ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮ੍ ऋषਿਸਤ੍ਕृਤਮ੍ ਵਿਬਭ੍ਰਾਮ ਮਤਿਸ੍ ਤਾਤਾਵਿਨਯਾਦ੍ ਅਨਯਾਹृਤਾ
ਉਹ ਦੁਲਭ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮੱਤ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਅਦਬ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ ਭਟਕ ਗਈ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਸ ਵੈ ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਦਮੋਹਿਤਃ ਜਹਾਰ ਤਰਸਾ ਸੋਮੋ ਵਿਮਤ੍ਯਾਙ੍ਗਿਰਸਃ ਸੁਤਮ੍
ਰਾਜ ਦੇ ਮਾਣ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆਇਆ।
ਸ ਯਾਚ੍ਯਮਾਨੋ ਦੇਵੈਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਰ੍ ਮੁਹੁਃ ਨੈਵ ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਤ੍ ਤਾਰਾਂ ਤਸ੍ਮਾਯ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਦਾ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਗੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸ਼ਨਾ ਤਸ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਮ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸਸ੍ ਤਦਾ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਜਗਵਂ ਧਨੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ਼ਨਾ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਏੜੀ ਫੜ ਲਈ, ਤੇ ਰੁਦਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਬਕਰੀ-ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਏੜੀ ਫੜੀ।
ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰੋ ਨਾਮ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦੇਵਾਨ੍ ਉਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਯੇਨੈषਾਂ ਨਾਸ਼ਿਤਂ ਯਸ਼ਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਾ ਨਾਮਕ ਉੱਚਤਮ ਅਸਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿੱਟ ਗਈ।
ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ ਯੁਦ੍ਧਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਂ ਤਾਰਕਾਮਯਮ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਲੋਕਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ ਤਾਰਾ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਜਗਤ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿष੍ਟਾਸ੍ ਤੁ ਯੇ ਦੇਵਾਸ੍ ਤੁषਿਤਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਆਦਿਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਥੇ ਜਿਹੜੇ ਕੁਝ ਬਚੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਤੁਸ਼ਿਤ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲਏ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਦਿ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਪਏ।
ਤਦਾ ਨਿਵਾਰ੍ਯੋਸ਼ਨਸਂ ਤਂ ਵੈ ਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ਦਦਾਵ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਾਰਾਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਉਸ਼ਨਾ ਤੇ ਰੁਦਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਮ੍ ਅਨ੍ਤਃਪ੍ਰਸਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਾਹ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਮਦੀਯਾਯਾਂ ਨ ਤੇ ਯੋਨੌ ਗਰ੍ਭੋ ਧਾਰ੍ਯਃ ਕਥਂਚਨ
ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭਵਤੀ ਵੇਖ ਕੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਬੀਜ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।'
ਇषੀਕਾਸ੍ਤਮ੍ਬਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਗਰ੍ਭਂ ਸਾ ਚੋਤ੍ਸਸਰ੍ਜ ਹ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਆਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ ਵਪੁਃ
ਉਹ ਇਕ ਨਰਮ ਗੰਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਬੈਠੀ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਸ਼ਯਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਾਸ੍ ਤਾਰਾਮ੍ ਊਚੁਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਤਃ ਕਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯਾਥ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ
ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ ਸੰਦਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, 'ਸੱਚ ਦੱਸ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਾ ਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ?'
ਪृਚ੍ਛ੍ਯਮਾਨਾ ਯਦਾ ਦੇਵੈਰ੍ ਨਾਹ ਸਾ ਵਿਬੁਧਾਨ੍ ਕਿਲ ਤਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਪ੍ਤੁਮ੍ ਆਰਬ੍ਧਃ ਕੁਮਾਰੋ ਦਸ੍ਯੁਹਨ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਤਾਰਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਂ ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਾਰਾਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਂਸ਼ਯਮ੍ ਯਦ੍ ਅਤ੍ਰ ਤਥ੍ਯਂ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਾਰੇ ਕਸ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਯਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਜੋ ਕੁਝ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸ, ਤਾਰਾ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ?'
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸਾ ਤਂ ਸੋਮਸ੍ਯੇਤਿ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਤਦਾ ਤਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਚਾਘ੍ਰਾਯ ਸੋਮੋ ਰਾਜਾ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਾਰਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਪਿਤਾਮਹ ਜੀ।' ਫਿਰ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮੱਥਾ ਸੁੰਘ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਬੁਧ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਕਰੋਨ੍ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯ ਬਾਲਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਂ ਚ ਗਗਨੇ ਸਮਭ੍ਯੁਤ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ਬੁਧਃ
ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਮ 'ਬੁਧ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਬੁਧ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਾਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿਕਮ੍ ਤਸ੍ਯਾਪਤ੍ਯਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਭੂਵੈਲਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੋਚਨ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਇਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂਰਵਾ ਹੋਇਆ।
ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਪ੍ਤ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਏਤਤ੍ ਸੋਮਸ੍ਯ ਵੋ ਜਨ੍ਮ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਵਂਸ਼ਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਬੋਧਤ ਧਨ੍ਯਮ੍ ਆਯੁष੍ਯਮ੍ ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਂਕਲ੍ਪਸਾਧਨਮ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਸੁਖ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਪੁੰਨ ਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਸੋਮਾ ਦਾ ਜਨਮ ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬੁਧਸ੍ਯ ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲਸ਼੍ ਚ ਯਜ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਬੁਧ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂਰਵਾ ਸੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਾਨੀ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦੀ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਦਮਃ ਆਹਰ੍ਤਾ ਚਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵਿਰਲੇ ਸ਼ੌਰ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ, ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਪੁਣ੍ਯਮਤਿਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਵृਤਮੈਥੁਨਃ ਅਤੀਵ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਯਸ਼ਸਾਪ੍ਰਤਿਮਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰਹੀ।
ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍ ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਵਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਹਿਤ੍ਵਾ ਮਾਨਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ, ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ-ਵਾਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਚੁਣ ਲਿਆ, ਜੋ ਖੁਦ ਵੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਤਯਾ ਸਹਾਵਸਦ੍ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚ षਟ੍ ਪਞ੍ਚ ਸਪ੍ਤ ਚਾष੍ਟੌ ਚ ਦਸ਼ ਚਾष੍ਟੌ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦਸ, ਪੰਜ, ਛੇ, ਪੰਜ, ਸੱਤ, ਅੱਠ, ਦਸ ਤੇ ਫਿਰ ਅੱਠ ਸਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵਸਿਆ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ।
ਵਨੇ ਚੈਤ੍ਰਰਥੇ ਰਮ੍ਯੇ ਤਥਾ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀਤਟੇ ਅਲਕਾਯਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਨਨ੍ਦਨੇ ਚ ਵਨੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਹ ਚਿੱਤਰਰਥ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਅਲਕਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਤੇ ਨੰਦਨ ਦੇ ਚੋਟੀਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੱਸੇ।
ਉਤ੍ਤਰਾਨ੍ ਸ ਕੁਰੂਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਨੋਰਮਫਲਦ੍ਰੁਮਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਪਾਦੇषੁ ਮੇਰੁਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਤਥੋਤ੍ਤਰੇ
ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਫਲਦਾਰ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕੇ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਮੇਰੂ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਉਹ ਪਹੁੰਚੇ।
ਏਤੇषੁ ਵਨਮੁਖ੍ਯੇषੁ ਸੁਰੈਰ੍ ਆਚਰਿਤੇषੁ ਚ ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਾ ਰੇਮੇ ਪਰਮਯਾ ਮੁਦਾ
ਇਹ ਸਭ ਚੋਟੀਲੇ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ, ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਸੀ।
ਦੇਸ਼ੇ ਪੁਣ੍ਯਤਮੇ ਚੈਵ ਮਹਰ੍षਿਭਿਰ੍ ਅਭਿष੍ਟੁਤੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ ਕਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਉਥੇ ਪૃਥਵੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂਪ੍ਰਭਾਵੋ ਰਾਜਾਸੀਦ੍ ਐਲਸ੍ ਤੁ ਨਰਸਤ੍ਤਮਃ ਉਤ੍ਤਰੇ ਜਾਹ੍ਨਵੀਤੀਰੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਲਾ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉੱਤਰੀ ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਐਲਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਸ੍ ਤੇ ਸਪ੍ਤ ਦੇਵਸੁਤੋਪਮਾਃ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਲੋਕੇ ਵਿਦਿਤਾ ਆਯੁਰ੍ ਧੀਮਾਨ੍ ਅਮਾਵਸੁਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸੱਤ ਸੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ, ਗੰਧਰਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ: ਆਯੁ, ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਮਾਵਸੁ।