ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਯਦ੍ ਰਾਮ ਸ਼ृਣੁ ਯਤ੍ਨਤਃ ਯਦਨ੍ਨਃ ਪੁਰੁषੋ ਰਾਜਂਸ੍ ਤਦਨ੍ਨਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਮ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ: ਜਿਹੜਾ ਖਾਣਾ ਮਨੁੱਖ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਉਸਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵੀ ਉਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਿਣ੍ਡੇ ਨਿਪਤਿਤੇ ਭੂਮੌ ਨਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਪਿਤਰਂ ਤਦਾ ਸ਼ਵਂ ਚ ਪਤਿਤਂ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਵਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦ ਪਿੰਡ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਲਾਸ਼, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਸੀ।
ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਘਾਤਵਿਘਾਤਕृਦ੍ ਅਨੁਸ੍ਮृਤਿਃ ਤਤ੍ਰਾਗਚ੍ਛਂਲ੍ ਲੋਕਪਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤਥਾਸ਼੍ਵਿਨੌ
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯਾਦ ਆਈ; ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਰੁਦਰ, ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਆ ਗਏ।
ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਵਿਮਾਨਮ੍ ਆਰੂਢਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ऽਤਿਦੀਪ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਵਿਮਾਨਵਰਮ੍ ਆਰੂਢਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼੍ ਚ ਕਿਂਨਰੈਃ
ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਕਿੰਨਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਆਦਿਤ੍ਯਸਦृਸ਼ਾਕਾਰਸ੍ ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਬਭੌ ਪਿਤਾ ਤਮ੍ ਅਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪਿਤਰਂ ਦੇਵਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਮਾਨਿਨਃ
ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਰਾਮਃ ਪਿਤਾ ਮੇ ਕ੍ਵੇਤ੍ਯ੍ ਅਭਾषਤ ਇਤਿ ਦਿਵ੍ਯਾਭਵਦ੍ ਵਾਣੀ ਰਾਮਂ ਸਂਬੋਧ੍ਯ ਸੀਤਯਾ
ਰਾਮ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?' ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਆਵਾਜ਼ ਸੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਆਈ।
ਤਿਸृਭਿਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਭਿਰ੍ ਮੁਕ੍ਤੋ ਦਸ਼ਰਥੋ ਨृਪਃ ਵृਤਂ ਪਸ਼੍ਯ ਸੁਰੈਸ੍ ਤਾਤ ਦੇਵਾ ਅਪ੍ਯ੍ ਊਚਿਰੇ ਚ ਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। 'ਵੇਖੋ, ਪੁੱਤਰ,' ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਧਨ੍ਯੋ ऽਸਿ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ऽਸਿ ਰਾਮ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤਃ ਪਿਤਾ ਨਾਨਾਨਿਰਯਸਂਘਾਤਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਜਾਨ੍ ਉਦ੍ਧਰੇਤ੍ ਤੁ ਯਃ
ਤੂੰ ਧਨਿਆ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਮ; ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਧਨ੍ਯੋ ऽਲਂਕृਤਂ ਤੇਨ ਕृਤਿਨਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍ ਏਨਂ ਪਸ਼੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮੁਕ੍ਤਪਾਪਂ ਰਵਿਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਦੇਖ।
ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ऽਪਿ ਪਾਪੀ ਦਗ੍ਧਦ੍ਰੁਮੋਪਮਃ ਨਿष੍ਕਿਂਚਨੋ ऽਪਿ ਸੁਕृਤੀ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮੌਲਿਵਤ੍
ਜੋ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਰੱਖੇ, ਫੂਕਿਆ ਹੋਇਆ ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਨੇਕ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਵੀ ਚੰਦ ਦੀ ਮਾਨੀਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸੁਤਂ ਰਾਜਾ ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ ਅਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ऽਸਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਤਾਰਿਤੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾਨਘ ਧਨ੍ਯਃ ਸ ਪੁਤ੍ਰੋ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਿਤॄਣਾਂ ਯਸ੍ ਤੁ ਤਾਰਕਃ
ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ। ਪਵਿੱਤਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਧਨਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ ਰਾਮਂ ਚ ਪੁਰੁषਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਗਚ੍ਛ ਤਾਤ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ ਤਤਸ੍ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਸ੍ ਤਾਨ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸੁਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ: 'ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗੁਰੌ ਪਿਤਰਿ ਮੇ ਦੇਵਾਃ ਕਿਂ ਕृਤ੍ਯਮ੍ ਅਵਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
'ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਹੁਣ ਕੀ ਕੰਮ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ?'
ਨਦੀ ਨ ਗਙ੍ਗਯਾ ਤੁਲ੍ਯਾ ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸਦृਸ਼ਃ ਸੁਤਃ ਨ ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਮੋ ਦੇਵੋ ਨ ਤਾਰੇਣ ਸਮੋ ਮਨੁਃ
ਕੋਈ ਦਰਿਆ ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਿਵ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤਾਰਣ ਵਾਲੇ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਮ ਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਨੁष੍ਠਿਤਮ੍ ਤਾਰਿਤਾਃ ਪਿਤਰੋ ਰਾਮ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਾਨਦ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਗਚ੍ਛ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਰਾਮ, ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪਿਤਾ ਤਾਰ ਗਏ। ਹੁਣ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ।
ਤਦ੍ ਦੇਵਵਚਨਾਦ੍ ਧृष੍ਟਃ ਸੀਤਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਗ੍ਰਜਃ ਤਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਤੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਅਹੋ ਗਙ੍ਗਾਪ੍ਰਭਾਵੋ ऽਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਨੋਪਮੀਯਤੇ ਵਯਂ ਧਨ੍ਯਾ ਯਤੋ ਗਙ੍ਗਾ ਦृष੍ਟਾਸ੍ਮਾਭਿਸ੍ ਤ੍ਰਿਪਾਵਨੀ
ਵਾਹ! ਗੰਗਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਐਸਾ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਦੇਖੀ।
ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਤਂ षੋਡਸ਼ਭਿਰ੍ ਈਸ਼ਾਨਮ੍ ਉਪਚਾਰੈਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਵਰਣੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਂ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕਲਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਾਮਸ੍ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਢਕਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਤੇ ਛੱਤੀ ਕਲਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਰਾਮ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਂਭੁਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੁਰਾਣਂ ਨਮਾਮਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਮ੍ ਅਪਾਰਭਾਵਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਸ਼ੰਭੂ, ਪੁਰਾਣਾ ਮਨੁੱਖ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਰਵਜਣ, ਅਸੀਮ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸ਼ਿਰਸ ਨਾਲ ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਦੇਵਂ ਪਰਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਂ ਤਮ੍ ਉਮਾਪਤਿਂ ਲੋਕਗੁਰੁਂ ਨਮਾਮਿ ਨਮਾਮਿ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਵਿਦਾਰਣਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਰੋਗਾਪਹਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਪਰਮ, ਅਟੱਲ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਗਰੀਬੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਕਲ੍ਯਾਣਮ੍ ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਰੂਪਂ ਨਮਾਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵੋਦ੍ਭਵਬੀਜਰੂਪਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਥਿਤਿਕਾਰਣਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਸਂਹਾਰਕਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ, ਅਚਿੰਤ ਰੂਪ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੀਜ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਕਾਰਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਗੌਰੀਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਰਂ ਤਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਚਿਦ੍ਰੂਪਮ੍ ਅਮੇਯਭਾਵਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਂ ਤਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਅਟੱਲ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਿਤ, ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਮੈਂ ਚਿੱਤ ਰੂਪ, ਅਗਣਿਤ ਭਾਵ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਰਸ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਕਰਂ ਭਵਸ੍ਯ ਭਯਂਕਰਂ ਵਾਪਿ ਸਦਾ ਨਮਾਮਿ ਨਮਾਮਿ ਦਾਤਾਰਮ੍ ਅਭੀਪ੍ਸਿਤਾਨਾਂ ਨਮਾਮਿ ਸੋਮੇਸ਼ਮ੍ ਉਮੇਸ਼ਮ੍ ਆਦੌ
ਮੈਂ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਵ ਦਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਦੇ ਪਤੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਵੇਦਤ੍ਰਯਲੋਚਨਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਮੂਰ੍ਤਿਤ੍ਰਯਵਰ੍ਜਿਤਂ ਤਮ੍ ਨਮਾਮਿ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਦਸਦ੍ਵ੍ਯਤੀਤਂ ਨਮਾਮਿ ਤਂ ਪਾਪਹਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਅੱਖ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਤ-ਅਸਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਹਿਤੇ ਰਤਂ ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਰੂਪਾਣਿ ਬਹੂਨਿ ਧਤ੍ਤੇ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਗੋਪ੍ਤਾ ਸਦਸਤ੍ਪ੍ਰਣੇਤਾ ਨਮਾਮਿ ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਪਤਿਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੋ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਤ ਅਤੇ ਅਸਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਜ੍ਞੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਂ ਤਥਾ ਗਤਿਂ ਲੋਕਸਦਾਸ਼ਿਵੋ ਯਃ ਆਰਾਧਿਤੋ ਯਸ਼੍ ਚ ਦਦਾਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਨਮਾਮਿ ਦਾਨਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਇष੍ਟਦੇਵਮ੍
ਮੈਂ ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਹਵਨ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਆਦਰਸ਼ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਉਮਾਪਤਿਂ ਤਂ ਵਿਜਯਂ ਨਮਾਮਿ ਨਮਾਮਿ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਨਨ੍ਦਿਨਾਥਂ ਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਿਯਂ ਤਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਉਮਾਪਤੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੰਦਿਨਾਥ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਦੇਵਂ ਭਵਦੁਃਖਸ਼ੋਕ ਵਿਨਾਸ਼ਨਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਧਰਂ ਨਮਾਮਿ ਨਮਾਮਿ ਗਙ੍ਗਾਧਰਮ੍ ਈਸ਼ਮ੍ ਈਡ੍ਯਮ੍ ਉਮਾਧਵਂ ਦੇਵਵਰਂ ਨਮਾਮਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਭਵ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੋਗ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਮਾਪਤੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।