ਤਤ੍ਰੈषਾਂ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨੇਨ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰੀਣਨੇਨ ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਸੁਵਰ੍ਣਦਾਨੇਨ ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਥੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਨ੍ਯਾਸਾਦ੍ਯਪਹਰ੍ਤਾਰੋ ਰਤ੍ਨਾਪਹ੍ਨਵਕਾਰਕਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ ਚ ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ੋ ਨ ਵਰ੍ਧਤੇ
ਜੋ amanat ਚੁਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਤਨ ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀ।
ਦੋषਿਣਾਂ ਤੁ ਪਰੇਤਾਨਾਂ ਗਤਿਰ੍ ਏषਾ ਭਵੇਦ੍ ਇਤਿ ਸਂਤਤਿਰ੍ ਜਾਯਤਾਂ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਾ ਜੀਵਤਾਂ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵਨਾਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹੀ ਰਸਤਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੀਵਤਾਂ ਵਿਚ ਤੀਰਥ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸਂਗਮੇ ਦਿਤਿਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਅਨਾਦ੍ਯਪਾਰਮ੍ ਅਜਰਂ ਚਿਤ੍ਸਦਾਨਨ੍ਦਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸਿਦ੍ਹੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਦਿ ਰਹਿਤ, ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਕਦੇ ਨਾ ਮਰਣ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਦੇਵਰ੍षਿਸਿਦ੍ਧਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰਨਿषੇਵਿਤਮ੍ ਲਿਙ੍ਗਾਤ੍ਮਕਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯਮ੍ ਅਨਾਮਯਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿਦ੍ਹ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਯੋਗੀਸ਼ਵਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵੋਪਚਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਤਵ੍ਰਤਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਯਃ ਸ੍ਤੌਤਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਚ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿੱਤ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਯਤ ਨਾਲ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤੇ ਅਠਵੀਂ ਤਿਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਭੋਜਨਮ੍ ਯਃ ਕਰੋਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
—ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਕਲਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਅਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਵਾਪਿ ਸ੍ਤਵੀਤਿ ਮਾਮ੍ षਣ੍ਮਾਸਾਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਅਪਿ ਵਨ੍ਧ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਅਸ਼ਙ੍ਕਿਤਮ੍
ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਿਵਪੁਰੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬਾਂਝ ਔਰਤ ਵੀ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁਤ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦ੍ਯੈਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਪੁੱਤਰ-ਤੀਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਸਹ ਮੈਤ੍ਰ੍ਯੇਣ ਮਿਤ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਨਿष੍ਪਾਪਤ੍ਵੇਨ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਮਰੁਦਾਂ ਨਾਲ ਮਿਤਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਮਿਤਰ-ਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਾਪ ਰਹਿਤਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਕ੍ਰ-ਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਐਨ੍ਦ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਯਤ੍ਰ ਲੇਭੇ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕਮਲਾਭਿਧਮ੍ ਏਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਨਿ ਹਿ
ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਕਮਲਾ-ਤੀਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਤੀਰਥ ਸਭ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਯਥਾਗਤਮ੍ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਏਕਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
‘ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਵੇਗਾ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਿਆਪਕ ਹਨ।
ਯਮਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਦृष੍ਟਾਦृष੍ਟੇष੍ਟਦਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਯਮ-ਤੀਰਥ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਦਿਖੀਆਂ ਤੇ ਅਦਿੱਖੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤੇ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕਪੋਤੋ ਬਲਵਾਨ੍ ਅਭੂਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਬੂਤਰ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਹੇਤਿਨਾਮ੍ਨੀ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪੌਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਨੁਹ੍ਰਾਦੋ ਦੌਹਿਤ੍ਰੀ ਹੇਤਿਰ੍ ਏਵ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੇਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਪੰਛੀ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ ਮੌਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ-ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਹੇਤੀ ਉਸ ਦੀ ਨਾਤੀ।
ਕਾਲੇਨਾਥ ਤਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਬਭੂਵਿਰੇ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ ਚ ਬਲਵਾਨ੍ ਉਲੂਕੋ ਨਾਮ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਸ ਦਾ ਵੈਰੀ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਉਲੂਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਆਗ੍ਨੇਯਾਸ੍ ਤੇ ਬਲੋਤ੍ਕਟਾਃ ਤਯੋਸ਼੍ ਚ ਵੈਰਮ੍ ਅਭਵਦ੍ ਬਹੁਕਾਲਂ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨੋਃ
ਉਸ ਉਲੂਕਾ ਦੇ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਦੋਵਾਂ ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੈਰ ਸੀ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾ ਉਤ੍ਤਰੇ ਤੀਰੇ ਕਪੋਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੋ ऽਭਵਤ੍ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕੂਲ ਉਲੂਕੋ ਨਾਮ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਕਬੂਤਰ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਉਲੂਕਾ, ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਵਾਸਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪੌਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ ਤਯੋਸ਼੍ ਚ ਯੁਦ੍ਧਮ੍ ਅਭਵਦ੍ ਬਹੁਕਾਲਂ ਵਿਰੁਦ੍ਧਯੋਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਵਿਰੋਧ ਹੋਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪੌਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਵृਤਯੋਰ੍ ਬਲਿਨੋਰ੍ ਬਲਿਭਿਃ ਸਹ ਉਲੂਕੋ ਵਾ ਕਪੋਤੋ ਵਾ ਨੈਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਯਾਜਯੌ
ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਤਾਕਤਵਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਲੜਦੇ ਰਹੇ; ਨਾ ਉਲੂਕ ਜਿੱਤ ਸਕਿਆ, ਨਾ ਕਪੋਤ ਹਾਰਿਆ।
ਕਪੋਤੋ ਯਮਮ੍ ਆਰਾਧ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਪੈਤਾਮਹਂ ਤਥਾ ਯਾਮ੍ਯਮ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਯਾਥ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਧਿਕੋ ऽਭਵਤ੍
ਕਪੋਤ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਯਮ ਦਾ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਥੋਲੂਕੋ ऽਗ੍ਨਿਮ੍ ਆਰਾਧ੍ਯ ਬਲਵਾਨ੍ ਅਭਵਦ੍ ਭृਸ਼ਮ੍ ਵਰੈਰ੍ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਯੋਰ੍ ਯੁਦ੍ਧਮ੍ ਅਭਵਚ੍ ਚਾਤਿਭੀषਣਮ੍
ਉਲੂਕ ਨੇ ਵੀ ਅੱਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਗਿਆ; ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਉਮੜੀ ਹੋਈ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਗ੍ਨੇਯਮ੍ ਉਲੂਕੋ ऽਪਿ ਕਪੋਤਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਆਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ ਕਪੋਤੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਥ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਵੈ ਯਾਮ੍ਯਾਨ੍ ਆਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰਵੇ
ਉਥੇ ਉਲੂਕ ਨੇ ਅੱਗ ਦਾ ਅਸਤਰ ਕਪੋਤ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਤੇ ਕਪੋਤ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਪਾਸ਼ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਉਲੂਕਾਯਾਥ ਦਣ੍ਡਂ ਚ ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਅਵਾਸृਜਤ੍ ਪੁਨਸ੍ ਤਦ੍ ਅਭਵਦ੍ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪੁਰਾਡਿਬਕਯੋਰ੍ ਯਥਾ
ਉਲੂਕ ਲਈ ਫਿਰ ਦੰਡ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਪਾਸ਼ ਛੱਡੇ ਗਏ; ਮੁੜ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਂ ਤੇ ਬਗਲੇ ਵਿਚ ਹੋਈ ਸੀ।
ਹੇਤਿਃ ਕਪੋਤਕੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜ੍ਵਲਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮ੍ ਅਨ੍ਤਿਕੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਾ ਦੁਃਖਵਿਹ੍ਵਲਾ
ਹੇਤੀ, ਕਪੋਤ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਨੇ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਵੇष੍ਟ੍ਯਮਾਨਾਂਸ਼੍ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸਾ ਗਤ੍ਵਾ ਜ੍ਵਲਨਂ ਹੇਤਿਸ੍ ਤੁष੍ਟਾਵ ਵਿਵਿਧੋਕ੍ਤਿਭਿਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਹੇਤੀ ਅੱਗ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਰੂਪਂ ਨ ਦਾਨਂ ਨ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਯਸ੍ਯਾਤ੍ਮਭੂਤਂ ਚ ਪਦਾਰ੍ਥਜਾਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ ਹਵ੍ਯਾਨਿ ਚ ਯੇਨ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਾਹਾਪਤਿਂ ਯਜ੍ਞਭੁਜਂ ਨਮਸ੍ਯੇ
ਮੈਂ ਹਵਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਭੋਗੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ, ਨਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤੇ ਹਵੀਆਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਮੁਖਭੂਤਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਮ੍ ਹੋਤਾਰਂ ਚਾਪਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੂਤਮ੍ ਏਵ ਚ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹੈ, ਹਵੀਆਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਯਜਕ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੂਤ ਵੀ ਹੈ।
ਤਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਮਿ ਆਦਿਦੇਵਂ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍ ਅਨ੍ਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪ੍ਰਾਣਰੂਪੋ ਬਹਿਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਨਪ੍ਰਦੋ ਹਿ ਯਃ ਯੋ ਯਜ੍ਞਸਾਧਨਂ ਯਾਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਤਂ ਧਨਂਜਯਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮ ਦੇਵ, ਵਿਭਾਵਸੁ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਾਣ ਰੂਪ ਤੇ ਬਾਹਰ ਅਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ; ਜੋ ਯਜਨਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ।
ਅਮੋਘਮ੍ ਏਤਦ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮੇ ਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਕਪੋਤਕਿ ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਰਮਯੇਦ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਨ੍ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਅਸਤਰ, ਹੇ ਕਪੋਤ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ; ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ, ਇਹ ਅਸਤਰ ਕਿੱਥੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰੇ।