ਤ੍ਵਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਸਖੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਤਰਂ ਮਮ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਗੌਤਮੀ ਗਙ੍ਗਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹਰਿਸ਼ਂਕਰੌ
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਸਖੀ ਹੈਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ। ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗੌਤਮੀ ਗੰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਏਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਚੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਆਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਚੇਦਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਏਤਦ੍ ਧਿ ਯਾਚਿष੍ਯੇ ਦੇਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਅਨੁਮਨ੍ਯਨ੍ਤੁ ऋषਯੋ ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਹਰਿਸ਼ਂਕਰੌ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਅਰਜ਼ ਕਰਾਂਗਾ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਗਾ, ਹਰੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੇ ਚਾਬ੍ਜਕੇ ਚ ਉਭਯੋਸ੍ ਤੀਰਯੋਃ ਸੁਰਾਃ ਏਕਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰੋ ਦੇਵੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਪਰਤ੍ਰ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਇੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਅਬਜਕਾ ਦੋਵੇਂ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਇੱਕ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇਵਤਾ, ਦੂਜੇ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਪਾਵਯਨ੍ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਃ ਅਨ੍ਤਰੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਾਨਿ ਚ
ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਪ ਤ੍ਰਿਵਿਕਰਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਦੇ ਤੀਰਥ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਮੁਕ੍ਤਿਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯੁਃ ਪਾਪਿष੍ਠਾਃ ਪਾਪਤੋ ਮੁਕ੍ਤਿਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯੁਰ੍ ਯੇ ਚ ਧਰ੍ਮਿਣਃ
ਇੱਥੇ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਪਾਪੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਪਾਪੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਧਰਮੀ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਪਰਮਾ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਭਿਃ ਅਤ੍ਰ ਕਿਂਚਿਚ੍ ਚ ਯੇ ਦਦ੍ਯੁਰ੍ ਅਰ੍ਥਿਭ੍ਯਸ੍ ਤਿਲਮਾਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਪਿਢ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਥੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਤਿਲ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਦਾਤृਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਤ੍ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕਾਮਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਤਥਾ ਧਨ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮ੍ ਆਯੁष੍ਯਮ੍ ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਦਾਤਿਆਂ ਲਈ, ਉਹ ਅਖੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਧਨ, ਯਸ਼, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਂਭ੍ਵੋਸ਼੍ ਚ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਾਚ੍ ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪਠਨ੍ਤਿ ਚ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦੇ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ—
ਪੁਣ੍ਯਭਾਜੋ ਭਵੇਯੁਸ੍ ਤੇ ਤੇਭ੍ਯੋ ऽਤ੍ਰੈਵ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ ਭਵੇਤ੍ ਸ਼ਿਵਵਿष੍ਣ੍ਵੋਰ੍ ਅਸ਼ੇषਾਘਸਂਘਵਿਚ੍ਛੇਦਕਾਰਿਣੀ ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤਿ ਮੁਨਯੋ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਾਨਸਾਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਥੇ ਹੀ ਉਹ ਉਹ ਯਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਏਵੇਤਿ ਤਂ ਦੇਵਾ ऋषਯੋ ऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਗੌਤਮ੍ਯਾ ਉਤ੍ਤਰੇ ਪਾਰੇ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।' ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣੀ ਹੈ—
ਦੇਵਰ੍षਿਸਿਦ੍ਧਸੇਵ੍ਯਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਥ ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਤਥੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੀਰੇ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯ੍ ਏਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥ ਹਨ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਗ्यारਾਂ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਅਬ੍ਜਕਂ ਹृਦਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਗੋਦਾਵਰ੍ਯਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੈਃ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਈਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਏਵ ਚ
ਮੁਨੀਸ਼ਵਰਾਂ ਨੇ ਆਬਜਕ ਨੂੰ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਆਪਸ੍ਤਮ੍ਬਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੇषਾਘਸਂਘਵਿਧ੍ਵਂਸਨਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਆਪਸਤੰਬ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਆਪਸ੍ਤਮ੍ਬੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਮੁਨਿਰ੍ ਆਸੀਨ੍ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰੇਤਿ ਪਤਿਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾ
ਆਪਸਤੰਬ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਤੇ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਕਸ਼ਸੂਤਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਰ੍ਕਿਨਾਮਾਥ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੱਤਵ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕਾਰਕੀ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ ਆਇਆ।
ਤਮ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਆਪਸ੍ਤਮ੍ਬੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਰ੍ ਅਨੁਗਤੋ ਧੀਮਾਂਸ੍ ਤਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ਉਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਆਪਸਤੰਬ ਨੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਕੋ ਨੁ ਪੂਜ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਭੁਕ੍ਤਿਰ੍ ਮੁਕ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਅਨਾਦਿਸ਼੍ ਚ ਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ, ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹੈ? ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਕਿਸ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਤੇ ਕੌਣ ਅਦਿ ਰਹਿਤ ਹੈ?
ਅਨਨ੍ਤਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਕੋ ਵਿਪ੍ਰ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਦੈਵਤਮ੍ ਯਜ੍ਞੈਃ ਕ ਇਜ੍ਯਤੇ ਦੇਵਃ ਕੋ ਵੇਦੇष੍ਵ੍ ਅਨੁਗੀਯਤੇ ਏਤਂ ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਛੇਤ੍ਤੁਂ ਵਦਾਗਸ੍ਤ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਤੇ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਕੌਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ? ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਅਗਸਤਿਆ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸ਼ਬ੍ਦ ਉਚ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਵੈਦਿਕਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਪਰਮਂ ਮਤਃ
ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸ਼ਬਦ (ਸ਼ਾਸਤਰ) ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵੇਦਕ ਸ਼ਬਦ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦੇਨ ਗੀਯਤੇ ਯਸ੍ ਤੁ ਪੁਰੁषਃ ਸ ਪਰਾਤ੍ ਪਰਃ ਮृਤੋ ऽਪਰਃ ਸ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਮृਤਃ ਪਰ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਪੁਰਖ ਦਾ ਗਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੀਵਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਅਮਰ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ऽਮੂਰ੍ਤਃ ਸ ਪਰੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਪਰੋ ਮੂਰ੍ਤ ਉਚ੍ਯਤੇ ਗੁਣਾਭਿਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਭੇਦੇਨ ਮੂਰ੍ਤੋ ऽਸੌ ਤ੍ਰਿਵਿਧੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੋ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੀਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਗਟਾਵਟ ਕਰਕੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ ਚੇਤਿ ਏਕ ਏਵ ਤ੍ਰਿਧੋਚ੍ਯਤੇ ਤ੍ਰਯਾਣਾਮ੍ ਅਪਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵੇਦ੍ਯਮ੍ ਏਕਂ ਪਰਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਸ਼ਿਵ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ; ਤਿੰਨੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਮ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਯ ਬਹੁਧਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਗੁਣਕਰ੍ਮਵਿਭੇਦਤਃ ਲੋਕਾਨਾਮ੍ ਉਪਕਾਰਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਕृਤਿਤ੍ਰਿਤਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਇੱਕ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਗੁਣ ਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਨਾਲ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਆਕਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਸ ਚ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਨ ਚੇਤਰਃ ਤਤ੍ਰ ਯੋ ਭੇਦਮ੍ ਆਚष੍ਟੇ ਲਿਙ੍ਗਭੇਦੀ ਸ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪਰਮ ਤੱਤਵ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜੋ ਉਥੇ ਵੱਖਰਾ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਨ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਯਸ਼੍ ਚੈषਾਂ ਵ੍ਯਾਹਰੇਦ੍ ਭਿਦਮ੍ ਤ੍ਰਯਾਣਾਮ੍ ਅਪਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਭੇਦਃ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ; ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ।
ਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਾਕਾਰੇषੁ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਚ ਯਤ੍ ਤ੍ਵ੍ ਏਕਂ ਤਤ੍ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰਮਂ ਮਤਮ੍
ਵੇਦ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦਾ ਮਾਪਦੰਡ ਹਨ; ਪਰ ਉਹ ਇਕ ਅਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹਕੀਕਤ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਨਾਨੇਨ ਨਿਰ੍ਣਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ ਮਯਾਤ੍ਰ ਵਿਦਿਤੋ ਭਵੇਤ੍ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਰਹਸ੍ਯਂ ਯਤ੍ ਤਦ੍ ਵਿਮृਸ਼੍ਯਾਸ਼ੁ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍ ਨਿਃਸਂਸ਼ਯਂ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪਂ ਭਾਜਨਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ; ਪਰ ਇੱਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਨਿਸਚਿੰਤ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦਾ ਅਟੱਲ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਸਤਯ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਯਦ੍ਯਪ੍ਯ੍ ਏषਾਂ ਨ ਭੇਦੋ ऽਸ੍ਤਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤੁ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਤਥਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ ਛਿਵਾਦ੍ ਏਵ ਸੁਖਾਤ੍ਮਨਃ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਾਰੀ ਸਿਧੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਖ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।