ਨਿਨ੍ਯੇ ਵੈ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਪਤਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੌ ਵਿਲੇਪਤੁਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਲੈ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਡਿੱਗਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਰੋ ਪਏ।
ਯਥਾ ਪੁਤ੍ਰਵਿਯੋਗੇਨ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਨੌ ਵਿਹਿਤਸ੍ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਪਾਪ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਯੋਗਾਨ੍ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍ ਆਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਸਾਡੀ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਏਵਂ ਤੁ ਜਲ੍ਪਤੋਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਗਤਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾਸ੍ ਤਤੋ ਨृਪਃ ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਯੋਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਵृਦ੍ਧੌ ਚ ऋषਿਪੁਤ੍ਰਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਜੋੜੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਵਾਈ।
ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਨਗਰਂ ਦੁਃਖਿਤੋ ਨृਪਤਿਰ੍ ਮੁਨੇ ਵਸਿष੍ਠਾਯ ਚ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਦ੍ ਅਸ਼ੇषਤਃ
ਮੁਨਿ ਜੀ, ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਨृਪਾਣਾਂ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਵਸਿष੍ਠੋ ਹਿ ਪਰਾ ਗਤਿਃ ਵਸਿष੍ਠੋ ऽਪਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਃ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾਹ ਚ ਨਿष੍ਕृਤਿਮ੍
ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਵਸੀਸ਼ਠ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਵੀ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦੱਸਿਆ।
ਗਾਲਵਂ ਵਾਮਦੇਵਂ ਚ ਜਾਬਾਲਿਮ੍ ਅਥ ਕਸ਼੍ਯਪਮ੍ ਏਤਾਨ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ ਸਮਾਹੂਯ ਹਯਮੇਧਾਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਗਾਲਵ, ਵਾਮਦੇਵ, ਜਾਬਾਲੀ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੋੜਾ ਯੱਗ ਕਰਨ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਯਜਸ੍ਵ ਹਯਮੇਧੈਸ਼੍ ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਘੋੜਾ ਯੱਗ ਕਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਦਾਨ ਦੇ।
ਅਕਰੋਦ੍ ਧਯਮੇਧਾਂਸ਼੍ ਚ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਗ੍ ਉਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਾ ਯੱਗ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਪੂਤਂ ਸ਼ਰੀਰਮ੍ ਅਭਵਦ੍ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਹਿ ਵ੍ਯਵਹਾਰ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਭਵਿਤਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਸੁਤਾਃ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਰਾਜਾਪਾਪੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ ਕਾਰਜ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਣਗੇ। ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤੋ ਬਹੁਤਿਥੇ ਕਾਲੇ ऋष੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਾਨ੍ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸੁਤਾ ਆਸਨ੍ ਸੁਰੋਪਮਾਃ
ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਕੌਸ਼ਲ੍ਯਾਯਾਂ ਤਥਾ ਰਾਮਃ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਯਾਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਕੈਕੇਯ੍ਯਾਂ ਭਰਤੋ ਮਤਿਮਤ੍ਤਰਃ
ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਤੋਂ ਰਾਮ, ਸੁਮਿਤਰਾ ਤੋਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਤੇ ਕੈਕੇਈ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਭਰਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਤਿਮਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਿਯਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਤਂ ਰਾਜਾਨਮ੍ ऋषਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਸ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਆਏ।
ਰਾਮਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚਾਪਿ ਅਯਾਚਤ ਮਹਾਮਤੇ ਯਜ੍ਞਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਜ੍ਞਾਤਤਨ੍ਮਹਿਮਾ ਮੁਨਿਃ
ਮੁਨਿ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਯੱਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੰਗਿਆ।
ਚਿਰਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸੁਤੋ ਵृਦ੍ਧੋ ਰਾਜਾ ਨੈਵੇਤ੍ਯ੍ ਅਭਾषਤ
ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾ ਦਿੱਤੀ।
ਮਹਤਾ ਦੈਵਯੋਗੇਨ ਕਥਂਚਿਦ੍ ਵਾਰ੍ਧਕੇ ਮੁਨੇ ਜਾਤਾਵ੍ ਆਨਨ੍ਦਸਂਦੋਹਦਾਯਕੌ ਮਮ ਬਾਲਕੌ
ਮੁਨਿ ਜੀ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਵਧਾਪੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਦੋ ਮੁੰਡੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਲੈ ਆਏ।
ਸਸ਼ਰੀਰਮ੍ ਇਦਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯੇ ਨੈਵ ਸੁਤਾਵ੍ ਇਮੌ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ।
ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਤਦਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ।
ਰਘਵਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾਭਙ੍ਗਂ ਨ ਰਾਜਨ੍ ਕ੍ਵਾਪਿ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਰਾਜਾ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਕਦੇ ਵੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਉਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਲਏ।
ਰਾਮਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚੈਵ ਕਥਂਚਿਦ੍ ਅਵਦਨ੍ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇਃ ਕੁਰੁਤਾਂ ਯਜ੍ਞਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।'
ਵਦਨ੍ਨ੍ ਇਤਿ ਸੁਤੌ ਸੋष੍ਣਂ ਨਿਸ਼੍ਵਸਨ੍ ਗ੍ਲਪਿਤਾਧਰਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਸਮਰ੍ਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕृਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਹੋਠ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਰਥਂ ਨਮਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਜਗ੍ਮਤੂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਤੌ ਮੁਦਾ
‘ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ ਮੁਦਾ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਤਦੋਭਯੋਃ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਂ ਧਨੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਪੁਰਃਸਰਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਰਿਸ਼ੀ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਮਹਾਂ ਵਿਦਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਨੁਰ ਵਿਦਿਆ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀਮ੍ ਆਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਲੌਕਿਕੀਂ ਚ ਰਥਵਿਦ੍ਯਾਂ ਗਜੋਦ੍ਭਵਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਂ ਗਦਾਵਿਦ੍ਯਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਹ੍ਵਾਨਵਿਸਰ੍ਜਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਅਸਤਰਾਂ, ਲੋਕਿਕ ਕਲਾ, ਰਥ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਵਿਦਿਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਗਦਾ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਤੇ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਮ੍ ਅਥਾਵਾਪ੍ਯ ਉਭੌ ਤੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ ਵਨੌਕਸਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਜਘ੍ਨਤੁਸ੍ ਤਾਟਕਾਂ ਵਨੇ
ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੋਵੇਂ ਨੇ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਲ੍ਯਾਂ ਸ਼ਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਪਾਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਚ੍ ਚ ਚਕ੍ਰਤੁਃ ਯਜ੍ਞਵਿਧ੍ਵਂਸਨਾਯਾਤਾਞ੍ ਜਘ੍ਨਤੁਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਅਹਲਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਆਏ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤਵਿਦ੍ਯੌ ਧਨੁष੍ਪਾਣੀ ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ ਯਜ੍ਞਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਤਤੋ ਮਹਾਮਖੇ ਵृਤ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ—
ਪੁਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਨਕਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ਅਭ੍ਯਗਾਤ੍ ਚਿਤ੍ਰਾਮ੍ ਅਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਨਕ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ; ਉਥੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਅਜਬ ਧਨੁਸ਼ ਵਿਖਾਇਆ।
ਰਾਮਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਸਹਿਤੋ ਧਨੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ ਮਤਾਮ੍ ਤਤ੍ਪ੍ਰੀਤੋ ਜਨਕਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਸੀਤਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮ੍ ਅਯੋਨਿਜਾਮ੍
ਰਾਮ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਧਨੁਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿਖਾਈ; ਜਨਕ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੀਤਾ, ਜੋ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜੰਮੀ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ।
ਤਥੈਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯਾਪਿ ਭਰਤਸ੍ਯਾਨੁਜਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਭਰਤਾਦੀਨਾਂ ਵਸਿष੍ਠਾਦਿਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਭਰਤ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਭਰਤ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਸਲਾਹ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਵਾਹ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਹੋਈ।