ਸ਼ੋष੍ਯਤੇ ਦਸ਼੍ਯਤੇ ਭੂਯੋ ਦਹ੍ਯਤੇ ਚ ਨਿਮਜ੍ਜ੍ਯਤੇ ਏਵਮਾਦਿषੁ ਘੋਰੇषੁ ਨਰਕੇषੁ ਸ ਪਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਉਥੇ ਸੁੱਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਫਾੜਿਆ ਗਿਆ, ਮੁੜ ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਡੁਬਾਇਆ ਗਿਆ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤੜਪਿਆ।
ਰਾਮੋ ऽਪਿ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨ੍ ਅਧ੍ਵਾਨਂ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਮ੍ ਅਥਾਗਮਤ੍ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵ੍ਯਤੀਤਾਨਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਾਮ ਜੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਪਹੁੰਚੇ; ਉਥੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ।
ਪੁਨਃ ਸ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਆਸ਼ਾਮ੍ ਆਕ੍ਰਾਮਦ੍ ਦਣ੍ਡਕਂ ਵਨਮ੍ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੇਸ਼ਾਨਾਂ ਤਦ੍ ਧਿ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੋੜ ਕੇ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ ਤਨ੍ ਮਹਾਰਣ੍ਯਂ ਭੀषਣਂ ਦੈਤ੍ਯਸੇਵਿਤਮ੍ ਤਦ੍ਭਯਾਦ੍ ऋषਿਭਿਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ੍ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੈਤ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ—
ਵਿਚਰਨ੍ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ऋषਿਸੇਵ੍ਯਮ੍ ਅਥਾਕਰੋਤ੍ ਤਤ੍ਰੇਦਂ ਵृਤ੍ਤਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ; ਉਥੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਤਾਵਚ੍ ਛਨੈਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਗਾਦ੍ ਰਾਮੋ ਯਾਵਦ੍ ਯੋਜਨਪਞ੍ਚਕਮ੍ ਗੌਤਮੀਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਾਜਾਪਿ ਨਰਕੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਮ ਜੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਚਲ ਕੇ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਦਕਿ ਰਾਜਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ।
ਯਮਃ ਸ੍ਵਕਿਂਕਰਾਨ੍ ਆਹ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ ਗੌਤਮੀਮ੍ ਅਭਿਤੋ ਯਾਤਿ ਪਿਤਰਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਯਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਮ, ਦੱਸਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨੀ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਆਕਰ੍षਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਥ ਰਾਜਾਨਂ ਨਰਕਾਨ੍ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਗੌਤਮੀਂ ਯਾਤਿ ਯਾਵਦ੍ ਯੋਜਨਪਞ੍ਚਕਮ੍
'ਹੁਣ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਰਕਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢੋ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਗੌਤਮੀ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਰਾਮਸ੍ ਤਾਵਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਨਰਕੇ ਨੈਵ ਪਚ੍ਯਤਾਮ੍ ਯਦ੍ ਏਤਨ੍ ਮਦ੍ਵਚਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ ਯਦਿ ਦੂਤਕਾਃ
'ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਤੜਪਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਜੇ ਮੇਰੇ ਦੂਤ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁਕਮ ਨਾ ਮੰਨਣ—'
ਤਤਸ਼੍ ਚ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਮਜ੍ਜਥ ਯਾ ਕਾਪ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਾ ਪਰਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਸਮਵਾਯਿਨੀ
'ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡੁਬ ਜਾਵੋਗੇ; ਜੋ ਵੀ ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ—'
ਤਾਮ੍ ਏਵ ਗੌਤਮੀਂ ਸਨ੍ਤੋ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਮ੍ਭਃਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀਮ੍ ਹਰਿਬ੍ਰਹ੍ਮਮਹੇਸ਼ਾਨਾਂ ਮਾਨ੍ਯਾ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਚ ਸੈਵ ਯਤ੍
'ਉਹੀ ਗੌਤਮੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।'
ਨਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯਤੇ ਨ ਕੇਨਾਪਿ ਤਦ੍ ਅਤਿਕ੍ਰਮਜਂ ਤ੍ਵ੍ ਅਘਮ੍ ਪਾਪਿਨੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਆਤ੍ਮਜਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਯਸ਼੍ ਚ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਅਨੁਸ੍ਮਰੇਤ੍
'ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜੋ ਉਲੰਘਣ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਪੀ ਵੀ ਜੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਕਰੇ—'
ਸੋ ऽਨੇਕਦੁਰ੍ਗਨਿਰਯਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਗਤੋ ਮੁਕ੍ਤਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ ਤਾਦृਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੌਤਮੀਨਿਕਟੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
'ਉਹ ਕਈ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਐਸਾ ਪੁੱਤ ਜੋ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ?'
ਯਸ੍ਯਾਸੌ ਨਰਕੇ ਪਕ੍ਤੁਂ ਨ ਕੈਰਪਿ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਾਪਤੇਰ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਯਮਕਿਂਕਰਾਃ
'ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਤੜਪਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਦੱਖਣ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕੋ।'
ਨਰਕੇ ਪਚ੍ਯਮਾਨਂ ਤਮ੍ ਅਯੋਧ੍ਯਾਧਿਪਤਿਂ ਨृਪਮ੍ ਉਤ੍ਤਾਰ੍ਯ ਘੋਰਨਰਕਾਦ੍ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮ੍ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀਆਂ।
ਧਨ੍ਯੋ ऽਸਿ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਤਾਦृਸ਼ਃ ਇਹ ਚਾਮੁਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਿਃ ਸੁਪੁਤ੍ਰਃ ਕੇਨ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਹੀ ਆਰਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸ ਨੂੰ ਨਸੀਬ ਹੁੰਦਾ?
ਸ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਨੈ ਰਾਜਾ ਕਿਂਕਰਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਜਾ ਜਦ ਆਰਾਮ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਨਰਕ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਨਰਕੇष੍ਵ੍ ਅਥ ਘੋਰੇषੁ ਪਚ੍ਯਮਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਕਥਂ ਤ੍ਵ੍ ਆਕਰ੍षਿਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਨ੍ ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਇਹਾਰ੍ਹਥ
ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ? ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੱਸੋ।
ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿਚ੍ ਛਾਨ੍ਤਮਨਾ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਇਦਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪੁਰਾਣਾਦਾਵ੍ ਏਤਦ੍ ਗੋਪ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯਤੇ ਤਦ੍ ਅਪਿ ਤੇ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਤੀਰ੍ਥਯੋਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਵੈਦ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਰਾਮਸ੍ ਤਵ ਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਗੌਤਮੀਤੀਰਮ੍ ਆਗਤਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਨਰਕਾਦ੍ ਘੋਰਾਦ੍ ਆਕृष੍ਟੋ ऽਸਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੈਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਾਂ ਤਤ੍ਰ ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ ਰਾਮਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਪਿਣ੍ਡਾਦਿ ਤੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ ਤਤਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਸਿ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਜੇ ਰਾਮ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿੰਡ ਆਦਿ ਤੇਰੀ ਲਈ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਭਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਸ੍ਵਸੁਤੌ ਪ੍ਰਤਿ ਭਵਨ੍ਤ ਏਵ ਸ਼ਰਣਮ੍ ਅਨੁਜ੍ਞਾਂ ਦਾਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਥ
ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਤਦ੍ ਰਾਜਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृਪਯਾ ਯਮਕਿਂਕਰਾਃ ਆਜ੍ਞਾਂ ਚ ਪ੍ਰਦਦੁਸ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਗਾਤ੍ ਸੁਤੌ ਪ੍ਰਤਿ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਭੀषਣਂ ਯਾਤਨਾਦੇਹਮ੍ ਆਪਨ੍ਨੋ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ ਮੁਹੁਃ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ੍ਵਂ ਲਜ੍ਜਮਾਨਃ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਚ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍
ਭਿਆਨਕ ਯਾਤਨਾ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਹ ਭਰਦਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਵਿਹਰਨ੍ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਆਸਸਾਦ ਚ ਰਾਘਵਃ ਗੌਤਮ੍ਯਾਸ੍ ਤਟਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਰਾਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਏਵ ਚ
ਰਾਘਵ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਗੰਗਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤੇ ਰਾਮ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆ ਕੇ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਸਸ੍ਨੌ ਚੈਵ ਯਥਾਵਿਧਿ ਨੈਵ ਤਤ੍ਰਾਭਵਦ੍ ਭੋਜ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵਾ ਗੌਤਮੀਤਟੇ
ਉਥੇ, ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨਾ ਕੋਈ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਭੋਜਨ।
ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਤਤ੍ਰ ਵਸਤਾਂ ਗੌਤਮੀਤੀਰਵਾਸਿਨਾਮ੍ ਤਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਃਖਿਤੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਰਾਮਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ, ਜਦ ਉਹ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਰਹੇ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰੌ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਵਾਂ ਤਵਾਪਿ ਬਲਮ੍ ਈਦृਸ਼ਮ੍ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭੋਜ੍ਯਮ੍ ਅਥਾਸ੍ਮਾਕਂ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ।
ਭ੍ਰਾਤਰ੍ ਯਦ੍ ਵਿਹਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਨੈਵ ਤਚ੍ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਅਨ੍ਨਪੂਰ੍ਣਾਯਾਂ ਵਯਮ੍ ਅਨ੍ਨਾਭਿਲਾषਿਣਃ
ਭਰਾ, ਜੋ ਕਰਮ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੋ ਕੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਧਰਤੀ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।