ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਿਵਾਹਮ੍ ਅਕਰੋਨ੍ ਮੁਨੇ ਤਤੋ ਬਹੁਤਿਥੇ ਕਾਲੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵਿਵਾਹ ਕਰਵਾਏ; ਫਿਰ, ਕਈ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ।
ਨृਪਤੌ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਮ੍ ਅਨੁਮਤ੍ਯਾ ਗੁਰੋਰ੍ ਅਪਿ ਮਨ੍ਥਰਾਤ੍ਮਕਦੁਰ੍ਦੈਵਪ੍ਰੇਰਿਤਾ ਮਤ੍ਸਰਾਕੁਲਾ
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਪਰ ਮੰਥਰਾ ਦੀ ਚਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੁਖਦਾਈ ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ—
ਕੈਕੇਯੀ ਵਿਘ੍ਨਮ੍ ਆਤਸ੍ਥੇ ਵਨਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਨਂ ਤਥਾ ਭਰਤਸ੍ਯ ਚ ਤਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਨੈਵ ਚ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤਰਂ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਂ ਤਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਰਾਮੋ ਮਹਾਵਨਮ੍ ਵਿਵੇਸ਼ ਸੀਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਥਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ
ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਨਿਭਾਈ, ਤੇ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸਤਾਂ ਚ ਮਾਨਸਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ ਵਿਵੇਸ਼ ਸ੍ਵਕੈਰ੍ ਗੁਣੈਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤੇ ਰਾਮੇ ਵਨਵਾਸਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੇ
ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ; ਜਦ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ—
ਸਮਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸੀਤਾਭ੍ਯਾਂ ਰਾਜ੍ਯਤृष੍ਣਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ ਤਂ ਰਾਮਂ ਚਾਪਿ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਂ ਸੀਤਾਂ ਚ ਗੁਣਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ, ਉਹ ਰਾਮ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਗੁਣਵਤੀ ਸੀਤਾ—
ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਂ ਚ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ ਤਦਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ ਤਤ੍ਯਾਜ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਦੱਸਰਥ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਕृਤਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਰਾਜਾ ਨੀਤੋ ਯਮਾਨੁਗੈਃ ਤਸ੍ਮੈ ਰਾਜ੍ਞੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਯਾਵਤ੍ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮੇ
ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਲੈ ਗਏ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਸਦ੍ਮਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਾਨਿ ਤਾਮਿਸ੍ਰਾਦੀਨਿ ਨਾਰਦ ਨਰਕਾਣ੍ਯ੍ ਅਥ ਘੋਰਾਣਿ ਭੀषਣਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਤਾਮਿਸ੍ਰਾ ਆਦਿ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ੍ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਨਰਕੇषੁ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਪਚ੍ਯਤੇ ਛਿਦ੍ਯਤੇ ਰਾਜਾ ਪਿष੍ਯਤੇ ਚੂਰ੍ਣ੍ਯਤੇ ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਉਬਲਿਆ, ਕੱਟਿਆ, ਕੁੱਟਿਆ ਤੇ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ੋष੍ਯਤੇ ਦਸ਼੍ਯਤੇ ਭੂਯੋ ਦਹ੍ਯਤੇ ਚ ਨਿਮਜ੍ਜ੍ਯਤੇ ਏਵਮਾਦਿषੁ ਘੋਰੇषੁ ਨਰਕੇषੁ ਸ ਪਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਉਥੇ ਸੁੱਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਫਾੜਿਆ ਗਿਆ, ਮੁੜ ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਡੁਬਾਇਆ ਗਿਆ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤੜਪਿਆ।
ਰਾਮੋ ऽਪਿ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨ੍ ਅਧ੍ਵਾਨਂ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਮ੍ ਅਥਾਗਮਤ੍ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵ੍ਯਤੀਤਾਨਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਾਮ ਜੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਪਹੁੰਚੇ; ਉਥੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ।
ਪੁਨਃ ਸ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਆਸ਼ਾਮ੍ ਆਕ੍ਰਾਮਦ੍ ਦਣ੍ਡਕਂ ਵਨਮ੍ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੇਸ਼ਾਨਾਂ ਤਦ੍ ਧਿ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੋੜ ਕੇ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ ਤਨ੍ ਮਹਾਰਣ੍ਯਂ ਭੀषਣਂ ਦੈਤ੍ਯਸੇਵਿਤਮ੍ ਤਦ੍ਭਯਾਦ੍ ऋषਿਭਿਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ੍ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੈਤ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ—
ਵਿਚਰਨ੍ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ऋषਿਸੇਵ੍ਯਮ੍ ਅਥਾਕਰੋਤ੍ ਤਤ੍ਰੇਦਂ ਵृਤ੍ਤਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ; ਉਥੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਤਾਵਚ੍ ਛਨੈਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਗਾਦ੍ ਰਾਮੋ ਯਾਵਦ੍ ਯੋਜਨਪਞ੍ਚਕਮ੍ ਗੌਤਮੀਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਾਜਾਪਿ ਨਰਕੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਮ ਜੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਚਲ ਕੇ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਦਕਿ ਰਾਜਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ।
ਯਮਃ ਸ੍ਵਕਿਂਕਰਾਨ੍ ਆਹ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ ਗੌਤਮੀਮ੍ ਅਭਿਤੋ ਯਾਤਿ ਪਿਤਰਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਯਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਮ, ਦੱਸਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨੀ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਆਕਰ੍षਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਥ ਰਾਜਾਨਂ ਨਰਕਾਨ੍ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਗੌਤਮੀਂ ਯਾਤਿ ਯਾਵਦ੍ ਯੋਜਨਪਞ੍ਚਕਮ੍
'ਹੁਣ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਰਕਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢੋ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਗੌਤਮੀ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਰਾਮਸ੍ ਤਾਵਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਨਰਕੇ ਨੈਵ ਪਚ੍ਯਤਾਮ੍ ਯਦ੍ ਏਤਨ੍ ਮਦ੍ਵਚਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ ਯਦਿ ਦੂਤਕਾਃ
'ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਤੜਪਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਜੇ ਮੇਰੇ ਦੂਤ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁਕਮ ਨਾ ਮੰਨਣ—'
ਤਤਸ਼੍ ਚ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਮਜ੍ਜਥ ਯਾ ਕਾਪ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਾ ਪਰਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਸਮਵਾਯਿਨੀ
'ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡੁਬ ਜਾਵੋਗੇ; ਜੋ ਵੀ ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ—'
ਤਾਮ੍ ਏਵ ਗੌਤਮੀਂ ਸਨ੍ਤੋ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਮ੍ਭਃਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀਮ੍ ਹਰਿਬ੍ਰਹ੍ਮਮਹੇਸ਼ਾਨਾਂ ਮਾਨ੍ਯਾ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਚ ਸੈਵ ਯਤ੍
'ਉਹੀ ਗੌਤਮੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰੂਪ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।'
ਨਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯਤੇ ਨ ਕੇਨਾਪਿ ਤਦ੍ ਅਤਿਕ੍ਰਮਜਂ ਤ੍ਵ੍ ਅਘਮ੍ ਪਾਪਿਨੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਆਤ੍ਮਜਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਯਸ਼੍ ਚ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ ਅਨੁਸ੍ਮਰੇਤ੍
'ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜੋ ਉਲੰਘਣ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਪੀ ਵੀ ਜੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਕਰੇ—'
ਸੋ ऽਨੇਕਦੁਰ੍ਗਨਿਰਯਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਗਤੋ ਮੁਕ੍ਤਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ ਤਾਦृਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੌਤਮੀਨਿਕਟੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
'ਉਹ ਕਈ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਐਸਾ ਪੁੱਤ ਜੋ ਗੌਤਮੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ?'
ਯਸ੍ਯਾਸੌ ਨਰਕੇ ਪਕ੍ਤੁਂ ਨ ਕੈਰਪਿ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਾਪਤੇਰ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਯਮਕਿਂਕਰਾਃ
'ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਤੜਪਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਦੱਖਣ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕੋ।'
ਨਰਕੇ ਪਚ੍ਯਮਾਨਂ ਤਮ੍ ਅਯੋਧ੍ਯਾਧਿਪਤਿਂ ਨृਪਮ੍ ਉਤ੍ਤਾਰ੍ਯ ਘੋਰਨਰਕਾਦ੍ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮ੍ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀਆਂ।
ਧਨ੍ਯੋ ऽਸਿ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਤਾਦृਸ਼ਃ ਇਹ ਚਾਮੁਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਿਃ ਸੁਪੁਤ੍ਰਃ ਕੇਨ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਹੀ ਆਰਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸ ਨੂੰ ਨਸੀਬ ਹੁੰਦਾ?
ਸ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਨੈ ਰਾਜਾ ਕਿਂਕਰਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਜਾ ਜਦ ਆਰਾਮ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਨਰਕ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਨਰਕੇष੍ਵ੍ ਅਥ ਘੋਰੇषੁ ਪਚ੍ਯਮਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਕਥਂ ਤ੍ਵ੍ ਆਕਰ੍षਿਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਨ੍ ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਇਹਾਰ੍ਹਥ
ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ? ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੱਸੋ।
ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿਚ੍ ਛਾਨ੍ਤਮਨਾ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਇਦਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪੁਰਾਣਾਦਾਵ੍ ਏਤਦ੍ ਗੋਪ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯਤੇ ਤਦ੍ ਅਪਿ ਤੇ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਤੀਰ੍ਥਯੋਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਵੈਦ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਾਂ।