ਨ ਮਮਾਰ ਤਤੋ ਦੁਃਖਾਦ੍ ਆਹੁਸ੍ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਵਯਮ੍ ਪੁਨਸ਼੍ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਤਾਨ੍ ਖਣ੍ਡਾਨ੍ ਮਾ ਵਧੀਰ੍ ਇਤਿ ਚਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਰਿਆ; ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹਾਂ।' ਇੰਦਰ ਨੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ, ਉਹ ਆਖਦੇ ਰਹੇ, 'ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ।'
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਨ੍ ਮਾਤृਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾਨ੍ ਨਿਜਭ੍ਰਾਤॄਞ੍ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਦ੍ਵੇषਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਬੁਦ੍ਧੀਨਾਂ ਨ ਚਿਤ੍ਤੇ ਕਰੁਣਾਕਣਃ
ਇੰਦਰ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਵੈਰ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣਿਆਂ ਭਰਾਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪਏ ਸਨ, ਇਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਏਵਂ ਤੁ ਖਣ੍ਡਿਤਂ ਖਣ੍ਡਂ ਹਸ੍ਤਪਾਦਾਦਿਜੀਵਵਤ੍ ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਂ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤ ਸੁਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰਭ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਹਰ ਟੁਕੜਾ ਹੱਥ ਪੈਰ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ; ਇਹ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ।
ਏਕਵਦ੍ ਬਹੁਰੂਪਾਣਿ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ ਰੁਦਨ੍ਤਿ ਬਹੁਰੂਪਾਣਿ ਮਾ ਰੁਤੇਤ੍ਯ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਧਰਿਃ
ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਗਰਭ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਕੇ, ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ; ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਰੋਓ ਨਾ।'
ਤਤਸ੍ ਤੇ ਮਰੁਤੋ ਜਾਤਾ ਬਲਵਨ੍ਤੋ ਮਹੌਜਸਃ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾ ਏਵ ਤੇ ऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮ੍ ਊਚੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਗਤਭ੍ਰਮਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਰੁਤ ਜੰਮ ਪਏ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਗਰਭ ਵਿਚ ਹੀ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਆਖਦੇ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਮਾਤਾ ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਅਸ੍ਮਤ੍ਪਿਤਾ ਤਵ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਖ੍ਯਂ ਤੇ ਬਹੁ ਮਨ੍ਯਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸਾਡੇ ਵੀ ਪਿਤਾ ਹਨ ਤੇ ਤੇਰੇ ਵੀ ਭਰਾ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਾਣਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਉਪਰਿ ਸਸ੍ਨੇਹਂ ਮਨਸ੍ ਤੇ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਮੁਨੇ ਨ ਯਤ੍ ਕਰੋਤਿ ਸ਼੍ਵਪਚਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਧृਕ੍
ਹੇ ਮুনি, ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸਾਡੇ ਵਲ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਤਾ ਇੰਦਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ऽਗਾਤ੍ ਸਸਂਭ੍ਰਮਃ ਦਿਤਿਂ ਸਂਬੋਧਯਾਮ੍ ਆਸ ਵ੍ਯਥਿਤਾਂ ਗਰ੍ਭਵੇਦਨਾਤ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਗਸਤ ਮੂੜ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠ ਗਿਆ ਤੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼ਚੀਕਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਸ਼ਪਤ੍ ਕੁਪਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਥੇ ਅਗਸਤ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਰਿਪਵਃ ਪृष੍ਠਂ ਪਸ਼੍ਯੇਯੁਸ੍ ਤੇ ਸਦਾ ਹਰੇ ਜੀਵਤਾਮ੍ ਏਵ ਮਰਣਮ੍ ਏਤਦ੍ ਏਵ ਹਿ ਮਾਨਿਨਾਮ੍ ਪृष੍ਠਂ ਪਲਾਯਮਾਨਾਨਾਂ ਯਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਹਿਤਾ ਰਣੇ
ਹੇ ਹਰੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਪਿੱਠ ਵੇਖਣ। ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਲਈ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਮੌਤ ਆ ਜਾਵੇ—ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵੇਖ ਲੈਣ।
ਸਾਪਿ ਤਂ ਗਰ੍ਭਸਂਸ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਾਪੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਰੁषਾ ਦਿਤਿਃ
ਦਿਤੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਪੌਰੁषਂ ਕृਤਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ ਛਾਪੋ ऽਯਂ ਭਵਿਤਾ ਤਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪਰਿਭਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਭ੍ਰਸ਼੍ਯਸੇ ਹਰੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗਾ। ਹੇ ਹਰੀ, ਔਰਤਾਂ ਕੋਲੋਂ ਤੂੰ ਉਪਹਾਸ ਸਹਿ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਵੀ ਗਵਾ ਬੈਠੇਂ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ ਚ ਵ੍ਯਥਿਤੋ ऽਗਸ੍ਤ੍ਯਾਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ਗਰ੍ਭਾਨ੍ਤਰਗਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭੀਤਵਤ੍
ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪ, ਜੋ ਅਗਸਤ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ ਚਿੰਤਤ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ। ਗਰਭ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਇੰਦਰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਾਚ੍ ਚ ਦਿਤੇਸ਼੍ ਚੈਵ ਬਿਭੇਮਿ ਕ੍ਰਮਿਤੁਂ ਬਹਿਃ
ਮੈਂ ਅਗਸਤ ਤੇ ਦਿਤੀ ਦੋਹਾਂ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਡਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਕਰ੍ਮ ਚ ਤਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਰ੍ਭਾਨ੍ਤਃਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ ਏਵ ਚ ਦਿਤਿਸ਼ਾਪਮ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਸੌ ਦੁਃਖਿਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਆ ਗਿਆ। ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਲਈ ਹੋ ਰਹੀ ਰਸਮ ਤੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਅਗਸਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰੈਤਤ੍ ਪਾਪਂ ਕਿਂ ਕृਤਵਾਨ੍ ਅਸਿ ਨ ਨਿਰ੍ਮਲਕੁਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਨਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪਾਤਕੇ
ਬਾਹਰ ਆ ਜਾ ਇੰਦਰ, ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਕਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਸ ਨਿਰ੍ਗਤੋ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਃ ਸਵ੍ਰੀਡੋ ऽਧੋਮੁਖੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਏਵ ਵਦਤਿ ਸਦਸਚ੍ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਨृਣਾਮ੍
ਵਜਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਆਪ ਹੀ ਦੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਤੇ ਝੂਠੇ ਕੰਮ ਕੀ ਹਨ।
ਯਦ੍ ਉਕ੍ਤਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤਾਹਮ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਭਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਤੋ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕਂ ਪ੍ਰਾਯਾਲ੍ ਲੋਕਪਾਲੈਃ ਸ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਤਮ੍ ਅਥੋਵਾਚ ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮਾਂ ਸੁਰੈਃ
ਫਿਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਸੁਰਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਦਿਤਿਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਵੈ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਵਿਸ਼ਾਪਤਾਮ੍ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹ ਮਿਤ੍ਰਤਾਮ੍
ਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਲੱਗੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਤੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹੋਵੇ।
ਤੇषਾਮ੍ ਆਰੋਗ੍ਯਤਾਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਚੀਭਰ੍ਤੁਰ੍ ਅਦੋषਤਾਮ੍ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਦਤ੍ਤਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਪਤ੍ਵਮ੍ ਅਪਿ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਆਵੇ, ਤੇ ਅਗਸਤ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇ।
ਤਤੋ ऽਹਮ੍ ਅਬ੍ਰਵਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤ੍ਵਂ ਵਸੁਭਿਰ੍ ਲੋਕਪਾਲਕੈਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਸ਼੍ਯਪ, ਤੂੰ ਵਸੂਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ—'
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗੌਤਮੀਂ ਯਾਹਿ ਮਾਨਦ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਸ੍ਤੁਹਿ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਜਾ, ਹੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰ।
ਤਤਃ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵੇਦ੍ ਇਤਿ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮਾਸੌ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਗੌਤਮੀਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਭਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। 'ਇਉਂ ਹੀ ਹੋਵੇ' ਆਖ ਕੇ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੌਤਮੀ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਦੇਵੇਸ਼ਮ੍ ਏਭਿਰ੍ ਏਵ ਪਦਕ੍ਰਮੈਃ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਾਪਨੋਦਾਯ ਦ੍ਵਯਮ੍ ਏਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਗੌਤਮੀ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਨਦੀ ਸ਼ਿਵੋ ਵਾ ਕਰੁਣਾਕਰਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪਦਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ। ਦੋ ਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਚਾਰੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ: ਗੌਤਮੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ।
ਪਾਹਿ ਸ਼ਂਕਰ ਦੇਵੇਸ਼ ਪਾਹਿ ਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤ ਪਾਹਿ ਪਾਵਨ ਵਾਗੀਸ਼ ਪਾਹਿ ਪਨ੍ਨਗਭੂषਣ
ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਪੂਜਿਆ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਾਹਿ ਧਰ੍ਮ ਵृषਾਰੂਢ ਪਾਹਿ ਵੇਦਤ੍ਰਯੇਕ੍ਸ਼ਣ ਪਾਹਿ ਗੋਧਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼ ਪਾਹਿ ਸ਼ਰ੍ਵ ਗਜਾਮ੍ਬਰ
ਹੇ ਧਰਮ, ਬਲਦ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਸ਼ਰਵ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਾਹਿ ਤ੍ਰਿਪੁਰਹਨ੍ ਨਾਥ ਪਾਹਿ ਸੋਮਾਰ੍ਧਭੂषਣ ਪਾਹਿ ਯਜ੍ਞੇਸ਼ ਸੋਮੇਸ਼ ਪਾਹ੍ਯ੍ ਅਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਯਕ
ਹੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਅਰਧ ਚੰਦ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਮਨਚਾਹੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਾਹਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਨਿਲਯ ਪਾਹਿ ਮਙ੍ਗਲਦਾਯਕ ਪਾਹਿ ਪ੍ਰਭਵ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪਾਹਿ ਪਾਲਕ ਵਾਸਵ
ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਵਾਸਵ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਾਹਿ ਭਾਸ੍ਕਰ ਵਿਤ੍ਤੇਸ਼ ਪਾਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਮਸ੍ਕृਤ ਪਾਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ ਪਾਹਿ ਪੂਰ੍ਣ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਪੂਰਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।