ਤਤੋ ਦੇਵਾਪਿਰ੍ ਅਮਰਰਾਜਾਙ੍ਘ੍ਰਿਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰਃ ऋਤ੍ਵਿਜੋ ऽਨ੍ਵੇष੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ ऋਤ੍ਵਿਜਃ ਪृਥਕ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਬਾਲੋ ਦੇਵਾਪਿਰ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਾਪੀ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਜਤਨ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਬੱਚਾ ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ ਚ ਮਖੋ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਯਜਮਾਨਸ਼੍ ਚ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਪੁਰੋਧਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਪਤ੍ਨੀ ਯਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਤੁ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ, ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ, ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਭਵਤ੍ਸੁ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸੁ ਯਜ੍ਞਂ ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਰਾਟ੍ ਰਾਜਾਦਯਸ੍ ਤੇਨ ਨੀਤਾਸ੍ ਤਨ੍ ਨ ਯੁਕ੍ਤਤਮਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਅਥਾਪ੍ਯ੍ ਏਤਦ੍ ਅਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ ਤਾਨ੍ ਅਰੋਗਿਣਃ ਦਾਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਨ੍ਤਿ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਨ੍ਯਥਾ ਸ਼ਾਪਮ੍ ਅਰ੍ਹਥ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਾਪਸ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹੋ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।
ਮਖੇ ऽਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੂਜ੍ਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਏਵਾਤ੍ਰ ਦੈਵਤਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਯਂ ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੀਨਾਂ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ
ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਅੱਗ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ, ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਸ ਏਵ ਦਾਤਾ ਭੋਕ੍ਤਾ ਚ ਹਰ੍ਤਾ ਕਰ੍ਤਾ ਚ ਹਵ੍ਯਵਾਟ੍
ਉਹੀ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ऋਤ੍ਵਿਜਃ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਪਿਰ੍ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮ੍ ਅਗ੍ਨਯੇ ਤਨ੍ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਗੱਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਯਥਰ੍ਤ੍ਵਿਜਸ੍ ਤਥਾ ਚਾਹਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਿਚਾਰਕਃ ਹਵ੍ਯਂ ਵਹਾਮਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭੋਕ੍ਤਾਰੋ ਰਕ੍ਸ਼ਕਾਸ਼੍ ਚ ਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਮੈਂ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਹਵਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਹ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਦੇਵਾਨ੍ ਆਹੂਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਹਵਿਰ੍ਭਾਗਾਨ੍ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਦਾਸ੍ਯੇ ऽਹਮ੍ ਏष ਦੋषੋ ਮੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯਾਹਿ ਸੁਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੱਦ ਕੇ, ਮੈਂ ਹਵਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਓ।
ਦੇਵਾਪਿਃ ਸ ਸੁਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਤ੍ਵਾ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਚਾਗ੍ਨਿਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ਾਪਂ ਚਾਪਿ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਦੇਵਾਪੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਗੱਲ, ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਆਹੂਤਾ ਵੈਦਿਕੈਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਸ਼੍ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਹਵਿਰ੍ਭਾਗਾਨ੍ ਨ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੇਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੱਦ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਹਵਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਭੋਗਾਂਗੇ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਦੋਜਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵੇਦਾਨੁਗਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਯਂ ਵੇਦੇਨ ਚੋਦਿਤਾਃ ਪਰਤਨ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਵੇਦੇਭ੍ਯਸ੍ ਤਨ੍ ਨਿਵੇਦਯ
ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਵੇਦ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਪਰਧੀਨ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਗੱਲ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ।
ਸ ਦੇਵਾਪਿਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵੇਦਾਨ੍ ਆਹੂਯ ਯਤ੍ਨਤਃ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵੇਦਾਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਪੁਰੋ ऽਭਵਨ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਾਪੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਤਨ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ; ਧਿਆਨ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੇਦ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ।
ਵੇਦਾਨ੍ ਉਵਾਚ ਦੇਵਾਪਿਰ੍ ਨਮਸ੍ਯ ਤੁ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਚਾਗ੍ਨਿਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵਵਾਕ੍ਯਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਗੱਲ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਪਰਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਵਯਂ ਤਾਤ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ ਅਸ਼ੇषਜਗਦਾਧਾਰੋ ਨਿਰਾਧਾਰੋ ਨਿਰਞ੍ਜਨਃ
ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹ hukam ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਆਧੀਨ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਅਟੱਲ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪ ਕਿਸੇ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯੈਕਸਦਨਂ ਨਿਧਾਨਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍ ਸ ਤੁ ਕਰ੍ਤਾ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਸ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਂਦਾ ਤੇ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ।
ਵਯਂ ਸ਼ਬ੍ਦਮਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਦਾਮੋ ਵਿਦ੍ਮ ਏਵ ਚ ਅਸ੍ਮਾਕਮ੍ ਏਤਤ੍ ਕृਤ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਵਦਾਮੋ ਯਤ੍ ਤੁ ਪृਚ੍ਛਸਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਬੋਲਦੇ ਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਦੱਸੀਏ।
ਕੇਨ ਨੀਤਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਤਦ੍ਬਲਂ ਤਥਾ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਕਿਂ ਤੁ ਨੋ ਨष੍ਟਾ ਏਤਜ੍ ਜਾਨੀਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਕਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਬਲ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ, ਜਾਂ ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ? ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਚ ਤਵ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਯਮ੍ ਆਰਾਧ੍ਯ ਚ ਯਤ੍ਰ ਚ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਤਚ੍ ਚ ਜਾਨੀਮੋ ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤਾਨ੍ ਪੁਰਃ
ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਸਮਰਥਾ ਕਿੰਨੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਸਕੇਂਗਾ।
ਏਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਵਦਦ੍ ਵੇਦਾਨ੍ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਸੁਚਿਰਂ ਹृਦਿ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਵੇਦਾ ਵਦਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਏਤਦ੍ ਏਵ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਯਥਾਰ੍ਥਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯੇ ਤਲਂ ਨੀਤਾਨ੍ ਅਲਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਵਃ
ਵੇਦਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਹੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਏ ਗਏ, ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਗੌਤਮੀਂ ਗਚ੍ਛ ਦੇਵਾਪੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤੁਹਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ੍ ਤਵਾਭੀष੍ਟਂ ਦਾਸ੍ਯਤ੍ਯ੍ ਏਵ ਕृਪਾਕਰਃ
ਹੇ ਦੇਵਾਪੀ, ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਤੇ ਜਾ, ਉੱਥੇ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰ। ਜਦ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ, ਦਇਆਲੂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ।
ਭਵੇਦ੍ ਦੇਵਃ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ੍ਤੁਤਃ ਸਤ੍ਯਂ ਮਹਾਮਤੇ ਆਰ੍ष੍ਟਿषੇਣਸ਼੍ ਚ ਨृਪਤਿਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਜਾਯਾ ਜਯਾ ਸਤੀ
ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼ਿਵ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਯਾ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ।
ਪਿਤਾ ਤਵਾਪ੍ਯ੍ ਉਪਮਨ੍ਯੁਸ੍ ਤਲੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਰੋਗਿਣਃ ਵਰਦਾਨਾਨ੍ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਿਥੁਂ ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍ ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਏਤਚ੍ ਛਕ੍ਯਂ ਨ ਚੇਤਰਤ੍
ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਉਪਮਨਯੂ ਵੀ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ। ਇਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ ਵੇਦਵਚਨਾਦ੍ ਬਾਲੋ ਦੇਵਾਪਿਰ੍ ਗੌਤਮੀਂ ਗਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृਤਕ੍ਸ਼ਣੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ ਤੁष੍ਟਾਵ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੇ, ਬੱਚਾ ਦੇਵਾਪੀ ਗੌਤਮੀ ਦਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਰੀਤਾਂ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਬਾਲੋ ऽਹਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਗੁਰੂਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਗੁਰੁਰ੍ ਮਮ ਨ ਮੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਤ੍ਸ੍ਤਵਨੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ਂਭੋ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੱਚਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਨਿਗਮਾ ਨ ਦੇਵਾ ਮੁਨਯੋ ਨ ਚ ਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਾਪਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠੋ ਯੋ ऽਸਿ ਸੋ ऽਸਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੇਨੂੰ ਨਾਂ ਵੇਦ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਨਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਨਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ। ਤੂੰ ਜੋ ਹੈਂ, ਉਹੀ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯੇ ऽਨਾਥਾ ਯੇ ਚ ਕृਪਣਾ ਯੇ ਦਰਿਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਰੋਗਿਣਃ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯੇ ਚ ਲੋਕੇ ਤਾਂਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਪਾਸਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਜੋ ਅਨਾਥ ਹਨ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਹਨ, ਜੋ ਗਰੀਬ ਤੇ ਬਿਮਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪਾਪੀ ਹਨ—ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ।
ਤਪਸਾ ਨਿਯਮੈਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੂਜਿਤਾਸ੍ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਃ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਫਲਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਜਗਤਾਂ ਪਤੇ
ਤਪ, ਨਿਯਮ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ, ਜੋ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੂੰ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਾਚਿਤਾਰਸ਼੍ ਚ ਦਾਤਾਰਸ੍ ਤੇਭ੍ਯੋ ਯਦ੍ ਯਨ੍ ਮਨੀषਿਤਮ੍ ਭਵਤੀਤਿ ਨ ਚਿਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਵਿਪਰ੍ਯਯਕਾਰਕਃ
ਜੋ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਬਦਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।