ਘੋਰਸਂਸਾਰਕਾਨ੍ਤਾਰਸਂਚਾਰੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਚੇਤਸਾਮ੍ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਂ ਕृਪਾਸਿਨ੍ਧੋ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ਿਵ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।
ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਤੁਵਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ऽਭੂਦ੍ ਵृषਧ੍ਵਜਃ ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਤਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੂੰ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਕਸ਼੍ਯਪੋ ऽਪਿ ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਨੀਤਵਦ੍ ਇਦਂ ਵਚਃ ਸ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਥ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਵੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਆਖੀਆਂ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ।
ਸ਼ਾਪਂ ਨਾਸ਼ਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਅਮਿਤ੍ਰਤਾਮ੍ ਪਾਪਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਤਥੈਵ ਚ ਤਤੋ ਵृषਾਕਪਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਦਿਤਿਂ ਚਾਗਸ੍ਤ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਚ
ਸ਼ਾਪ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਵੈਰ, ਸ਼ਕਰ ਲਈ ਪਾਪ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਣ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ ਨੇ ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਵੀ ਆਖਿਆ।
ਮਰੁਤੋ ਯੇ ਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਚ੍ ਚੈਕਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵੇਯੁਃ ਸੁਭਗਾ ਭਵੇਯੁਰ੍ ਯਜ੍ਞਭਾਗਿਨਃ
ਮਰੁਤ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ — ਪੰਜਾਹ, ਇੱਕ ਛੱਡ ਕੇ — ਸਭ ਸੁਭਾਗੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤਯੇਯੁਰ੍ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਹਵਿਰ੍ਭਾਗੋ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਮਖੇ ਭਵੇਤ੍ ਆਦੌ ਤੁ ਮਰੁਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਭਵੇਯੁਰ੍ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਯਜਨ ਵਿਚ ਹਵਿ ਦਾ ਭਾਗ ਹੋਵੇ, ਮਰੁਤ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਥੇ ਹੋਣ — ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਸਹਿਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਨ ਜਯੇਯੁਃ ਕਦਾਚਨ ਜੇਤਾ ਭਵੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਸੁਖਂ ਤਿष੍ਠ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ
ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰੇ ਨਾ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵੱਸ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਯੇ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ ਅਨਯਾਦ੍ ਭ੍ਰਾਤृਘਾਤਨਮ੍ ਵਂਸ਼ਚ੍ਛੇਦੋ ਵਿਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇषਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਅੱਜ ਤੋਂ ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਭਰਾਤਾ-ਘਾਤ ਕਰਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਤੇ ਬਿਪਤਾ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਮ੍ ऋषਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਹ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਵੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਬਾਤ ਆਖੀ।
ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਚ ਕੋਪਂ ਚ ਸ਼ਚੀਭਰ੍ਤਰਿ ਵੈ ਮੁਨੇ ਸ਼ਮਂ ਵ੍ਰਜ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਮਰੁਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਮਰਾ ਭਵਨ੍
ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਚ ਆ। ਮਰੁਤ ਅਬ ਅਮਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਦਿਤਿਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਵृषਭਧ੍ਵਜਃ
ਸ਼ਿਵ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ, ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਬਾਤ ਆਖੀ।
ਏਕੋ ਭੂਯਾਨ੍ ਮਮ ਸੁਤਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਣ੍ਡਿਤਃ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤੀ ਤ੍ਵਂ ਤਪਸੇ ਨਿਯਤਾਭਵਃ
ਤੂੰ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, 'ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਹੀ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਵੇ,' ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਦ੍ ਏਤਤ੍ ਸਫਲਂ ਤੇ ऽਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਹੁਗੁਣਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਅਭਵਨ੍ ਬਲਿਨਃ ਸ਼ੂਰਾਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ ਜਹਿ ਮਨੋਰੁਜਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ ਅਪਿ ਵਰਾਨ੍ ਸੁਭ੍ਰੂਰ੍ ਯਾਚਸ੍ਵ ਗਤਸਂਭ੍ਰਮਾ
ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਮਿਹਨਤ ਫਲ ਲੈ ਆਈ—ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਚੰਗੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਵਰ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਮੰਗ ਲੈ, ਸੁੰਦਰ ਭ੍ਰੂ ਵਾਲੀ।
ਤਦ੍ ਏਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸਾ ਦਿਤਿਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾ ਨਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੁਂ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਵਾਕ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਵਾਕਿਆ ਆਖਿਆ।
ਲੋਕੇ ਯਦ੍ ਏਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਯਤ੍ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਪੁਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੁ ਤਨ੍ ਮਾਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੁਰਪੂਜਿਤ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ, ਦੇਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਮਾਂ ਲਈ ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਰੂਪਸਂਪਤ੍ਤਿਸ਼ੌਰ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਵਾਨ੍ ਭਵੇਤ੍ ਏਕੋ ऽਪਿ ਤਨਯਃ ਕਿਂਤੁ ਬਹਵਸ਼੍ ਚੇਤ੍ ਕਿਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਕਾਫੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਜੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹੋਣ, ਕੀ ਕਹਿਣਾ।
ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ ਚ ਜੇਤਾਰੋ ਬਲਿਨੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸਤ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਪੱਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਜੇਤੂ ਬਣਨਗੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਭਰਾ, ਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ ਚ ਗਙ੍ਗਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵ ਪ੍ਰਸਾਦਸ੍ ਤੇ ਤਚ੍ ਛੁਭਂ ਕੋ ऽਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅਗਸਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ, ਓਹਦੇ ਚੰਗੇ ਹੋਣ 'ਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕृਤਾਰ੍ਥਾਹਂ ਤਥਾਪਿ ਤ੍ਵਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਦੇਵ ਵਚਨਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਚ ਜਗਦ੍ਧਿਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਸੁਣ, ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰ।
ਵਦੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰਾ ਦਿਤਿਰ੍ ਨਮ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਇਦਮ੍
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ 'ਬੋਲ' ਆਖਿਆ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਵਾਕ ਆਖਿਆ।
ਸਂਤਤਿਪ੍ਰਾਪਣਂ ਲੋਕੇ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਸੁਰਵਨ੍ਦਿਤ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਾਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ ਚੇਤ੍ ਕਿਂ ਨੁ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵੰਸ਼ ਮਿਲਣਾ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਾਂ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ?
ਸ ਚਾਪਿ ਗੁਣਵਾਞ੍ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਯਦਿ ਜਾਯਤੇ ਕਿਂ ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇਣ ਦੇਵੇਸ਼ ਪਾਰਮੇष੍ਠ੍ਯਪਦੇਨ ਵਾ
ਜੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਚੰਗਾ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ?
ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਅਪਿ ਭੂਤਾਨਾਮ੍ ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਫਲੈषਿਣਾਮ੍ ਗੁਣਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਅਭੀष੍ਟਾ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਆਪ੍ਲਵਨਾਦ੍ ਅਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸਮਨੁਗ੍ਰਹਃ
ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੇ ਫਲ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ।
ਮਹਾਪਾਪਫਲਂ ਚੇਦਂ ਯਦ੍ ਏਤਦ੍ ਅਨਪਤ੍ਯਤਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਾ ਪੁਰੁषਸ੍ਯਾਪਿ ਵਨ੍ਧ੍ਯਤ੍ਵਂ ਯਦਿ ਜਾਯਤੇ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣਾ—ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਲਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ ਲਈ—ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਜੇ ਵੰਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਤਦ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਦ੍ਦੋषੋ ਨਾਸ਼ਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਫਲਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍ ਏਤਚ੍ ਚ ਯਃ ਪਠੇਤ੍
ਪਰ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰਿਮਾਸਸ੍ਨਾਨਦਾਨਤਃ ਅਪੁਤ੍ਰਿਣੀ ਤ੍ਵ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਔਰਤ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਜੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ऋਤੁਸ੍ਨਾਤਾ ਤੁ ਯਾ ਕਾਚਿਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤਾ ਸੁਤਾਂਲ੍ ਲਭੇਤ੍ ਤ੍ਰਿਮਾਸਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਯਾ ਤੁ ਗੁਰ੍ਵਿਣੀ ਭਕ੍ਤਿਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਇਹ
ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਰਜਸਵਲਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਅੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਫਲੈਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਤੌਤਿ ਮਾਂ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਉਹ ਫਲ ਸਮੇਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪਿਤृਦੋषੈਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨ ਲਭਨ੍ਤੇ ਦਿਤੇ ਸ਼ृਣੁ ਧਨਾਪਹਾਰਦੋषੈਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰੈषਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ ਪਰਾ
ਤੇ, ਦਿਤੀ, ਸੁਣ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਜਾਂ ਧਨ ਚੋਰੀ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਇੱਥੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।