ਵਦਨ੍ਨ੍ ਇਤਿ ਸੁਤੌ ਸੋष੍ਣਂ ਨਿਸ਼੍ਵਸਨ੍ ਗ੍ਲਪਿਤਾਧਰਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਸਮਰ੍ਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕृਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਹੋਠ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਰਥਂ ਨਮਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਜਗ੍ਮਤੂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਤੌ ਮੁਦਾ
‘ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ ਮੁਦਾ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਤਦੋਭਯੋਃ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਂ ਧਨੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਪੁਰਃਸਰਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਰਿਸ਼ੀ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਮਹਾਂ ਵਿਦਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਨੁਰ ਵਿਦਿਆ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀਮ੍ ਆਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਲੌਕਿਕੀਂ ਚ ਰਥਵਿਦ੍ਯਾਂ ਗਜੋਦ੍ਭਵਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਂ ਗਦਾਵਿਦ੍ਯਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਹ੍ਵਾਨਵਿਸਰ੍ਜਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਅਸਤਰਾਂ, ਲੋਕਿਕ ਕਲਾ, ਰਥ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਵਿਦਿਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਗਦਾ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਤੇ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਮ੍ ਅਥਾਵਾਪ੍ਯ ਉਭੌ ਤੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ ਵਨੌਕਸਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਜਘ੍ਨਤੁਸ੍ ਤਾਟਕਾਂ ਵਨੇ
ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੋਵੇਂ ਨੇ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਲ੍ਯਾਂ ਸ਼ਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਪਾਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਚ੍ ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਃ ਯਜ੍ਞਵਿਧ੍ਵਂਸਨਾਯਾਤਾਞ੍ ਜਘ੍ਨਤੁਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਅਹਲਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਆਏ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤਵਿਦ੍ਯੌ ਧਨੁष੍ਪਾਣੀ ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ ਯਜ੍ਞਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਤਤੋ ਮਹਾਮਖੇ ਵृਤ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ—
ਪੁਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਨਕਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ਅਭ੍ਯਗਾਤ੍ ਚਿਤ੍ਰਾਮ੍ ਅਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਨਕ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ; ਉਥੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਅਜਬ ਧਨੁਸ਼ ਵਿਖਾਇਆ।
ਰਾਮਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਸਹਿਤੋ ਧਨੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ ਮਤਾਮ੍ ਤਤ੍ਪ੍ਰੀਤੋ ਜਨਕਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਸੀਤਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮ੍ ਅਯੋਨਿਜਾਮ੍
ਰਾਮ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਧਨੁਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿਖਾਈ; ਜਨਕ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੀਤਾ, ਜੋ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜੰਮੀ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ।
ਤਥੈਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯਾਪਿ ਭਰਤਸ੍ਯਾਨੁਜਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਭਰਤਾਦੀਨਾਂ ਵਸਿष੍ਠਾਦਿਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਭਰਤ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਭਰਤ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਸਲਾਹ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਵਾਹ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਹੋਈ।
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਿਵਾਹਮ੍ ਅਕਰੋਨ੍ ਮੁਨੇ ਤਤੋ ਬਹੁਤਿਥੇ ਕਾਲੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵਿਵਾਹ ਕਰਵਾਏ; ਫਿਰ, ਕਈ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ।
ਨृਪਤੌ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਮ੍ ਅਨੁਮਤ੍ਯਾ ਗੁਰੋਰ੍ ਅਪਿ ਮਨ੍ਥਰਾਤ੍ਮਕਦੁਰ੍ਦੈਵਪ੍ਰੇਰਿਤਾ ਮਤ੍ਸਰਾਕੁਲਾ
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਪਰ ਮੰਥਰਾ ਦੀ ਚਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੁਖਦਾਈ ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ—
ਕੈਕੇਯੀ ਵਿਘ੍ਨਮ੍ ਆਤਸ੍ਥੇ ਵਨਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਨਂ ਤਥਾ ਭਰਤਸ੍ਯ ਚ ਤਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਨੈਵ ਚ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤਰਂ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਂ ਤਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਰਾਮੋ ਮਹਾਵਨਮ੍ ਵਿਵੇਸ਼ ਸੀਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਥਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ
ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਨਿਭਾਈ, ਤੇ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸਤਾਂ ਚ ਮਾਨਸਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ ਵਿਵੇਸ਼ ਸ੍ਵਕੈਰ੍ ਗੁਣੈਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤੇ ਰਾਮੇ ਵਨਵਾਸਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੇ
ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ; ਜਦ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ—
ਸਮਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸੀਤਾਭ੍ਯਾਂ ਰਾਜ੍ਯਤृष੍ਣਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ ਤਂ ਰਾਮਂ ਚਾਪਿ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਂ ਸੀਤਾਂ ਚ ਗੁਣਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ, ਉਹ ਰਾਮ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਗੁਣਵਤੀ ਸੀਤਾ—
ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਂ ਚ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ ਤਦਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ ਤਤ੍ਯਾਜ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਦੱਸਰਥ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਕृਤਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਰਾਜਾ ਨੀਤੋ ਯਮਾਨੁਗੈਃ ਤਸ੍ਮੈ ਰਾਜ੍ਞੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਯਾਵਤ੍ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮੇ
ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਲੈ ਗਏ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਸਦ੍ਮਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਾਨਿ ਤਾਮਿਸ੍ਰਾਦੀਨਿ ਨਾਰਦ ਨਰਕਾਣ੍ਯ੍ ਅਥ ਘੋਰਾਣਿ ਭੀषਣਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਤਾਮਿਸ੍ਰਾ ਆਦਿ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ੍ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਨਰਕੇषੁ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਪਚ੍ਯਤੇ ਛਿਦ੍ਯਤੇ ਰਾਜਾ ਪਿष੍ਯਤੇ ਚੂਰ੍ਣ੍ਯਤੇ ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਉਬਲਿਆ, ਕੱਟਿਆ, ਕੁੱਟਿਆ ਤੇ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ੋष੍ਯਤੇ ਦਸ਼੍ਯਤੇ ਭੂਯੋ ਦਹ੍ਯਤੇ ਚ ਨਿਮਜ੍ਜ੍ਯਤੇ ਏਵਮਾਦਿषੁ ਘੋਰੇषੁ ਨਰਕੇषੁ ਸ ਪਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਉਥੇ ਸੁੱਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਫਾੜਿਆ ਗਿਆ, ਮੁੜ ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਡੁਬਾਇਆ ਗਿਆ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤੜਪਿਆ।
ਰਾਮੋ ऽਪਿ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨ੍ ਅਧ੍ਵਾਨਂ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਮ੍ ਅਥਾਗਮਤ੍ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵ੍ਯਤੀਤਾਨਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਾਮ ਜੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਪਹੁੰਚੇ; ਉਥੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ।
ਪੁਨਃ ਸ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਆਸ਼ਾਮ੍ ਆਕ੍ਰਾਮਦ੍ ਦਣ੍ਡਕਂ ਵਨਮ੍ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੇਸ਼ਾਨਾਂ ਤਦ੍ ਧਿ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੋੜ ਕੇ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ ਤਨ੍ ਮਹਾਰਣ੍ਯਂ ਭੀषਣਂ ਦੈਤ੍ਯਸੇਵਿਤਮ੍ ਤਦ੍ਭਯਾਦ੍ ऋषਿਭਿਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ੍ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੈਤ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ—
ਵਿਚਰਨ੍ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ऋषਿਸੇਵ੍ਯਮ੍ ਅਥਾਕਰੋਤ੍ ਤਤ੍ਰੇਦਂ ਵृਤ੍ਤਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ; ਉਥੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਤਾਵਚ੍ ਛਨੈਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਗਾਦ੍ ਰਾਮੋ ਯਾਵਦ੍ ਯੋਜਨਪਞ੍ਚਕਮ੍ ਗੌਤਮੀਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਾਜਾਪਿ ਨਰਕੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਮ ਜੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਚਲ ਕੇ ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਦਕਿ ਰਾਜਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ।
ਯਮਃ ਸ੍ਵਕਿਂਕਰਾਨ੍ ਆਹ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ ਗੌਤਮੀਮ੍ ਅਭਿਤੋ ਯਾਤਿ ਪਿਤਰਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਯਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਮ, ਦੱਸਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਗੌਤਮੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨੀ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਆਕਰ੍षਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਥ ਰਾਜਾਨਂ ਨਰਕਾਨ੍ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਗੌਤਮੀਂ ਯਾਤਿ ਯਾਵਦ੍ ਯੋਜਨਪਞ੍ਚਕਮ੍
'ਹੁਣ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਰਕਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢੋ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਗੌਤਮੀ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਰਾਮਸ੍ ਤਾਵਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਨਰਕੇ ਨੈਵ ਪਚ੍ਯਤਾਮ੍ ਯਦ੍ ਏਤਨ੍ ਮਦ੍ਵਚਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ ਯਦਿ ਦੂਤਕਾਃ
'ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਤੜਪਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਜੇ ਮੇਰੇ ਦੂਤ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁਕਮ ਨਾ ਮੰਨਣ—'
ਤਤਸ਼੍ ਚ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਮਜ੍ਜਥ ਯਾ ਕਾਪ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਾ ਪਰਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਸਮਵਾਯਿਨੀ
'ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡੁਬ ਜਾਵੋਗੇ; ਜੋ ਵੀ ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ—'