ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਂਭੁਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੁਰਾਣਂ ਨਮਾਮਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਮ੍ ਅਪਾਰਭਾਵਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਸ਼ੰਭੂ, ਪੁਰਾਣਾ ਮਨੁੱਖ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਰਵਜਣ, ਅਸੀਮ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸ਼ਿਰਸ ਨਾਲ ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਦੇਵਂ ਪਰਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਂ ਤਮ੍ ਉਮਾਪਤਿਂ ਲੋਕਗੁਰੁਂ ਨਮਾਮਿ ਨਮਾਮਿ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਵਿਦਾਰਣਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਰੋਗਾਪਹਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਪਰਮ, ਅਟੱਲ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਗਰੀਬੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਕਲ੍ਯਾਣਮ੍ ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਰੂਪਂ ਨਮਾਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵੋਦ੍ਭਵਬੀਜਰੂਪਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਥਿਤਿਕਾਰਣਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਸਂਹਾਰਕਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ, ਅਚਿੰਤ ਰੂਪ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੀਜ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਕਾਰਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਗੌਰੀਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਰਂ ਤਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਚਿਦ੍ਰੂਪਮ੍ ਅਮੇਯਭਾਵਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਂ ਤਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਅਟੱਲ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਿਤ, ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਮੈਂ ਚਿੱਤ ਰੂਪ, ਅਗਣਿਤ ਭਾਵ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਰਸ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਕਰਂ ਭਵਸ੍ਯ ਭਯਂਕਰਂ ਵਾਪਿ ਸਦਾ ਨਮਾਮਿ ਨਮਾਮਿ ਦਾਤਾਰਮ੍ ਅਭੀਪ੍ਸਿਤਾਨਾਂ ਨਮਾਮਿ ਸੋਮੇਸ਼ਮ੍ ਉਮੇਸ਼ਮ੍ ਆਦੌ
ਮੈਂ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਵ ਦਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਦੇ ਪਤੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਵੇਦਤ੍ਰਯਲੋਚਨਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਮੂਰ੍ਤਿਤ੍ਰਯਵਰ੍ਜਿਤਂ ਤਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਦਸਦ੍ਵ੍ਯਤੀਤਂ ਨਮਾਮਿ ਤਂ ਪਾਪਹਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਅੱਖ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਤ-ਅਸਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਹਿਤੇ ਰਤਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਰੂਪਾਣਿ ਬਹੂਨਿ ਧਤ੍ਤੇ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਗੋਪ੍ਤਾ ਸਦਸਤ੍ਪ੍ਰਣੇਤਾ ਨਮਾਮਿ ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਪਤਿਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੋ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਤ ਅਤੇ ਅਸਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਜ੍ਞੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਂ ਤਥਾ ਗਤਿਂ ਲੋਕਸਦਾਸ਼ਿਵੋ ਯਃ ਆਰਾਧਿਤੋ ਯਸ਼੍ ਚ ਦਦਾਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਨਮਾਮਿ ਦਾਨਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਇष੍ਟਦੇਵਮ੍
ਮੈਂ ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਆਦਰਸ਼ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਉਮਾਪਤਿਂ ਤਂ ਵਿਜਯਂ ਨਮਾਮਿ ਨਮਾਮਿ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਨਨ੍ਦਿਨਾਥਂ ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਿਯਂ ਤਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਉਮਾਪਤੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੰਦਿਨਾਥ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਦੇਵਂ ਭਵਦੁਃਖਸ਼ੋਕ ਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਧਰਂ ਨਮਾਮਿ ਨਮਾਮਿ ਗਙ੍ਗਾਧਰਮ੍ ਈਸ਼ਮ੍ ਈਡ੍ਯਮ੍ ਉਮਾਧਵਂ ਦੇਵਵਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਭਵ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਮਾਪਤੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮ੍ਯ੍ ਅਜਾਦੀਸ਼ਪੁਰਂਦਰਾਦਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਰ੍ ਅਰ੍ਚਿਤਪਾਦਪਦ੍ਮਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਦੇਵੀਮੁਖਵਾਦਨਾਨਾਮ੍ ਈਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਰਿਤਯਂ ਯ ਐਚ੍ਛਤ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਕਵਲ ਪੈਰ ਇੰਦਰ, ਅਜਾ ਦੀ ਨਗਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤ ਵੰਦਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਅਟੱਲ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੈਰ੍ ਗਨ੍ਧਸੁਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ ਵਿਚਿਤ੍ਰਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਅਨ੍ਨਪ੍ਰਕਾਰੈਃ ਸਕਲੋਪਚਾਰੈਃ ਸਂਪੂਜਿਤਂ ਸੋਮਮ੍ ਅਹਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਲੇਪ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ, ਮੰਤਰਾਂ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਆਹ ਰਾਮਂ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍ ਵਰਾਨ੍ ਵृਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਚੁਣ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।' ਰਾਮ ਨੇ ਵृषਧਵਜ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਣ।
ਯੇषਾਂ ਚ ਪਿਤਰਃ ਸ਼ਂਭੋ ਪਤਿਤਾ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵੇ ਤੇषਾਂ ਪਿਣ੍ਡਾਦਿਦਾਨੇਨ ਪੂਤਾ ਯਾਨ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਆਦਿ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਿਕਂ ਤ੍ਵ੍ ਅਘਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ ਸਦ੍ਯੋ ਨਾਸ਼ਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਹੋਏ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਯੇ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਸ਼ਂਭੋ ਦਦਤ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਥਿਭ੍ਯ ਅਣ੍ਵ੍ ਅਪਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ਼ਂਭੋ ਦਾਤॄਣਾਂ ਫਲਕृਦ੍ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੇ ਕੋਈ ਲੋੜਵੰਦ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਖੰਡ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਤਂ ਰਾਮਂ ਸ਼ਂਕਰੋ ਹृषਿਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਰਾਮੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਨੁਚਰੈਃ ਸਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ—ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਾਮ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ—
ਗੌਤਮੀ ਯਤ੍ਰ ਚੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸ਼ਨੈਸ੍ ਤਂ ਦੇਸ਼ਮ੍ ਅਭ੍ਯਗਾਤ੍ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਤੇ ਆਉਣ ਲੱਗਾ ਜਿੱਥੇ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਤੀਰਥ ਰਾਮ-ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਦਯਾਲੋਰ੍ ਅਪਤਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਕਰਾਚ੍ ਛਰਃ ਤਦ੍ ਬਾਣਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਪਦ੍ਵਿਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਉਥੇ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਇੱਕ ਤੀਰ ਡਿੱਗਿਆ; ਉਹ ਬਾਣ-ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਾਰ੍ਚਨਂ ਕृਤਮ੍ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਜਾਤਂ ਤਥਾ ਸੀਤਾਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸਉਮਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮਣ-ਤੀਰਥ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀਤਾ ਦੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵੀ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਸ਼ੇषਪਾਪਸਂਘਨਿਰ੍ਮੂਲਨਕ੍ਸ਼ਮਮ੍ ਯਦ੍ ਅਙ੍ਘ੍ਰਿਸਂਗਾਦ੍ ਅਭਵਦ੍ ਗਙ੍ਗਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਾਵਨੀ
ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜਣ ਯੋਗ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍ ਤਦ੍ ਵੈਸ਼ਿष੍ਟ੍ਯਂ ਕਿਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਤਦ੍ ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਸਦृਸ਼ਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕ੍ਵਾਪਿ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਰਾਮ-ਤੀਰਥ ਵਰਗਾ ਤੀਰਥ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਨ੍ਮਹਿਮ੍ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤੇਰ੍ ਅਪਿ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਪੁੱਤਰ-ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਇਆ ਹੈ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਰਦ ਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਦਨੁਜਾਃ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ੀਣਾ ਯਦਾਭਵਨ੍ ਅਦਿਤੇਸ੍ ਤੁ ਸੁਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵਭਾਵੇਨ ਨਾਰਦ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸੁਰਤ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾਨਵ ਘੱਟ ਗਏ, ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਗਏ, ਨਾਰਦ ਜੀ—
ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਃ ਸੁਤਾ ਆਵਯੋਰ੍ ਏਵ ਭਦ੍ਰੇ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮਹੇ ਕਰ੍ਮ ਲੋਕੇ ਗਰੀਯਃ ਪਸ਼੍ਯਾਦਿਤੇਰ੍ ਵਂਸ਼ਮ੍ ਅਭਿਨ੍ਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਂ ਸੌਰਾਜ੍ਯਯੁਕ੍ਤਂ ਯਸ਼ਸਾ ਜਯਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ, ਭਲੀਏ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੇਖੋ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਨਾ ਟੁੱਟਿਆ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਰਾਜ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਜਿਤਾਰਿਮ੍ ਅਭ੍ਯੁਨ੍ਨਤਕੀਰ੍ਤਿਧਰ੍ਮਂ ਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤਸਂਹਰ੍षਵਿਨਾਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਸਮਾਨਭਰ੍ਤृਤ੍ਵਸਮਾਨਧਰ੍ਮੇ ਸਮਾਨਗੋਤ੍ਰੇ ऽਪਿ ਸਮਾਨਰੂਪੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਤੇ ਨੇਕੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ; ਪਤੀ, ਚਲਣ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ—
ਨ ਜੀਵਯੇਯਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ਉਨ੍ਨਤਿਂ ਚ ਜੀਰ੍ਣਾਸ੍ਮਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵ੍ ਅਦਿਤਿਪ੍ਰਸੂਤਾਨ੍ ਕਾਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਵਸ੍ਥਾਮ੍ ਅਨੁਯਾਮਿ ਦੁਃਸ੍ਥਾ ऽਦਿਤੇਰ੍ ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਥ ਪਰਾਂ ਸਮृਦ੍ਧਿਮ੍
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਿਰਤੀ ਤੇ ਵਧਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੀ; ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਈ ਹਾਂ। ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਨਿਕਸੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾਮ੍ ਅਤਿਦੀਨਵਕ੍ਤ੍ਰਾਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤੀਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਪੁਤ੍ਰਃ ਕृਤਾਭਿਪੂਜੋ ਵਿਗਤਸ਼੍ਰਮਸ੍ ਤਾਂ ਸ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਨ੍ ਆਹ ਮਨੋਭਿਰਾਮਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਸੀ, ਉਹ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ; ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੁਚੱਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ।
ਖੇਦੋ ਨ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਮਭੀਪ੍ਸਿਤਂ ਯਤ੍ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯਤ ਏਵ ਭਦ੍ਰੇ ਤਤ੍ਸਾਧਨਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ੍ ਤੇ ਸ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੀਤਿ
ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਭਲੀਏ; ਜੋ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਨੇਕ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਢੰਗ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸੇਗਾ।