏ।
ਯਕ੍ਸ਼ਵਾਟਾਨ੍ਤਿਕੇ ਮਾਯਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਂਗਵਾਃ ਤਤੋ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਹਸਨ੍ਤਿ ਚ ਰੁਦਨ੍ਤਿ ਚ
ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਨੇੜੇ, ਜਦੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਮਾਇਆ ਦੇਖੀ, ਉਹ ਨੱਚਣ, ਗਾਉਣ, ਹੱਸਣ ਅਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਮਹਾਮਾਯਾ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣਾਤਿਦਰ੍ਪਿਤਾ ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਘਮੰਡੀ ਹੋ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ 'ਸ਼ੰਬਰ' ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।