ਦृष੍ਟ੍ਵਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸੁਤਂ ਰਾਜਾ ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ ਅਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ऽਸਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਤਾਰਿਤੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾਨਘ ਧਨ੍ਯਃ ਸ ਪੁਤ੍ਰੋ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਿਤॄਣਾਂ ਯਸ੍ ਤੁ ਤਾਰਕਃ
ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ। ਪਵਿੱਤਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਧਨਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ ਰਾਮਂ ਚ ਪੁਰੁषਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਗਚ੍ਛ ਤਾਤ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ ਤਤਸ੍ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਸ੍ ਤਾਨ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸੁਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ: 'ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗੁਰੌ ਪਿਤਰਿ ਮੇ ਦੇਵਾਃ ਕਿਂ ਕृਤ੍ਯਮ੍ ਅਵਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
'ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਹੁਣ ਕੀ ਕੰਮ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ?'
ਨਦੀ ਨ ਗਙ੍ਗਯਾ ਤੁਲ੍ਯਾ ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸਦृਸ਼ਃ ਸੁਤਃ ਨ ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਮੋ ਦੇਵੋ ਨ ਤਾਰੇਣ ਸਮੋ ਮਨੁਃ
ਕੋਈ ਦਰਿਆ ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਿਵ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤਾਰਣ ਵਾਲੇ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਮ ਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਨੁष੍ਠਿਤਮ੍ ਤਾਰਿਤਾਃ ਪਿਤਰੋ ਰਾਮ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਾਨਦ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਗਚ੍ਛ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਰਾਮ, ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪਿਤਾ ਤਾਰ ਗਏ। ਹੁਣ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ।
ਤਦ੍ ਦੇਵਵਚਨਾਦ੍ ਧृष੍ਟਃ ਸੀਤਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਗ੍ਰਜਃ ਤਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਤੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਅਹੋ ਗਙ੍ਗਾਪ੍ਰਭਾਵੋ ऽਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਨੋਪਮੀਯਤੇ ਵਯਂ ਧਨ੍ਯਾ ਯਤੋ ਗਙ੍ਗਾ ਦृष੍ਟਾਸ੍ਮਾਭਿਸ੍ ਤ੍ਰਿਪਾਵਨੀ
ਵਾਹ! ਗੰਗਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਐਸਾ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਦੇਖੀ।
ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਤਂ षੋਡਸ਼ਭਿਰ੍ ਈਸ਼ਾਨਮ੍ ਉਪਚਾਰੈਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਵਰਣੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਂ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕਲਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਾਮਸ੍ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਢਕਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਤੇ ਛੱਤੀ ਕਲਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਰਾਮ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਂਭੁਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੁਰਾਣਂ ਨਮਾਮਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਮ੍ ਅਪਾਰਭਾਵਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਸ਼ੰਭੂ, ਪੁਰਾਣਾ ਮਨੁੱਖ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਰਵਜਣ, ਅਸੀਮ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸ਼ਿਰਸ ਨਾਲ ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਦੇਵਂ ਪਰਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਂ ਤਮ੍ ਉਮਾਪਤਿਂ ਲੋਕਗੁਰੁਂ ਨਮਾਮਿ ਨਮਾਮਿ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਵਿਦਾਰਣਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਰੋਗਾਪਹਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਪਰਮ, ਅਟੱਲ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਗਰੀਬੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਕਲ੍ਯਾਣਮ੍ ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਰੂਪਂ ਨਮਾਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵੋਦ੍ਭਵਬੀਜਰੂਪਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਥਿਤਿਕਾਰਣਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਸਂਹਾਰਕਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ, ਅਚਿੰਤ ਰੂਪ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੀਜ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਕਾਰਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਗੌਰੀਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਰਂ ਤਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਚਿਦ੍ਰੂਪਮ੍ ਅਮੇਯਭਾਵਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਂ ਤਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਅਟੱਲ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਿਤ, ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਮੈਂ ਚਿੱਤ ਰੂਪ, ਅਗਣਿਤ ਭਾਵ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਰਸ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਕਰਂ ਭਵਸ੍ਯ ਭਯਂਕਰਂ ਵਾਪਿ ਸਦਾ ਨਮਾਮਿ ਨਮਾਮਿ ਦਾਤਾਰਮ੍ ਅਭੀਪ੍ਸਿਤਾਨਾਂ ਨਮਾਮਿ ਸੋਮੇਸ਼ਮ੍ ਉਮੇਸ਼ਮ੍ ਆਦੌ
ਮੈਂ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਵ ਦਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਦੇ ਪਤੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਵੇਦਤ੍ਰਯਲੋਚਨਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਮੂਰ੍ਤਿਤ੍ਰਯਵਰ੍ਜਿਤਂ ਤਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਦਸਦ੍ਵ੍ਯਤੀਤਂ ਨਮਾਮਿ ਤਂ ਪਾਪਹਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਅੱਖ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਤ-ਅਸਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਹਿਤੇ ਰਤਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਰੂਪਾਣਿ ਬਹੂਨਿ ਧਤ੍ਤੇ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਗੋਪ੍ਤਾ ਸਦਸਤ੍ਪ੍ਰਣੇਤਾ ਨਮਾਮਿ ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਪਤਿਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੋ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਤ ਅਤੇ ਅਸਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਜ੍ਞੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਂ ਤਥਾ ਗਤਿਂ ਲੋਕਸਦਾਸ਼ਿਵੋ ਯਃ ਆਰਾਧਿਤੋ ਯਸ਼੍ ਚ ਦਦਾਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਨਮਾਮਿ ਦਾਨਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਇष੍ਟਦੇਵਮ੍
ਮੈਂ ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਆਦਰਸ਼ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਉਮਾਪਤਿਂ ਤਂ ਵਿਜਯਂ ਨਮਾਮਿ ਨਮਾਮਿ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਨਨ੍ਦਿਨਾਥਂ ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਿਯਂ ਤਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਉਮਾਪਤੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੰਦਿਨਾਥ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਦੇਵਂ ਭਵਦੁਃਖਸ਼ੋਕ ਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਧਰਂ ਨਮਾਮਿ ਨਮਾਮਿ ਗਙ੍ਗਾਧਰਮ੍ ਈਸ਼ਮ੍ ਈਡ੍ਯਮ੍ ਉਮਾਧਵਂ ਦੇਵਵਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਭਵ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਮਾਪਤੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮ੍ਯ੍ ਅਜਾਦੀਸ਼ਪੁਰਂਦਰਾਦਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਰ੍ ਅਰ੍ਚਿਤਪਾਦਪਦ੍ਮਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਦੇਵੀਮੁਖਵਾਦਨਾਨਾਮ੍ ਈਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਰਿਤਯਂ ਯ ਐਚ੍ਛਤ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਕਵਲ ਪੈਰ ਇੰਦਰ, ਅਜਾ ਦੀ ਨਗਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤ ਵੰਦਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਅਟੱਲ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੈਰ੍ ਗਨ੍ਧਸੁਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ ਵਿਚਿਤ੍ਰਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਅਨ੍ਨਪ੍ਰਕਾਰੈਃ ਸਕਲੋਪਚਾਰੈਃ ਸਂਪੂਜਿਤਂ ਸੋਮਮ੍ ਅਹਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਲੇਪ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ, ਮੰਤਰਾਂ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਆਹ ਰਾਮਂ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍ ਵਰਾਨ੍ ਵृਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਚੁਣ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।' ਰਾਮ ਨੇ ਵृषਧਵਜ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਣ।
ਯੇषਾਂ ਚ ਪਿਤਰਃ ਸ਼ਂਭੋ ਪਤਿਤਾ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵੇ ਤੇषਾਂ ਪਿਣ੍ਡਾਦਿਦਾਨੇਨ ਪੂਤਾ ਯਾਨ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਆਦਿ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਿਕਂ ਤ੍ਵ੍ ਅਘਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ ਸਦ੍ਯੋ ਨਾਸ਼ਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਹੋਏ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਯੇ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਸ਼ਂਭੋ ਦਦਤ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਥਿਭ੍ਯ ਅਣ੍ਵ੍ ਅਪਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ਼ਂਭੋ ਦਾਤॄਣਾਂ ਫਲਕृਦ੍ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੇ ਕੋਈ ਲੋੜਵੰਦ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਖੰਡ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਤਂ ਰਾਮਂ ਸ਼ਂਕਰੋ ਹृषਿਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਰਾਮੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਨੁਚਰੈਃ ਸਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ—ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਾਮ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ—
ਗੌਤਮੀ ਯਤ੍ਰ ਚੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸ਼ਨੈਸ੍ ਤਂ ਦੇਸ਼ਮ੍ ਅਭ੍ਯਗਾਤ੍ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਤੇ ਆਉਣ ਲੱਗਾ ਜਿੱਥੇ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਤੀਰਥ ਰਾਮ-ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਦਯਾਲੋਰ੍ ਅਪਤਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਕਰਾਚ੍ ਛਰਃ ਤਦ੍ ਬਾਣਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਪਦ੍ਵਿਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਉਥੇ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਇੱਕ ਤੀਰ ਡਿੱਗਿਆ; ਉਹ ਬਾਣ-ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।