ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਏਵੇਤਿ ਤਂ ਦੇਵਾ ऋषਯੋ ऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਗੌਤਮ੍ਯਾ ਉਤ੍ਤਰੇ ਪਾਰੇ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।' ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣੀ ਹੈ—
ਦੇਵਰ੍षਿਸਿਦ੍ਧਸੇਵ੍ਯਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਥ ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਤਥੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੀਰੇ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯ੍ ਏਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਹਨ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਗ्यारਾਂ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਅਬ੍ਜਕਂ ਹृਦਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਗੋਦਾਵਰ੍ਯਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੈਃ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਈਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਏਵ ਚ
ਮੁਨੀਸ਼ਵਰਾਂ ਨੇ ਆਬਜਕ ਨੂੰ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਆਪਸ੍ਤਮ੍ਬਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੇषਾਘਸਂਘਵਿਧ੍ਵਂਸਨਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਆਪਸਤੰਬ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਆਪਸ੍ਤਮ੍ਬੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਮੁਨਿਰ੍ ਆਸੀਨ੍ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰੇਤਿ ਪਤਿਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾ
ਆਪਸਤੰਬ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਤੇ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਕਸ਼ਸੂਤਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਰ੍ਕਿਨਾਮਾਥ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੱਤਵ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕਾਰਕੀ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ ਆਇਆ।
ਤਮ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਆਪਸ੍ਤਮ੍ਬੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਰ੍ ਅਨੁਗਤੋ ਧੀਮਾਂਸ੍ ਤਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ਉਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਆਪਸਤੰਬ ਨੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਕੋ ਨੁ ਪੂਜ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਭੁਕ੍ਤਿਰ੍ ਮੁਕ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਅਨਾਦਿਸ਼੍ ਚ ਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ, ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹੈ? ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਕਿਸ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਤੇ ਕੌਣ ਅਦਿ ਰਹਿਤ ਹੈ?
ਅਨਨ੍ਤਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਕੋ ਵਿਪ੍ਰ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਦੈਵਤਮ੍ ਯਜ੍ਞੈਃ ਕ ਇਜ੍ਯਤੇ ਦੇਵਃ ਕੋ ਵੇਦੇष੍ਵ੍ ਅਨੁਗੀਯਤੇ ਏਤਂ ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਛੇਤ੍ਤੁਂ ਵਦਾਗਸ੍ਤ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਤੇ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਕੌਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ? ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਅਗਸਤਿਆ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸ਼ਬ੍ਦ ਉਚ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਵੈਦਿਕਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਪਰਮਂ ਮਤਃ
ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸ਼ਬਦ (ਸ਼ਾਸਤਰ) ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵੇਦਕ ਸ਼ਬਦ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦੇਨ ਗੀਯਤੇ ਯਸ੍ ਤੁ ਪੁਰੁषਃ ਸ ਪਰਾਤ੍ ਪਰਃ ਮृਤੋ ऽਪਰਃ ਸ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਮृਤਃ ਪਰ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਪੁਰਖ ਦਾ ਗਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੀਵਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਅਮਰ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ऽਮੂਰ੍ਤਃ ਸ ਪਰੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਪਰੋ ਮੂਰ੍ਤ ਉਚ੍ਯਤੇ ਗੁਣਾਭਿਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਭੇਦੇਨ ਮੂਰ੍ਤੋ ऽਸੌ ਤ੍ਰਿਵਿਧੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੋ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੀਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਗਟਾਵਟ ਕਰਕੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ ਚੇਤਿ ਏਕ ਏਵ ਤ੍ਰਿਧੋਚ੍ਯਤੇ ਤ੍ਰਯਾਣਾਮ੍ ਅਪਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵੇਦ੍ਯਮ੍ ਏਕਂ ਪਰਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਸ਼ਿਵ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ; ਤਿੰਨੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਮ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਯ ਬਹੁਧਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਗੁਣਕਰ੍ਮਵਿਭੇਦਤਃ ਲੋਕਾਨਾਮ੍ ਉਪਕਾਰਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਕृਤਿਤ੍ਰਿਤਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਇੱਕ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਗੁਣ ਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਨਾਲ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਆਕਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਸ ਚ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਨ ਚੇਤਰਃ ਤਤ੍ਰ ਯੋ ਭੇਦਮ੍ ਆਚष੍ਟੇ ਲਿਙ੍ਗਭੇਦੀ ਸ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪਰਮ ਤੱਤਵ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜੋ ਉਥੇ ਵੱਖਰਾ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਯਸ਼੍ ਚੈषਾਂ ਵ੍ਯਾਹਰੇਦ੍ ਭਿਦਮ੍ ਤ੍ਰਯਾਣਾਮ੍ ਅਪਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਭੇਦਃ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ; ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ।
ਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਾਕਾਰੇषੁ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਚ ਯਤ੍ ਤ੍ਵ੍ ਏਕਂ ਤਤ੍ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰਮਂ ਮਤਮ੍
ਵੇਦ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦਾ ਮਾਪਦੰਡ ਹਨ; ਪਰ ਉਹ ਇਕ ਅਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹਕੀਕਤ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਨਾਨੇਨ ਨਿਰ੍ਣਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ ਮਯਾਤ੍ਰ ਵਿਦਿਤੋ ਭਵੇਤ੍ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਰਹਸ੍ਯਂ ਯਤ੍ ਤਦ੍ ਵਿਮृਸ਼੍ਯਾਸ਼ੁ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍ ਨਿਃਸਂਸ਼ਯਂ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪਂ ਭਾਜਨਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ; ਪਰ ਇੱਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਨਿਸਚਿੰਤ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦਾ ਅਟੱਲ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਸਤਯ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਯਦ੍ਯਪ੍ਯ੍ ਏषਾਂ ਨ ਭੇਦੋ ऽਸ੍ਤਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤੁ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਤਥਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ ਛਿਵਾਦ੍ ਏਵ ਸੁਖਾਤ੍ਮਨਃ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਾਰੀ ਸਿਧੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਖ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਪ੍ਰਪਞ੍ਚਸ੍ਯ ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਯਤ੍ ਤਜ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ ਚ ਪਰਂ ਸ਼ਿਵਃ ਤਮ੍ ਏਵ ਸਾਧਯ ਹਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਮੁਨੇ ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਸਕਲਾਘੌਘਸਂਹਰ੍ਤਾ ਦਣ੍ਡਕੇ ਵਨੇ
ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਚਾਨਣ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਹੈ; ਮੂਨਿ, ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਗੌਤਮੀ ਵਿਚ, ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨੇਰ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮ੍ ਉਪਾਗਤਃ ਭੁਕ੍ਤਿਦੋ ਮੁਕ੍ਤਿਦਃ ਪੁਂਸਾਂ ਸਾਕਾਰੋ ऽਥ ਨਿਰਾਕृਤਿਃ
ਮੁਨੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ—ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਅਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਕਾਰ ਰਹਿਤ।
ਸृष੍ਟ੍ਯਾਕਾਰਸ੍ ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪਾਲਨਾਕਾਰ ਏਵ ਚ ਦਾਤਾ ਚ ਹਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਯੋ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਏਤਤ੍ ਸਮਾਪ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ, ਦਾਤਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਕृਤਿਃ ਕਰ੍ਤृਰੂਪਾ ਵੈष੍ਣਵੀ ਪਾਲਨੀ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕृਤਿਰ੍ ਨਿਹਨ੍ਤ੍ਰੀ ਸਾ ਸਰ੍ਵਵੇਦੇषੁ ਪਠ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਰੂਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਆਈ ਹੈ।
ਆਪਸ੍ਤਮ੍ਬਸ੍ ਤਦਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਤਵ੍ਰਤਃ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ਼ਂਕਰਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ ਆਪਸਤੰਬ ਨੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇਵ ਦੀ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ, ਨਾਰਦ।
ਕਾष੍ਠੇषੁ ਵਹ੍ਨਿਃ ਕੁਸੁਮੇषੁ ਗਨ੍ਧੋ ਬੀਜੇषੁ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਿ ਦृषਤ੍ਸੁ ਹੇਮ ਭੂਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤਥਾਸ੍ਤਿ ਯੋ ਵੈ ਤਂ ਸੋਮਨਾਥਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਿ
ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਵਿਚ ਅੱਗ, ਫੁੱਲ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਬੀਜ ਵਿਚ ਤੇਲ, ਧਾਤਾਂ ਵਿਚ ਸੋਨਾ—ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸੋਮਨਾਥ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ਲੀਲਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ ਇਦਂ ਚਕਾਰ ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਸ੍ਯ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਃ ਸਦਸਤ੍ਪਰੋ ਯਃ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਿ
ਜੋ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਬਣਾਉਣਹਾਰ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਜੋ ਸਤ ਤੇ ਅਸਤ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ—ਉਸ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਮਹਾਭਿਸ਼ਾਪ ਰੋਗਾਦਿਭਿਰ੍ ਨ ਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼ਰੀਰੀ ਯਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤਾਸ਼੍ ਚੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਦਰਿਦਰ, ਸ਼ਾਪ, ਰੋਗ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਛੁਹਦੇ; ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇਨ ਤ੍ਰਯੀਧਰ੍ਮਮ੍ ਅਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਮੀਹਿਤਾਸ਼੍ ਚ ਏਵਂ ਦ੍ਵਿਧਾ ਯੇਨ ਕृਤਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਿ
ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੇਦਕ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਬਣਾਇਆ—ਉਸ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਮੈ ਨਮੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤਂ ਹੁਤਂ ਹਵਿਰ੍ ਯਾ ਚ ਕृਤਾ ਚ ਪੂਜਾ ਦਤ੍ਤਂ ਹਵਿਰ੍ ਯੇਨ ਸੁਰਾ ਭਜਨ੍ਤੇ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜਾਮਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ ਹੋਮ, ਭੇਟ ਤੇ ਪੂਜਾ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।