ਪਸ਼੍ਯ ਦੇਵਿ ਸ਼ੁਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦੇਵਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ ਧੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਦੇਵੀ, ਵੇਖੋ, ਤੋਤਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਧੂਤਾਸ਼ਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ।
ਲਜ੍ਜਿਤਾ ਚਾਵਦਦ੍ ਦੇਵਮ੍ ਅਲਂ ਦੇਵੇਤਿ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਂ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਰੂਪਿਣਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਸ਼ਰਮਿੰਦੀ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ, 'ਬਸ, ਦੇਵਤਾ ਜੀ।' ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਫਿਰ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਜਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਆਹੂਯ ਬਹੁਸ਼ਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਜ੍ਞਾਤੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇ ऽਤ੍ਰ ਮਾ ਵਦ ਵਿਦਾਰਯਸ੍ਵ ਸ੍ਵਮੁਖਂ ਗृਹਾਣੇਦਂ ਨਯਸ੍ਵ ਤਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਥੇ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ। ਆਪਣਾ ਮੁੰਹ ਖੋਲ੍ਹ, ਇਹ ਲੈ ਤੇ ਲੈ ਜਾ।'
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਚਾਸ੍ਯੇ ऽਗ੍ਨੇ ਰੇਤਃ ਸ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ ਬਹੁ ਰੇਤੋਗਰ੍ਭਸ੍ ਤਦਾ ਚਾਗ੍ਨਿਰ੍ ਗਨ੍ਤੁਂ ਨੈਵ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਅੱਗ ਦੇ ਮੁੰਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ। ਬੀਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸੁਰਨਦ੍ਯਾਸ੍ ਤਤਸ੍ ਤੀਰਂ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ऽਗ੍ਨਿਰ੍ ਉਪਤਸ੍ਥਿਵਾਨ੍ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਸੁ ਚ ਤਦ੍ ਰੇਤਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੋ ऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਸੁਰ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ। ਉਸ ਬੀਜ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿੱਤਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣ ਨਾਲ ਕਾਰਤਿਕੇਆ ਜਨਮਿਆ।
ਅਵਸ਼ਿष੍ਟਂ ਚ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਦੇਹੇ ਚ ਸ਼ਾਂਭਵਮ੍ ਤਦ੍ ਏਵ ਰੇਤੋ ਵਹ੍ਨਿਸ੍ ਤੁ ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਯਾਂ ਦ੍ਵਿਧਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍
ਅੱਗ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਬੀਜ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਬੀਜ ਅੱਗ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ।
ਸ੍ਵਾਹਾਯਾਂ ਪ੍ਰਿਯਭੂਤਾਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਨ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਪੁਰਾ ਸਾਸ਼੍ਵਾਸਿਤਾ ਤੇਨ ਸਂਤਤਿਸ੍ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸਵਾਹਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਉਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਦ੍ ਵਹ੍ਨਿਨਾਥ ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਤਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਸ਼ਾਂਭਵਂ ਮਹਃ ਤਦ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਰੇਤਸਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਮਿਥੁਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਵਾਹਨ ਨੇ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਬੀਜ ਸੁੱਟਿਆ। ਅੱਗ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਜੋੜਾ ਜਨਮਿਆ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼੍ ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਾ ਚ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਂ ਭੁਵਿ ਅਗ੍ਨੇਃ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਸੁਵਰਨ ਅਤੇ ਸੁਵਰਨਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸੁਵਰ੍ਣਾਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ ਧਰ੍ਮਾਯ ਧੀਮਤੇ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯਾਥ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਕਲ੍ਪਾਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਏਵਂ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਵਿਵਾਹਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍ ਕਵਿਃ
ਅੱਗ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੁਵਰਨਾ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਸੁਵਰਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਨੀਅਤ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਵੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਰੇਤੋਵ੍ਯਤਿषਙ੍ਗਦੋषਾਦ੍ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਅਪਤ੍ਯਮ੍ ਉਭਯਂ ਤਥੈਵ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਵਰ੍ਣੋ ਬਹੁਰੂਪਰੂਪੀ ਰੂਪਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਨਾਮ੍
ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਬੀਜ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ ਦੋਵੇਂ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੁੱਤਰੀ ਬਣੇ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਵਰਨ ਨੇ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਰੂਪ ਬਣਾਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਯੋਰ੍ ਧਨਦਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਪਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਣਾਮ੍ ਭਾਰ੍ਯਾਸ੍ ਤੁ ਗਚ੍ਛਤ੍ਯ੍ ਅਨਿਸ਼ਂ ਸੁਵਰ੍ਣੋ ਯਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਯਚ੍ ਚ ਵਪੁਃ ਸ ਕृਤ੍ਵਾ
ਉਹ ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ, ਕੁਬੇਰ, ਜਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸੋਭਾ ਲੈ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਵਰਨ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ।
ਯਾਤਿ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਚਾਪਿ ਕਵੇਸ੍ ਤਨੂਜਸ੍ ਤਦ੍ਭਰ੍ਤृਰੂਪਂ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਸੁ ਕृਤ੍ਵਾਨਿਸ਼ਂ ਤਾਭਿਰ੍ ਉਦਾਰਭਾਵਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਮਦਨਂ ਸ ਰੇਮੇ
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕਵੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਤਿਵਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਗਤਾ ਕ੍ਵਾਪਿ ਚੈਵਂ ਸੁਵਰ੍ਣਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਪਿ ਸੁਵਰ੍ਣਨਾਮ੍ਨੀ ਸ੍ਵਾਹਾਸੁਤਾ ਸ੍ਵੈਰਿਣੀ ਸਾ ਬਭੂਵ ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਮਨੋਗਤਾ ਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਵਰਨਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਸੁਵਰਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਵਾਹਾ ਦੀ ਧੀ, ਆਪਣੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦੀ ਉਥੇ ਜਾਂਦੀ, ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ।
ਭਾਰ੍ਯਾਸ੍ਵਰੂਪਾ ਸੈਵ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੁਵਰ੍ਣਾ ਰੇਮੇ ਪਤੀਨ੍ ਮਾਨੁषਾਨ੍ ਆਸੁਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਾਨ੍ ऋषੀਨ੍ ਪਿਤृਰੂਪਾਂਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਰੂਪੌਦਾਰ੍ਯਸ੍ਥੈਰ੍ਯਗਾਮ੍ਭੀਰ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾਨ੍
ਪਤਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸੁਵਰਨਾ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸੋਭਾ, ਦਿਲਦਾਰੀ, ਠੀਕ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ।
ਯਾਭਿਪ੍ਰੇਤਾ ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਦ੍ਰੂਪਾ ਸਾ ਰਮਤੇ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਨਾਨਾਭੇਦੈਃ ਕਰਣੈਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਨੇਕੈਰ੍ ਆਕਰ੍षਨ੍ਤੀ ਤਨ੍ਮਨਃ ਕਾਮਸਿਦ੍ਧਿਮ੍
ਜਿਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਜਿਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖਿੱਚਦੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ।
ਏਵਂ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚੇष੍ਟਾਮ੍ ਅਗ੍ਨੇਃ ਸੂਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾਯਾਸ੍ ਤਥਾਗ੍ਨੇਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਸ਼ੇਪੁਃ ਕੁਪਿਤਾਸ੍ ਤਦਾਗ੍ਨੇਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਚ ਸੁਰਾਸੁਰਾਸ੍ ਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਧੀ ਸੁਵਰਨ ਦੀ ਚਲਣ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤਂ ਯਦ੍ ਏਤਦ੍ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਰੂਪਂ ਯਚ੍ ਛਦ੍ਮਨਾ ਵਰ੍ਤਨਂ ਪਾਪਰੂਪਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸੁਤਸ੍ ਤੇ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਗਾਮੀ ਜਾਯਤਾਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹ
ਇਹ ਕੰਮ, ਜੋ ਵਿਅਭਿਚਾਰ ਅਤੇ ਛਲ-ਕਪਟ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਅਭਿਚਾਰੀ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਤਥਾ ਸੁਵਰ੍ਣਾਪਿ ਨ ਚੈਕਨਿष੍ਠਾ ਭੂਯਾਦ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਨੈਕਤृਪ੍ਤਾ ਬਹੂਂਸ਼੍ ਚ ਨਾਨਾਜਾਤੀਨ੍ ਨਿਨ੍ਦਿਤਾਨ੍ ਦੇਹਭਾਜੋ ਭਜਿਤ੍ਰੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਏष ਦੋषਸ਼੍ ਚ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਵਰਨਾ ਵੀ ਇਕ ਹੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਅੱਗ, ਨਾ ਇਕ ਹੀ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਕਈਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਨਿੰਦਤ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ—ਇਹ ਤੇਰੀ ਧੀ ਦੀ ਗਲਤੀ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਤਚ੍ ਛਾਪਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ ਅਤਿਭੀਤਵਤ੍ ਮਾਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤਦੋਵਾਚ ਨਿष੍ਕृਤਿਂ ਵਦ ਪੁਤ੍ਰਯੋਃ
ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੱਗ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧੀ ਦੀ ਮੁਆਫੀ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸੋ।'
ਤਦਾਹਮ੍ ਅਬ੍ਰਵਂ ਵਹ੍ਨੇ ਗੌਤਮੀਂ ਗਚ੍ਛ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਬਾਹੋ ਨਿਵੇਦਯ ਜਗਤ੍ਪਤੇਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਵਹਿਨੀ, ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ।'
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੇਣ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਤਵ ਦੇਹਸ੍ਥਿਤੇਨ ਚ ਏਵਂਵਿਧਂ ਤ੍ਵ੍ ਅਪਤ੍ਯਂ ਤੇ ਜਾਤਂ ਵਹ੍ਨੇ ਤਤੋ ਭਵਾਨ੍
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਹਿਨੀ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ—
ਨਿਵੇਦਯਸ੍ਵ ਦੇਵਾਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਾਪਮ੍ ਈਦृਸ਼ਮ੍ ਸ੍ਵਾਪਤ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯਾਸੌ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
—ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੱਸ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੁੱਤਰੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ੍ਤੁਹਿ ਦੇਵਂ ਚ ਦੇਵੀਂ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵੇਚ੍ ਛਿਵਃ ਤਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਪਤ੍ਯਵਿषਯੇ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਭਗਵਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰ; ਸ਼ਿਵ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੁੱਤਰੀ ਬਾਰੇ ਪਿਆਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਤਤੋ ਮਦ੍ਵਚਨਾਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਗਙ੍ਗਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਤੁष੍ਟਾਵ ਨਿਯਤੋ ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੁਤਿਭਿਰ੍ ਵੇਦਸਂਮਿਤੈਃ
ਫਿਰ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਅੱਗ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਨਿਯਮਤ ਵਚਨਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਕਾਰੀ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਧਾਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਨਿਰਞ੍ਜਨਃ ਆਦਿਕਰ੍ਤਾ ਸ੍ਵਯਂਭੂਸ਼੍ ਚ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਬਣਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਉਪਜਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ऽਗ੍ਨਿਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਂਹਰਤਿ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਵੈ ਜਲਰੂਪਤਃ ਸੂਰ੍ਯਰੂਪੇਣ ਯਃ ਪਾਤਿ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਚ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਮ੍
ਜੋ ਅੱਗ ਬਣ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਨਨ੍ਤਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ ਅਵ੍ਯਯਃ ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਪਾਵਕਂ ਸੁਰਪੂਜਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਅਨੰਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਭਗਵਾਨ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪਾਵਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ, ਇਕ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਵਿਨੀਤਃ ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤਵ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਤੇਨ ਜਾਤਃ ਸੁਤੋ ਰਮ੍ਯਃ ਸੁਵਰ੍ਣੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਵਰਨ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।'
ਤਥਾ ਸੁਵਰ੍ਣਾ ਪੁਤ੍ਰੀ ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਏਵ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੋ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਵੀਰ੍ਯਸਙ੍ਗਾਚ੍ ਚ ਤਦ੍ਦੋषਾਦ੍ ਉਭਯਂ ਤ੍ਵ੍ ਇਦਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਵਰਨ ਤੋਂ ਇਕ ਧੀ ਵੀ ਹੋਈ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਉਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹੋਏ।