ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਕ੍ਸ਼ਿਣੀਸਂਗਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਦਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਯਕਸ਼ਣੀਸੰਗਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੋਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਭੂਦ੍ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸ਼ੈਵਂ ਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਦੁਰ੍ਗਾਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਸ਼ਿਵਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਸ਼ਿਵਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਰਗਾਤੀਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪੌਘਹਰਣਂ ਸਰ੍ਵਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਤਦ੍ ਧਿ ਸਾਰਂ ਮਹਾਮੁਨੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮੁਨਿਵਰੈਃ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਹੀ ਅਸਲ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਕਰਂ ਨृਣਾਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਹ ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਮੁਨਿਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਤਸ੍ਯ ਪੈਠੀਨਸੀ ਨਾਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸੁਕਲਭੂषਣਾ
ਭਰਦਵਾਜ ਨਾਮ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪੈਠੀਨਸੀ ਨਾਮ ਸੀ, ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਗੌਤਮੀਤੀਰਮ੍ ਅਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ ਅਗ੍ਨੀषੋਮੀਯਮ੍ ਐਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਂ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਮ੍ ਅਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਉਹ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਦੀ ਸੀ, ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗੀ ਲਈ ਯੱਗ ਦੇ ਪੂਰੇੜੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਪੁਰੋਡਾਸ਼ੇ ਸ਼੍ਰਪ੍ਯਮਾਣੇ ਧੂਮਾਤ੍ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਜਾਯਤ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਲੋਕਤ੍ਰਿਤਯਭੀषਣਃ
ਜਦੋਂ ਕੁਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾੜਾ ਪਕਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧੂੰਏਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰਾੜਾ ਖਾ ਲਿਆ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯਜ੍ਞਂ ਮੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਕੋ ਹਂਸਿ ਕੋਪਾਤ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਇਤਿ ਤਂ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਤ੍ਵਰਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ ਤਦ੍ ऋषੇਰ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍
"ਇਹ ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਕੌਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਹਵ੍ਯਘ੍ਨ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਨਿਬੋਧ ਮਾਮ੍ ਸਂਧ੍ਯਾਸੁਤੋ ऽਹਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼੍ ਚ ਸੁਤਃ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿषਃ
"ਭਰਦਵਾਜ, ਮੈਨੂੰ ਹਵ੍ਯਘਨ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣ। ਮੈਂ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਜਨਮਿਆ, ਪ੍ਰਚੀਨਬਰਹਿਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹਾਂ।"
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਮੇ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ ਖਾਦ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ ਮਮਾਨੁਜਃ ਕਲਿਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਬਲਵਾਨ੍ ਅਤਿਭੀषਣਃ
"ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੂੰ ਜਿਨਾ ਚਾਹੇ ਯਜਨ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।' ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਕਲਿ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ।"
ਅਹਂ ਕृष੍ਣਃ ਪਿਤਾ ਕृष੍ਣੋ ਮਾਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਤਥਾਨੁਜਃ ਅਹਂ ਮਖਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਯੂਪਂ ਛੇਦ੍ਮਿ ਕृਤਾਨ੍ਤਕਃ
"ਮੈਂ ਕਾਲਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਵੀ ਕਾਲਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ, ਯੂਪ ਨੂੰ ਕੱਟਾਂਗਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।"
ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯਾ ਯਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਿਯੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ ਜਾਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਯਜ੍ਞਹਨ੍ਤਾਰਂ ਸਦ੍ਦ੍ਵਿਜਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਮੇ ਕ੍ਰਤੁਮ੍
"ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਬਚਾ, ਤੂੰ ਜਿਸ ਲਈ ਸਦਾ ਧਰਮ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।"
ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਮ ਸਮਾਸਤਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਹਂ ਪੁਰਾ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਦੇਵਦਾਨਵਸਂਨਿਧੌ
"ਭਰਦਵਾਜ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।"
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤੋ ਦੇਵੋ ਮਯਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ਅਮृਤੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਦਾ ਤ੍ਵਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
"ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਤੈਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਗੇ...'"
ਤਦਾ ਵਿਸ਼ਾਪੋ ਭਵਿਤਾ ਹਵ੍ਯਘ੍ਨ ਤ੍ਵਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ਏਵਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਯਦਾ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
"ਤਦ, ਹਵ੍ਯਘਨ, ਤੇਰਾ ਸ਼ਾਪ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰੇਗਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।"
ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਖਾ ਮੇ ऽਸਿ ਮਹਾਮਤੇ ਮਖਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਯੇਨ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮੇ ਵਦ ਕਰੋਮਿ ਤਤ੍
ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ। ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।"
ਸਂਭੂਯ ਦੇਵਾ ਦੈਤੇਯਾ ਮਮਨ੍ਥੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰਮ੍ ਅਲਭਨ੍ਤਾਮृਤਂ ਕष੍ਟਾਤ੍ ਤਦ੍ ਅਸ੍ਮਤ੍ਸੁਲਭਂ ਕਥਮ੍
"ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਿਆ। ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਵੀ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ—ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਆਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?"
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਸਿ ਸੁਲਭਂ ਯਦ੍ ਵਦਸ੍ਵ ਤਤ੍ ਤਦ੍ ऋषੇਰ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਦਾ ਮੁਦਾ
"ਜੇ ਤੂੰ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਦੱਸ ਕਿ ਕੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਅਮृਤਂ ਗੌਤਮੀਵਾਰਿ ਅਮृਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਅਮृਤਂ ਗੋਭਵਂ ਚਾਜ੍ਯਮ੍ ਅਮृਤਂ ਸੋਮ ਏਵ ਚ
"ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੋਨਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਗਾਂ ਦੀ ਘੀ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੋਮ ਵੀ ਹੈ।"
ਏਤੈਰ੍ ਮਾਮ੍ ਅਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਅਥਵੈਤੈਸ੍ ਤਥਾ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਗਙ੍ਗਾਯਾ ਵਾਰਿਣਾਜ੍ਯੇਨ ਹਿਰਣ੍ਯੇਨ ਤਥੈਵ ਚ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਧਿਕਂ ਦਿਵ੍ਯਮ੍ ਅਮृਤਂ ਗੌਤਮੀਜਲਮ੍
"ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ, ਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਨਾਲ: ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਘੀ, ਤੇ ਸੋਨਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗੌਤਮੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ।"
ਏਤਦ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ ऋषਿਃ ਪਰਂ ਸਂਤੋषਮ੍ ਆਗਤਃ ਪਾਣਾਵ੍ ਆਦਾਯ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸਲਿਲਾਮृਤਮ੍ ਆਦਰਾਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਤੇਨਾਕਰੋਦ੍ ऋषੀ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਭਿषਿਕ੍ਤਂ ਤਦਾ ਮਖੇ ਪੁਨਸ਼੍ ਚ ਯੂਪੇ ਚ ਪਸ਼ਾਵ੍ ऋਤ੍ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਮਖਮਣ੍ਡਲੇ
ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਯੂਪ, ਪਸ਼ੂ, ਰਿਤਵਿਕ, ਤੇ ਯਜਨ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਵੀ।
ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵਾਭਵਚ੍ ਛੁਕ੍ਲਮ੍ ਅਭਿषੇਕਾਨ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਤਦ੍ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ऽਪਿ ਤਦਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲੋ ਭੂਤ੍ਵੋਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ।
ਯਃ ਪੁਰਾ ਕृष੍ਣਰੂਪੋ ऽਭੂਤ੍ ਸ ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲੋ ऽਭਵਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਯਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਪ੍ਯਾਥ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਲ ਵਿਚ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਸਾਰਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ [ਵਾਪਸ ਗਿਆ]।
ऋਤ੍ਵਿਜੋ ऽਪਿ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਥ ਯੂਪਂ ਗਙ੍ਗੋਦਕੇ ऽਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ ਗਙ੍ਗਾਮਧ੍ਯੇ ਤਦ੍ ਧਿ ਯੂਪਮ੍ ਅਦ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਆਸ੍ਤੇ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਹ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਯੂਪ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਯੂਪ ਅੱਜ ਵੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤਂ ਚਾਮृਤੇਨ ਅਭਿਜ੍ਞਾਨਂ ਤੁ ਤਨ੍ ਮਹਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੁਨਾ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਮ੍ ਉਵਾਚ ਹ
ਉਹ ਯੂਪ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਹਂ ਯਾਮਿ ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਕृਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਨਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਵਾਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਯੇ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਪੂਜਨਮ੍
ਹੇ ਭਰਦਵਾਜ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜੋ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਕੁਰ੍ਯੁਸ੍ ਤੇषਾਮ੍ ਅਭੀष੍ਟਾਨਿ ਭਵੇਯੁਰ੍ ਯਤ੍ ਫਲਂ ਮਖੇ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ ਅਪਿ ਪਾਪਾਨਿ ਨਾਸ਼ਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸਦਾ ਮੁਨੇ
—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਪਾਪ ਸਦਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਮ੍ ਅਪਾਵृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਤੀਰਥ 'ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ, ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਭਯੋਸ੍ ਤੀਰਯੋਃ ਸਪ੍ਤ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਪਰਾਣਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼ਰੋਮਣੀ, ਦੋਹਾਂ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।