ਸਾਪਿ ਤਂ ਗਰ੍ਭਸਂਸ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਾਪੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਰੁषਾ ਦਿਤਿਃ
ਦਿਤੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਪੌਰੁषਂ ਕृਤਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ ਛਾਪੋ ऽਯਂ ਭਵਿਤਾ ਤਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪਰਿਭਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਭ੍ਰਸ਼੍ਯਸੇ ਹਰੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗਾ। ਹੇ ਹਰੀ, ਔਰਤਾਂ ਕੋਲੋਂ ਤੂੰ ਉਪਹਾਸ ਸਹਿ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਵੀ ਗਵਾ ਬੈਠੇਂ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ ਚ ਵ੍ਯਥਿਤੋ ऽਗਸ੍ਤ੍ਯਾਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ਗਰ੍ਭਾਨ੍ਤਰਗਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭੀਤਵਤ੍
ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪ, ਜੋ ਅਗਸਤ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ ਚਿੰਤਤ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ। ਗਰਭ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਇੰਦਰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਾਚ੍ ਚ ਦਿਤੇਸ਼੍ ਚੈਵ ਬਿਭੇਮਿ ਕ੍ਰਮਿਤੁਂ ਬਹਿਃ
ਮੈਂ ਅਗਸਤ ਤੇ ਦਿਤੀ ਦੋਹਾਂ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਡਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਕਰ੍ਮ ਚ ਤਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਰ੍ਭਾਨ੍ਤਃਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ ਏਵ ਚ ਦਿਤਿਸ਼ਾਪਮ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਸੌ ਦੁਃਖਿਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਆ ਗਿਆ। ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਲਈ ਹੋ ਰਹੀ ਰਸਮ ਤੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਅਗਸਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੈਤਤ੍ ਪਾਪਂ ਕਿਂ ਕृਤਵਾਨ੍ ਅਸਿ ਨ ਨਿਰ੍ਮਲਕੁਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਨਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪਾਤਕੇ
ਬਾਹਰ ਆ ਜਾ ਇੰਦਰ, ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਕਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਸ ਨਿਰ੍ਗਤੋ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਃ ਸਵ੍ਰੀਡੋ ऽਧੋਮੁਖੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਏਵ ਵਦਤਿ ਸਦਸਚ੍ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਨृਣਾਮ੍
ਵਜਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਆਪ ਹੀ ਦੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਤੇ ਝੂਠੇ ਕੰਮ ਕੀ ਹਨ।
ਯਦ੍ ਉਕ੍ਤਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤਾਹਮ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਭਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਤੋ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕਂ ਪ੍ਰਾਯਾਲ੍ ਲੋਕਪਾਲੈਃ ਸ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਤਮ੍ ਅਥੋਵਾਚ ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮਾਂ ਸੁਰੈਃ
ਫਿਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਸੁਰਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਦਿਤਿਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਵੈ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਵਿਸ਼ਾਪਤਾਮ੍ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹ ਮਿਤ੍ਰਤਾਮ੍
ਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਲੱਗੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਤੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹੋਵੇ।
ਤੇषਾਮ੍ ਆਰੋਗ੍ਯਤਾਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਚੀਭਰ੍ਤੁਰ੍ ਅਦੋषਤਾਮ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਦਤ੍ਤਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਪਤ੍ਵਮ੍ ਅਪਿ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਆਵੇ, ਤੇ ਅਗਸਤ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇ।
ਤਤੋ ऽਹਮ੍ ਅਬ੍ਰਵਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤ੍ਵਂ ਵਸੁਭਿਰ੍ ਲੋਕਪਾਲਕੈਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪ, ਤੂੰ ਵਸੂਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ—'
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗੌਤਮੀਂ ਯਾਹਿ ਮਾਨਦ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਸ੍ਤੁਹਿ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਜਾ, ਹੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰ।
ਤਤਃ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵੇਦ੍ ਇਤਿ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮਾਸੌ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਗੌਤਮੀਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਭਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। 'ਇਉਂ ਹੀ ਹੋਵੇ' ਆਖ ਕੇ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੌਤਮੀ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਦੇਵੇਸ਼ਮ੍ ਏਭਿਰ੍ ਏਵ ਪਦਕ੍ਰਮੈਃ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਪਨੋਦਾਯ ਦ੍ਵਯਮ੍ ਏਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਗੌਤਮੀ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਨਦੀ ਸ਼ਿਵੋ ਵਾ ਕਰੁਣਾਕਰਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪਦਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ। ਦੋ ਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਚਾਰੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ: ਗੌਤਮੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ।
ਪਾਹਿ ਸ਼ਂਕਰ ਦੇਵੇਸ਼ ਪਾਹਿ ਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤ ਪਾਹਿ ਪਾਵਨ ਵਾਗੀਸ਼ ਪਾਹਿ ਪਨ੍ਨਗਭੂषਣ
ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਪੂਜਿਆ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਾਹਿ ਧਰ੍ਮ ਵृषਾਰੂਢ ਪਾਹਿ ਵੇਦਤ੍ਰਯੇਕ੍ਸ਼ਣ ਪਾਹਿ ਗੋਧਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼ ਪਾਹਿ ਸ਼ਰ੍ਵ ਗਜਾਮ੍ਬਰ
ਹੇ ਧਰਮ, ਬਲਦ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਸ਼ਰਵ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਾਹਿ ਤ੍ਰਿਪੁਰਹਨ੍ ਨਾਥ ਪਾਹਿ ਸੋਮਾਰ੍ਧਭੂषਣ ਪਾਹਿ ਯਜ੍ਞੇਸ਼ ਸੋਮੇਸ਼ ਪਾਹ੍ਯ੍ ਅਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਯਕ
ਹੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਅਰਧ ਚੰਦ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਮਨਚਾਹੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਾਹਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਨਿਲਯ ਪਾਹਿ ਮਙ੍ਗਲਦਾਯਕ ਪਾਹਿ ਪ੍ਰਭਵ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪਾਹਿ ਪਾਲਕ ਵਾਸਵ
ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਵਾਸਵ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਾਹਿ ਭਾਸ੍ਕਰ ਵਿਤ੍ਤੇਸ਼ ਪਾਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਮਸ੍ਕृਤ ਪਾਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ ਪਾਹਿ ਪੂਰ੍ਣ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਪੂਰਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਘੋਰਸਂਸਾਰਕਾਨ੍ਤਾਰਸਂਚਾਰੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਚੇਤਸਾਮ੍ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਂ ਕृਪਾਸਿਨ੍ਧੋ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ਿਵ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।
ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਤੁਵਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ऽਭੂਦ੍ ਵृषਧ੍ਵਜਃ ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਤਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੂੰ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਕਸ਼੍ਯਪੋ ऽਪਿ ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਨੀਤਵਦ੍ ਇਦਂ ਵਚਃ ਸ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਥ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਵੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਆਖੀਆਂ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ।
ਸ਼ਾਪਂ ਨਾਸ਼ਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਅਮਿਤ੍ਰਤਾਮ੍ ਪਾਪਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਤਥੈਵ ਚ ਤਤੋ ਵृषਾਕਪਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਦਿਤਿਂ ਚਾਗਸ੍ਤ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਚ
ਸ਼ਾਪ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਵੈਰ, ਸ਼ਕਰ ਲਈ ਪਾਪ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਣ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ ਨੇ ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਵੀ ਆਖਿਆ।
ਮਰੁਤੋ ਯੇ ਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਚ੍ ਚੈਕਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵੇਯੁਃ ਸੁਭਗਾ ਭਵੇਯੁਰ੍ ਯਜ੍ਞਭਾਗਿਨਃ
ਮਰੁਤ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ — ਪੰਜਾਹ, ਇੱਕ ਛੱਡ ਕੇ — ਸਭ ਸੁਭਾਗੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤਯੇਯੁਰ੍ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਹਵਿਰ੍ਭਾਗੋ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਮਖੇ ਭਵੇਤ੍ ਆਦੌ ਤੁ ਮਰੁਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਭਵੇਯੁਰ੍ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਯਜਨ ਵਿਚ ਹਵਿ ਦਾ ਭਾਗ ਹੋਵੇ, ਮਰੁਤ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਥੇ ਹੋਣ — ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਸਹਿਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਨ ਜਯੇਯੁਃ ਕਦਾਚਨ ਜੇਤਾ ਭਵੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਸੁਖਂ ਤਿष੍ਠ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ
ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰੇ ਨਾ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵੱਸ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਯੇ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ ਅਨਯਾਦ੍ ਭ੍ਰਾਤृਘਾਤਨਮ੍ ਵਂਸ਼ਚ੍ਛੇਦੋ ਵਿਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇषਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਅੱਜ ਤੋਂ ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਭਰਾਤਾ-ਘਾਤ ਕਰਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਤੇ ਬਿਪਤਾ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਮ੍ ऋषਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਹ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਵੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਬਾਤ ਆਖੀ।