ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਾਰਭੂਤਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਦਣ੍ਡਕਂ ਵਨਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਤਤ੍ਰੇਸ਼ਂ ਪੂਜਯ ਪ੍ਰਭੋ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਰ ਉਸ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਹੈ। ਉਥੇ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ, ਵਸਦੀ ਹੈ—ਉਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਹੇ ਮਾਹਰ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਾ ਜਗਤਾਮ੍ ਈਸ਼ਂ ਦੀਨਾਰ੍ਤਾਰ੍ਤਿਹਰਂ ਵਿਭੁਮ੍ ਅਨਾਥਾਨਾਮ੍ ਇਹ ਨृਣਾਂ ਮਜ੍ਜਤਾਂ ਦੁਃਖਸਾਗਰੇ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਪੀੜਤਾਂ ਦਾ ਦੁਖ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਜੋ ਬੇਸਹਾਰਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜੋ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਹਨ।
ਹਰੋ ਹਰਿਰ੍ ਵਾ ਗਙ੍ਗਾ ਵਾ ਕ੍ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਚ੍ ਛਰਣਂ ਨਹਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤੋषਯੈਤਾਨ੍ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹਰਾ, ਹਰੀ ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਤਪਸਾ ਕੁਰੁ ਚੈਵ ਮਯਾ ਸਹ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਮ੍ ਈਸ਼ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਸਾਦਜਮ੍
ਭਗਤੀ, ਸਤੁਤੀ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ।
ਅਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਕਗੁਣਂ ਕਰ੍ਮ ਫਲਂ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਕਰ੍ਮਿਣਃ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਤਤ੍ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਚ ਤਦ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਧਾਰਣ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਫਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਖੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਂਸਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਭਾਰ੍ਯੈਵੇਹ ਸਹਾਯਿਨੀ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਨਹਿ ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ ਤਯਾ ਵਿਨਾ
ਮਰਦ ਦੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਪਤਨੀ ਹੀ ਸਾਥੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਛੋਟੇ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਏਕੇਨ ਯਤ੍ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਰ੍ਧਫਲਂ ਭਵੇਤ੍ ਜਾਯਯਾ ਤੁ ਕृਤਂ ਨਾਥ ਪੁष੍ਕਲਂ ਪੁਰੁषੋ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਕੰਮ ਇਕੱਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਕੰਮ, ਹੇ ਨਾਥ, ਮਰਦ ਨੂੰ ਵਾਫਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਏਤਤ੍ ਸੁਵਿਦਿਤਮ੍ ਅਰ੍ਧੋ ਜਾਯਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤੇਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਿ ਗੌਤਮੀ
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲੈ: ਪਤਨੀ ਆਪਣੀ ਅੱਧੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ; ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਿਆ ਗੌਤਮੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ੇषਾਘਪ੍ਰਸ਼ਮਨੀ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਗਚ੍ਛ ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਵਾਲੇ ਪੁੰਨ ਕਰ।
ਤਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਨਿਹਤ੍ਯਾਜੌ ਮਹਤ੍ ਸੁਖਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਫਿਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਗੁਰੁਣਾ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਚ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ਯਯੌ ਗਙ੍ਗਾਂ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਗੌਤਮੀਂ ਚੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍
ਗੁਰੂ ਤੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗੌਤਮੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਥੇ ਗਿਆ।
ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾਂ ਯਯੌ ਸ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ ਹਰਿਃ ਤਪਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਮਨਸ਼੍ ਚਕ੍ਰੇ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਸ਼ਂਭਵੇ
ਹਰੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ੰਭੂ ਲਈ ਤਪ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਗਙ੍ਗਾਂ ਨਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸ਼ਿਵੈਕਸ਼ਰਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚੇਦਂ ਤਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਬਣਾਕੇ, ਫਿਰ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਆਖੀ।
ਸ੍ਵਮਾਯਯਾ ਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਖਿਲਂ ਚਰਾਚਰਂ ਸृਜਤ੍ਯ੍ ਅਵਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਤਿ ਨ ਸਜ੍ਜਤੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਏਕਃ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਦ੍ਵਯਚਿਤ੍ ਸੁਖਾਤ੍ਮਕਃ ਸ ਨਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਿਨਾਕਪਾਣਿਃ
ਜੋ ਪਿਨਾਕਪਾਣੀ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਤੇ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਇਕ, ਸੁਤੰਤਰ, ਅਦਵੈਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ।
ਨ ਯਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਨਕਾਦਯੋ ऽਪਿ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਵੇਦਾਨ੍ਤਰਹਸ੍ਯਵਿਜ੍ਞਾਃ ਸ ਪਾਰ੍ਵਤੀਸ਼ਃ ਸਕਲਾਭਿਲਾष ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਤੁ ਮਮਾਨ੍ਧਕਾਰਿਃ
ਸਨਕ ਆਦਿ ਜੋ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ।
ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿਰਿਞ੍ਚਿਂ ਭਯਂਕਰਂ ਚਾਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰੋ ऽਨ੍ਵਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਖਾਗ੍ਰੈਰ੍ ਨਖਸਕ੍ਤਮ੍ ਏਤਚ੍ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਭਵਤ੍ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਃ
ਸਵੈ-ਭੂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵਿਰਿੰਚੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਸਿਰ ਵੇਖਿਆ; ਨਖਾਂ ਦੇ ਆਗੇ ਨਾਲ ਉਸ ਸਿਰ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਪਾਸੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਕਰਤੱਬ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਕੜੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।
ਪਾਪਂ ਦਰਿਦ੍ਰਂ ਤ੍ਵ੍ ਅਥ ਲੋਭਯਾਚ੍ਞੇ ਮੋਹੋ ਵਿਪਚ੍ ਚੇਤਿ ਤਤੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਨਨ੍ਤਮ੍ ਜਾਤਪ੍ਰਭਾਵਂ ਭਵਦੁਃਖਰੂਪਂ ਬਭੂਵ ਤੈਰ੍ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮ੍ ਇਦਂ ਸਮਸ੍ਤਮ੍
ਪਾਪ, ਗਰੀਬੀ, ਲਾਲਚ, ਭੁਲੇਖਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਅੰਤਹੀਨ ਜਨਮ ਲਏ; ਇਹ ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖ-ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ।
ਅਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਚਕਿਤਃ ਸੁਰੇਸ਼ੋ ਦੇਵੀਮ੍ ਅਵੋਚਜ੍ ਜਗਦ੍ ਅਸ੍ਤਮ੍ ਏਤਿ ਤ੍ਵਂ ਪਾਹਿ ਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਿ ਲੋਕਮਾਤਰ੍ ਉਮੇ ਸ਼ਰਣ੍ਯੇ ਸੁਭਗੇ ਸੁਭਦ੍ਰੇ
ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਗਤ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਉਮਾ, ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸੁਭਾਗਾ ਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ।'
ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇ ਵਰਦੇ ਜਯ ਤ੍ਵਂ ਭੁਕ੍ਤਿਃ ਸਮਾਧਿਃ ਪਰਮਾ ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਰ੍ ਅਨਾਦਿਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ ਗੀਰ੍ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਆਸੀਰ੍ ਅਜਰਾਮਰੇ ਤ੍ਵਮ੍
ਜਗਤ ਦੀ ਨੀਂਹ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਜਿੱਤ! ਤੂੰ ਭੋਗ, ਸਮਾਧੀ, ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ, 'ਸਵਾਹਾ' ਤੇ 'ਸਵਧਾ', ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ, ਆਦਿ-ਸਿਧੀ, ਬੋਲੀ, ਬੁੱਧੀ, ਅਸੀਸ, ਤੇ ਅਜਰ-ਅਮਰ ਹੈਂ।
ਵਿਦ੍ਯਾਦਿਰੂਪੇਣ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ਤ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਰੋष੍ਯ੍ ਏਵ ਮਦਾਜ੍ਞਯਾ ਚ ਤ੍ਵਯੈਵ ਸृष੍ਟਂ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਯਤਃ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯੈਵ ਤਥੈਵ ਚਿਤ੍ਰਮ੍
ਵਿਦਿਆ ਆਦਿ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਹੀ ਦੁਆਰਾ ਤਿੰਨ ਜਗਤ ਬਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਚਨਾ ਹੋਈ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤਾ ਦਯਿਤਾ ਹਰੇਣ ਸਂਸ਼੍ਲੇषਸਂਲਾਪਪਰਾ ਬਭੂਵ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਭਵਸ੍ਯਾਰ੍ਧਤਨੌ ਸੁਲਗ੍ਨਾ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਚ ਸ੍ਵੇਦਜਲਂ ਕਰਾਗ੍ਰੈਃ
ਹਰੀ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਜੋ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਥੱਕ ਗਈ ਤੇ ਭਵ ਦੇ ਅਰਧ-ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗੀ ਰਹੀ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਆਗੇ ਨਾਲ ਪਸੀਨੇ ਦਾ ਜਲ ਛਿੜਕਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬਭੂਵ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ ਧਰ੍ਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ ਅਥੋ ਦਾਨਮ੍ ਅਥੋ ਸੁਵृष੍ਟਿਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸੁਸਂਪਨ੍ਨਧਰਂ ਸਰਾਂਸਿ ਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਫਲਾਨਿ ਚੈਵ
ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਜਨਮਿਆ, ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਫਿਰ ਦਾਨ, ਫਿਰ ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ, ਉੱਤਮ ਗੁਣ, ਪਾਣੀ, ਅਨਾਜ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਸ੍ਤੂਨਿ ਵਪੁਃ ਸੁਵੇषਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਭਾਜੀਨਿ ਮਹੌषਧਾਨਿ ਨृਤ੍ਯਾਨਿ ਗੀਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਮृਤਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤੀ ਨੀਤਿਰ੍ ਅਥਾਨ੍ਨਪਾਨੇ
ਸੌਭਾਗ ਦੇ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗਾ ਪਹਿਰਾਵਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ, ਨ੍ਰਿਤ, ਗੀਤ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਪੁਰਾਣਾ ਗਿਆਨ, ਸ਼੍ਰੁਤੀ-ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਨੀਤੀ, ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਗृਹੋਪਯੋਗ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਚ ਕਾਨਨਾਨਿ ਇष੍ਟਾਨਿ ਪੂਰ੍ਤਾਨਿ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਨਿ ਯਾਨਾਨਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਭਰਣਾਸਨਾਨਿ
ਹਥਿਆਰ, ਵਿਦਿਆ, ਘਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਅਸਤਰ, ਤੀਰਥ, ਜੰਗਲ, ਯਜ, ਪੂਰਨ ਕੰਮ, ਮੰਗਲਕ ਰੀਤਾਂ, ਵਾਹਨ, ਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਗਹਣੇ ਤੇ ਆਸਣ।
ਭਵਾਙ੍ਗਸਂਸਰ੍ਗਸੁਸਂਪ੍ਰਹਾਸ ਸੁਸ੍ਵੇਦਸਂਲਾਪਰਹਃਪ੍ਰਕਾਰੈਃ ਤਥੈਵ ਜਾਤਂ ਸਚਰਾਚਰਂ ਚ ਅਪਾਪਕਂ ਦੇਵਿ ਤਤਸ਼੍ ਚ ਜਾਤਮ੍
ਭਵ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸੁਖਦਾਈ ਮਿਲਾਪ, ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਤੇ ਹੌਲੇ ਹੱਸਣ ਨਾਲ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲਏ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਜਨਮੀਆਂ।
ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਭੂਤਂ ਚ ਸ਼ੁਭਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਰਾਜਿ ਚੈਤਤ੍ ਤਵ ਦੇਵਿ ਭਾਵਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤੁ ਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਜਗਜ੍ਜਨਿਤ੍ਰਿ ਭੀਤਂ ਭਯੇਭ੍ਯੋ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨੇ
ਸੁਖ, ਵਾਧੂ, ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗਾ, ਤੇਰੇ ਸੁਭਾਵ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਇਸ ਲਈ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖ, ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੇ ਮੁੱਖ ਭਯਾਂ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਏਕੇ ਤਰ੍ਕੈਰ੍ ਵਿਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤਿ ਲੀਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਚਾਪਰੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੋਸ੍ ਤਦਾਦ੍ਵੈਤਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਨੌਮਿ ਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਕਈ ਲੋਕ ਤਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼ਿਵ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਅਦਵੈਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਤੁ ਸ੍ਤੁਵਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ ਅਭਵਚ੍ ਛਿਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਵਲੋਂ ਸਤਿ-ਕਰਣ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਕਿਮ੍ ਅਭੀष੍ਟਂ ਵਰਯਸੇ ਹਰੇ ਵਦ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਹੇ ਹਰੀ, ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ।
ਬਲਵਾਨ੍ ਮੇ ਰਿਪੁਸ਼੍ ਚਾਸੀਦ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਨੈਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਨਿਰ੍ ਯਥਾ ਤੇਨ ਬਦ੍ਧਸ੍ ਤਲਂ ਨੀਤਃ ਪਰਿਭੂਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਨੇਕਧਾ
ਮੇਰਾ ਵੈਰੀ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਤੇ ਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਨਿਮਨਤਾ ਦਿੱਤੀ।