ਵਦੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰਾ ਦਿਤਿਰ੍ ਨਮ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਇਦਮ੍
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ 'ਬੋਲ' ਆਖਿਆ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਵਾਕ ਆਖਿਆ।
ਸਂਤਤਿਪ੍ਰਾਪਣਂ ਲੋਕੇ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਸੁਰਵਨ੍ਦਿਤ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਾਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ ਚੇਤ੍ ਕਿਂ ਨੁ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵੰਸ਼ ਮਿਲਣਾ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਾਂ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ?
ਸ ਚਾਪਿ ਗੁਣਵਾਞ੍ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਯਦਿ ਜਾਯਤੇ ਕਿਂ ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇਣ ਦੇਵੇਸ਼ ਪਾਰਮੇष੍ਠ੍ਯਪਦੇਨ ਵਾ
ਜੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਚੰਗਾ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ?
ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਅਪਿ ਭੂਤਾਨਾਮ੍ ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਫਲੈषਿਣਾਮ੍ ਗੁਣਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਅਭੀष੍ਟਾ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਆਪ੍ਲਵਨਾਦ੍ ਅਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸਮਨੁਗ੍ਰਹਃ
ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੇ ਫਲ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ।
ਮਹਾਪਾਪਫਲਂ ਚੇਦਂ ਯਦ੍ ਏਤਦ੍ ਅਨਪਤ੍ਯਤਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਯਾਪਿ ਵਨ੍ਧ੍ਯਤ੍ਵਂ ਯਦਿ ਜਾਯਤੇ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣਾ—ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਲਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ ਲਈ—ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਜੇ ਵੰਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਤਦ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਦ੍ਦੋषੋ ਨਾਸ਼ਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਫਲਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍ ਏਤਚ੍ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਪਰ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰਿਮਾਸਸ੍ਨਾਨਦਾਨਤਃ ਅਪੁਤ੍ਰਿਣੀ ਤ੍ਵ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਔਰਤ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਜੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ऋਤੁਸ੍ਨਾਤਾ ਤੁ ਯਾ ਕਾਚਿਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਾ ਸੁਤਾਂਲ੍ ਲਭੇਤ੍ ਤ੍ਰਿਮਾਸਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਯਾ ਤੁ ਗੁਰ੍ਵਿਣੀ ਭਕ੍ਤਿਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਇਹ
ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਰਜਸਵਲਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਅੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਫਲੈਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਤੌਤਿ ਮਾਂ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਉਹ ਫਲ ਸਮੇਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪਿਤृਦੋषੈਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨ ਲਭਨ੍ਤੇ ਦਿਤੇ ਸ਼ृਣੁ ਧਨਾਪਹਾਰਦੋषੈਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰੈषਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ ਪਰਾ
ਤੇ, ਦਿਤੀ, ਸੁਣ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਜਾਂ ਧਨ ਚੋਰੀ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਇੱਥੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈषਾਂ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨੇਨ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰੀਣਨੇਨ ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਸੁਵਰ੍ਣਦਾਨੇਨ ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਥੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਨ੍ਯਾਸਾਦ੍ਯਪਹਰ੍ਤਾਰੋ ਰਤ੍ਨਾਪਹ੍ਨਵਕਾਰਕਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ ਚ ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ੋ ਨ ਵਰ੍ਧਤੇ
ਜੋ amanat ਚੁਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਤਨ ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀ।
ਦੋषਿਣਾਂ ਤੁ ਪਰੇਤਾਨਾਂ ਗਤਿਰ੍ ਏषਾ ਭਵੇਦ੍ ਇਤਿ ਸਂਤਤਿਰ੍ ਜਾਯਤਾਂ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਾ ਜੀਵਤਾਂ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵਨਾਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹੀ ਰਸਤਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੀਵਤਾਂ ਵਿਚ ਤੀਰਥ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸਂਗਮੇ ਦਿਤਿਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਅਨਾਦ੍ਯਪਾਰਮ੍ ਅਜਰਂ ਚਿਤ੍ਸਦਾਨਨ੍ਦਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸਿਦ੍ਹੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਦਿ ਰਹਿਤ, ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਕਦੇ ਨਾ ਮਰਣ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਦੇਵਰ੍षਿਸਿਦ੍ਧਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰਨਿषੇਵਿਤਮ੍ ਲਿਙ੍ਗਾਤ੍ਮਕਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯਮ੍ ਅਨਾਮਯਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿਦ੍ਹ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਯੋਗੀਸ਼ਵਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵੋਪਚਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਤਵ੍ਰਤਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਯਃ ਸ੍ਤੌਤਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਚ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿੱਤ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਯਤ ਨਾਲ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤੇ ਅਠਵੀਂ ਤਿਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਭੋਜਨਮ੍ ਯਃ ਕਰੋਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
—ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਕਲਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਅਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਵਾਪਿ ਸ੍ਤਵੀਤਿ ਮਾਮ੍ षਣ੍ਮਾਸਾਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਅਪਿ ਵਨ੍ਧ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਅਸ਼ਙ੍ਕਿਤਮ੍
ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਿਵਪੁਰੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬਾਂਝ ਔਰਤ ਵੀ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁਤ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦ੍ਯੈਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਪੁੱਤਰ-ਤੀਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਸਹ ਮੈਤ੍ਰ੍ਯੇਣ ਮਿਤ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਨਿष੍ਪਾਪਤ੍ਵੇਨ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਮਰੁਦਾਂ ਨਾਲ ਮਿਤਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਮਿਤਰ-ਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਾਪ ਰਹਿਤਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਕ੍ਰ-ਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਐਨ੍ਦ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਯਤ੍ਰ ਲੇਭੇ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕਮਲਾਭਿਧਮ੍ ਏਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਨਿ ਹਿ
ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਕਮਲਾ-ਤੀਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਤੀਰਥ ਸਭ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਯਥਾਗਤਮ੍ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਏਕਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
‘ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਵੇਗਾ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਿਆਪਕ ਹਨ।
ਯਮਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਦृष੍ਟਾਦृष੍ਟੇष੍ਟਦਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਯਮ-ਤੀਰਥ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਦਿਖੀਆਂ ਤੇ ਅਦਿੱਖੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤੇ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕਪੋਤੋ ਬਲਵਾਨ੍ ਅਭੂਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਬੂਤਰ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਹੇਤਿਨਾਮ੍ਨੀ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪੌਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਨੁਹ੍ਰਾਦੋ ਦੌਹਿਤ੍ਰੀ ਹੇਤਿਰ੍ ਏਵ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੇਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਪੰਛੀ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ ਮੌਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ-ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਹੇਤੀ ਉਸ ਦੀ ਨਾਤੀ।
ਕਾਲੇਨਾਥ ਤਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਬਭੂਵਿਰੇ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ ਚ ਬਲਵਾਨ੍ ਉਲੂਕੋ ਨਾਮ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਸ ਦਾ ਵੈਰੀ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਉਲੂਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਆਗ੍ਨੇਯਾਸ੍ ਤੇ ਬਲੋਤ੍ਕਟਾਃ ਤਯੋਸ਼੍ ਚ ਵੈਰਮ੍ ਅਭਵਦ੍ ਬਹੁਕਾਲਂ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨੋਃ
ਉਸ ਉਲੂਕਾ ਦੇ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਦੋਵਾਂ ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੈਰ ਸੀ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾ ਉਤ੍ਤਰੇ ਤੀਰੇ ਕਪੋਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੋ ऽਭਵਤ੍ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕੂਲ ਉਲੂਕੋ ਨਾਮ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਕਬੂਤਰ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਉਲੂਕਾ, ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਵਾਸਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪੌਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ ਤਯੋਸ਼੍ ਚ ਯੁਦ੍ਧਮ੍ ਅਭਵਦ੍ ਬਹੁਕਾਲਂ ਵਿਰੁਦ੍ਧਯੋਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਵਿਰੋਧ ਹੋਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪੌਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਵृਤਯੋਰ੍ ਬਲਿਨੋਰ੍ ਬਲਿਭਿਃ ਸਹ ਉਲੂਕੋ ਵਾ ਕਪੋਤੋ ਵਾ ਨੈਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਯਾਜਯੌ
ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਤਾਕਤਵਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਲੜਦੇ ਰਹੇ; ਨਾ ਉਲੂਕ ਜਿੱਤ ਸਕਿਆ, ਨਾ ਕਪੋਤ ਹਾਰਿਆ।