ਅਜਕਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਬਲਾਕਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹੀਪਤਿਃ ਬਭੂਵ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲਃ ਕੁਸ਼ਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ऽਭਵਤ੍
ਅਜਕਾ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਲਾਕਾਸ਼ਵ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਸੀ।
ਕੁਸ਼ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ ਹਿ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਦੇਵਵਰ੍ਚਸਃ ਕੁਸ਼ਿਕਃ ਕੁਸ਼ਨਾਭਸ਼੍ ਚ ਕੁਸ਼ਾਮ੍ਬੋ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਂਸ੍ ਤਥਾ
ਕੁਸ਼ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਰੌਣਕ ਵਾਲੇ ਸਨ: ਕੁਸ਼ਿਕ, ਕੁਸ਼ਨਾਭ, ਕੁਸ਼ਾਮਬ ਅਤੇ ਮੂਰਤਿਮਾਨ।
ਬਲ੍ਲਵੈਃ ਸਹ ਸਂਵृਦ੍ਧੋ ਰਾਜਾ ਵਨਚਰਃ ਸਦਾ ਕੁਸ਼ਿਕਸ੍ ਤੁ ਤਪਸ੍ ਤੇਪੇ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸਮਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਕੁਸ਼ਿਕ ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪਲਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਲੈਣ ਲਈ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਲਭੇਯਮ੍ ਇਤਿ ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਰਾਸਾਦ੍ ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਵੈ ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਤ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਂ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਲੈ ਲਵਾਂ।' ਇੰਦਰ ਡਰ ਕਰ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ; ਜਦ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਤ੍ਯੁਗ੍ਰਤਪਸਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਰਂਦਰਃ ਸਮਰ੍ਥਃ ਪੁਤ੍ਰਜਨਨੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵਾਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ
ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰੰਦਰ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਦਾ ਲਈ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਕਲ੍ਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਃ ਸ ਗਾਧਿਰ੍ ਅਭਵਦ੍ ਰਾਜਾ ਮਘਵਾਨ੍ ਕੌਸ਼ਿਕਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇੰਦਰ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਘਵਾਨ ਆਪ ਕੁਸ਼ਿਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਾਧੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਪੌਰਾ ਯਸ੍ਯਾਭਵਦ੍ ਭਾਰ੍ਯਾ ਗਾਧਿਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਮ੍ ਅਜਾਯਤ ਗਾਧੇਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਗਾਧੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪੌਰਾ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਗਾਧੀ ਜਣਿਆ। ਗਾਧੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਣਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਗਾਧਿਃ ਕਾਵ੍ਯਪੁਤ੍ਰਾਯ ऋਚੀਕਾਯ ਦਦੌ ਪ੍ਰਭੁਃ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ ਵੈ ਭਰ੍ਤਾ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਗਾਧੀ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਕਾਵਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਚੀਕ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ; ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਸਾਧਯਾਮ੍ ਆਸ ਚਰੁਂ ਗਾਧੇਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਉਵਾਚਾਹੂਯ ਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍ ऋਚੀਕੋ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ ਤਦਾ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰਿਚੀਕ ਨੇ ਗਾਧੀ ਲਈ ਵੀ ਯਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਿਚੀਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਉਪਯੋਜ੍ਯਸ਼੍ ਚਰੁਰ੍ ਅਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ੁਭੇ ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਨਿष੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੀਪ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਃ
“ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਇਹ ਭੇਟ ਤੂੰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਆਪ ਵਰਤੋ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗਾ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ।”
ਅਜੇਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ ਲੋਕੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਸੂਦਨਃ ਤਵਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਧृਤਿਮਨ੍ਤਂ ਤਪੋਧਨਮ੍
“ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਅਜੇਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇੱਕ ਧੀਰ ਤੇ ਤਪ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗਾ।”
ਸ਼ਮਾਤ੍ਮਕਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚਰੁਰ੍ ਏष ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍ ऋਚੀਕੋ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
“ਇਹ ਭੇਟ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਣੇਗਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਿਚੀਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤਪਸ੍ਯ੍ ਅਭਿਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਰਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ ਗਾਧਿਃ ਸਦਾਰਸ੍ ਤੁ ਤਦਾ ऋਚੀਕਾਸ਼੍ਰਮਮ੍ ਅਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਗਾਧੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਰਿਚੀਕ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਸੁਤਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ਚਰੁਦ੍ਵਯਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਾ ऋषੇਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤਦਾ
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਦੋ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਲਈ।
ਚਰੁਮ੍ ਆਦਾਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸਾ ਤੁ ਮਾਤ੍ਰੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਮਾਤਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯਾ ਦੈਵੇਨ ਦੁਹਿਤ੍ਰੇ ਸ੍ਵਂ ਚਰੁਂ ਦਦੌ
ਭੇਟ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਪਰ ਮਾਂ ਨੇ, ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਧੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਰੁਮ੍ ਅਥਾਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ ਆਤ੍ਮਸਂਸ੍ਥਂ ਚਕਾਰ ਹ ਅਥ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਤਕਰਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਲਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਲਿਆ ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਧਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਦੀਪ੍ਤੇਨ ਵਪੁषਾ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾ ਤਾਮ੍ ऋਚੀਕਸ੍ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੋਗੇਨਾਭ੍ਯੁਪਸृਤ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੜਕਦੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲਿਆ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਰੁਚੀਕ ਨੇ ਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਤਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ੍ਵਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀਮ੍ ਮਾਤ੍ਰਾਸਿ ਵਞ੍ਚਿਤਾ ਭਦ੍ਰੇ ਚਰੁਵ੍ਯਤ੍ਯਾਸਹੇਤੁਨਾ
ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਚਰੂ ਦੇ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਠੱਗ ਲਿਆ ਹੈ।"
ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤੇ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾਤਿਦਾਰੁਣਃ ਭ੍ਰਾਤਾ ਜਨਿष੍ਯਤੇ ਚਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਸ੍ ਤਪੋਧਨਃ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਕਰੂਅ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਬ੍ਰਹਮਣ-ਸਵਭਾਵ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ ਜਨਮੇਗਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਪਸਾ ਮਯਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍ ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤਦਾ
"ਸਾਰੀ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਆਖੀ ਗਈ, ਸਤਯਵਤੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ,
ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਪਤਿਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮੇ ਨੇਦृਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਪਸਦਸ੍ ਤ੍ਵਤ੍ਤ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤੋ ਮੁਨਿਰ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਥੱਲੇ ਪੈਣ ਵਾਲਾ।" ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:
ਨੈष ਸਂਕਲ੍ਪਿਤਃ ਕਾਮੋ ਮਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਉਗ੍ਰਕਰ੍ਮਾ ਭਵੇਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤੁਰ੍ ਮਾਤੁਸ਼੍ ਚ ਕਾਰਣਾਤ੍
"ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੋਵੇ। ਪੁੱਤ ਦੋਵਾਂ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਰੂਅ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।"
ਪੁਨਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਇਦਮ੍ ਇਚ੍ਛਂਲ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਅਪਿ ਮੁਨੇ ਸृਜੇਥਾਃ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਸਤਯਵਤੀ ਨੇ ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੁਨੀ ਜੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਰਚ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਪੁੱਤ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ?"
ਸ਼ਮਾਤ੍ਮਕਮ੍ ऋਜੁਂ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਾਤੁਮ੍ ਇਹਾਰ੍ਹਸਿ ਕਾਮਮ੍ ਏਵਂਵਿਧਃ ਪੌਤ੍ਰੋ ਮਮ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਵ ਚ ਪ੍ਰਭੋ
"ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤ ਦਿਓ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਹੋਵੇ; ਐਸਾ ਪੌਤਰਾ ਮੇਰਾ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਹੋਵੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ।"
ਯਦ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਥਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵੈ ਕਰ੍ਤੁਮ੍ ਏਤਦ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍ ਸ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤਪਸੋ ਬਲਾਤ੍
"ਜੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।"
ਪੁਤ੍ਰੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਿਸ਼ੇषੋ ਮੇ ਪੌਤ੍ਰੇ ਵਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ ਤ੍ਵਯਾ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਤਥਾ ਭਦ੍ਰੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
"ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤ ਤੇ ਪੌਤਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਸੋਹਣੀਏ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।"
ਤਤਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਭਾਰ੍ਗਵਮ੍ ਤਪਸ੍ਯ੍ ਅਭਿਰਤਂ ਦਾਨ੍ਤਂ ਜਮਦਗ੍ਨਿਂ ਸਮਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਫਿਰ ਸਤਯਵਤੀ ਨੇ ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਜਮਦਗਨੀ।
ਭृਗੋਰ੍ ਜਗਤ੍ਯਾਂ ਵਂਸ਼ੇ ऽਸ੍ਮਿਞ੍ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ ਅਜਾਯਤ ਸਾ ਹਿ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾ
ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਮਦਗਨੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਸਤਯਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੱਚ-ਧਰਮ ਦੀ ਪੱਕੀ ਸੀ।
ਕੌਸ਼ਿਕੀਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇਯਂ ਮਹਾਨਦੀ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਪ੍ਰਭਵੋ ਰੇਣੁਰ੍ ਨਾਮ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਉਹ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਗਈ; ਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰੇਣੂ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਕਾਮਲੀ ਨਾਮ ਰੇਣੁਕਾ ਰੇਣੁਕਾਯਾਂ ਤੁ ਕਾਮਲ੍ਯਾਂ ਤਪੋਵਿਦ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਧੀ ਕਾਮਲੀ ਨਾਮ ਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੇਣੁਕਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਸੀ; ਤੇ ਰੇਣੁਕਾ, ਜੋ ਤਪ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ,