ਤਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਯ ਤੇਜਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਭਾਸ੍ਵਤਃ ਆਪ੍ਯਾਯਨਾਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਭਾਵਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਸੋਮ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਸ ਤੇਨ ਰਥਮੁਖ੍ਯੇਨ ਸਾਗਰਾਨ੍ਤਾਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍ ਤ੍ਰਿਃਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ऽਤਿਯਸ਼ਾਸ਼੍ ਚਕਾਰਾਭਿਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਵਧੀਆ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਕੱਤੀ (ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ) ਵਾਰ ਚੱਕਰ ਲਾਇਆ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਯਚ੍ ਚਰਿਤਂ ਤੇਜਃ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਅਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ ਓषਧ੍ਯਸ੍ ਤਾਃ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਯਾਭਿਃ ਸਂਧਾਰ੍ਯਤੇ ਜਗਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਜੋ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਹ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਉੱਗੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।
ਸ ਲਬ੍ਧਤੇਜਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਂਸ੍ਤਵੈਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ ਤਪਸ੍ ਤੇਪੇ ਮਹਾਭਾਗਃ ਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਸਃ
ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੋਮ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤਸ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਰਾਜ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ ਬੀਜੌषਧੀਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮ੍ ਅਪਾਂ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੀਜਾਂ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨਿਓ।
ਸ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ੍ਯਂ ਸੋਮਃ ਸੌਮ੍ਯਵਤਾਂ ਵਰਃ ਸਮਾਜਹ੍ਰੇ ਰਾਜਸੂਯਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਸੋਮ, ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਅਦਦਾਤ੍ ਸੋਮਸ੍ ਤ੍ਰੀਂਲ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਤੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸਦਸ੍ਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸੋਮ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੰਡਤਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਰਿਰ੍ ਭृਗੁਸ਼੍ ਚ ऋਤ੍ਵਿਜੋ ऽਭਵਤ੍ ਸਦਸ੍ਯੋ ऽਭੂਦ੍ ਧਰਿਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ ਬਹੁਭਿਰ੍ ਵृਤਃ
ਹਿਰਣਯਗਰਭ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ; ਉਥੇ ਹਰੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਸਦੱਸ ਸੀ।
ਤਂ ਸਿਨੀਸ਼੍ ਚ ਕੁਹੂਸ਼੍ ਚੈਵ ਦ੍ਯੁਤਿਃ ਪੁष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਭਾ ਵਸੁਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ ਧृਤਿਸ਼੍ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ ਚ ਨਵ ਦੇਵ੍ਯਃ ਸਿषੇਵਿਰੇ
ਸਿਨੀ, ਕੁਹੂ, ਦਿਉਤੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਪ੍ਰਭਾ, ਵਸੁ, ਕੀਰਤੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ—ਇਹ ਨੌਂ ਦੇਵੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਵਭृਥਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਰ੍षਿਪੂਜਿਤਃ ਵਿਰਰਾਜਾਧਿਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਸ਼ਧਾ ਭਾਸਯਨ੍ ਦਿਸ਼ਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਵਭ੍ਰਿਥ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਦਸ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮ੍ ऋषਿਸਤ੍ਕृਤਮ੍ ਵਿਬਭ੍ਰਾਮ ਮਤਿਸ੍ ਤਾਤਾਵਿਨਯਾਦ੍ ਅਨਯਾਹृਤਾ
ਉਹ ਦੁਲਭ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮੱਤ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਅਦਬ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ ਭਟਕ ਗਈ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਸ ਵੈ ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਦਮੋਹਿਤਃ ਜਹਾਰ ਤਰਸਾ ਸੋਮੋ ਵਿਮਤ੍ਯਾਙ੍ਗਿਰਸਃ ਸੁਤਮ੍
ਰਾਜ ਦੇ ਮਾਣ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆਇਆ।
ਸ ਯਾਚ੍ਯਮਾਨੋ ਦੇਵੈਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਰ੍ ਮੁਹੁਃ ਨੈਵ ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਤ੍ ਤਾਰਾਂ ਤਸ੍ਮਾਯ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਦਾ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਗੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸ਼ਨਾ ਤਸ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਮ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸਸ੍ ਤਦਾ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਜਗਵਂ ਧਨੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ਼ਨਾ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਏੜੀ ਫੜ ਲਈ, ਤੇ ਰੁਦਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਬਕਰੀ-ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਏੜੀ ਫੜੀ।
ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰੋ ਨਾਮ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦੇਵਾਨ੍ ਉਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਯੇਨੈषਾਂ ਨਾਸ਼ਿਤਂ ਯਸ਼ਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਾ ਨਾਮਕ ਉੱਚਤਮ ਅਸਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿੱਟ ਗਈ।
ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ ਯੁਦ੍ਧਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਂ ਤਾਰਕਾਮਯਮ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਲੋਕਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ ਤਾਰਾ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਜਗਤ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿष੍ਟਾਸ੍ ਤੁ ਯੇ ਦੇਵਾਸ੍ ਤੁषਿਤਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਆਦਿਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਥੇ ਜਿਹੜੇ ਕੁਝ ਬਚੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਤੁਸ਼ਿਤ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲਏ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਦਿ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਪਏ।
ਤਦਾ ਨਿਵਾਰ੍ਯੋਸ਼ਨਸਂ ਤਂ ਵੈ ਰੁਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ਦਦਾਵ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਾਰਾਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਉਸ਼ਨਾ ਤੇ ਰੁਦਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਮ੍ ਅਨ੍ਤਃਪ੍ਰਸਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਾਹ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਮਦੀਯਾਯਾਂ ਨ ਤੇ ਯੋਨੌ ਗਰ੍ਭੋ ਧਾਰ੍ਯਃ ਕਥਂਚਨ
ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭਵਤੀ ਵੇਖ ਕੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਬੀਜ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।'
ਇषੀਕਾਸ੍ਤਮ੍ਬਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਗਰ੍ਭਂ ਸਾ ਚੋਤ੍ਸਸਰ੍ਜ ਹ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਆਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ ਵਪੁਃ
ਉਹ ਇਕ ਨਰਮ ਗੰਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਬੈਠੀ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਸ਼ਯਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਾਸ੍ ਤਾਰਾਮ੍ ਊਚੁਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਤਃ ਕਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯਾਥ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ
ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ ਸੰਦਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, 'ਸੱਚ ਦੱਸ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਾ ਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ?'
ਪृਚ੍ਛ੍ਯਮਾਨਾ ਯਦਾ ਦੇਵੈਰ੍ ਨਾਹ ਸਾ ਵਿਬੁਧਾਨ੍ ਕਿਲ ਤਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਪ੍ਤੁਮ੍ ਆਰਬ੍ਧਃ ਕੁਮਾਰੋ ਦਸ੍ਯੁਹਨ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਤਾਰਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਂ ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਾਰਾਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਂਸ਼ਯਮ੍ ਯਦ੍ ਅਤ੍ਰ ਤਥ੍ਯਂ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਾਰੇ ਕਸ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਯਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਜੋ ਕੁਝ ਸੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸ, ਤਾਰਾ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ?'
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸਾ ਤਂ ਸੋਮਸ੍ਯੇਤਿ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਤਦਾ ਤਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਚਾਘ੍ਰਾਯ ਸੋਮੋ ਰਾਜਾ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਾਰਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਪਿਤਾਮਹ ਜੀ।' ਫਿਰ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮੱਥਾ ਸੁੰਘ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਬੁਧ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਕਰੋਨ੍ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯ ਬਾਲਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਂ ਚ ਗਗਨੇ ਸਮਭ੍ਯੁਤ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ਬੁਧਃ
ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਮ 'ਬੁਧ' ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਬੁਧ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਾਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿਕਮ੍ ਤਸ੍ਯਾਪਤ੍ਯਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਭੂਵੈਲਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੋਚਨ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਇਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂਰਵਾ ਹੋਇਆ।
ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਪ੍ਤ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਏਤਤ੍ ਸੋਮਸ੍ਯ ਵੋ ਜਨ੍ਮ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਵਂਸ਼ਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਬੋਧਤ ਧਨ੍ਯਮ੍ ਆਯੁष੍ਯਮ੍ ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਂਕਲ੍ਪਸਾਧਨਮ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਸੁਖ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਪੁੰਨ ਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਸੋਮਾ ਦਾ ਜਨਮ ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬੁਧਸ੍ਯ ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲਸ਼੍ ਚ ਯਜ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਬੁਧ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂਰਵਾ ਸੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਾਨੀ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਸੀ।